IPPB5/4510-254/15-2/IŚ | Interpretacja indywidualna

Sposób ujęcia w rachunku podatkowym różnic kursowych ustalanych wg przepisów o rachunkowości
IPPB5/4510-254/15-2/IŚinterpretacja indywidualna
  1. banki
  2. koszt
  3. międzynarodowe standardy rachunkowości
  4. różnice kursowe
  5. ustawa o rachunkowości
  6. waluta
  7. wycena
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Przedmiot i podmiot opodatkowania -> Obowiązek dokumentacji transakcji dokonywanych z podmiotami powiązanymi
  2. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Przedmiot i podmiot opodatkowania -> Zasady ustalania różnic kursowych
  3. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Przychody -> Przychody

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 17 marca 2015 r. (data wpływu 23 marca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu ujęcia w rachunku podatkowym różnic kursowych ustalanych wg przepisów o rachunkowości – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 23 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu ujęcia w rachunku podatkowym różnic kursowych ustalanych wg przepisów o rachunkowości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Bank Spółka Akcyjna (dalej jako „Bank”) sporządza sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej (dalej jako „MSFF”) oraz Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości (dalej jako „MSR”) w wersji zatwierdzonej przez Unię Europejską. Od dnia 1 stycznia 2015 r. - dla potrzeb rozliczenia podatku dochodowego do osób prawnych - Bank ustala różnice kursowe na podstawie przepisów o rachunkowości, stosownie do art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm.; dalej: „updop”). Bank, stosując się do normy art. 9b ust 3 updop, poinformował organ podatkowy o podjęciu decyzji w sprawie stosowania metody ustalania różnic kursowych na podstawie przepisów o rachunkowości pismem z dnia 29 stycznia 2015r.

W związku z prowadzoną działalnością Bank, m.in.:

  1. osiąga przychody oraz ponosi koszty z transakcji w walutach obcych;
  2. przeprowadza transakcje, w efekcie których ewidencjonuje odpowiednie bilansowe pozycje aktywów i pasywów w walutach obcych;
  3. zawiera lub zamierza zawierać określone kontrakty w sensie ekonomicznym zabezpieczające ogólną pozycję walutową Banku, na walutowych instrumentach pochodnych (np. FX FORWARD, FX SWAP, CIRS), ujmując je w ewidencji pozabilansowej;
  4. zamierza zawierać kontrakty CIRS o charakterze zabezpieczającym wartość godziwą w ujęciu MSR, ujmując je w ewidencji pozabilansowej.

Zgodnie z przepisami o rachunkowości oraz stosownie do obowiązujących w tym zakresie norm, z tytułu wyżej wymienionych zdarzeń gospodarczych, Bank rozpoznaje lub zamierza rozpoznawać odpowiednio w rachunku zysków i strat:

ad. 1) przychody i koszty z tytułu transakcyjnych różnic kursowych, ustalane w efekcie porównania kursu faktycznie zrealizowanego i kursu stosowanego dla potrzeb rachunkowości, zgodnie z normami MSR 21 „Skutki zmian kursów wymiany walut obcych” (dalej jako „MSR 21”);

ad. 2) przychody i koszty z tytułu rewaluacyjnych różnic kursowych, określane w efekcie porównania aktualnej wartości (wyceny) aktywów i pasywów wyrażonych w walutach obcych do wartości (wyceny) tych samych pozycji bilansowych, dokonanej na poprzednią datę wyceny zgodnie z normami MSR 21;

ad. 3) przychody i koszty z tytułu wzrostu lub spadku oszacowanej wartości walutowych kontraktów pochodnych, ujętych w ewidencji pozabilansowej, określane w efekcie porównania wyceny tych kontraktów aktualnej na dany dzień sprawozdawczy, dokonanej w oparciu m.in. o kursy walut do wyceny dokonanej w poprzednim okresie sprawozdawczym zgodnie z MSR 39 „Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena” (dalej jako „MSR 39”) po dokonaniu na potrzeby prezentacyjne sprawozdania finansowego podatnika fragmentacji (dekompozycji) tej wyceny na wynik z tytułu odsetek, wynik z tytułu pozycji wymiany oraz wynik z tytułu pozostałej działalności handlowej;

ad. 4) przychody i koszty z tytułu wzrostu lub spadku oszacowanej wartości kontraktów CIRS, ujętych w ewidencji pozabilansowej, określane w efekcie porównania wyceny tych kontraktów aktualnej na dany dzień sprawozdawczy, dokonanej w oparciu m.in. o kursy walut do wyceny dokonanej w poprzednim okresie sprawozdawczym zgodnie z MSR 39 po dokonaniu na potrzeby prezentacyjne sprawozdania finansowego podatnika fragmentacji (dekompozycji) tej wyceny na wynik z tytułu odsetek, wynik z tytułu pozycji wymiany oraz wynik z tytułu pozostałej działalności handlowej.

Zgodnie ze stosowaną polityką rachunkowości Bank, stosując ww. metodologię ustalania wartości przychodowi i kosztów, dokonuje ich rozpoznania w różnych pozycjach rachunku zysków i strat:

  1. w wyniku z pozycji wymiany, na kontach różnic kursowych transakcyjnych/rewaluacyjnych,
  2. w wyniku z pozycji wymiany, w wyniku na pozostałej działalności handlowej oraz w wyniku z tytułu odsetek w odniesieniu do wyceny walutowych kontraktów pochodnych ze względu na potrzeby prezentacyjne sprawozdania finansowego podatnika.

Dekompozycja wyceny do wartości godziwej ww. instrumentów pochodnych na część prezentowaną w wyniku z tytułu odsetek jak i w wyniku z działalności handlowej (wynik z pozycji wymiany oraz wynik na pozostałej działalności handlowej oraz rachunkowości zabezpieczeń) znajduje swoje odzwierciedlenie również w sprawozdawczych wymogach regulacyjnych na potrzeby Narodowego Banku Polskiego.

Sprawozdanie finansowe Banku jest przedmiotem obowiązkowego badania przez niezależny podmiot na mocy art. 64 ust. 1 pkt 1 ustawy o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r., poz. 330, z późn. zm.).

Zgodnie z postanowieniami art. 25 ust. 6-7 updop, Bank w roku 2015 stosuje uproszczoną formę wpłacania zaliczek na podatek dochodowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy ustalając prawidłową wysokość podatku za rok 2015 i w latach następnych (w których różnice kursowe będą ustalane na podstawie przepisów o rachunkowości), w celu zidentyfikowania kategorii przychodów i kosztów podatkowych, wynikających ze zmian kursów walut w rozumieniu nadanym normą art. 9b ust. 2 updop, Bank winien analizować pozycje odzwierciedlone w rachunku zysków i strat oraz

  1. uwzględnić wszystkie pozycje, które zostały ujęte, bezpośrednio, wyłącznie na kontach przeznaczonych do ewidencjonowania wartości przychodów i kosztów z tytułu różnic kursowych (transakcyjnych/ rewaluacyjnych);
  2. ujmować wartość wyceny pozabilansowych pozycji walutowych, ukształtowanej w efekcie oddziaływania zmiany kursów walut, zaewidencjonowanej w rachunku zysków i strat, lecz nie na kontach powołanych wprost dla ewidencji różnic kursowych, lecz na kontach wyceny walutowych instrumentów pochodnych oraz przychodów/kosztów odsetkowych;
  3. nie brać pod uwagę potencjalnej możliwości podziału lub agregacji wyceny pozabilansowych pozycji walutowych w celu wydzielenia, bądź włączenia tzw. „komponentu walutowego”, jeżeli podmiot dokonujący badania i kontroli sprawozdania finansowego nie uznałby takiego postępowania za celowe i właściwe z punktu widzenia zasad rachunkowości i potrzeb sprawozdania finansowego podatnika...

Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając prawidłową wysokość podatku za rok 2015 i w latach następnych (w których różnice kursowe będą ustalane na podstawie przepisów o rachunkowości), w celu zidentyfikowania kategorii przychodów i kosztów podatkowych wynikających ze zmian kursów walut w rozumieniu nadanym normą art. 9b ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm.; dalej: „updop”), Bank winien analizować pozycje odzwierciedlone w rachunku zysków i strat oraz

  1. uwzględnić wszystkie pozycje, które zostały ujęte, bezpośrednio, wyłącznie na kontach przeznaczonych do ewidencjonowania wartości przychodów i kosztów z tytułu różnic kursowych (transakcyjnych/rewaluacyjnych);
  2. ujmować wartość wyceny pozabilansowych pozycji walutowych, ukształtowanej w efekcie oddziaływania zmiany kursów walut, za ewidencjonowanej w rachunku zysków i strat, lecz nie na kontach powołanych wprost dla ewidencji różnic kursowych, lecz na kontach wyceny walutowych instrumentów pochodnych oraz przychodów/kosztów odsetkowych;
  3. nie brać pod uwagę potencjalnej możliwości podziału lub agregacji wyceny pozabilansowych pozycji walutowych w celu wydzielenia, bądź włączenia tzw. „komponentu walutowego”, jeżeli podmiot dokonujący badania i kontroli sprawozdania finansowego nie uznałby takiego postępowania za celowe i właściwe z punktu widzenia zasad rachunkowości i potrzeb sprawozdania finansowego podatnika.

Zgodnie z brzmieniem art. 9b ust. 1 pkt 2 updop, podatnicy dla potrzeb rozliczenia tego podatku, mają prawo ustalania różnic kursowych na podstawie przepisów o rachunkowości - pod warunkiem, że w okresie stosowania takiej metody, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez podmioty uprawnione do ich badania (w myśl art. 9b ust. 3 i 4 okres stosowania tej metody nie może być krótszy niż 3 lata).

Stosownie do art. 9b ust. 2 updop podatnicy, którzy wybrali metodę ustalania różnic kursowych na podstawie przepisów o rachunkowości, zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów określone wartości ujęte dla ; potrzeb prawa bilansowego w księgach rachunkowych jako różnice kursowe oraz wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych.

W powyższym zakresie, kryteriami kwalifikującymi określone przychody i koszty podatkowe z tego tytułu, są przesłanki wynikające wyłącznie z teorii i praktyki rachunkowości.

Normą art. 9b ust. 2 updop, ustawodawca wprowadził więc do porządku prawnego nowe reguły odnośnie rozpoznawania różnic kursowych dla celów podatkowych, polegające na identyfikacji ich zgodności z zasadami rachunkowości; przy czym tej oceny dokonuje podmiot uprawniony do badania sprawozdania finansowego podatnika. Dyspozycja tej normy ogranicza jej zasięg wyłącznie do określonych kategorii ekonomicznych i skutków z nimi związanych, odzwierciedlonych w rachunku zysków i strat podatnika.

Przedmiotowa teza wynika wprost z wykładni językowej art. 9b updop oraz jest spójna z celami wdrożenia tej regulacji, określonymi w uzasadnieniu rządowego projektu ustawy (druk sejmowy nr 733 oraz wystąpienie przedstawiciela Ministerstwa Finansów na posiedzeniu Komisji Finansów Publicznych z dnia 5 września 2006 r. – Biuletyn Sejmowy Nr 1031/ V kad., 05.09.2006 r.). Z powołanych dokumentów źródłowych wynika bowiem jednoznacznie, że ustawodawca wprowadzając przedmiotową regulację do porządku prawnego przyjął założenie, iż badanie sprawozdania finansowego przez biegłego rewidenta i wydanie o nim pozytywnej opinii jest przesłanką wystarczającą dla potwierdzenia, iż podatnik dokonał prawidłowej kalkulacji różnic kursowych z punktu widzenia prawa bilansowego. W konsekwencji wartość tych różnic odniesiona do rachunku zysków i strat stanowi odpowiednio przychód bądź koszt uzyskania przychodów podatnika.

Przepis art. 9b ust. 2 updop konstytuuje więc zasadę, że składowymi rachunku podatkowego, w części dotyczącej różnic kursowych, są odpowiednie pozycje księgowe wynikające wprost z dokonanych przez podatnika zapisów w rachunku zysków i strat, odnoszących się do finansowych skutków zmiany kursów walut.

Źródłem kwalifikacji różnic kursowych dla potrzeb prawa podatkowego jest przesłanka materialno-techniczna, tj. ujęcie tych różnic w prawidłowej kwocie w księgach rachunkowych, co potwierdza weryfikacja podmiotu dokonującego badania sprawozdania finansowego.

Powyższą regulację należy traktować jako dyspozycję mającą na celu doprecyzowanie, które konkretne zapisy księgowe, dokonane w zgodzie z przepisami o rachunkowości (istotne i obligatoryjne z rachunkowego punktu widzenia) powinny być uwzględnione przy ustalaniu podstawy opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych. Jednocześnie, wyłącznym warunkiem potwierdzającym prawidłowości tych zapisów jest fakt, iż stanowią element zatwierdzonego przez audytora sprawozdania finansowego.

Rozwiązanie wynikające z art. 9b ust. 1 pkt 2 updop umożliwia więc podatnikowi zastosowanie ujednoliconych zasad rozpoznawania przychodów i kosztów, zarówno w rachunku zysków i strat jak i w rachunku podatkowym, poprzez ujęcie w kalkulacji podatkowej różnic kursowych wynikających z transakcji walutowych i dokonanej wyceny składników aktywów i pasywów, a także wyceny pozycji pozabilansowych, wyrażonych w walucie obcej, które zostały odzwierciedlone w rachunku zysków i strat.

Celem i skutkiem zastosowania metody rachunkowej jest więc trwałe zniwelowanie przejściowych różnic pomiędzy zyskiem bilansowym a dochodem do opodatkowania, wynikających z wyceny tych samych pozycji aktywów i pasywów oraz pozycji pozabilansowych, wyrażonych w walutach obcych, w porównaniu do metody podatkowej rozpoznawania różnic kursowych.

W świetle powyższego Bank stoi na stanowisku, iż wykładnia językowa i celowościowa wskazuje jednoznacznie na wyrażony w art. 9b ust. 2 updop zamiar ustawodawcy oparcia kwalifikacji podatkowej wyceny pozycji bilansowych i pozabilansowych, wyrażonych w walutach obcych, o skutki zmiany kursów walut rozpoznawane w rachunku zysków i strat, jako właściwe dla tych pozycji, w myśl zasad rachunkowości.

Bank zauważa jednakże, że taka wykładnia nie daje odpowiedzi na pytanie, czy zamiarem ustawodawcy było objęcie kategorią podatkową wyłącznie wyceny pozabilansowych pozycji odzwierciedlonej w rachunku zysków i strat na kontach różnic kursowych, czy też to kryterium spełnia również wycena odzwierciedlona na innych kontach rachunku zysków i strat.

Te wątpliwości jednoznacznie rozwiewa wykładnia systemowa przedmiotowej normy.

Kwestie ujmowania transakcji i sald w walutach obcych oraz powstających z ich tytułu różnic kursowych uregulowane zostały w MSR 21 „Skutki zmian kursów wymiany walut obcych”. Standard ten zawiera ponadto definicję pojęcia różnic kursowych stanowiąc, iż różnica kursowa – to różnica, która wynika z przeliczenia danej liczby jednostek jednej waluty, na inną walutę, po różnych kursach wymiany.

Walutowe pozycje pozabilansowe zasadniczo wyłączone są z MSR 21, a objęte MSR 39, co mogłoby sugerować, iż co do zasady, pozycji tych nie dotyczy pojęcie różnicy kursowej.

Należy jednak podkreślić, że w systemie prawa bilansowego funkcjonują zasady, w myśl których wycena walutowych pozycji pozabilansowych (kontraktów zawartych na walutowych instrumentach pochodnych) odnosi się do tych instrumentów finansowych, które w księgach rachunkowych podatnika – zgodnie z przyjętą polityką rachunkowości – kwalifikowane są do kategorii instrumentów o terminie zapadalności powyżej dwóch dni roboczych i w konsekwencji podlegają wycenie.

Wycena ta - zgodnie ze stosowanymi przez podatnika zasadami rachunkowości dotyczącymi pochodnych instrumentów finansowych, ujmowanych w ewidencji pozabilansowej – dokonywana jest do wartości godziwej. Wynik tej wyceny prezentowany jest na odpowiednich kontach w ewidencji bilansowej.

Wartość wyceny pozabilansowych pozycji walutowych z tytułu zawieranych kontraktów odzwierciedla m.in. wpływ okresowej fluktuacji wartości kursów średnich walut (w których realizowane są poszczególne kontrakty walutowe), w powiązaniu ze zmianą ich wartości godziwej, do jakiej jest odnoszona i ewidencjonowana.

Wartość ta, w zależności od instrumentu, może podlegać fragmentacji/dekompozycji na potrzeby prezentacyjne sprawozdania finansowego podatnika i jest wykazywana z uwzględnieniem możliwej fragmentacji w wyniku z pozycji wymiany, w wyniku na pozostałej działalności handlowej oraz w wyniku z tytułu odsetek.

W opinii Banku, biorąc pod uwagę, iż zasady wyceny pozycji pozabilansowych w walutach obcych zostały określone wyłącznie w przepisach o rachunkowości – jakakolwiek wycena odnosząca się do skutków zmiany kursów walut, zgodnie z tymi przepisami (wycena aktywów i pasywów oraz pozycji pozabilansowych), powinna stanowić odpowiednio przychód lub koszt podatkowy, niezależnie od przyjętej metody wyceny oraz miejsca ujęcia jej skutków w rachunku zysków i strat, pod warunkiem niezakwestionowania zastosowanego ujęcia rachunkowego przez podmiot badający sprawozdanie finansowe podatnika.

Tym samym o tym, czy dana pozycja zostanie lub nie zostanie ujęta w rachunku podatkowym z tytułu wyceny pozabilansowych pozycji walutowych, decyduje treść i zakres stosowania przepisów prawa bilansowego – o ile ta pozycja zostanie wprost odzwierciedlona w księgach rachunkowych oraz posiada wpływ na sprawozdanie finansowe Banku.

Ponadto, należy zauważyć, że art. 9b ust. 5 updop, odsyła do art. 9b ust. 1 pkt 2 updop, a z kolei stosowanie tego przepisu powinno następować z uwzględnieniem definicji zawartych w art. 9b ust. 2 updop. Tym samym pojęcie „różnice kursowe”, które występuje w art. 9b ust. 5 updop powinno obejmować również „wycenę pozabilansowych pozycji w walutach obcych”.

Ustawodawca, stanowiąc zatem o ujęciu w rachunku podatkowym „wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych” potwierdził, iż powinna to być wycena wynikająca ze zmiany kursów walut odnosząca się do pozabilansowych pozycji walutowych, ujętych w rachunku zysków i strat podatnika, zaakceptowana przez podmiot badający sprawozdanie finansowe podatnika jako celowa i właściwa z punktu widzenia ekonomicznego oraz nie stojącą w sprzeczności z obowiązującymi zasadami rachunkowości w tym zakresie.

Powyższe oznacza, że jeżeli zgodnie z teorią i praktyką rachunkowości, dokonano w rachunku zysków i strat określonego ujęcia wyceny pozabilansowych instrumentów finansowych, to w rachunku podatkowym zostanie ono uwzględnione zgodnie z treścią i formą przyjętą dla potrzeb rachunkowości, nawet jeżeli dla celów sprawozdawczych dokonano jej fragmentacji/dekompozycji.

W konsekwencji, rozpoznaniu w rachunku podatkowym podlegają przychody i koszty z tytułu fluktuacji wartości kursów walut odniesione do transakcji oraz wyceny ewidencjonowanych w walucie obcej aktywów, pasywów oraz pozycji pozabilansowych – ujęte na kontach różnic kursowych w rachunku zysków i strat wyłącznie w takim zakresie, w jakim rozpoznano je zgodnie z zasadami rachunkowości.

Dodatkowo, w przypadku pozycji pozabilansowych w walutach obcych, jeżeli zgodnie z zasadami rachunkowości oraz ze względu na wymogi sprawozdania finansowego podatnika, nie jest dopuszczalne lub właściwe inne ujęcie skutków zmiany związanych z nimi wartości walut, jak na kontach wyceny oraz przychodów/kosztów odsetkowych – te przychody i koszty podatkowe podlegają uwzględnieniu także w zakresie rozpoznanym na tych kontach.

Zdaniem Banku odmienna interpretacja prowadziłaby do sytuacji, w której norma art. 9b ust. 2 updop, byłaby normą bezprzedmiotową w części odnoszącej się do wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych. Pozycje te, będąc bowiem wyłączonymi z MSR 21, co do zasady nie generują różnic kursowych uregulowanych tym standardem. Zatem wyszczególnianie tych pozycji w treści normy byłoby całkowicie bezcelowe.

Innymi słowy, przy takiej interpretacji, podatnik - kierując się ograniczeniem wynikającym z MSR 21 – w żadnej sytuacji nie mógłby rozpoznać w rachunku podatkowym wpływu zmiany kursów walut na wycenę pozabilansowych pozycji w walutach obcych, niezależnie od przyjętego sposobu ujęcia jej w księgach.

W rezultacie, zapis odnoszący się do wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych byłby w każdym przypadku pomijany, co przeczyłoby racjonalności ustawodawcy, który z rozmysłem i w określonym celu (opodatkowanie skutków zmiany kursów walut obcych wg analogicznych zasad jak dla rachunkowości) wprowadził ww. normę prawną, którą zadedykował wyszczególnionym, wybranym przez siebie kategoriom ekonomicznym (transakcje walutowe, ewidencjonowana w walucie wycena: aktywów i pasywów oraz pozycji pozabilansowych), funkcjonującym niezależnie i z właściwymi sobie ograniczeniami w systemie prawa krajowego i międzynarodowego prawa bilansowego.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy znajduje pełne potwierdzenie w wykładni językowej, celowościowej i systemowej art. 9b ust. 2 updop. Analogiczny pogląd jest prezentowany w interpretacjach indywidualnych Ministra Finansów, w tym wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie: z 20 kwietnia 2009 roku, sygn. IPPB5/423-40/09-2/IŚ, z 30 marca 2010 roku, sygn. IPPB5/423-5/01-3/IŚ, czy wreszcie z 18 lipca 2014 roku, sygn. IPPB5/423-382/14-2/IŚ.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.