IBPBI/2/423-374/11/CzP | Interpretacja indywidualna

„Czy wypłacone odszkodowanie za wcześniejsze rozwiązanie umowy najmu w związku ze sprzedażą nieruchomości stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?”
IBPBI/2/423-374/11/CzPinterpretacja indywidualna
  1. najem
  2. odszkodowania
  3. rozwiązanie umowy
  4. związek przyczynowo-skutkowy
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 24 marca 2011r. (data wpływu do tut. BKIP 30 marca 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości uznania za koszty uzyskania przychodów zapłaconego odszkodowania w związku z rozwiązaniem umowy najmu nieruchomości - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 30 marca 2011r. wpłynął do tut. BKIP wniosek Spółki o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości uznania za koszty uzyskania przychodów zapłaconego odszkodowania w związku z rozwiązaniem umowy najmu nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W związku z likwidacją przedmiotu działalności Spółki jaką była produkcja obwodów drukowanych, Spółka sprzedała nieruchomości, które w przeważającym stopniu były wykorzystywane do tej produkcji. Decyzja o likwidacji ww. działalności podyktowana była nieopłacalnością dalszej produkcji obwodów drukowanych, z uwagi na konieczność poniesienia znacznych nakładów inwestycyjnych związanych głównie ze spełnieniem wymogów jakościowych w zakresie ochrony środowiska (budowa oczyszczalni ścieków). W związku z powyższym, wcześniejszemu rozwiązaniu uległa umowa najmu zawarta na czas określony z kontrahentem Spółki. Umowa została rozwiązana za porozumieniem stron, zgodnie z którym Spółka zobowiązała się wypłacić najemcy odszkodowanie w wysokości kosztów poniesionych przez najemcę w celu realizacji postanowień Umowy Najmu oraz kosztów, które były związane z deinstalacją urządzeń i ich instalacją na innej alternatywnej lokalizacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wypłacone odszkodowanie za wcześniejsze rozwiązanie umowy najmu w związku ze sprzedażą nieruchomości stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych...

Zdaniem Spółki, zapłacone odszkodowanie stanowi koszt uzyskania przychodu (art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), bowiem poniesienie tego wydatku minimalizowało straty związane z nierentownym wykorzystywaniem nieruchomości, a równocześnie spowodowało osiągnięcie przychodu (bez poniesienia tego kosztu osiągniecie przychodu ze sprzedaży nieruchomości było niemożliwe). Omawiane odszkodowanie nie zostało jednocześnie wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako koszt niestanowiący kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 74, poz. 397 ze zm. – zwanej dalej „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...). Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w tym celu, nawet wówczas gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym.

Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1 updop. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, iż wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 updop, zostaną ex lege uznane za koszty mające wpływ na podstawę opodatkowania.

Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż w związku z likwidacją przedmiotu działalności jaką była produkcja obwodów drukowanych, Spółka sprzedała nieruchomości, które w przeważającym stopniu były wykorzystywane do tej produkcji. Wcześniejszemu rozwiązaniu uległa umowa najmu zawarta na czas określony z kontrahentem Spółki. Umowa została rozwiązana za porozumieniem stron, zgodnie z którym Spółka zobowiązała się wypłacić najemcy odszkodowanie w wysokości kosztów poniesionych przez najemcę w celu realizacji postanowień Umowy Najmu oraz kosztów, które były związane z deinstalacją urządzeń i ich instalacją na innej alternatywnej lokalizacji. Swoje działanie uzasadniła tym, iż wypłacone odszkodowanie minimalizowało straty związane z nierentownym wykorzystywaniem nieruchomości, a równocześnie spowodowało osiągnięcie przychodu (bez poniesienia tego kosztu osiągniecie przychodu ze sprzedaży nieruchomości było niemożliwe).

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług. Wymienione w treści powyższego przepisu kary umowne i odszkodowania wiążą się z nienależytym wykonaniem zobowiązań. Celem tego przepisu jest zatem uniemożliwienie pomniejszenia przychodu o koszty poniesione w związku z nienależytym wykonaniem zobowiązania.

Z powyższego wynika, że ustawodawca wyłączył z kosztów uzyskania przychodów wydatki związane z karą za wadliwie wykonaną usługę, bądź za zwłokę w usunięciu powstałych wad. Nie odniósł się natomiast do odszkodowań należnych z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy najmu. Nie oznacza to jednak, że takie odszkodowanie może być automatycznie uznane za koszt podatkowy. Poniesiony wydatek musi bowiem spełniać ogólną przesłankę wynikającą z art. 15 ust. 1 updop, tj. musi istnieć przyczynowo-skutkowy związek tego wydatku z potencjalnym przychodem lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Zatem w przedmiotowej sprawie, uwzględniając wszystkie elementy stanu faktycznego przedstawione we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, za kierunkowe kryterium wykładni przepisu art. 15 ust. 1 updop, uznać należy kryterium celu poniesionego wydatku. Kryterium to wiąże się z zamiarem działania podatnika zdeterminowanym na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła, tym samym, z istnieniem związku przyczynowego, który wyraża się we wpływie (bezpośrednim lub pośrednim) poniesionego wydatku na powstanie lub zwiększenie osiąganego przychodu lub we wpływie na zachowanie albo zabezpieczenie jego źródła. W tym więc kontekście istotne jest, aby ocena zachowania podatnika, kwalifikującego określony wydatek, jako koszt podatkowy, dokonywana była z perspektywy związku tego wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz jego wiedzy o związkach przyczynowych (w tym zakresie, że dany wydatek (koszt) może obiektywnie przyczynić się do realizacji pożądanego celu - osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia jego źródła - co jednak oczywiście nie oznacza, że cel ten zostanie osiągnięty).

Ocena kosztów uzyskania przychodów w kontekście procesów gospodarczych mających wpływ na działalność gospodarczą prowadzoną przez podatnika musi uwzględniać fakt, iż procesy te charakteryzują się sobie tylko właściwą dynamiką. W rezultacie, gospodarczo uzasadnione i racjonalne decyzje gospodarcze, pierwotnie podejmowane w określonych warunkach determinujących ich treść i konsekwencje (również konsekwencje prawnopodatkowe), w związku z istotną zmianą okoliczności i warunków otoczenia zewnętrznego (np. wzrost cen na rynku, obniżenie popytu, wzrost kosztów, niekorzystna zmiana koniunktury) z perspektywy oceny negatywnych skutków tych zmian na przychód podatkowy mogą skutkować ich rewizją w nowych warunkach czasu i miejsca, a to w związku z potrzebą (koniecznością) podjęcia przez podatnika działań zmierzających do uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Z powyższą sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Rozwiązanie umowy najmu było warunkiem koniecznym aby mogło dojść do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości. Sprzedaż ta przyniosła Spółce wymierny przychód. W takiej sytuacji zapłata odszkodowania na rzecz najemcy, winna być kwalifikowana jako wydatek poniesiony w celu uzyskania przychodu ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości.

Biorąc pod uwagę powyższe, stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2017 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.