IBPB-1-2/4510-423/15/BKD | Interpretacja indywidualna

Czy w przypadku powstania podatkowych różnic kursowych powstałych od podatku VAT, w związku z zawarciem umowy leasingu w walucie obcej, będą one mogły zostać zaliczone do podatkowej kategorii przychodów albo kosztów.
IBPB-1-2/4510-423/15/BKDinterpretacja indywidualna
  1. koszty uzyskania przychodów
  2. przychód
  3. różnice kursowe
  4. waluta obca
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Różnice kursowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 20 sierpnia 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 25 sierpnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w przypadku powstania podatkowych różnic kursowych powstałych od podatku VAT, w związku z zawarciem umowy leasingu w walucie obcej, będą one mogły zostać zaliczone do podatkowej kategorii przychodów albo kosztów – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 25 sierpnia 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w przypadku powstania podatkowych różnic kursowych powstałych od podatku VAT, w związku z zawarciem umowy leasingu w walucie obcej, będą one mogły zostać zaliczone do podatkowej kategorii przychodów albo kosztów.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Pomiędzy Wnioskodawcą (zwanym dalej: „Korzystającym”) a innym przedsiębiorcą (zwanym dalej: „Finansującym”) zostanie zawarta umowa leasingu operacyjnego, poprzez którą Finansujący zobowiązuje się nabyć od Zbywcy rzecz będącą przedmiotem leasingu i oddać tę rzecz Korzystającemu do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a Korzystający zobowiązuje się zapłacić Finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne. Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), przedmiot leasingu zaliczany jest do majątku Finansującego, który z tego tytułu dokonuje odpisów amortyzacyjnych. Korzystający na mocy postanowień umowy będzie dokonywać płatności w walucie Euro. Z kolei podatek VAT będzie płatny również w walucie Euro. W związku z tym, że rachunkowość prowadzona jest w złotych, Korzystający z dniem otrzymania faktury z tytułu wynagrodzenia pieniężnego za używanie i pobieranie pożytków z przedmiotu umowy leasingu operacyjnego wyrażonej w walucie obcej od polskiego kontrahenta (Finansującego), będzie dokonywał księgowania kwoty brutto faktury na koncie rozrachunków z Finansującym w walucie obcej oraz w kwocie przeliczonej na PLN według kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury.

Zgodnie z art. 9b ustawy o CIT, Korzystający zamierza stosować metodę podatkową przy ustalaniu różnic kursowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w przypadku powstania podatkowych różnic kursowych powstałych od podatku VAT, w związku z zawarciem umowy leasingu w walucie obcej, będą one mogły zostać zaliczone do podatkowej kategorii przychodów albo kosztów...

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na neutralność podatkową podatku od towarów i usług, tzn. niewywoływania przez niego żadnych skutków na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych, różnice kursowe dotyczące podatku od towarów i usług nie będą mogły zostać uznane ani za przychód ani za koszt uzyskania przychodów.

Umowy leasingu podlegają kwalifikacji dla celów podatkowych na podstawie art. 17a – 17l ustawy o CIT. Jeżeli na podstawie powyższych przepisów umowa leasingu posiada cechy leasingu operacyjnego, to kosztem uzyskania przychodu Korzystającego są płacone w okresie umowy opłaty leasingowe. Z kolei dla celów bilansowych, jeżeli umowa jest kwalifikowana jako leasing finansowy - kosztem bilansowym jest amortyzacja oraz część odsetkowa raty leasingu. Żadna część bilansowego odpisu amortyzacyjnego dokonywanego przez Korzystającego nie jest kosztem uzyskania przychodów.

W przedmiotowym stanie faktycznym (winno być „zdarzeniu przyszłym”), występuje leasing operacyjny dla celów podatkowych, którego rozrachunki i zapłata następują w walucie obcej. Do przeliczenia kosztu podatkowego wyrażonego w walucie obcej na złote stosuje się średni kurs NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktury przez kontrahenta. Zgodnie z art. 15a ust. 7 ustawy o CIT, dla celów ustalania różnic kursowych za koszt poniesiony uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury albo innego dowodu w przypadku jej braku. Podatkowe różnice kursowe będą powstawały pomiędzy wartością kolejnych, otrzymywanych od Finansującego faktur wyrażonych w walucie obcej przeliczonych po średnim kursie NBP z dnia roboczego poprzedzającego dzień ich wystawienia, a kwotami faktycznych zapłat przeliczanych po kursie średnim NBP z dnia poprzedzającego dzień zapłaty (gdy zapłata będzie dokonywana z rachunku walutowego) lub faktycznie zastosowanym w przypadku zakupu waluty (gdy jednostka nie będzie posiadała rachunku walutowego). Dla celów podatku dochodowego różnice kursowe ustalane zgodnie z art. 15a ustawy o CIT, odnoszą się do kwot netto kosztu lub przychodu, natomiast przy ustalaniu różnic kursowych dla celów ustawy o rachunkowości uwzględniane są kwoty brutto, a więc łącznie z VAT. W efekcie różnice kursowe w części dotyczącej VAT naliczonego lub należnego, ujęte w księgach rachunkowych nie stanowią kosztów lub przychodów uwzględnianych podatkowo. Takie stanowisko potwierdził m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 5 lutego 2013 r., nr IPTPB3/423-411/12-2/KJ. Podobne stanowisko wyraził NSA w wyroku z 1 października 2014 r. o sygn. akt II FSK 2182/12, a także w wyroku z 23 marca 2012 r. o sygn. akt II FSK 1508/10, w którym stwierdził, że „z treści art. 16 ust.1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że podatku od towarów i usług, z wyjątkiem trzech ściśle określonych przypadków niemających zastosowania w sprawie, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Skoro zatem podatek od towarów i usług, poza enumeratywnie wyliczonymi przypadkami nie może stanowić kosztu uzyskania przychodów, to tym samym do tej kategorii nie mogą zostać zaliczone różnice kursowe, jako należności pochodne bezpośrednio z tym podatkiem związane. (...) Z treści art. 15a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, (...) że różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różne kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3. Są elementem (zwiększają przychód lub koszt) przychodów lub kosztów, a nie odrębnym przychodem lub kosztem. Innymi słowy z treści analizowanego przepisu wynika, że różnice kursowe nie mogą być samodzielnie kwalifikowane jako koszt lub przychód podatkowy. W przeciwnym razie regulacja zawarta w art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych byłaby zbędna, gdyż o tym czy ujemne różnice kursowe są kosztem, a jeżeli tak to w jakiej wysokości decydowałby art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”.

Wnioskodawca w pełni zgadza się z interpretacją powyższych przepisów wyrażoną w wyżej wskazanej interpretacji indywidualnej oraz w przytoczonych wyrokach NSA.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z zasadami ogólnymi, należny podatek VAT oraz naliczony podatek VAT, poza określonymi w ustawie wyjątkami (tj. art. 12 ust. 1 pkt 4f i 4g ustawy o CIT oraz art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o CIT), nie stanowią odpowiednio przychodu ani kosztu uzyskania przychodów. Jak wynika bowiem z art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o CIT, do przychodów nie zalicza się należnego podatku od towarów i usług. Odpowiednio, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o CIT, podatek naliczony nie stanowi kosztów uzyskania przychodów. W konsekwencji, w przypadku metody podatkowej stosowania różnic kursowych podatek VAT wyrażony w walucie obcej nie generuje różnic kursowych, ponieważ nie stanowi on przychodu wyrażonego w walucie obcej bądź kosztu uzyskania przychodów wyrażonego w walucie obcej, dla których powinny być obliczane różnice kursowe.

Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej wydanej przez:

  1. Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 22 maja 2009 r., sygn. ITPB3/423-143/09/AW, w której organ podatkowy stwierdził, że „(...) Ponieważ postanowienia art. 15a ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 1 i 2 mają zastosowanie do ustalania różnic kursowych od przychodów należnych i otrzymanych w walutach obcych oraz kosztów poniesionych i zapłaconych w walutach obcych, nie znajdą zastosowania w odniesieniu do kwot podatku od towarów i usług w walucie obcej”,
  2. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 22 czerwca 2009 r., sygn. IPPB5/423-167/09-2/IŚ), w której organ podatkowy stwierdził, że „(...) W konsekwencji, z uwagi na to, iż dla potrzeb podatku dochodowego przychodem i kosztem podatkowym są - co do zasady - kwoty netto, podatnicy dokonujący sprzedaży i zakupu towarów i usług opodatkowanych tym podatkiem nie powinni przeliczać przychodu lub kosztu w kwocie brutto wynikającej z faktury VAT”.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że różnica pomiędzy kwotą podatku VAT wyrażoną w PLN a kwotą wypłacanej przez Wnioskodawcę należności na rzecz Finansującego, w części dotyczącej VAT, uwzględnioną w księgach rachunkowych Wnioskodawcy, nie mieści się w definicji różnic kursowych dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, a co za tym idzie - nie będzie stanowiła ani przychodów, ani kosztów podatkowych.

Podsumowując, w przypadku metody podatkowej obliczania różnic kursowych z art. 15a ustawy o CIT, nie powstają różnice kursowe na podatku VAT, wyrażonym w walucie obcej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Na marginesie wskazać należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji, zgodnie z pytaniem wyznaczającym jej zakres, jest wyłącznie ocena stanowiska w zakresie możliwości rozpoznania podatkowych różnic kursowych od podatku VAT, gdy Wnioskodawca ustala też różnice kursowe na podstawie art. 15a ustawy o CIT. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika bowiem, że Spółka wybrała podatkową metodę ustalania różnic kursowych. Ponieważ interpretacja indywidualna, co do zasady, dotyczy skonkretyzowanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego ocena stanowiska Wnioskodawcy może dotyczyć tylko sytuacji opisanej w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łodź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.