IPPB4/415-1002/14-2/JK2 | Interpretacja indywidualna

1) Czy zbycie przez Wnioskodawcę po upływie pół roku od nabycia rzeczy ruchomych w postaci; mebli, sprzętu AGD, tj. kuchenki gazowej oraz pralki, dwóch szaf wnękowych, mebli na wymiar w sypialni, regału i komody w salonie, drzwi wewnętrznych, ceramiki sanitarnej (kafelki, lustra), nie dokonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, tylko w celach prywatnych, stanowi źródło przychodu w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) i czy tym samym uzyskane z tego tytułu środki finansowe podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?2) Czy Wnioskodawca w zeznaniu podatkowym, za rok w którym doszło do zbycia ruchomości tj. za 2014, musi wykazać przychód uzyskany z tytułu zbycia ruchomości wyliczonych w pytaniu Nr 1, jeżeli w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stanowi on źródła przychodu i uzyskane na tej podstawie środki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
IPPB4/415-1002/14-2/JK2interpretacja indywidualna
  1. meble
  2. rzecz
  3. sprzedaż rzeczy
  4. wyposażenie
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów -> Katalog źrodeł przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 2 grudnia 2014 r. (data wpływu 15 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży wyposażenia mieszkania – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży wyposażenia mieszkania.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca wraz z małżonką dokonał podziału wspólnego majątku o wartości około 200.000,00 zł, mocą ugody sądowej zawartej w dniu 27 lutego 2013 r. przed Sądem Rejonowym, w skład którego wchodziły między innymi: prawo na najmu lokalu mieszkalnego i roszczenia z nim związane (znajdujące się w zasobach Towarzystwa Budownictwa Społecznego, inaczej TBS wraz z wyposażeniem lokalu w postaci kuchenki gazowej, drzwi wewnętrznych, umywalki stanowiących własność TBS) o wartości około 150.000 zł, meble pokojowe (regał na książki, komoda) o wartości 2.000,00 zł, narożnik z funkcją spania Neski o wartości 2.000,00 zł, telewizor LCD Sharp 32c o wartości 5.000,00 zł, meble kuchenne o wartości 4.000,00 zł, lodówka o wartości 2.000,00 zł, dwie szafy wnękowe o wartości 1.000,00 zł, zabudowa sypialni (tj. regał na książki, biurko, szafa) o wartości 5.000, 00 zł, łóżko znajdujące się w sypialni o wartości 1.500,00 zł oraz pralka LG o wartości 1.000, 00 zł.

Na skutek podziału majątku wyłącznym właścicielem ww. składników majątkowych stał się Wnioskodawca za spłatą małżonki w kwocie 100.000,00 zł, płatną do dnia 31 grudnia 2013 r. Postanowienie Sądu Rejonowego w przedmiocie umorzenia postępowania sądowego wobec zawarcia ugody sądowej stało się prawomocne z dniem 6 marca 2013 r.

W dniu 24 października 2014 r. Wnioskodawca zawarł z osobą trzecią umowę odstąpienia mieszkania znajdującego się w zasobach Towarzystwa Budownictwa Społecznego (TBS) wraz z wyposażeniem. Mocą ww. umowy Wnioskodawca sprzedał osobie trzeciej wyposażenie mieszkania, tj. meble, sprzęt AGD-kuchenkę gazową, pralkę, dwie szafy wnękowe, meble na wymiar w sypialni, regał i komodę w salonie, drzwi wewnętrzne, ceramikę sanitarną), za cenę 134.890,00 zł, które to ruchomości nabył na podstawie ugody sądowej zawartej w dniu 27 lutego 2013 r. Zbycie przez Wnioskodawcę ww. ruchomości nastąpiło w celach prywatnych (nie związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą) i po upływie 6 miesięcy od daty ich nabycia, bowiem na skutek zawarcia w dniu 27 grudnia 2010 r. umowy rozdzielności majątkowej, Wnioskodawca stał się współwłaścicielem ww. rzeczy w udziale 1/2 części, natomiast pozostały udział w wysokości 1/2 nabył w dniu 27 lutego 2013 r. mocą przedmiotowej ugody sądowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy zbycie przez Wnioskodawcę po upływie pół roku od nabycia rzeczy ruchomych w postaci; mebli, sprzętu AGD, tj. kuchenki gazowej oraz pralki, dwóch szaf wnękowych, mebli na wymiar w sypialni, regału i komody w salonie, drzwi wewnętrznych, ceramiki sanitarnej (kafelki, lustra), nie dokonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, tylko w celach prywatnych, stanowi źródło przychodu w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) i czy tym samym uzyskane z tego tytułu środki finansowe podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych...
  2. Czy Wnioskodawca w zeznaniu podatkowym, za rok w którym doszło do zbycia ruchomości tj. za 2014, musi wykazać przychód uzyskany z tytułu zbycia ruchomości wyliczonych w pytaniu Nr 1, jeżeli w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stanowi on źródła przychodu i uzyskane na tej podstawie środki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych...

Zdaniem Wnioskodawcy, kwotę otrzymaną z tytułu sprzedaży na rzecz osoby trzeciej w dniu 24 października 2014 r. wyposażenia mieszkania należy traktować jako przychód z odpłatnego zbycia innych rzeczy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z ww. przepisem źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
  4. innych rzeczy

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pól roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Stosownie do art. 19 ust. 1 ww. ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy - jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Natomiast, w myśl art. 24 ust. 6 ww. ustawy, dochodem z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), jeżeli przychód z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym ze sprzedaży a kosztem ich nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy.

W związku z powyższym, gdy sprzedaż nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i jest dokonywana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, wówczas stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ww. ustawy są to przychody z odpłatnego zbycia rzeczy. Wówczas to uzyskany dochód należy wykazać w zeznaniu według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym w pozycji „inne źródła”, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym i w tym terminie wpłacić różnicę między podatkiem należnym wynikającym z zeznania a sumą należnych za dany rok zaliczek, w tym również zaliczek pobranych przez płatników, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 45 ust. 1 i ust. 4 pkt 1 ustawy.

Z kolei przychód uzyskany ze sprzedaży rzeczy po terminie określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ww. ustawy nie generuje przychodu (dochodu) podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż sprzedaż rzeczy ruchomych po upływie 6 miesięcy licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie (wybudowanie) nie stanowi źródła przychodu.

Z przytoczonego powyżej przepisu wynika, że odpłatne zbycie rzeczy innych niż nieruchomości lub ich części nie jest źródłem przychodów wtedy, gdy są spełnione następujące warunki: a) odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej, b) odpłatne zbycie zostało dokonane po upływie pół roku, licząc od korka miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

Ustawa o podatku dochodowym nie definiuje pojęcia rzeczy, należy więc odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.). Zgodnie z art. 43 powołanej wyżej ustawy, rzeczami są tylko przedmioty materialne.

Rzecz w rozumieniu art. 45, jako przedmiot stosunków cywilnoprawnych, musi charakteryzować się następującymi cechami: być przedmiotem materialnym, stanowić przedmiot wyodrębniony, może samodzielnie występować w obrocie. Zdaniem Piotra Nazaruka w Komentarzu do Kodeksu Cywilnego autorstwa : Jerzy Ciszewski, Kamil Jędrej, Grzegorz Karaszewski, Jakub Knabe, Piotr Nazaruk, Beata Ruszkiewicz, Grzegorz Sikorski, Anna Stępień-Sporek, wyd. LexisNexis, 2014: „Przedmioty materialne to takie części przyrody, w stanie pierwotnym lub przetworzonym, które są wyodrębnione spośród innych (naturalnie lub sztucznie) w sposób umożliwiający samoistne ich traktowanie w stosunkach społecznych i gospodarczych, wyrażonych przez prawo rzeczowe, zobowiązaniowe i inne. Wyodrębnienie rzeczy jako przedmiotów samoistnych wyklucza z tej kategorii res omnium communes, czyli powietrze atmosferyczne, wodę w morzu i wody płynące, kopaliny w złożu (choć mogą być częściami składowymi gruntu). Nie są wyodrębnione jako rzeczy jej części składowe zgodnie z art. 47, 48”.

Z kolei w myśl art. 46 § 1 K.c., nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntów przedmiot własności. Natomiast zgodnie z art. 47 § 1 K.c., część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych, zgodnie natomiast z § 2 tegoż artykułu, częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.

Zgodnie zaś z art. 535 Kodeks cywilnego przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Wskazać w tym miejscu należy, że nabycie i zbycie rzeczy następuje w wyniku zawarcia umowy przenoszącej własność tej rzeczy.

Wnioskodawca jako osoba fizyczna nabył wraz z małżonką w czasie trwania ustroju wspólności majątkowej przedmioty majątkowe stanowiące w szczególności wyposażenie meblarskie oraz AGD lokalu mieszkalnego w W., tj. prawo najmu lokalu mieszkalnego i roszczenia z nim związane (znajdujące się w zasobach Towarzystwa Budownictwa Społecznego, inaczej TBS wraz z wyposażeniem lokalu w postaci kuchenki gazowej, drzwi wewnętrznych, umywalki stanowiących własność TBS) o wartości około 150.000 zł, meble pokojowe (regał na książki, komoda) o wartości 2.000,00 zł, narożnik z funkcją spania Neski o wartości 2.000,00 zł, telewizor LCD Sharp 32c o wartości 5.000,00 zł, meble kuchenne o wartości 4.000,00 zł, lodówka o wartości 2.000,00 zł, dwie szafy wnękowe o wartości 1.000,00 zł, zabudowa sypialni (tj. regał na książki, biurko, szafa) o wartości 5.000,00 zł, łóżko znajdujące się w sypialni o wartości 1.500,00 zł oraz pralka LG o wartości 1.000,00 zł. Wspólność majątkową małżonkowie wyłączyli między sobą umową rozdzielności majątkowej zawartą w dniu 27 grudnia 2010 roku, stając się współwłaścicielami ww. przedmiotów majątkowych w równych częściach ułamkowych. Z kolei udział jaki do ww. przedmiotów przysługiwał małżonce, Wnioskodawca nabył na skutek zawartej ugody sądowej w dniu 27 lutego 2013 r. stając się ich wyłącznym właścicielem. W dniu 24 października 2014 r. zawarta została umowa odstąpienia mieszkania, na mocy której Wnioskodawca za wynagrodzeniem sprzedał osobie trzeciej nabyte (częściowo w czasie trwania wspólności małżeńskiej, a w pozostałym zakresie w drodze ugody sądowej w przedmiocie podziału majątku) przedmioty majątkowe.

W ocenie Wnioskodawcy meble pokojowe (regał na książki,komoda), narożnik z funkcją spania, telewizor LCD Sharp 32c, meble kuchenne, lodówka, dwie szafy wnękowe, zabudowa sypialni (tj. regał na książki, biurko, szafa), łóżko znajdujące się w sypialni, pralka LG, jako że zostały wyodrębnione spośród innych w sposób umożliwiający samoistne ich traktowanie, są rzeczami w rozumieniu art. 45 K.c.

Skoro zatem w przedstawionym stanie faktycznym mamy do czynienia z umową sprzedaży (odpłatnego przekazania) wyposażenia oznacza to, że przedmiotem tej umowy są przedmioty materialne, które w świetle cyt. art. 45, 46 oraz 47 Kodeksu cywilnego stanowią odrębny przedmiot własności i uzyskują status samoistnej rzeczy ruchomej.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego zbycie wskazanych ruchomości nastąpiło po upływie pół roku, licząc, od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie sprzedaż rzeczy ruchomych w postaci mebli i sprzętu AGD została dokonana po upływie okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym uzyskane z tego tytułu środki finansowe nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym w ocenie Wnioskodawcy nie musi on wykazywać kwoty przychodu uzyskanej z tytułu zbycia umową z dnia 24 października 2014 r. wyposażenia mieszkania w postaci ruchomości pomniejszonej o udokumentowane koszty jego uzyskania w zeznaniu rocznym za rok 2014 w formularzu PIT-37. Powyższe stanowisko Wnioskodawca wywodzi wprost z normatywnej treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z którego wynika, że nie uznaje się za źródło przychodu odpłatnego zbycia innych rzeczy, jeżeli następuje ono po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

W ocenie Wnioskodawcy brak podstaw faktycznych ani prawnych do kwalifikowania takiego przychodu ewentualnie jako przychodu z innego źródła, o jakim mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, jako, że do tej kategorii mogą być przypisane tylko te przychody, które do innych kategorii wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy, przyporządkowane być nie mogą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., Nr 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.