IBPB-1-1/4510-106/16/BK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
W zakresie ustalenia, czy prawidłowe było zamknięcie pierwszego roku podatkowego Wnioskodawcy 31 grudnia 2015 r.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z 31 marca 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 5 kwietnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy prawidłowe było zamknięcie pierwszego roku podatkowego Wnioskodawcy 31 grudnia 2015 r. – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 5 kwietnia 2016 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, m.in. w zakresie ustalenia, czy prawidłowe było zamknięcie pierwszego roku podatkowego Wnioskodawcy 31 grudnia 2015 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Sp. z o.o. w organizacji powstała w dniu 14 maja 2015 r. poprzez podział spółki w trybie art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu Spółek Handlowych, tj. poprzez przeniesienie części majątku spółki dzielonej w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmującej składniki niematerialne i materialne przeznaczone do prowadzenia działalności gospodarczej, tj. działalności w zakresie produkcji, wdrażania, serwisu i audytu oprogramowania, innych usług informatycznych, a także obrotu sprzętem informatycznym, na nowo zawiązaną spółkę z o.o. (podział przez wydzielenie). Spółka została zarejestrowana w KRS w dniu 28 maja 2015 r. W § 16 umowy spółki określono, że rok obrotowy zaczyna się 1 lipca i kończy się 30 czerwca, a pierwszy rok obrotowy kończy się 30 czerwca 2016 r. Zgodnie z postanowieniami art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. podatku dochodowym od osób prawnych, rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki i zawiadomi o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie 30 dni od rozpoczęcia działalności. Spółka nie poinformowała jednak właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności o wyborze roku podatkowego innego niż rok kalendarzowy, dlatego pierwszy rok podatkowy stanowi okres od rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego, a więc do 31 grudnia 2015 r. Kolejny rok podatkowy rozpoczął się więc 1 stycznia 2016 r. Spółka pismem z dnia 18 stycznia 2016 r. zawiadomiła właściwego miejscowo naczelnika urzędu skarbowego o zmianie roku podatkowego i wyborze roku podatkowego stanowiącego 12 następujących po sobie miesięcy począwszy od 1 lipca do 30 czerwca. Z uwagi jednak na fakt, że postanowienia § 16 umowy spółki przewidywały zakończenie roku obrotowego w dniu 30 czerwca 2016 r., to zgodnie z postanowieniami art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, księgi rachunkowe spółki powinny zostać zamknięte na dzień kończący rok obrotowy, a więc na 30 czerwca 2016 r. To z kolei zgodnie z art. 8 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wywoła skutek w postaci zamknięcia roku podatkowego spółki w dniu 30 czerwca 2016 r. Kolejne lata podatkowe będą obejmowały okres od 1 lipca do 30 czerwca.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy prawidłowe było zamknięcie pierwszego roku podatkowego z dniem 31 grudnia 2015 r....

(pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka prawidłowo zamknęła pierwszy po rozpoczęciu działalności rok podatkowy z dniem 31 grudnia 2015 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.), rokiem obrotowym jest rok kalendarzowy lub inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również do celów podatkowych. Rok obrotowy lub jego zmiany określa statut lub umowa, na podstawie której utworzono jednostkę. Jeżeli jednostka rozpoczęła działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to można księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres połączyć z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny. W przypadku zmiany roku obrotowego pierwszy po zmianie rok obrotowy powinien być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy.

Zauważyć jednakże należy, że ustawa o rachunkowości nie jest ustawą podatkową, zatem nie może kreować odmiennych zasad w przedmiocie określenia roku podatkowego.

W myśl art. 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.), rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej.

Ze względu na powyższe, należy dokonać analizy przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie uregulowań dotyczących roku podatkowego, w tym możliwości jego wyboru oraz zmiany.

Art. 8 ust. 1-7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851, ze zm. – dalej: ustawa o CIT), daje podatnikom tego podatku możliwość wyboru roku podatkowego innego niż rok kalendarzowy, a także zawiera zasady określenia roku podatkowego w sytuacjach szczególnych.

Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 8 ust. 1 ustawy o CIT, rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników i zawiadomi o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego; wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych. Zawiadomienie, o którym mowa w tym przepisie, należy złożyć najpóźniej w terminie 30 dni, licząc od dnia zakończenia ostatniego roku podatkowego (art. 8 ust. 4 ustawy o CIT). Natomiast w myśl art. 8 ust. 5 ustawy o CIT, osoby prawne i jednostki organizacyjne, które nie były dotychczas podatnikami w rozumieniu ustawy, dokonują zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności.

Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy o CIT, w przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności, pierwszy rok podatkowy trwa od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego albo do ostatniego dnia wybranego roku podatkowego, nie dłużej jednak niż dwanaście kolejnych miesięcy kalendarzowych.

W przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności w drugiej połowie roku kalendarzowego i wybrania roku podatkowego pokrywającego się z rokiem kalendarzowym, pierwszy rok podatkowy może trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rozpoczęto działalność (art. 8 ust. 2a ustawy o CIT).

Jak stanowi art. 8 ust. 3 ustawy o CIT, w razie zmiany roku podatkowego, za pierwszy po zmianie rok podatkowy uważa się okres od pierwszego miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do końca roku podatkowego nowo przyjętego. Okres ten nie może być krótszy niż dwanaście i dłuższy niż dwadzieścia trzy kolejne miesiące kalendarzowe.

Tak więc ustawodawca – wprowadzając zasadę, że rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym – daje jednocześnie podatnikom podatku dochodowego od osób prawnych możliwość przyjęcia jako roku podatkowego innego okresu kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych. Skorzystanie z tej możliwości jest jednakże uzależnione od spełnienia określonych warunków, tj.: zawarcia stosownych postanowień w dokumencie regulującym zasady ustrojowe podatnika oraz zawiadomienia w stosownym terminie właściwego naczelnika urzędu skarbowego o dokonanym wyborze roku podatkowego innego niż kalendarzowy. Mając jednakże na względzie, że jak wynika z wniosku Spółka z o.o. nie poinformowała właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności o wyborze roku podatkowego innego niż rok kalendarzowy, Wnioskodawca zobowiązany był do uznania za rok podatkowy roku kalendarzowego, kończącego się 31 grudnia 2015 r., tj. takiego jaki stosowany winien być w celach podatkowych przez podatników, którzy rozpoczynając działalność gospodarczą nie wybrali innego niż kalendarzowy roku podatkowego.

Przedstawione we wniosku stanowisko jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie nadmienić należy, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.