0112-KDIL2-3.4012.109.2017.2.WB | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Podatek od towarów i usług w zakresie możliwości jednoczesnego posiadania przez Wnioskodawcę statusu podatnika VAT czynnego oraz statusu rolnika ryczałtowego w zakresie dokonywanych dostaw płodów rolnych pochodzących z własnego gospodarstwa; prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabywaniem towarów i usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej związanej z uprawą roślin po uzyskaniu przez Wnioskodawcę statusu rolnika ryczałtowego.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 kwietnia 2017 r. (data wpływu 14 kwietnia 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 czerwca 2017 r. (data wpływu 20 czerwca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • możliwości jednoczesnego posiadania przez Wnioskodawcę statusu podatnika VAT czynnego oraz statusu rolnika ryczałtowego w zakresie dokonywanych dostaw płodów rolnych pochodzących z własnego gospodarstwa – jest nieprawidłowe,
  • prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabywaniem towarów i usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej związanej z uprawą roślin po uzyskaniu przez Wnioskodawcę statusu rolnika ryczałtowego – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 14 kwietnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości jednoczesnego posiadania przez Wnioskodawcę statusu podatnika VAT czynnego oraz statusu rolnika ryczałtowego w zakresie dokonywanych dostaw płodów rolnych pochodzących z własnego gospodarstwa; prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabywaniem towarów i usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej związanej z uprawą roślin po uzyskaniu przez Wnioskodawcę statusu rolnika ryczałtowego. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 17 czerwca 2017 r. o przeformułowanie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 oraz własne stanowisko w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego w odniesieniu do pytania nr 2.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi obecnie jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą, w zakres której wchodzi między innymi świadczenie usług rolniczych polegających na wykorzystaniu posiadanego sprzętu rolniczego do usług związanych z uprawą roślin. Działalność ta, w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, sklasyfikowana jest jako „usługi wspomagające produkcję roślinną” (PKWiU 01.61.10.0). Oprócz ww. aktywności Wnioskodawca świadczy ponadto usługi o charakterze transportowym oraz usługi z wykorzystaniem sprzętu budowlanego (usługi koparko-ładowarką). W związku z opisaną powyżej działalnością Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W najbliższej przyszłości Wnioskodawca spodziewa się otrzymania gospodarstwa rolnego od swoich rodziców. W skład przedmiotowego gospodarstwa będą wchodziły: grunty rolne, budynki gospodarskie, budowle, urządzenia techniczne i maszyny oraz inwentarz żywy.

W związku powyższym Wnioskodawca rozpocznie w przyszłości produkcję roślinną, a co za tym idzie będzie dokonywał dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy w związku z planowanym rozpoczęciem dostaw produktów rolnych, biorąc pod uwagę fakt, że Wnioskodawca posiada już obecnie (i będzie posiadał w przyszłości) status podatnika VAT czynnego, możliwe jest równoczesne posiadanie statusu rolnika ryczałtowego (w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług) w zakresie dokonywanych dostaw płodów rolnych pochodzących z własnego gospodarstwa?
  2. Czy Wnioskodawca, po uzyskaniu w przyszłości statusu rolnika ryczałtowego na skutek rozpoczęcia dostaw płodów rolnych z własnego gospodarstwa, będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w cenie towarów i usług nabywanych w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych polegających na realizacji usług związanych z uprawą roślin w ramach prowadzonej samodzielnej działalności gospodarczej? (pytanie ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 17 czerwca 2017 r.)

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1.

Zgodnie z treścią zapisu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, podatnikami VAT są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą obejmującą wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Oznacza to, że co do zasady rolnicy są podatnikami VAT, przy czym ustawa w treści art. 43 ust. 1 pkt 3 wskazuje na zastosowanie zwolnienia od opodatkowania dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, dokonywaną przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego. Zgodnie z definicją zawarta w treści art. 2 pkt 19 ustawy, rolnik ryczałtowy to rolnik dokonujący dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczącego usługi rolnicze, korzystający ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę zacytowane powyżej przepisy, rolnik, który rozpoczyna wykonywanie dostaw produktów rolnych z własnej działalności rolniczej z mocy ustawy staje się rolnikiem ryczałtowym. W sytuacji, gdy podatnik będzie kontynuował (równolegle) rozpoczętą w okresie wcześniejszym samodzielną działalność gospodarczą jako podatnik VAT czynny możliwe jest wystąpienie sytuacji, gdy dany podmiot będzie równocześnie:

  • świadczył usługi opodatkowane VAT oraz
  • dokonywał dostaw produktów rolnych z własnej działalności rolniczej, korzystając przy tym ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, spełniając tym samym kryteria definicyjne dla uznania go za rolnika ryczałtowego.

Ad 2. (stanowisko Wnioskodawcy ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 17 czerwca 2017 r.)

Obecnie Wnioskodawca korzysta z uprawnienia wynikającego z treści zapisu art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych w postaci realizacji na zlecenie osób trzecich (rolników) usług związanych z uprawą roślin. W praktyce oznacza to dokonywanie obniżenia kwoty podatku należnego VAT o kwotę podatku naliczonego zawartego w cenie m.in.: paliwa do napędu maszyn rolniczych, części zamiennych do maszyn rolniczych, usług serwisowych i naprawczych, czy też rat leasingowych dotyczących sprzętu rolniczego znajdującego się w dyspozycji przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

Z treści definicji pojęcia rolnika ryczałtowego zawartej w art. 2 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług jak też preferencji podatkowej (zwolnienie od podatku) zawartej w treści art. 43 ust. 1 pkt 3 tej ustawy jednoznacznie wynika, że ustawodawca przyznał szczególne uprawnienia rolnikom, którzy dokonują sprzedaży (dostaw) własnych płodów rolnych oraz niejako przy okazji świadczą usługi rolnicze na bazie posiadanego sprzętu rolniczego. Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego należy oddzielić od profesjonalnych, zakrojonych na szeroką skalę usług rolniczych realizowanych w ramach zarejestrowanej w tym celu samodzielnej działalności gospodarczej. Wnioskodawca w chwili obecnej posiada na stanie majątkowym swojego podmiotu gospodarczego (znajdującym odzwierciedlenie w ewidencji środków trwałych prowadzonej zgodnie z wymogami przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych) między innymi ciągniki rolnicze wraz z osprzętem oraz kombajn rolniczy C(...) do omłotu zbóż i kukurydzy. W opinii Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę fakt, że przedmiotowa działalność gospodarcza została aktywowana w miesiącu lipcu 2015 r. (i od tego momentu realizowane były usługi rolnicze) i będzie kontynuowana nadal po przejęciu gospodarstwa rolnego od rodziców (a dokładnie po dniu dokonania pierwszej dostawy płodów rolnych uzyskanych z przejętego gospodarstwa) to usługi rolnicze świadczone w okresie po uzyskaniu statusu rolnika ryczałtowego powinny być nadal rozpoznawane jako jeden z elementów wachlarza usług świadczonych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a tym samym powinny (tak jak obecnie) podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stosownej stawki podatkowej. Przyjęcie odmiennego stanowiska, tj. twierdzenie, że usługi rolnicze świadczone przez Wnioskodawcę po dniu uzyskania z mocy ustawy statusu rolnika ryczałtowego powinny być rozpoznawane wyłącznie jako usługi związane z prowadzoną przez niego działalnością rolniczą, a tym samym korzystać ze zwolnienia podatkowego określonego w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług wydaje się być nieuzasadnione. Jak wskazano bowiem w uzasadnieniu wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 12 czerwca 2012 r. (sygn. I SA/BD 367/12) „... użyte w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT sformułowanie ((oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego)) należy rozumieć jako wykonywanie przez niego usług rolniczych w związku z prowadzoną przez niego w tym zakresie działalnością rolniczą. Nie ma natomiast zastosowania w przypadku, gdy wykonywał te usługi w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą. Wykluczenie takiej możliwości jak słusznie wskazano w skardze skutkowałoby przyjęciem, że rolnik nie może prowadzić pozarolniczej działalności gospodarczej dotyczącej w tym także świadczenia usług w zakresie rolnictwa, co ograniczałoby jego prawa w zakresie wolności działalności gospodarczej byłoby sprzeczne z art. 20 i 22 Konstytucji RP”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych od podatku. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Przy wyznaczaniu zakresu stosowania stawek obniżonych, od dnia 1 stycznia 2011 r. wykorzystywana jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2008 r. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.), która dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług na mocy § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676) obowiązuje do dnia 31 grudnia 2017 r.

Jednocześnie należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem wykonywanych czynności.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Działalność rolnicza, zgodnie z zapisem art. 2 pkt 15 ustawy, obejmuje produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarnianą i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodkowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin: „in vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego i drzew tropikalnych (PKWiU 02.20.13.0) oraz bambusa (PKWiU ex 01.29.30.0), a także świadczenie usług rolniczych.

Biorąc pod uwagę przytoczoną definicję działalności gospodarczej (art. 15 ust. 2 ustawy) uznać należy, że działalność rolnicza (art. 2 pkt 15 ustawy) mieści się w pojęciu działalności gospodarczej.

Na mocy art. 15 ust. 4 ustawy, w przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 96 ust. 1.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach (art. 15 ust. 5 ustawy).

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, dokonywaną przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego.

Rolnikiem ryczałtowym, w myśl art. 2 pkt 19 ustawy, jest rolnik dokonujący dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczący usługi rolnicze, korzystający ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Natomiast produkty rolne – zgodnie z art. 2 pkt 20 ustawy – to towary wymienione w załączniku nr 2 do ustawy oraz towary wytworzone z nich przez rolnika ryczałtowego z produktów pochodzących z jego własnej działalności rolniczej przy użyciu środków zwykle używanych w gospodarstwie rolnym, leśnym i rybackim.

Jak stanowi art. 2 pkt 21 ustawy, przez usługi rolnicze rozumie się usługi wymienione w załączniku nr 2 do ustawy.

W załączniku nr 2 do ustawy stanowiącym „Wykaz towarów i usług, od których dostawy i świadczenia przysługuje zryczałtowany zwrot podatku od towarów i usług”, pod pozycją 35, zostały wymienione usługi sklasyfikowane pod symbolem PKWiU ex 01.6 „Usługi związane z rolnictwem oraz chowem i hodowlą zwierząt, z wyłączeniem usług weterynaryjnych oraz usług podkuwania koni i prowadzenia schronisk dla zwierząt gospodarskich (PKWiU ex 01.62.10.0)”.

Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU ex rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

W tym miejscu wskazać należy, że w grupowaniu PKWiU 01.6 mieszczą się m.in. usługi świadczone przez Wnioskodawcę – „usługi wspomagające produkcję roślinną” sklasyfikowane w PKWiU pod symbolem 01.61.10.0.

Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU ex rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Zwolnienie rolnika ryczałtowego od podatku VAT ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Od podatku zwolnieni są tylko rolnicy ryczałtowi i tylko w zakresie wyraźnie wskazanym w przepisie. Oznacza to, że:

  • świadczenie usług rolniczych oraz dostawa produktów rolnych przez podmioty inne niż rolnicy ryczałtowi podlega opodatkowaniu,
  • innego rodzaju działalność prowadzona przez rolnika ryczałtowego, nie uprawniająca go do zwolnienia przedmiotowego (np. agroturystyka, działalność handlowa, dostawa produktów rolnych innych niż własnej produkcji), co do zasady podlegać będzie opodatkowaniu według stawek właściwych dla danej czynności.

W art. 43 ust. 3 ustawy postanowiono, że rolnik ryczałtowy dokonujący dostawy produktów rolnych lub świadczący usługi rolnicze, które są zwolnione od podatku na podstawie ust. 1 pkt 3, może zrezygnować z tego zwolnienia pod warunkiem dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 i 2.

Stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

W przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5, zgłoszenie rejestracyjne może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą wystawiane faktury przy zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury przy sprzedaży produktów rolnych (art. 96 ust. 2 ustawy).

Natomiast zgodnie z art. 96 ust. 3 podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

W myśl art. 96 ust. 4 ustawy, naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.

Jak wynika z powyższego, do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego obowiązane są podmioty, o których mowa w art. 15 ustawy. Są to – nazywane podatnikami – podmioty będące osobami prawnymi, jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej lub osobami fizycznymi wykonującymi samodzielnie działalność gospodarczą (w rozumieniu ustawy) bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jednakże, ustawa o podatku od towarów i usług zawiera pewne szczególne rozwiązania dotyczące podatników, którzy prowadzą wyłącznie gospodarstwa rolne, leśne lub rybackie oraz podatników, którzy prowadzą wyłącznie działalność rolniczą w innych ramach niż gospodarstwa rolne, leśne lub rybackie. Wówczas bowiem za podatnika jest uważana osoba, która składa zgłoszenie rejestracyjne.

Przyjęta zasada ma uprościć rozliczenia podatkowe – gdyż wymienione gospodarstwa to w istocie działalności, w przypadku których częstokroć nie można wyodrębnić osoby prowadzącej gospodarstwo. W takim przypadku, podatnikiem jest ta osoba fizyczna, która (jak gdyby w imieniu gospodarstwa) zarejestruje się jako podatnik.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują jeden przypadek, w którym jeden podmiot może łączyć dwa statusy – podatnika VAT zwolnionego jako rolnika ryczałtowego (niemającego obowiązku składania deklaracji, wystawiania faktur) oraz jednocześnie podatnika VAT czynnego. Wynika to z art. 113 ust. 3 ustawy, który stanowi, że w przypadku prowadzenia przez rolnika ryczałtowego korzystającego ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 3 także działalności innej niż działalność rolnicza, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1 i 10, dokonywanej przez tego podatnika nie wlicza się sprzedaży produktów rolnych pochodzących z prowadzonej przez niego działalności rolniczej.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi obecnie jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą, w zakres której wchodzi między innymi świadczenie usług rolniczych polegających na wykorzystaniu posiadanego sprzętu rolniczego do usług związanych z uprawą roślin. Działalność ta, w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, sklasyfikowana jest jako „usługi wspomagające produkcję roślinną” (PKWiU 01.61.10.0). Oprócz ww. aktywności Wnioskodawca świadczy ponadto usługi o charakterze transportowym oraz usługi z wykorzystaniem sprzętu budowlanego (usługi koparko-ładowarką). W związku z opisaną powyżej działalnością Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W najbliższej przyszłości Wnioskodawca spodziewa się otrzymania gospodarstwa rolnego od swoich rodziców. W skład przedmiotowego gospodarstwa będą wchodziły: grunty rolne, budynki gospodarskie, budowle, urządzenia techniczne i maszyny oraz inwentarz żywy. W związku z powyższym Wnioskodawca rozpocznie w przyszłości produkcję roślinną, a co za tym idzie będzie dokonywał dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej.

W odniesieniu do przedstawionego zdarzenia przyszłego wątpliwości Wnioskodawcy w pierwszej kolejności dotyczą kwestii, czy w związku z planowanym rozpoczęciem dostaw produktów rolnych, Zainteresowany posiadający już status podatnika VAT czynnego, z tytułu świadczenia „usług wspomagających produkcję roślinną”, będzie mógł równocześnie posiadać statusu rolnika ryczałtowego w zakresie dokonywanych dostaw płodów rolnych pochodzących z własnego gospodarstwa.

Odnosząc powyższe regulacje do przedstawionej we wniosku sytuacji należy stwierdzić, że całokształt czynności podejmowanych przez Zainteresowanego, zarówno w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, w ramach której świadczy on m.in. usługi rolnicze zaklasyfikowane do grupowania PKWiU 01.61.10.0 „usługi wspomagające produkcję roślinną”, jak i w zakresie działalności rolniczej, którą zamierza prowadzić, polegającej m.in. na sprzedaży produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, stanowić będzie prowadzenie działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy. Skoro zatem w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą polegającą na świadczeniu „usług wspomagających produkcję roślinną” (PKWiU 01.61.10.0), Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy (nie jest rolnikiem ryczałtowym), wybrał bowiem opodatkowanie sprzedaży i zarejestrował się jako podatnik VAT czynny, to z tytułu działalności rolniczej w zakresie dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej również będzie podatnikiem VAT czynnym. Podmiot będący rolnikiem ryczałtowym nie może bowiem łączyć dwóch statusów – podatnika VAT zwolnionego jako rolnik ryczałtowy (niemającego obowiązku składania deklaracji, prowadzenia ewidencji, wystawiania faktur) i jednocześnie podatnika VAT czynnego – w pozostałym zakresie działalności rolniczej, tj. świadczenia usług rolniczych. Świadczenie usługi rolniczej, nie stanowi bowiem, odrębnej od prowadzenia gospodarstwa rolnego, działalności gospodarczej, tylko nadal jest działalnością rolniczą wykonywaną w ramach prowadzonego gospodarstwa rolnego.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa, stwierdzić należy, że Wnioskodawca nie będzie mógł posiadać statusu rolnika ryczałtowego w zakresie dokonywanych dostaw płodów rolnych pochodzących z własnego gospodarstwa przy jednoczesnym posiadaniu statusu podatnika VAT czynnego dla działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu „usług wspomagających produkcję roślinną” (PKWiU 01.61.10.0). Powyższe wynika z faktu, że Wnioskodawca prowadząc działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług wspomagających produkcję roślinną i zarejestrowaniu się z tego tytułu jako podatnik VAT staje się jednym podatnikiem podatku od towarów i usług dla wszystkich czynności wykonywanych w ramach prowadzonej przez siebie działalności rolniczej. Oznacza to, że zarówno w stosunku do czynności dostawy produktów rolnych pochodzących z własnego gospodarstwa jak i świadczenia usług wspomagających produkcję roślinną Wnioskodawca występować będzie jako podatnik VAT czynny.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w ww. zakresie oceniono jako nieprawidłowe.

W niniejszej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy budzi również kwestia prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabywaniem towarów i usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług wspomagających produkcję roślinną.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 (art. 88 ust. 4 ustawy).

Z przepisów ustawy wynika zatem, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia będą spełnione, gdyż jak wynika z wniosku Zainteresowany jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a nabyte towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych w postaci realizacji na zlecenie osób trzecich (rolników) usług związanych z uprawą roślin.

Podsumowując, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków związanych z nabywanymi towarami i usługami służącymi do wykonywania opodatkowanych usług związanych z uprawą roślin, tj. „usług wspomagających produkcję roślinną” (PKWiU 01.61.10.0).

W tym miejscu zaznaczyć należy, że Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od ww. wydatków, jednakże na podstawie innego uzasadnienia niż przedstawione przez Wnioskodawcę we wniosku. W konsekwencji, oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należało uznać je za nieprawidłowe.

Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W związku z powyższym tutejszy organ informuje się, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Ponadto tutejszy organ nadmienia, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Odnosząc się do powołanych przez Zainteresowanego w przedmiotowym wniosku wyroków sądu tutejszy organ wyjaśnia, że powołane wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i tylko do nich się zawężają. Zatem wskazane we wniosku wyroki sądu nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.