0112-KDIL1-3.4012.236.2018.1.PM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Korzystanie ze zwolnienia podatkowego VAT dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług związanych z monitoringiem rynku.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 kwietnia 2018 r. (data wpływu 11 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korzystania ze zwolnienia podatkowego VAT dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług związanych z monitoringiem rynku – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korzystania ze zwolnienia podatkowego VAT dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług związanych z monitoringiem rynku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzący własną działalność gospodarczą, chce świadczyć usługi oznaczone symbolem PKD 63.11.Z. Wnioskodawca nie jest podatnikiem od towarów i usług ze względu na nie przekroczenie kwoty limitu zwolnienia podmiotowego z VAT. Wnioskodawca chce zwiększyć zakres swoich usług o badanie rynku nieruchomości dla potrzeb rzeczoznawców majątkowych (czynność dalej opisywana jako monitoring). Monitoring ten będzie polegał na badaniu aktów notarialnych w ośrodku dokumentacji geodezyjnej, co reguluje ustawa o prawie geodezyjnym i kartograficznym (art. 40b pkt 1 ust. 5). Następnie, w zwięzłej formie tabelarycznej, bez danych osobowych, zostanie odpłatnie przekazywany rzeczoznawcom majątkowym lub innym podmiotom. Dane przekazywane w monitoringu to: data transakcji, numer repetytorium, województwo, powiat, gmina, miejscowość, numer obrębu, nazwa obrębu, arkusz mapy, adres, ulica, numer budynku, numer lokalu, numer działki, rodzaj prawa, powierzchnia działki, powierzchnia użytkowa budynku, powierzchnia użytkowa lokalu, powierzchnia pomieszczeń przynależnych, udział w nieruchomości, cena udziału, cena całości, przeznaczenie ujednolicone, funkcja budynku, funkcja lokalu, konstrukcja budynku, stan budowy, rok budowy, udział w części wspólnej i gruncie, usytuowanie lokalu na piętrze, rodzaj zabudowy, ilość kondygnacji, powierzchnia zabudowy, zagospodarowanie działki, forma obrotu, przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania, przeznaczenie w studium, ewidencja, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Monitoring ten posłuży rzeczoznawcom majątkowym i innym podmiotom do realizacji usług określonych w Rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego z dnia 21 września 2004 r. (rozdział 2, § 3, pkt 2; § 4, pkt 1-5). W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nie będzie wykonywał czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług. Nie będzie także wykonywał czynności polegających na udzielaniu „porad i wyjaśnień” charakterystycznych dla usług doradztwa. Wartość sprzedaży dokonanej przez Wnioskodawcę w 2017 r. nie przekroczyła 200.000 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca, wykonując usługi związane z monitoringiem rynku, może nadal korzystać ze zwolnienia podmiotowego VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, może on zostać zwolniony z VAT po spełnieniu odpowiednich warunków. Podstawowym z nich jest nie przekroczenie kwoty limitu zwolnienia podmiotowego z VAT, która w 2017 r. wyniosła 200 000 zł netto. Wnioskodawca nie może należeć także do podatników, którzy na mocy ustawy z góry pozbawieni są prawa do zwolnienia z podatku VAT. Grupa podmiotów i działalności gospodarczych, które nie mogą skorzystać z tego przywileju dokonują sprzedaży: wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym (z wyjątkiem energii elektrycznej, wyrobów tytoniowych oraz samochodów osobowych, innych niż nowe środki transportu, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji), terenów budowlanych, budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b, nowych środków transportu, usług prawniczych, usług w zakresie doradztwa (z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego), usług jubilerskich. Wnioskodawca nie przekroczył ww. kwoty limitu zwolnienia podmiotowego z VAT, a także nie należy do grupy podmiotów i działalności gospodarczych, które z góry pozbawione są prawa do zwolnienia z podatku VAT. W związku z tym Wnioskodawca może wykonywać usługę związaną z monitoringiem rynku i pozostać zwolnionym podmiotowo z VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Na mocy przepisu art. 2 pkt 22 ustawy – przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy – zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy – do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

  1. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
  2. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1. transakcji związanych z nieruchomościami,
    2. usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3. usług ubezpieczeniowych
    – jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
  3. odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy – jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy – zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy – jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Z kolei przepis art. 113 ust. 13 ustawy stanowi, że zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

  1. dokonujących dostaw:
    1. towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2. towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      • energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
      • wyrobów tytoniowych,
      • samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3. budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4. terenów budowlanych,
    5. nowych środków transportu;
  2. świadczących usługi:
    1. prawnicze,
    2. w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3. jubilerskie;
  3. nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Biorąc pod uwagę powołany powyżej przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, należy stwierdzić, że ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy nie korzystają m.in. usługi prawnicze oraz w zakresie doradztwa.

W tym miejscu podkreślić należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do niej, nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj. np.: podatkowe, prawne, finansowe. Zakres znaczeniowy pojęcia „usługi w zakresie doradztwa” jest szerszy niż termin „usługi w zakresie doradztwa podatkowego”. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzący własną działalność gospodarczą, chce świadczyć usługi oznaczone symbolem PKD 63.11.Z. Wnioskodawca nie jest podatnikiem od towarów i usług ze względu na nie przekroczenie kwoty limitu zwolnienia podmiotowego z VAT. Wnioskodawca chce zwiększyć zakres swoich usług o badanie rynku nieruchomości dla potrzeb rzeczoznawców majątkowych – monitoring rynku. Monitoring ten będzie polegał na badaniu aktów notarialnych w ośrodku dokumentacji geodezyjnej, co reguluje ustawa o prawie geodezyjnym i kartograficznym. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nie będzie wykonywał czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy. Nie będzie także wykonywał czynności polegających na udzielaniu „porad i wyjaśnień” charakterystycznych dla usług doradztwa. Wartość sprzedaży dokonanej przez Wnioskodawcę w 2017 r. nie przekroczyła 200.000 zł.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz treści przywołanych przepisów należy stwierdzić, że skoro wartość sprzedaży Wnioskodawcy nie przekroczyła w 2017 r. kwoty 200.000 zł i będzie on wykonywał w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wyłącznie czynności w zakresie opisanym w zdarzeniu przyszłym, które nie będą stanowić czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy, to do realizowanej sprzedaży Wnioskodawca będzie mógł nadal stosować zwolnienie od podatku, na podstawie art. 113 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Podkreślić jednak należy, że w sytuacji, gdy faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy przekroczy kwotę 200.000 zł, bądź też Wnioskodawca w ramach działalności będzie wykonywał którąkolwiek z czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy, to utraci on prawo do zwolnienia podmiotowego.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.