DD3.8222.2.392.2015.IMD | Interpretacja indywidualna

Uprawnienia do zastosowania ulgi prorodzinnej za cały rok.
DD3.8222.2.392.2015.IMDinterpretacja indywidualna
  1. odliczenia od podatku
  2. rodzice
  3. ulga prorodzinna
  4. władza rodzicielska
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Podstawa obliczenia i wysokość podatku

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 10 czerwca 2014 r. Nr ITPB2/415-258/14/RS wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzające, że stanowisko Pani ... (Wnioskodawczyni) przedstawione we wniosku złożonym w dniu 10 marca 2014 r., uzupełnionym w dniu 15 maja 2014 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi na dzieci, jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2014 r. Wnioskodawczyni złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w jej indywidualnej sprawie.

We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, uzupełnionym w dniu 15 maja 2014 r., Wnioskodawczyni przedstawiła następujący stan faktyczny:

W 2009 r. Wnioskodawczyni rozwiodła się z mężem. Wyrokiem Sądu Okręgowego postanowiono, że dzieci będą przebywały z matką w jej miejscu zamieszkania, natomiast ojciec dzieci został zobowiązany do płacenia alimentów (synowie M.urodzony 2 listopada 1999 r. oraz S. urodzony 18 października 2005 r.). Ojciec dzieci płaci alimenty regularnie, obecnie mieszka z partnerką i dwojgiem ich dzieci w W.

W związku z trudną sytuacją życiową związaną z podziałem majątku, Wnioskodawczyni była zmuszona w 2012 r. do przeprowadzki. Wyprowadziła się z dziećmi w okolice B. Przed przeprowadzką ojciec dzieci kontaktował się z synami regularnie, zabierał dzieci do siebie co drugi weekend. Obecnie z uwagi na odległość (200 km) dzieci widzą się z ojcem przy okazji odwiedzin niedaleko zamieszkałej babci (byłej teściowej Wnioskodawczyni) lub jadą do W. Odwiedziny u ojca występują jeden raz na kwartał, u babci średnio raz w miesiącu.

Przez ostatnie lata byli małżonkowie nie mogą dojść do porozumienia w sprawie odliczenia ulgi na dzieci. Były mąż odlicza połowę ulgi argumentując to okolicznością, że płaci alimenty i nie ma ograniczonych praw rodzicielskich jednak dzieci faktycznie pozostają pod opieką Wnioskodawczyni cały rok. Chłopcy uczęszczają do szkół w B., mają tu kolegów, chodzą do lekarzy, żyją i funkcjonują w obecnym miejscu zamieszkania.

Ponadto Wnioskodawczyni również łoży na dzieci, gdyż zgodnie z prawem oboje rodzice zobowiązani są utrzymywać dzieci, często te wydatki przekraczają sumę alimentów a także równowartość alimentów po stronie Wnioskodawczyni.

W okresie którego dotyczy wniosek, tj. 2013 i 2014 r. Wnioskodawczyni uzyskała i uzyskuje dochody opodatkowane według skali podatkowej.

W związku z powyższym Wnioskodawczyni zadała następujące pytanie: czy art. 27f ust. 2 ustawy z dnia 24 października 2012 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, iż odliczenie ulgi na dzieci podlega każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, uprawnia Wnioskodawczynię do odliczenia ulgi podatkowej na dzieci za cały rok – kiedy to dzieci faktycznie są pod opieką Wnioskodawczyni, czy za połowę roku kalendarzowego, czy też proporcjonalnie, sumując dni w których ojciec dzieci sprawował faktyczną opiekę...

Zdaniem Wnioskodawczyni, interpretując w/w przepis Wnioskodawczyni ma prawo do odliczenia ulgi na dzieci za cały rok, kiedy to sprawuje faktyczną opiekę nad małoletnimi i wykonuje władzę nad dziećmi. 3-dniowe pobyty u ojca, czy u matki ojca oraz 2-tygodniowy pobyt na wakacjach z ojcem, nie uprawnia go do korzystania z ulgi za połowę roku. Wnioskodawczyni uważa, że taka postawa jest krzywdząca dla Niej i dla dzieci.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy uznał, że stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia stwierdzam, co następuje.

Zasady korzystania z ulgi na dzieci określa art. 27f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą PIT”.

Na podstawie ust. 1 tego artykułu, od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę ulgi obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

  1. wykonywał władzę rodzicielską;
  2. pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
  3. sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Zgodnie z ust. 2, odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

  1. jednego małoletniego dziecka - kwota stanowiąca 1/6 kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, jeżeli dochody podatnika:
    1. pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112.000 zł,
    2. niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56.000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
  2. dwojga małoletnich dzieci - kwota stanowiąca 1/6 kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, na każde dziecko.
  3. trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota stanowiąca:
    1. 1/6 kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
    2. 1/4 kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, na trzecie dziecko,
    3. 1/3 kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, na czwarte i każde kolejne dziecko.

Gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, każdemu z podatników - stosownie do art. 27f ust. 3 ustawy PIT - przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Jednocześnie jak stanowi art. 27f ust. 4 ustawy PIT, odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.

Z przytoczonych regulacji wynika zatem, że wysokość odliczenia z tytułu ulgi na dzieci, o której mowa w art. 27f ustawy PIT, została określona na dziecko, przy czym rodzicom dziecka ustawodawca przyznał jeden wspólny limit. W konsekwencji, jeżeli w stosunku do danego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska, i władza ta jest wykonywana przez obojga rodziców, to każdy z rodziców ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującej kwoty ulgi. Powyższe oznacza, że suma miesięcznych odliczeń dokonanych w przez obojga rodziców względem tego samego dziecka nie może przekroczyć kwoty obliczonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy PIT. Co istotne, kwotę tę rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. Z tym że, biorąc pod uwagę umiejscowienie w przepisach ustawy sformułowania „lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej”, tj. po wyrazach „kwotę tę rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku w częściach równych”, należy przyjąć, iż podstawową formą podziału przysługującego odliczenia pomiędzy rodziców - z których każdy ma prawo do zastosowania ulgi - jest podział tej kwoty w częściach równych. Tym samym, możliwość skonsumowania kwoty ulgi przez rodziców dziecka w inny sposób niż w proporcji pół na pół, należy traktować w kategorii przywileju (wyjątku od generalnej zasady) wymagającego zgody obojga rodziców.

Porozumienie rodziców co do wysokości dokonywanego odliczenia nie jest natomiast wymagane w przypadku, gdy rodzic spełnia warunki do zastosowania odliczenia na podstawie art. 27f ust. 1 ustawy PIT i odliczenia tego dokonuje w wysokości 50% kwoty ulgi określonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy PIT.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni jest rodzicem dwojga małoletnich dzieci. Ojcem dzieci jest były małżonek Wnioskodawczyni, który łoży na dzieci, i który utrzymuje z nimi kontakt. Spotkania ojca z dziećmi z uwagi na to, że Wnioskodawczyni wyprowadziła się z dziećmi do miejscowości oddalonej od dotychczasowego miejsca zamieszkania o ok. 200 km stały się rzadsze. Obecnie dzieci mieszkają z Wnioskodawczynią i pozostają pod Jej opieką, natomiast pod opieką ojca przy okazji odwiedzin niedaleko zamieszkałej babci (byłej teściowej Wnioskodawczyni) lub, gdy jadą do W. Odwiedziny u ojca występują jeden raz na kwartał, u babci średnio raz w miesiącu. Były mąż odlicza połowę ulgi argumentując to okolicznością, że płaci alimenty i nie ma ograniczonych praw rodzicielskich.

Powyższe pozwala twierdzić, że każdemu z rodziców przysługuje władza rodzicielska oraz każdy z rodziców władzę tę wykonuje, z tym że w różnym zakresie. Dowodzi temu przywołane przez Wnioskodawczynię postanowienie sądu oraz twierdzenie, że dzieci zamieszkują z Wnioskodawczynią i pozostają pod opieką Wnioskodawczyni. Z kolei potwierdzeniem wykonywania władzy przez ojca (abstrahując od ponoszonych obciążeń finansowych oraz widzeń z dziećmi) jest twierdzenie Wnioskodawczyni o chęci zawarcia porozumienia z ojcem co do podziału przysługującej kwoty ulgi. O ile bowiem władza rodzicielska nie byłaby wykonywana przez ojca, bezprzedmiotowym byłaby chęć zawarcia przez Wnioskodawczynię tego rodzaju porozumienia z ojcem dzieci.

Tym samym za nieprawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym Wnioskodawczyni ma prawo do odliczenia ulgi na dzieci za cały rok, kiedy to sprawuje faktyczną opiekę nad małoletnimi i wykonuje władzę nad dziećmi. Prawo do ulgi nie jest bowiem uzależnione od liczby dni, które rodzic fizycznie spędził z dzieckiem, lecz od wykonywania władzy rodzicielskiej. W sytuacji zatem, gdy w stosunku do dziecka władza rodzicielska była wykonywana przez obojga rodziców, oraz brak jest zgodnych ustaleń z ojcem dzieci co do podziału kwoty odliczenia w proporcji innej niż w częściach równych, Wnioskodawczyni (jak i ojcu dziecka) przysługuje prawo do odliczenia ulgi w wysokości 50% kwoty obliczonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy. W przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania art. 27f ust. 3 ustawy PIT. Przepis ten dotyczy wyłącznie sytuacji w nim wymienionych, tj. przypadków gdy dziecko spod opieki rodziców zostaje przekazane w tym samym roku podatkowym do rodziny zastępczej lub do opiekuna prawnego. Zatem jedynie w sytuacji gdy ww. przekazanie następuje w trakcie miesiąca, każdemu z podatników opiekujących się dzieckiem przysługuje w tym miesiącu odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 miesięcznej kwoty odliczenia za każdy dzień sprawowania nad nim pieczy. Tego rodzaju okoliczności nie mają jednak miejsca w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku.

Wobec powyższego należało zmienić z urzędu interpretację indywidualną z dnia 10 czerwca 2014 r. Nr ITPB2/415-258/14/RS, wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość w zakresie w jakim uznaje, że samo dysponowanie przez Wnioskodawczynie oraz Jej byłego męża prawem wykonywania władzy rodzicielskiej jest wystarczające do skorzystania z ulgi na dzieci, o której mowa w art. 27f ust. 1 ustawy PIT.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

POUCZENIE

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty powiązane lub podobne:

ITPB2/415-258/14/RS | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.