Różnice kursowe | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to różnice kursowe. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie).

Aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS tego działu

2018
20
paź

Istota:

Wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów ujemnych różnic kursowych powstałych w związku ze spłatą pożyczki w walucie obcej uzyskanej w celu nabycia udziałów

Fragment:

Powyższe wynika ze zmiany kursów walut, która zależy od wielu czynników ekonomicznych, do których zalicza się min poziom stóp procentowych, inflacji, stopy bezrobocia, tempo wzrostu gospodarczego czy wydarzenia polityczno-społeczne Następnie, ze względu na brzmienie art. 15a UPDOP, trudno byłoby uznać różnice kursowe za element kosztów finansowania dłużnego na równi z pozostałymi środkami, wymienionymi w art. 15c ust. 12 UPDOP. ponieważ według przedmiotowego przepisu różnice kursowe są pozycją, która ma wpływ na koszty, ale również na przychody podatkowe. Zatem różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody (jako dodatnie różnice kursowe) albo koszty uzyskania przychodów (jako ujemne różnice kursowe). Z kolei katalog z art. 15c ust. 12 UPDOP zawiera środki, które z definicji są wydatkami, pozycjami wyłącznie kosztowymi. Różnice kursowe natomiast stanowią pozycję korygującą zarówno przychody jak i koszty. Przy czym warto zauważyć, iż zgodnie z przepisem art. 15c ust. 13 UPDOP, przez przychody o charakterze odsetkowym rozumie się przychody z tytułu odsetek, w tym odsetek skapitalizowanych, oraz inne przychody równoważne ekonomicznie odsetkom odpowiadające kosztom finansowania dłużnego. Ponieważ jednak dodatnie różnice kursowe od kredytów (pożyczek) nie mogą być utożsamiane jako równoważne ekonomicznie z odsetkami, różnice kursowe (dodatnie i ujemne) mogą co najwyżej korygować koszty finansowania dłużnego (wpływać na wyliczenie nadwyżki na gruncie przepisów art. 15c.

2018
6
paź

Istota:

Zastosowanie odpowiedniego kursu do przeliczania różnic kursowych w związku z regulowaniem zobowiązań z kont walutowych oraz otrzymywaniem należności na konta walutowe.

Fragment:

Przepisy art. 15a ust. 2 i ust. 3 updop co do zasady pozwalają zarówno po stronie przychodów, jak i po stronie kosztów wyodrębnić następujące kategorie różnic kursowych: różnice kursowe wprost związane z działalnością gospodarczą, której skutkiem jest powstanie należnych przychodów bądź poniesienie kosztów – tzw. różnice kursowe transakcyjne (art. 15a ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 1 i 2 updop); różnice kursowe od posiadanych w walucie obcej własnych środków pieniężnych lub wartości pieniężnych (substytutów pieniądza w postaci papierów wartościowych, jak np. akcje, obligacje, a także środków płatniczych, jak np. czeki, akredytywy i inne) z tytułu obrotu tych środków pieniężnych lub wartości pieniężnych – tzw. różnice kursowe od własnych środków pieniężnych (art. 15a ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3 updop); różnice kursowe związane z operacjami finansowymi w formie udzielenia/otrzymania kredytu/pożyczki (art. 15a ust. 2 pkt 4 i 5 oraz ust. 3 pkt 4 i 5 updop). Są to niezależne od siebie kategorie różnic kursowych, jednak w przypadku zapłaty za zobowiązania w walucie obcej (koszty) mogą występować równocześnie różnice transakcyjne oraz różnice kursowe od własnych środków pieniężnych. Jeśli chodzi o różnice kursowe od tzw. własnych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej (art. 15a ust. 2 pkt 3 i art. 15a ust. 3 pkt 3 updop) podnieść należy, że sens ekonomiczny tych różnic polega na odzwierciedleniu rzeczywistych przysporzeń i strat podatnika z tytułu obrotu własnymi środkami i wartościami pieniężnymi w walucie obcej.

2018
5
paź

Istota:

W zakresie ustalenia, czy zrealizowane różnice kursowe (dodatnie i ujemne) wynikające z zaciągniętych zobowiązań składających się na koszty finansowania dłużnego w walucie obcej korygują koszty finansowania dłużnego w rozumieniu przepisu art. 15c ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych

Fragment:

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego, należy przyznać słuszność twierdzeniu Wnioskodawcy, zgodnie z którym, różnice kursowe wynikające z zaciągniętych zobowiązań składających się na koszty finansowania dłużnego należy ująć jako korektę kosztu finansowania dłużnego (dodatnie różnice kursowe jako zmniejszenie a ujemne różnice kursowe jako zwiększenie), o którym mowa w przepisie art. 15c ust. 12 ustawy o pdop. Należy podkreślić, że podmiot prowadzący działalność gospodarczą wykorzystuje często kapitał pochodzący z różnych źródeł, w tym także ze źródeł zewnętrznych, np. w postaci kredytów i pożyczek. W sytuacji, gdy finansowanie zewnętrzne prowadzonej działalności gospodarczej jest realizowane w walutach obcych spłata zobowiązań zaciągniętych generuje zazwyczaj różnice kursowe. Zaciągnięcie zobowiązania w walucie obcej wiąże się z przejęciem ryzyka związanego ze zmianą wartości waluty w czasie. W zależności od zmiany wartości waluty zobowiązania (np. kredytu lub pożyczki) na moment jej spłaty, ryzyko to realizuje się w postaci ujemnych lub dodatnich różnic kursowych. W obu przypadkach różnice kursowe związane są z kosztami finansowania, z tą tylko różnicą, że w przypadku wzrostu kursu waluty koszt finansowania ulega zwiększeniu, natomiast w przypadku spadku wartości waluty, koszt ten się odpowiednio zmniejsza. W związku z tym, zarówno ujemne, jak i dodatnie różnice kursowe wynikające z zaciągniętych zobowiązań, powinny być uwzględnione w kosztach finansowania dłużnego.

2018
5
paź

Istota:

Uwzględnienia w kosztach finansowania dłużnego dodatnich oraz ujemnych różnic kursowych

Fragment:

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego, należy przyznać słuszność twierdzeniu Wnioskodawcy, zgodnie z którym, różnice kursowe należy ująć jako korektę kosztu finansowania dłużnego (dodatnie różnice kursowe jako zmniejszenie a ujemne różnice kursowe jako zwiększenie), o którym mowa w przepisie art. 15c ust. 12 ustawy o pdop. Należy podkreślić, że podmiot prowadzący działalność gospodarczą wykorzystuje często kapitał pochodzący z różnych źródeł, w tym także ze źródeł zewnętrznych, np. w postaci kredytów i pożyczek. W sytuacji, gdy finansowanie zewnętrzne prowadzonej działalności gospodarczej jest realizowane w walutach obcych spłata zobowiązań zaciągniętych generuje zazwyczaj różnice kursowe. Zaciągnięcie zobowiązania w walucie obcej wiąże się z przejęciem ryzyka związanego ze zmianą wartości waluty w czasie. W zależności od zmiany wartości waluty zobowiązania (np. kredytu lub pożyczki) na moment jej spłaty, ryzyko to realizuje się w postaci ujemnych lub dodatnich różnic kursowych. W obu przypadkach różnice kursowe związane są z kosztami finansowania, z tą tylko różnicą, że w przypadku wzrostu kursu waluty koszt finansowania ulega zwiększeniu, natomiast w przypadku spadku wartości waluty, koszt ten się odpowiednio zmniejsza. W związku z tym, zarówno ujemne, jak i dodatnie różnice kursowe wynikające z zaciągniętych zobowiązań, powinny być uwzględnione w kosztach finansowania dłużnego.

2018
4
paź

Istota:

Czy w celu obliczenia nadwyżki kosztów finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Spółka powinna uwzględniać saldo ujemnych oraz dodatnich różnic kursowych związanych z finansowaniem dłużnym

Fragment:

W szczególności, zdaniem Spółki dla celów kalkulacji nadwyżki kosztów finansowania dłużnego Spółka powinna uwzględniać: i. „ ujemne ” saldo różnic kursowych z tytułu finansowania dłużnego (w przypadku powstania nadwyżki ujemnych różnic kursowych nad dodatnimi różnicami kursowych z tytułu finansowania dłużnego), albo ii. „ dodatnie ” saldo różnic kursowych z tytułu finansowania dłużnego (w przypadku powstania nadwyżki dodatnich różnic kursowych nad ujemnymi różnicami kursowych z tytułu finansowania dłużnego). W opinii Spółki na powyższe nie ma wpływu fakt, że zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy o CIT, Spółka wykazuje odrębnie przychody i koszty uzyskania przychodów z tytułu różnic kursowych dla celów podatkowych tj. na podstawie art. 15a ust. 1 ustawy o CIT, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe. Należy wskazać, że przepisy ustawy o CIT, dotyczące finansowania dłużnego nie odwołują się bezpośrednio do różnic kursowych i nie wskazują, aby dla celów kalkulacji nadwyżki kosztów finansowania dłużnego należało rozpoznawać odrębnie przychody odsetkowe i koszty finansowania dłużnego z tytułu różnic kursowych. Biorąc pod uwagę powyższe, należy podkreślić, że odrębne rozpoznawanie przychodów o charakterze odsetkowych i kosztów finansowania dłużnego z tytułu różnic kursowych będzie prowadzić do tego samego efektu, co rozpoznanie salda ujemnych oraz dodatnich różnic kursowych w ramach kalkulacji nadwyżki kosztów finansowania dłużnego.

2018
3
paź

Istota:

Dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy zrealizowane różnice kursowe (dodatnie i ujemne) wynikające z zaciągniętych zobowiązań składających się na koszty finansowania dłużnego w walucie obcej korygują koszty finansowania dłużnego w rozumieniu przepisu art. 15c ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Fragment:

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego, należy przyznać słuszność twierdzeniu Wnioskodawcy, zgodnie z którym, różnice kursowe wynikające z zaciągniętych zobowiązań składających się na koszty finansowania dłużnego należy ująć jako korektę kosztu finansowania dłużnego (dodatnie różnice kursowe jako zmniejszenie a ujemne różnice kursowe jako zwiększenie), o którym mowa w przepisie art. 15c ust. 12 ustawy o pdop. Należy podkreślić, że podmiot prowadzący działalność gospodarczą wykorzystuje często kapitał pochodzący z różnych źródeł, w tym także ze źródeł zewnętrznych, np. w postaci kredytów i pożyczek. W sytuacji, gdy finansowanie zewnętrzne prowadzonej działalności gospodarczej jest realizowane w walutach obcych spłata zobowiązań zaciągniętych generuje zazwyczaj różnice kursowe. Zaciągnięcie zobowiązania w walucie obcej wiąże się z przejęciem ryzyka związanego ze zmianą wartości waluty w czasie. W zależności od zmiany wartości waluty zobowiązania (np. kredytu lub pożyczki) na moment jej spłaty, ryzyko to realizuje się w postaci ujemnych lub dodatnich różnic kursowych. W obu przypadkach różnice kursowe związane są z kosztami finansowania, z tą tylko różnicą, że w przypadku wzrostu kursu waluty koszt finansowania ulega zwiększeniu, natomiast w przypadku spadku wartości waluty, koszt ten się odpowiednio zmniejsza. W związku z tym, zarówno ujemne, jak i dodatnie różnice kursowe wynikające z zaciągniętych zobowiązań, powinny być uwzględnione w kosztach finansowania dłużnego.

2018
3
paź

Istota:

Czy w przypadku stosowania przez Spółkę tzw. rachunkowej metody ustalania różnic kursowych, o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, Spółka jest obowiązana do ujęcia w swoim wyniku podatkowym odpowiednio jako przychody lub koszty uzyskania przychodów wszystkich dodatnich lub ujemnych różnic kursowych ustalonych na dany moment zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości, w tym również różnic kursowych obliczonych od pozycji, które nie są ujmowane w wyniku podatkowym Spółki,
- czy w odniesieniu do umów leasingowych w walucie obcej/denominowanych w walucie obcej, które są ujmowane odmiennie dla celów podatkowych oraz księgowych, (tj. podatkowo jako leasing operacyjny, natomiast księgowo jako leasing finansowy), Spółka jest uprawniona do dokonania korekty przychodów z tytułu rat leasingowych o wartość różnic kursowych ze względu na ich podwójne ujęcie w księgach rachunkowych Spółki (jako zrealizowane różnice kursowe oraz jako element przychodu należnego)

Fragment:

W ocenie Spółki, wycena składników aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej, a także wycena pozabilansowych pozycji w walutach obcych, w momencie stosowania metody rachunkowej rozpoznawania różnic kursowych, powinna uwzględniać wpływ rozwiązań charakterystycznych dla rachunkowości, które stosuje Spółka podczas ustalania różnic kursowych zgodnie z przepisami o rachunkowości. Jedną z takich sytuacji jest podwójne ujmowanie w rachunku finansowym Spółki zrealizowanych różnic kursowych (jako zrealizowane różnice kursowe oraz jako element przychodu należnego), a następnie dokonywanie korekty otrzymanego wyniku o wysokość zrealizowanych różnic kursowych. Otrzymany w ten sposób wynik podatkowy będzie tożsamy z wynikiem podatkowym, jaki uzyskałaby Spółka, gdyby nie dokonała zmiany przyjętej metodologii ustalania różnic kursowych, ponieważ w sensie ekonomicznym wciąż będzie prezentować wpływ różnic kursowych na wynik Spółki w sposób prawidłowy (poprzez wykazanie ich jako elementu przychodu należnego). Konieczność stosowania powyższej metody (tj. podwójnego wykazywania wpływu różnic kursowych na wynik Spółki a następnie dokonywanie korekty) wynika z obowiązku prawidłowego przedstawienia wyniku finansowego Spółki, zgodnie z przepisami o rachunkowości, poprzez uwzględnienie wpływu realizowanych różnic kursowych na wysokość OOL.

2018
16
wrz

Istota:

1. Czy prawidłowe jest stanowisko, że w przypadku, gdy kontrahent zwraca Wnioskodawcy przekazane wcześniej środki w walucie obcej, z powodu niezrealizowania dostawy towarów lub niewykonania usługi, to wówczas nie występują różnice kursowe, o których mowa w updop?
2. Czy prawidłowe jest stanowisko, że w przypadku, gdy Wnioskodawca zwraca kontrahentowi przekazane wcześniej środki w walucie obcej, z powodu niezrealizowania dostawy towarów lub niewykonania usługi, to wówczas nie występują różnice kursowe, o których mowa w updop?

Fragment:

Zauważyć należy, iż przepisy art. 15a ust. 2 i ust. 3 updop pozwalają zarówno po stronie przychodów, jak i po stronie kosztów wyodrębnić następujące kategorie różnic kursowych: różnice kursowe wprost związane z działalnością gospodarczą, której skutkiem jest powstanie należnych przychodów bądź poniesienie kosztów – tzw. różnice kursowe transakcyjne (art. 15 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 1 i 2 updop); różnice kursowe od posiadanych w walucie obcej własnych środków pieniężnych lub wartości pieniężnych (substytutów pieniądza w postaci papierów wartościowych, jak np. akcje, obligacje, a także środków płatniczych, jak np. czeki, akredytywy i inne) z tytułu obrotu tych środków pieniężnych lub wartości pieniężnych – tzw. różnice kursowe od własnych środków pieniężnych (art. 15a ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3 updop); różnice kursowe związane z operacjami finansowymi w formie udzielenia/otrzymania kredytu/pożyczki (art. 15a ust. 2 pkt 4 i 5 oraz ust. 3 pkt 4 i 5 updop). Są to niezależne od siebie kategorie różnic kursowych, jednak w przypadku zapłaty za zobowiązania w walucie obcej (koszty) mogą występować równocześnie różnice transakcyjne oraz różnice kursowe od własnych środków pieniężnych. Nie ulega wątpliwości, że w analizowanej sprawie Spółki przepisy art. 15a ust. 2 pkt 4 i 5 oraz ust. 3 pkt 4 i 5 updop regulujące problematykę ustalania różnic kursowych związanych z operacjami finansowymi w formie udzielenia/otrzymania kredytu/pożyczki nie znajdują zastosowania, gdyż - jak wynika ze stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku - transakcje realizowane przez Spółkę tego typu operacji nie dotyczą.

2018
15
wrz

Istota:

Uwzględnienie w kosztach finansowania dłużnego dodatnich oraz ujemnych różnic kursowych od kredytu otrzymanego oraz spłacanego w walucie obcej

Fragment:

Jednocześnie, w ocenie Spółki, niedopuszczalne jest przyjęcie stanowiska, zgodnie z którym zrealizowane dodatnie różnice kursowe byłyby neutralne dla określenia wysokości nadwyżki kosztów finansowania dłużnego (jako niespełniające definicji przychodów o charakterze odsetkowym), a ujemne różnice kursowe byłyby ujmowane w kosztach finansowania dłużnego. Takie podejście stanowiłoby zaprzeczenie ekonomicznej istoty różnic kursowych i prowadziłoby do sytuacji, w której podatnik byłby zobowiązany do dokonywania wyłącznie zwiększeń kosztów finansowania dłużnego, przy jednoczesnym nieuwzględnianiu zmniejszeń tych kosztów wynikających z dodatnich różnic kursowych. Reasumując, Spółka stoi na stanowisku, że: różnice kursowe powinny korygować wyłącznie wartość kosztów finansowania dłużnego, w taki sposób, że ujemne różnice kursowe zwiększają kwotę kosztów finansowania dłużnego, a dodatnie różnice kursowe zmniejszają kwotę kosztów finansowania dłużnego, brak jest podstaw dla uznania, że ujemne różnice kursowe zwiększają koszty finansowania dłużnego, a jednocześnie dodatnie różnice kursowe zwiększają przychody o charakterze odsetkowym. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w regulacjach Unii Europejskiej, w uzasadnieniu do nowelizacji ustawy o CIT oraz interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

2018
27
lip

Istota:

W zakresie ustalenia, czy mając na uwadze autonomiczność tzw. metody bilansowej ustalania różnic kursowych względem przepisów podatkowych, prawidłowe jest wykazywanie przez Spółkę wszystkich wskazanych różnic kursowych w wyniku podatkowym, jedynie poprzez ujęcie w tym wyniku nadwyżki ujemnych lub dodatnich różnic kursowych wynikających z ksiąg rachunkowych tzw. ujęcie różnic kursowych per saldo (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Fragment:

Czy mając na uwadze autonomiczność tzw. metody bilansowej ustalania różnic kursowych względem przepisów podatkowych, prawidłowe jest wykazywanie przez Spółkę wszystkich wskazanych różnic kursowych w wyniku podatkowym, jedynie poprzez ujęcie w tym wyniku nadwyżki ujemnych lub dodatnich różnic kursowych wynikających z ksiąg rachunkowych (tzw. ujęcie różnic kursowych per saldo)? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) Zdaniem Wnioskodawcy, stosując tzw. rachunkową (bilansową) metodę ustalania różnic kursowych jest on uprawniony do podatkowego rozliczenia różnic kursowych poprzez wykazanie nadwyżki ujemnych lub dodatnich różnic kursowych danego okresu, ujętej w księgach rachunkowych (tj. stosując tzw. ujęcie różnic kursowych per saldo). Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy. Do ustalania różnic kursowych Spółka stosuje przepisy ustawy o rachunkowości. Metoda rachunkowa ustalania różnic kursowych, wynikająca z art. 9b ust. 2 p.d.o.p., polega na odpowiednim włączeniu do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów różnic kursowych zrealizowanych oraz niezrealizowanych, a także z wyceny pozycji pozabilansowych. Należy podkreślić, że art. 9b ust. 1 pkt 2 p.d.o.p., odsyła w zakresie wybranej metody ustalania różnic kursowych do stosowania przepisów o rachunkowości. Z powyższego wynika, że jeżeli zgodnie z przepisami o rachunkowości różnice kursowe powinny być wykazane, nawet, jeżeli nie są one uznawane za różnice kursowe według przepisów podatkowych, będą wpływać one na wynik podatkowy Spółki.