IPPB6/4510-438/16-2/AP | Interpretacja indywidualna

W zakresie rozpoznania przychodów i kosztów uzyskania przychodów z tytułu różnic kursowych na dzień rozpoczęcia stosowania rachunkowej metody ustalania różnic kursowych
IPPB6/4510-438/16-2/APinterpretacja indywidualna
  1. koszty uzyskania przychodów
  2. metoda rachunkowa
  3. przychód
  4. różnice kursowe
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 24 czerwca 2016 r. (data wpływu 3 sierpnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozpoznania przychodów i kosztów uzyskania przychodów z tytułu różnic kursowych na dzień rozpoczęcia stosowania rachunkowej metody ustalania różnic kursowych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 3 sierpnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozpoznania przychodów i kosztów uzyskania przychodów z tytułu różnic kursowych na dzień rozpoczęcia stosowania rachunkowej metody ustalania różnic kursowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Przedmiotem działalności Spółki był zakup i sprzedaż łożysk, stali oraz maszyn. Spółka prowadzi księgi rachunkowe zgodnie z ustawą o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r. (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 330 ze zm., dalej „ustawa o rachunkowości” oraz sporządza sprawozdanie finansowe zgodnie z zasadami (polityką rachunkowości) opracowanymi na podstawie ustawy o rachunkowości, które są badane przez podmiot uprawniony do ich badania, tj. biegłego rewidenta. Rok podatkowy spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym. W ramach prowadzonej działalności spółka dokonuje operacji gospodarczych w walutach obcych, w związku z którymi posiada zobowiązania (w tym zobowiązania z tytułu pożyczek i kredytów walutowych zaciągniętych przed 2016 rokiem), które nie zostały dotąd spłacone. Na dzień 31 grudnia 2015 roku spółka dokonała ponownie wyceny bilansowej składników aktywów i pasywów w walutach obcych, wykazując w księgach różnice kursowe od przedmiotowych pozycji, naliczone na dzień 31 grudnia 2015 roku. Zgodnie z przyjętymi zasadami rachunkowymi wycena ta dokonywana jest poprzez odniesienie się do wyceny historycznej.

Do dnia 31 grudnia 2015 roku Spółka ustalała różnice kursowe dla potrzeb rozliczania podatku dochodowego w oparciu o tzw. metodę podatkową o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2014 roku poz. 851, ze zmianami, dalej „ustawa o PDOP”), tj. na podstawie art. 15a ustawy o PDOP.

W roku podatkowym trwającym od 1 stycznia 2016 r. Spółka dokonała zmiany metody ustalania różnic kursowych na tzw. metodę rachunkową, o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o PDOP. Wiązało się to z wprowadzeniem zmian w polityce (zasadach) rachunkowości spółki w zakresie ustalania różnic kursowych dla celów podatkowych. W związku z powyższym Spółka zawiadomiła w formie pisemnej właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego w ustawowym terminie (tj. do końca pierwszego miesiąca roku podatkowego) o wyborze tej metody.

Zgodnie z przyjętą w Spółce polityką rachunkowości, transakcje wyrażone w walutach innych niż polski złoty są przeliczane na złote polskie po kursie faktycznie zastosowanym w dniu zawarcia transakcji, a jeżeli zastosowanie tego kursu nie jest możliwe, po kursie średnim ogłaszanym dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski z dnia poprzedzającego ten dzień. Na dzień bilansowy aktywa i pasywa wyrażone w walutach innych niż polski złoty są przeliczane na złote polskie przy zastosowaniu obowiązującego na ten dzień średniego kursu ustalonego dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski.

Spółka spełnia i będzie spełniać przewidziane przez ustawodawcę wymogi stosowania metody rozliczania różnic kursowych według przepisów o rachunkowości, gdyż:

  1. Spółka sporządza i będzie sporządzać sprawozdania finansowe (art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o PDOP);
  2. Sprawozdania finansowe Spółki podlegają i będą podlegać badaniu przez podmioty uprawnione do ich badania (art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o PDOP);
  3. Metoda rachunkowa będzie stosowana przez Spółkę przez okres nie krótszy niż 3 lata podatkowe, licząc od początku roku podatkowego, w którym zostanie przyjęta ta metoda (art. 9b ust. 3 ustawy o PDOP);
  4. Spółka zawiadomiła w formie pisemnej właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego w ustawowym terminie (tj. do końca pierwszego miesiąca roku podatkowego) o wyborze tej metody (art. 9b ust. 3 ustawy o PDOP).

Wybór metody rachunkowej ustalania różnic kursowych oznacza, że stosownie do art. 9b ust. 5 ustawy o PDOP Spółka zobowiązana była na dzień 1 stycznia 2016 roku zaliczyć odpowiednio do przychodów albo kasztów uzyskania przychodów naliczone różnice kursowe, ustalone na podstawie przepisów o rachunkowości na ostatni dzień poprzedniego roku podatkowego (tj. 31 grudnia 2015 roku).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zgodnie z art. 9b ust. 5 ustawy o PDOP na dzień rozpoczęcia stosowania rachunkowej metody ustalania różnic kursowych, tj. 1 stycznia 2016 roku, Spółka powinna zaliczyć odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów całość wyznaczonych na podstawie przepisów o rachunkowości naliczonych i niezrealizowanych różnic kursowych, wynikających z różnicy pomiędzy kursem wyceny na dzień 31 grudnia 2015 r. a kursem historycznym z dnia pierwotnego ujęcia transakcji w księgach rachunkowych Spółki?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 9b ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.; dalej: „ustawa o PDOP”), na dzień rozpoczęcia stosowania rachunkowej metody ustalania różnic kursowych, (tj. 1 stycznia 2016 roku, Spółka powinna zaliczyć odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów całość wyznaczonych na podstawie przepisów o rachunkowości naliczonych i niezrealizowanych różnic kursowych, tj. różnic wynikających z różnicy pomiędzy kursem wyceny na dzień 31 grudnia 2015 r. a kursem historycznym z dnia pierwotnego ujęcia transakcji w księgach rachunkowych Spółki.

Zgodnie z art. 9b ust. 1 o PDOP podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:

  1. art. 15a, albo
  2. przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez podmioty uprawnione do ich badania.

Wybór metody rachunkowej rozliczania różnic kursowych skutkuje tym, że podatnik dokonuje tych rozliczeń na podstawie stosowanych w danej jednostce zasad polityki rachunkowości.

Jak stanowią przepisy art. 9b ustawy o PDOP wyboru metody rozliczania różnic kursowych według przepisów o rachunkowości mogą dokonać podatnicy, którzy:

  1. w okresie rozliczania różnic kursowych metodą rachunkową sporządzają sprawozdania finansowe, które będą badane przez podmioty uprawnione do ich badania;
  2. będą stosować wybraną przez nich metodę przez okres nie krótszy niż 3 lata podatkowe;
  3. zawiadomią w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego do końca pierwszego miesiąca roku podatkowego o wyborze tej metody.

Natomiast art. 9b ust. 5 ustawy o PDOP wskazuje, że w przypadku wyboru metody rachunkowej ustalania różnic kursowych, podatnicy na pierwszy dzień roku podatkowego, w którym została wybrana ta metoda, zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów naliczone różnice kursowe ustalone na podstawie przepisów o rachunkowości na ostatni dzień poprzedniego roku podatkowego.

W ocenie Spółki wykładnia przepisu art. 9b ust. 5 ustawy PDOP powinna prowadzić do wniosku, że na pierwszy dzień roku podatkowego, w którym została wybrana metoda rachunkowa, podatnik zalicza do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów wartość wszystkich naliczanych i niezrealizowanych różnic kursowych dotyczących otwartych pozycji walutowych. Przyjęcie odmiennej wykładni oznaczałoby, że różnice kursowe naliczone we wcześniejszych latach podatkowych, lecz niezrealizowane (i tym samym nie ujęte w kalkulacji podatkowej wskutek stosowania podatkowej metody ustalania różnic kursowych) nigdy nie zostaną uwzględnione w rozliczeniu podatkowym, tj. ani w pierwszym roku stosowania metody rachunkowej, ani w latach kolejnych.

Możliwość wyboru metody rachunkowej ustalania różnic kursowych została wprowadzona ustawą z dnia 16 listopada 2006 roku o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1589), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2007 roku. Celem nowelizacji byto umożliwienie podatnikom wykazywania różnic kursowych zarówno dla celów rachunkowych, jak i podatkowych, według jednolitej metodologii, dającej możliwość uproszczenia rozliczeń z tego tytułu. Powyższe znajduje potwierdzenie w uzasadnieniu do projektu ustawy (druk sejmowy nr 733, V kadencja Sejmu). Wskazano w nim, że nowelizacja wprowadza możliwość ustalania przez podatników różnic kursowych zgodnie z przyjętymi przez nich rozwiązaniami, stosowanymi według przepisów prawa bilansowego. Podatnicy, których sprawozdania finansowe będą, w okresie stosowania metody ustalania różnią kursowych w oparciu o przepisy o rachunkowości, badane przez uprawnione podmioty, będą mogli według swego wyboru rozliczać różnice kursowe na zasadach, jakie stosują zgodnie z przepisami o rachunkowości, bądź też na zasadach określonych w ustawie. Mając na uwadze powyższe należy uznać, że celem ustawodawcy było jedynie uproszczenie zasad rozliczania różnic kursowych dla celów podatkowych, a nie doprowadzenie do sytuacji, w której w wyniku zastosowania przepisu art. 9b ust. 5 ustawy o PDOP w sytuacji przejścia z metody podatkowej na metodę rachunkową część różnic, dotyczących lat wcześniejszych niż rok podatkowy poprzedzający rok, w którym podatnik dokonał wyboru metody rachunkowej, w ogóle nie zostanie przez podatnika uwzględniona w rozliczeniach podatkowych.

Zasadność przyjęcia dokonanej przez Spółkę wykładni przepisu art. 9b ust. 5 ustawy o PDOP, została potwierdzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 21 maja 2013 roku sygn. akt III SA/Wa 705/13 (orzeczenie prawomocne). W przedmiotowym orzeczeniu sąd uznał, że „Zasadnym jest zarzut Skarżącej, że organ dokonując wykładni art. 9b ust. 5 zdanie pierwsze ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych poprzestał na wykładni literalnej, która prowadzi do wniosku, iż w przypadku przejścia z ustalania różnic kursowych metodą podatkową na metodą księgową, część różnic kursowych nie zostałaby w ogóle przez Spółkę uwzględniona w kosztach uzyskania przychodów”.

W wyniku uwzględnienia ww. wyroku Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 25 kwietnia 2014 roku znak IPPB5/423-684/09/14-21/S/IŚ, uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z którym w związku z planowanym rozpoczęciem stosowania rachunkowej metody ustalania różnic kursowych w świetle art. 9b ust. 5 ustawy o PDOP, na pierwszy dzień jej stosowania podatnik powinien zaliczyć odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów niezrealizowane różnice kursowe z lat ubiegłych, ustalone w sposób narastający na ostatni dzień poprzedniego roku podatkowego.

Ponadto stanowisko Spółki, zgodnie z którym na dzień rozpoczęcia stosowania rachunkowej metody ustalania różnic kursowych odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów zaliczyć należy całość określonych na podstawie przepisów o rachunkowości naliczone i niezrealizowane różnice kursowe z lat ubiegłych, ustalone w sposób narastający na ostatni dzień poprzedniego roku podatkowego, znajduje potwierdzenie również w interpretacji indywidualnej z dnia 2 lutego 2009 roku wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie znak IPPB5/423-163/08-2MB.

Reasumując zaliczeniu do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów podlegać będą wszystkie niezrealizowane różnice kursowe ujęte w sprawozdaniu finansowym w aktywach i pasywach, w tym także te, które naliczone zostały w okresie poprzedzającym poprzedni rok podatkowy, a nie zostały zrealizowane do końca tego poprzedniego roku podatkowego. Przyjęcie powyższego stanowiska pozwoli bowiem na ujęcie w rozliczeniu podatkowym wszystkich niezrealizowanych różnic kursowych do końca poprzedniego roku podatkowego (także tych dotyczących okresów, przed poprzednim rokiem podatkowym, niezrealizowanych do końca tego roku).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo należy wskazać, że z uwagi na uiszczenie opłaty w wyższej wysokości niż opłata należna, część opłaty w wysokości 100,00 zł dokonanej w dniu 22 lipca 2016 r. zostanie, zgodnie z art. 14f § 2a w zw. z art. 14f § 2b Ordynacji podatkowej, zwrócona jako nienależna na rachunek bankowy wskazany we wniosku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2018 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.