IPPP1/443-994/14-6/AW | Interpretacja indywidualna

Odliczenie pełnej kwoty VAT od rat leasingowych związanych z użytkowaniem samochodów osobowych
IPPP1/443-994/14-6/AWinterpretacja indywidualna
  1. leasing
  2. odliczenie podatku od towarów i usług
  3. prawo do odliczenia
  4. samochód osobowy
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe -> Odliczenie i zwrot podatku -> Odliczenie podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 20 sierpnia 2014 r. (data wpływu 1 września 2014 r.), uzupełnione pismem z dnia 22 września 2014 r. (data wpływu 24 września 2014 r.) nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie z dnia 18 września 2014 r. (doręczone w dniu 19 września 2014 r.) oraz pismem z dnia 15 października 2014 r. (data wpływu 16 października 2014 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 10 października 2014 r. (doręczone w dniu 14 października 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT w pełnej wysokości od rat leasingowych związanych z użytkowaniem samochodów osobowych - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT w pełnej wysokości od rat leasingowych związanych z użytkowaniem samochodów osobowych.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 22 września 2014 r. (data wpływu 24 września 2014 r. nadesłanym jako odpowiedź na wezwanie z dnia 18 września 2014 r. (doręczone Wnioskodawcy w dniu 19 września 2014 r.) oraz pismem z dnia15 października 2014 r. (data wpływu 16 października 2014 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia10 października 2014 r. - doręczone w dniu 14 października 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka Cywilna jest zarejestrowanym czynnym płatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka zajmuje się produkcją papieru falistego i tektury falistej oraz produkcją opakowań z papieru i tektury. Spółka 17 marca 2014 roku zawarła umowę leasingu z Y. na dwa samochody marki BMW model X6 i X5. Przed umową leasingową w 17 marca 2014 r. Wnioskodawca otrzymał zaświadczenie, że w wyżej wymienionych pojazdach marki BMW X5 i X6 dokonano zmian adaptacyjnych powodujących przystosowanie techniczne powyższych samochodów do wymogów dla pojazdów z dwoma rzędami siedzeń. Dokonano montażu tylnego rzędu siedzeń i pasów bezpieczeństwa. W pojazdach zamontowano również przegrody bagażowe za drugim rzędem siedzeń zgodnie z wytycznymi zawartymi w przepisach o podatku od towarów i usług. 13 marca 2014 r. Spółka otrzymała zaświadczenie z Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów, że masa BMW X5 i X6 należą do kategorii pojazdów N1. Wnioskodawca nie posiada na obydwa pojazdy świadectwa homologacji. W okresie od 17marca do 31 marca 2014 r. Spółka odliczała 60 % VAT nie więcej niż 6000 zł. Od 1 kwietnia 2014 r. od rat leasingowych odlicza 50 % VAT.

W nadesłanym uzupełnieniu do wniosku z dnia 15 października 2014 r. (data wpływu 16 października 2014 r.) Zainteresowany wskazał, że samochody marki BMW model X5 i X6 nie są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, ale do celów mieszanych. W związku z powyższym nie złożono do właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego informacji o pojazdach samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej – VAT 26.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy opisane wyżej dokumenty stanowią podstawę do odliczenia 100% VAT od rat leasingowych...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 66 ustawy prawo o ruchu drogowym nie posiadając świadectwa homologacji lub decyzji zwalniającej pojazd z homologacji można dokonać zmian konstrukcyjnych. W związku z powyższym zgodnie z art. 86a ust. 2 pkt 6 Spółka ma możliwość odliczania 100 % VAT od rat leasingowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art, 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 2 ustawy o VAT do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

  1. nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
  2. używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
  3. nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Stosownie do art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o VAT przepis ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku gdy pojazdy samochodowe są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

  1. sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą;
  2. konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne. (art. 86a ust. 4 ustawy o VAT).

W myśl art. 86a ust. 6 ustawy o VAT ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.

Stosownie do art. 86a ust. 9 ustawy, do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:

  1. pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
    1. klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
    2. z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
  2. pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
  3. pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
    1. agregat elektryczny/spawalniczy,
    2. do prac wiertniczych,
    3. koparka, koparko-spycharka,
    4. ładowarka,
    5. podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
    6. żuraw samochodowy
    - jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym.

Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami (art. 86a ust. 12 ustawy o VAT).

W myśl ust. 13 tegoż artykułu, w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia.

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 312), , w przypadku pojazdów, o których mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nabytych, importowanych lub wytworzonych przez podatnika, lub używanych na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy:

  1. ewidencję, o której mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, prowadzi się począwszy od dnia, w którym poniesiono pierwszy, od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, wydatek związany z tymi pojazdami;
  2. informację, o której mowa w art. 86a ust. 12 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, składa się w terminie 7 dni od dnia, w którym poniesiono pierwszy, od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, wydatek związany z tymi pojazdami.

W myśl art. 13 ust. 1 ustawy nowelizującej, w przypadku pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, w stosunku do których na dzień poprzedzający dzień wejścia w życie niniejszej ustawy kwotę podatku naliczonego stanowiła cała kwota podatku od towarów i usług wykazanego na fakturze, nie stosuje się przepisu art. 86a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w odniesieniu do wydatków, o których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 2 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Przepis ust. 1 ma zastosowanie w odniesieniu do umów, o których mowa w tym przepisie:

  1. bez uwzględnienia zmian umowy dokonywanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy oraz
  2. pod warunkiem że:
    1. pojazdy samochodowe będące przedmiotem tych umów zostały wydane podatnikowi przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
    2. umowa została zarejestrowana przez podatnika dokonującego odliczenia u właściwego dla niego naczelnika urzędu skarbowego najpóźniej w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Z treści cytowanych przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z eksploatacją pojazdów, w tym rat leasingowych itp. w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. W art. 86a ust. 4 ustawy wskazano, że pojazdy będą uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika w przypadku gdy:

  • sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez podatnika zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, lub
  • konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Spółka będąca czynnym podatnikiem podatku VAT zawarła w dniu 17 marca 2014 r. umowę leasingu na dwa samochody marki BMW model X5 i X6. Przed podpisaniem umowy leasingu Wnioskodawca otrzymał zaświadczenie, że we wskazanych pojazdach dokonano zmian adaptacyjnych powodujących przystosowanie techniczne do wymogów dla pojazdów z dwoma rzędami siedzeń, dokonano montażu tylnego rzędu siedzeń i pasów bezpieczeństwa, zamontowano również przegrody bagażowe za drugim rzędem siedzeń. 13 marca 2014 r. Spółka otrzymała zaświadczenie z Okręgowej Stacji Pojazdów, że wskazane samochody należą do kategorii pojazdów N1. Zainteresowany nie posiada świadectw homologacji dla wskazanych samochodów. Ponadto z nadesłanego uzupełnienia wynika, że samochody marki BMW model X5 i X6 nie są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej lecz do celów mieszanych.

Powołane przepisy wskazują na uznanie, że opisane samochody, które Spółka użytkuje na podstawie umów leasingu nie stanowią samochodów wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, o których mowa w art. 86a ust. 4 ustawy. Opisane samochody marki BMW model X5 i X6 nie są wykorzystywane wyłącznie do prowadzonej działalności gospodarczej lecz jak wskazał Zainteresowany do celów mieszanych. Ponadto opisane samochody nie stanowią pojazdów wymienionych w ust. 9 art. 86a ustawy, gdyż nie są pojazdami specjalnymi ani pojazdami samochodowymi, majacymi jeden rzad siedzeń

Zatem Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia 50% podatku naliczonego od rat leasingowych związanych z użytkowaniem pojazdów marki BMW model X5 i X6, zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r.

Zatem należy wskazać, że Wnioskodawca zaprezentował nieprawidłowe stanowisko w sprawie.

Końcowo należy wskazać, że art. 86a ust. 2 pkt 6 ustawy o VAT (na który powołuje się Wnioskodawca) obowiązywał w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 31 marca 2014 r. i został uchylony z dniem 1 kwietnia 2014 r. przez art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 poz. 312), zatem nie może mieć zastosowania do omawianej sytuacji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.