ILPB4/4510-1-485/15-4/DS | Interpretacja indywidualna

Różnice kursowe.
ILPB4/4510-1-485/15-4/DSinterpretacja indywidualna
  1. faktura VAT
  2. koszt wytworzenia
  3. kurs walut
  4. podatek od towarów i usług
  5. różnice kursowe
  6. waluta obca
  7. wartość początkowa
  8. zobowiązanie
  9. środek trwały
  10. środki pieniężne
  11. środki własne
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Różnice kursowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 10 września 2015 r. (data wpływu 17 września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

  1. różnic kursowych na zobowiązaniach w części kwot netto – jest prawidłowe,
  2. różnic kursowych na zobowiązaniach w części kwot VAT – jest prawidłowe,
  3. różnic kursowych na środkach własnych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 września 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

  1. różnic kursowych na zobowiązaniach w części kwot netto,
  2. różnic kursowych na zobowiązaniach w części kwot VAT,
  3. różnic kursowych na środkach własnych.
We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest polskim rezydentem podatkowym, podatnikiem CIT oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT). Wnioskodawca prowadzi działalność związaną z realizowaniem inwestycji na rynku energii odnawialnej, w szczególności w zakresie budowy w Polsce elektrowni wiatrowych.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w tym w zakresie budowy środków trwałych (np. elektrowni wiatrowej), Spółka ponosi szereg wydatków, które wyrażane są w walutach obcych. Płatność tych zobowiązań handlowych jest przez Spółkę realizowana w walucie obcej w odniesieniu do całości kwot, tj. zarówno w odniesieniu do kwoty netto zobowiązania, jak i kwoty VAT naliczonego.

Spółka uzyskuje środki na uregulowanie ww. zobowiązań (faktur VAT wystawianych przez podwykonawców oraz dostawców poszczególnych towarów/usług) dokonując zakupu waluty obcej.

Mając na względzie powyższe, wyżej wskazane operacje – z ekonomicznego/rachunkowego punktu widzenia – wiążą się z powstaniem po stronie Spółki następujących różnic kursowych:

  • związanych ze spłatą w walucie obcej zobowiązań handlowych wyrażonych w walucie obcej – różnice pomiędzy kursem z dnia poniesienia kosztu (otrzymania/zaksięgowania faktury), a kursem z dnia jego zapłaty, tzw. różnice kursowe na zobowiązaniach oraz
  • związanych z wpływem oraz wypływem z rachunku walutowego Spółki środków wyrażonych w walucie obcej – różnice pomiędzy kursem waluty z dnia wpływu oraz wypływu środków, tzw. różnice kursowe na środkach własnych.

W chwili ukończenia budowy farmy wiatrowej oraz przyjęcia jej do używania, Spółka uwzględnia ją w ewidencji podatkowej jako środek trwały, którego wartość początkową stanowi koszt jej wytworzenia zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT.

W świetle opisanego zaistniałego stanu faktycznego Wnioskodawca pragnie potwierdzić sposób rozpoznawania wyżej wskazanych ekonomicznych różnic kursowych na gruncie Ustawy o CIT.

Spółka rozpoznaje koszty uzyskania przychodów oraz przychody podatkowe z tytułu różnic kursowych na gruncie Ustawy o CIT zgodnie z tzw. metodą podatkową, tj. art. 15a w zw. z art. 9b ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy różnice kursowe na zobowiązaniach w części kwot netto stanowią różnice podatkowe na gruncie Ustawy o CIT oraz powinny być przez Spółkę uwzględniane w rachunku podatkowym, w tym w szczególności w wartości początkowej środków trwałych, jeżeli zobowiązanie wynika z faktury, która zaliczana jest do kosztów wytworzenia inwestycji na podstawie art. 16g ust. 4...
  2. Czy różnice kursowe na zobowiązaniach w części kwoty VAT stanowią podatkowe różnice kursowe na gruncie Ustawy o CIT oraz powinny być uwzględniane w rachunku podatkowym, w tym w szczególności w wartości początkowej środków trwałych, jeżeli zobowiązanie wynika z faktury, która zaliczana jest do kosztów wytworzenia inwestycji na podstawie art. 16g ust. 4...
  3. Czy różnice kursowe na środkach własnych stanowią w całości podatkowe różnice kursowe na gruncie Ustawy o CIT oraz powinny być przez Spółkę uwzględniane w rachunku podatkowym, w tym w szczególności w wartości początkowej środków trwałych, jeżeli obrót tymi środkami jest związany z wytworzeniem inwestycji...

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.

Zdaniem Wnioskodawcy różnice kursowe na zobowiązaniach w części kwot netto stanowią różnice podatkowe na gruncie Ustawy o CIT oraz powinny być przez Spółkę uwzględniane w rachunku podatkowym, w tym w szczególności w wartości początkowej środków trwałych, jeżeli zobowiązanie wynika z faktury, która zaliczana jest do kosztów wytworzenia inwestycji na podstawie art. 16g ust. 4.

Uzasadnienie.

Zgodnie z art. 15a ust. 1 Ustawy o CIT różnice kursowe zwiększają przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe.

Art. 15a Ustawy o CIT wyróżnia dwa rodzaje różnic kursowych. Jednym z nich są różnice kursowe na zobowiązaniach (art. 15a ust. 2 pkt 1 i 2; art. 15a ust. 3 pkt 1 i 2 Ustawy o CIT). Różnice kursowe na zobowiązaniach są rozpoznawane podatkowo, gdy wartość przychodu należnego i poniesionego kosztu w walucie obcej po przeliczeniu na złote według średniego kursu ogłaszanego przez NBP jest niższa/wyższa od wartości tego przychodu/kosztu w dniu jego otrzymania/zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia. Różnice te mogą powstawać bezpośrednio w związku z określonymi zdarzeniami gospodarczymi (takim jak np. uregulowanie zobowiązań handlowych wyrażonych w walutach obcych).

Jak wskazano w opisie zaistniałego stanu faktycznego, prowadzenie działalności gospodarczej przez Spółkę wiąże się z zakupem towarów i usług od kontrahentów. W konsekwencji Spółka otrzymuje faktury, które wyrażone są w walucie obcej. Wahania kursowe sprawiają natomiast, że kurs walutowy z dnia poniesienia/zaksięgowania kosztów może różnić się od kursu walutowego z dnia ich zapłaty. Z tego względu spłata zobowiązań wiąże się po stronie Spółki z rozpoznaniem ekonomicznych różnic kursowych na tych zobowiązaniach.

Także ustawa o CIT wprost przewiduje, że powyższe różnice kursowe powinny być rozpoznawane podatkowo (art. 15a ust. 2 pkt 1 i 2 oraz art. 15a ust. 3 pkt 1 i 2 Ustawy o CIT). W efekcie Spółka stoi na stanowisku, że ewentualna różnica pomiędzy poniesieniem kosztu w walucie obcej a jego zapłatą powinna zostać uwzględniona rachunku podatkowym Spółki (jak wskazano w opisie zaistniałego stanu faktycznego Wnioskodawca ustala różnice kursowe wg tzw. metody podatkowej, tj. zgodnie z art. 15a w zw. z art. 9b ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT). Dotyczy to natomiast różnicy kursowej na części netto zobowiązania (stanowisko spółki w zakresie części VAT znajduje się w części 2 niniejszego wniosku).

Z uwagi jednak na fakt prowadzenia inwestycji przez Spółkę należy dodatkowo mieć na uwadze, że wyżej wskazane różnice kursowe, o ile będą miały związek z wytworzeniem danego środka trwałego, mogą korygować wartość początkową tego środka.

W myśl art. 16g ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT wartością początkową środka trwałego wytworzonego we własnym zakresie jest koszt jego wytworzenia. Z kolei za koszt wytworzenia, zgodnie z art. 16g ust. 4 Ustawy o CIT, uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Koszt wytworzenia zdefiniowany powyżej powinien być zgodnie z art. 16g ust. 5 Ustawy o CIT, korygowany o różnice kursowe naliczone do dnia przekazania danego środka trwałego do używania.

Konsekwentnie o ile spłacane konkretne zobowiązanie pozostaje w ścisłym związku z wytworzeniem środka trwałego przez Spółkę (dotyczy wydatków wskazanych w art. 16g ust. 4 ustawy o CIT), różnice kursowe na tych zobowiązaniach w części netto naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania powinny być uwzględniane w jego wartości początkowej.

Podsumowując, zdaniem Spółki, na gruncie obowiązujących regulacji Ustawy o CIT różnice kursowe na zobowiązaniach w części kwot netto powinny być uwzględniane w rachunku podatkowym. Zgodnie z obowiązującymi przepisami powinny one zwiększać koszty podatkowe Spółki (w przypadku, gdy są to ujemne różnice kursowe, o których mowa w art. 15a ust. 3 pkt 1 i 2 Ustawy o CIT). Natomiast dodatnie różnice kursowe (art. 15a ust. 2 pkt 1 i 2 Ustawy o CIT) powinny być przez Spółkę zaliczane do przychodów podatkowych. Różnice kursowe na zobowiązaniach związanych z realizacją inwestycji (środka trwałego) naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania powinny korygować wartość początkową wytwarzanego przez Spółkę środka trwałego zgodnie z art. 16g ust. 5 w zw. z art. 16g ust. 4 Ustawy o CIT.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.

Zdaniem Wnioskodawcy różnice kursowe na zobowiązaniach w części kwoty VAT nie stanowią podatkowych różnic kursowych na gruncie Ustawy o CIT oraz nie powinny być uwzględniane w rachunku podatkowym, w tym w szczególności w wartości początkowej środków trwałych.

Uzasadnienie.

W myśl art. 12 ust. 3 Ustawy o CIT przychodami związanymi z działalnością gospodarczą są należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Ust. 4 pkt 9 tego samego artykułu wyłącza natomiast z przychodów należny VAT.

Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródeł przychodów, z wyłączeniem kosztów wskazanych w art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT. Jednocześnie na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 4 Ustawy o CIT kosztem podatkowym nie jest VAT (poza enumeratywnie wskazanymi w tym przepisie wyjątkami).

Powyższe regulacje wprowadzają do systemu CIT ogólną zasadę, zgodnie z którą VAT nie powinien wywoływać skutków na gruncie CIT.

W ocenie Wnioskodawcy, skoro regułą jest, że VAT nie stanowi odpowiednio przychodów i kosztów w myśl Ustawy o CIT (jest neutralny), to również dotyczące go różnice kursowe na zobowiązaniach handlowych nie powinny być rozpoznawane podatkowo.

Różnice kursowe na zobowiązaniach nie mają autonomicznego charakteru, lecz ściśle wynikają z określonych operacji gospodarczych. Ich istotą jest urealnienie kosztu lub przychodu o wahania kursów walut. Ponieważ Ustawa o CIT wprowadza w zakresie VAT regułę braku kosztu/przychodu, to tym samym nie istnieje konieczność ich urealniania.

Konsekwentnie, chociaż uregulowanie wyrażonych w walutach obcych zobowiązań związanych z realizowaną inwestycją prowadzi z ekonomicznego punktu widzenia do powstania różnic kursowych na zobowiązanych w części VAT, to na gruncie Ustawy o CIT nie powinny być one rozpoznawane.

Stanowisko prezentowane przez Spółkę znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Ministra Finansów oraz wyrokach sądów administracyjnych wydawanych w podobnych sprawach, m.in.:

  • wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 października 2014 r. (sygn. akt II FSK 2182/12);
  • wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lipca 2013 r. (sygn. akt II FSK 1545/11);
  • interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 15 kwietnia 2013 r. (nr IPPB5/423-46/13-2/IŚ);
  • interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 9 stycznia 2013 r. (nr IBPBI/2/423-1287/12/JD).

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3.

Zdaniem Wnioskodawcy różnice kursowe na środkach własnych w całości stanowią podatkowe różnice kursowe na gruncie Ustawy o CIT oraz powinny być przez Spółkę uwzględniane w rachunku podatkowym, w tym w szczególności w wartości początkowej środków trwałych, jeżeli obrót tymi środkami jest związany wytworzeniem inwestycji.

Uzasadnienie.

Poza wyżej wskazanymi różnicami kursowymi na zobowiązaniach Ustawa o CIT przewiduje także inne typy różnic kursowych, które mogą dodatkowo wpływać na rozliczenia podatkowe. W szczególności są to tzw. różnice kursowe na własnych środkach pieniężnych (art. 15a ust. 2 pkt 3; art. 15a ust. 3 pkt 3 Ustawy o CIT).

W myśl wskazanych przepisów różnice na środkach własnych powinny być rozpoznawane podatkowo, jeżeli wartość otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa/wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu ich zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Różnice te mogą wynikać z takich operacji, jak m.in:

  • sprzedaż waluty obcej zgromadzonej na rachunku walutowym, w tym nabytej od innych podmiotów;
  • zapłata walutą obcą za zobowiązania wyrażone w walutach obcych ze środków walutowych zgromadzonych na rachunku, w tym nabytych od innych podmiotów.

Chociaż obie przedstawione kategorie różnic kursowych (na zobowiązaniach i na środkach własnych) są od siebie odrębne, to (tak jak wskazano powyżej) w przypadku zapłaty zobowiązania w walucie obcej mogą powstać jednocześnie różnice kursowe na zobowiązaniach, jak i na środkach własnych, które w myśl powyższych przepisów powinny być rozpoznane osobno w rachunku podatkowym danego podatnika.

Istotą różnić kursowych od środków własnych jest odzwierciedlenie przysporzenia i straty podatnika związanych z posiadaniem i obrotem środkami pieniężnymi wyrażonymi w walucie obcej. W szczególności związane są one zatem wyłącznie z ruchem środków na rachunku walutowym. Wynikają z różnicy w wartości środków wyrażonych w walucie, które wpływają a wartością środków, które wypływają z konkretnego rachunku, tj. różnicy w wartości odpowiedniej kwoty w walucie pomiędzy dniem jej zakupu a dniem jej wydatkowania.

Kluczowe zatem dla określenia, czy różnice kursowe na środkach własnych w danym przypadku powstaną jest porównanie odpowiednich kursów waluty z dnia wpływu (nabycia) środków walutowych oraz kursów z dnia wypływu (wyzbycia się) tych środków. Zdarzeniem powodującym z podatkowego punktu widzenia konieczność wyliczenia i rozpoznania różnic kursowych na środkach własnych jest (i) wypływ środków walutowych z rachunku, (ii) różnica w wartości w porównaniu z kursem wpływu środków.

W przypadku Spółki różnice na środkach własnych mogą więc wystąpić w związku z różnicami wartości środków walutowych pomiędzy dniem ich zakupu a wypływem z rachunku w związku z koniecznością uregulowaniem danego zobowiązania handlowego (faktury).

Jednocześnie opisany powyżej charakter różnic kursowych na środkach własnych sprawia, że powstają one w oderwaniu od tego, czego dany wypływ waluty dotyczy. W szczególności do powstania podatkowych różnic kursowych na środkach własnych nie jest konieczne, aby dany wypływ środków dotyczył wydatku, który w myśl ogólnych przepisów o CIT stanowi koszt uzyskania przychodów. Zgodnie bowiem z powyżej wskazaną argumentacją różnice kursowe na środkach własnych mają charakter czysto przepływowy/pieniężny. Wprost potwierdza to zresztą literalne brzmienie odpowiedniego przepisu ustawy o CIT, a konkretnie – porównanie ze sobą definicji różnic kursowych na środkach własnych z definicją różnic kursowych na zobowiązaniach z Ustawy o CIT. Definicja różnic kursowych na zobowiązaniach odwołuje się bowiem do „wartości poniesionego kosztu” podczas, gdy definicja różnic kursowych na środkach własnych takiego odwołania nie zawiera. Mówi natomiast o różnicy wartości otrzymanych/nabytych środków w dniu wpływu i wypływu. Oznacza to, iż tak długo jak zestawienie ze sobą wartości środków z dnia ich wpływu i wypływu prowadzić będzie do wystąpienia różnic, to powinny być one rozpoznane podatkowo jako różnice kursowe na środkach własnych.

W szczególności odnosi się to także do sytuacji Spółki, która wypływami z rachunku walutowego pokrywa zobowiązania z faktur od kontrahentów, na które składają się zarówno kwoty netto, jak i kwota odpowiadająca części dotyczącej VAT. Przepływ środków walutowych zakupionych przez Spółkę (a więc wpływ i wypływ środków) dotyczy bowiem określonej kwoty należnej kontrahentowi. Kwota ta jest natomiast kwotą brutto, zawierającą także część odpowiadającą VAT. W tym przypadku podział zobowiązania na kwotę netto i VAT traci znaczenie z uwagi na to, że dyskutowaną różnicę kursową rozpoznajemy w związku z ruchem środków na rachunku. A ruch ten w takim przypadku dotyczy całości zobowiązania (kwoty brutto). Tym samym, zdaniem Spółki, dyskutowane różnice kursowe powinny być rozpoznane w całości, niezależnie od faktu, że część wypływu środków walutowych związana jest z pokryciem faktury w części dotyczącej VAT.

Podsumowując opisana powyżej natura różnic kursowych na środkach własnych wskazuje, w ocenie Wnioskodawcy, na to, że jeżeli powstają one w wyniku wypływu środków walutowych dokonanego w celu pokrycia zobowiązań handlowych, to powinny być w całości rozpoznane (zarówno w części dotyczącej zarówno kwoty „netto”, jak i „VAT”) jako koszty/przychody podatkowe na gruncie Ustawy o CIT. Tym samym, jeżeli wartość nabytych środków w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków w dniu wypływu, to powstaną dodatnie różnice podatkowe (art. 15a ust. 2 pkt 3 Ustawy o CIT), o które Spółka powinna zwiększyć przychody podatkowe. Jeżeli natomiast wartość nabytych środków w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków w dniu wypływu to pojawią się ujemne różnice kursowe, które Spółka powinna uwzględnić w kosztach uzyskania przychodów (art. 15a ust. 3 pkt 3 Ustawy o CIT).

Jednocześnie, jak wskazano w pierwszej części niniejszego wniosku, część różnic kursowych na środkach własnych powstaje w związku z wypływem środków z rachunku walutowego na uregulowanie zobowiązań handlowych Spółki dotyczących budowy środków trwałych. Tym samym różnice kursowe na środkach własnych, które powstają w związku ze spłatą zobowiązań dotyczących realizowanej inwestycji, powinny być w całości wliczane do wartości początkowej farmy wiatrowej zgodnie z art. 16g ust. 5 Ustawy o CIT. Wynika to z faktu, iż pozostają one w ścisłym związku z wytworzeniem środka trwałego i nigdy nie powstałyby, gdyby nie konieczność pokrycia przez Spółkę zobowiązań w walucie obcej wynikających z realizacji inwestycji polegającej na wytworzenia środka trwałego (budowie farmy wiatrowej).

Prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy w zakresie uznania, iż różnice kursowe na środkach własnych powinny być rozpoznawane na gruncie Ustawy o CIT również w części VAT znajduje odzwierciedlenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Ministra Finansów oraz wyrokach sądów administracyjnych wydawanych w podobnych sprawach, m.in.:

  • interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 14 listopada 2013 r. (nr ILPB4/423-327/13-2/ŁM);
  • interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 15 kwietnia 2013 r. (nr IPPB5/423-46/13-2/IŚ);
  • wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 14 października 2011 r (sygn. akt I SA/Wr 1229/11).

Odpowiedź w zakresie pytania nr 1.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie różnic kursowych na zobowiązaniach w części kwot netto jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w powyższym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Odpowiedź w zakresie pytania nr 2.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie różnic kursowych na zobowiązaniach w części kwot VAT jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w powyższym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie należy dodać, że Wnioskodawca we własnym uzasadnieniu stanowiska oceny prawnej przedstawionego opisu sprawy błędnie wskazał na przepis „ art. 16 ust. 1 pkt 4 Ustawy o CIT”. Biorąc pod uwagę, że przytoczona regulacja dotyczyła braku ujęcia w kosztach uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, uznano, że jest to oczywista omyłka i przyjęto, że intencją Wnioskodawcy było powołanie art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odpowiedź w zakresie pytania nr 3.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie różnic kursowych na środkach własnych jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w powyższym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ponadto należy wskazać, że powołane w treści wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości niniejszej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy stwierdzić, że – zdaniem Organu – tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w tym postępowaniu. W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.