IPPB3/423-613/14-2/GJ | Interpretacja indywidualna

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego mając na uwadze treść art. 12, w szczególności ust. 1 pkt 3a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r., Nr 74, poz. 397 z późn. zm.) – wartość niespłaconego zadłużenia istniejącego w dniu wykreślenia Spółki z rejestru będzie stanowić dla Spółki przychód podlegający opodatkowaniu?
IPPB3/423-613/14-2/GJinterpretacja indywidualna
  1. przychód
  2. rejestry
  3. zadłużenie
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Przychody -> Przychody

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 9 czerwca 2014 r. (data wpływu 12 czerwca 2014 r.), uzupełnionym na wezwanie organu z dnia 25 sierpnia 2014 r., pismem z dnia 29 sierpnia 2014 r. (data wpływu 1 września 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów z tytułu niespłaconego zadłużenia - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów z tytułu niespłaconego zadłużenia.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe

Wspólnik sp. z. o.o. zwanej dalej „Spółką” zamierza podjąć uchwałę o rozwiązaniu Spółki i wszczęciu postępowania likwidacyjnego. Wszczęcie postępowania likwidacyjnego zostanie zgodnie z przepisami Kodeksu spółek Handlowych zgłoszone do Krajowego Rejestru Sądowego. Spółka posiada zadłużenie z tytułu zaciągniętych pożyczek oraz dostaw towarów handlowych. Z uwagi na fakt, że Spółka nie posiada wystarczającego majątku, najprawdopodobniej nie będzie miała możliwości uregulowania tego zadłużenia. Tym samym Spółka zostanie zlikwidowana (wykreślona z. rejestru przedsiębiorców KRS) z istniejącym zadłużeniem. Spółka nie uzyska również zgody na umorzenie zadłużenia. Roszczenie dotyczące zadłużenia jest nieprzedawnione.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego mając na uwadze treść art. 12, w szczególności ust. 1 pkt 3a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r., Nr 74, poz. 397 z późn. zm.) – wartość niespłaconego zadłużenia istniejącego w dniu wykreślenia Spółki z rejestru będzie stanowić dla Spółki przychód podlegający opodatkowaniu...

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość niespłaconego zadłużenia istniejącego w chwili wykreślenia Spółki z rejestru, nie będzie stanowić przychodu Spółki podlegającego opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. przychodem osoby prawnej podlegającym opodatkowaniu jest m.in. wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), za wyjątkiem pożyczek z Funduszu Pracy. Wyjątkiem od powyższej zasady są również kwoty stanowiące równowartość umorzonych zobowiązań, jeżeli ich umorzenie jest związane z bankowym postępowaniem ugodowym, postępowaniem upadłościowym z możliwością zawarcia układu w rozumieniu prawa upadłościowego i naprawczego oraz realizacją programu restrukturyzacyjnego na podstawie odrębnych przepisów.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie określają, co należy rozumieć pod pojęciem „zobowiązań umorzonych”, stąd zachodzi konieczność odwołania się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) - art. 498-508 KC. Jedynym przypadkiem umorzenia, w wyniku którego dojdzie do powstania przysporzenia po stronie dłużnika na skutek wygaśnięcia długu (obok potrącenia i odnowienia) jest zawarcie przez wierzyciela i dłużnika umowy w przedmiocie zwolnienia z długu (por. interpretacja wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 17 grudnia 2013 r., sygn. IBPBI/2/423-1219/13/PH oraz z 13 października 2008 r. IBPB3/423-618/08/NG, interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 18 grudnia 2007 r. ILPB3/423-114/07-2/ŁM; interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 19 grudnia 2008 r. IPPB3/423-1471/08-3/JB; interpretacja wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 8 grudnia 2009 r. IBPBI/2/423-1075/09/PP). Przychodem opodatkowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych będzie wartość umorzonego długu, jeżeli do umorzenia doszło na podstawie umowy o zwolnienie z długu zawartej pomiędzy stronami stosunku zobowiązaniowego (tj. wierzycielem i dłużnikiem). Jeżeli Spółka nie zawrze z wierzycielem umowy w przedmiocie zwolnienia z długu, może się zdarzyć, że na dzień zamknięcia likwidacji, w bilansie Spółki będzie figurowało zadłużenie z tytułu zaciągniętych pożyczek i dostaw towarów.

Zdaniem Spółki, wykreślenie Spółki nie pociąga za sobą takiego skutku, że istniejąca a niespłacona wierzytelność zostaje umorzona, skoro przypadki umorzenia zobowiązania zostały enumeratywnie wyliczone w art. 498-508 KC. W przypadku wykreślenia Spółki mamy do czynienia z wygaśnięciem zobowiązania, które następuje automatycznie, bez zawierania umowy z wierzycielem i bez zgody dłużnika, a nie z umorzeniem zobowiązania. Tym samym nie zostaną spełnione warunki do zakwalifikowania takiego działania za nieodpłatne zwolnienie z długu. Ponadto, istotą zaliczenia danego wsparcia do przychodów podatkowych jest wystąpienie przysporzenia po stronie podatnika. Należy wskazać, że w opisywanej sytuacji takie przysporzenie nie nastąpi po stronie Spółki, gdyż w momencie wygaśnięcia zobowiązania (wykreślenie Spółki z rejestru), Spółka (dłużnik) przestanie istnieć.

Wobec powyższego, zdaniem Spółki, wartość niezapłaconego zadłużenia w dniu wykreślenia Spółki z rejestru nie będzie stanowić przychodu Spółki, podlegającego opodatkowaniu.

Uzupełniając powyższe stanowisko Spółka na wezwanie organu w zakresie wskazania, czy w kontekście art. 282 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030 z późn. zm.) może dojść do likwidacji Spółki, w sytuacji gdy istnieją niespłacone zobowiązania, podała co następuje:

Spółka w stanie faktycznym jednoznacznie wskazała, że zostanie zlikwidowana z istniejącym zadłużeniem. Art. 282 § 1 K.s.h. zaś należy rozumieć w ten sposób, że zobowiązania Spółki powinny być wykonane w takim zakresie, w jakim wystarcza na to jej majątek. Potwierdza to Sąd Najwyższy np. w postanowieniu z dnia 18 października 2006 r., sygn. akt II CSK 136/2006: „Jak wynika z art. 282 § 1 k. s. h. w toku postępowania likwidacyjnego spółki z o. o., likwidatorzy powinni zakończyć interesy bieżące spółki, ściągnąć wierzytelności, wypełnić zobowiązania i upłynnić majątek spółki. Jest oczywiste, że w razie braku majątku jego upłynnienie nie wchodzi w grę i wykonanie obowiązku „wypełnienia zobowiązań” , gdy są nimi zobowiązania pieniężne, nie jest możliwe. W takiej zatem sytuacji niewypełnienie zobowiązań spółki przez likwidatorów nie stanowi naruszenia powołanego przepisu. Istnieje wprawdzie możliwość podjęcia przez wspólnika likwidowanej spółki decyzji o dopłatach w wysokości umożliwiającej likwidatorom zaspokojenie wierzycieli spółki, ale nie ma prawnych możliwości wymuszenia takiego działania, które byłoby zresztą sprzeczne z zasadą wolności prowadzenia działalności gospodarczej”.

Zdaniem Spółki, czynności likwidacyjne nie doprowadzą do wypełnienia jej zobowiązań, zaś o tym czy zajdą podstawy do wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców w przyszłości ostatecznie przesądzi sąd rejestrowy.

Ponadto należy podać, że postępowanie likwidacyjne wobec osób prawnych, mają na celu nie tylko zaspokojenie wierzycieli likwidowanej osoby prawnej, ale także usunięcie z obrotu osób prawnych niezdolnych do dalszego w nim funkcjonowania. Na ten praktyczny aspekt zwraca uwagę Sąd Najwyższy i dopuszcza możliwości wykreślenia likwidowanej osoby prawnej z właściwego rejestru, mimo stwierdzenia, że w toku postępowania likwidacyjnego nie doszło do zaspokojenia wszystkich wierzycieli likwidowanej osoby prawnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego dnia 27 czerwca 1995 r., III CRN 28/95, OSNC 1995, nr 11, poz. 165), z dnia 18 grudnia 1996 r., I CKN 20/96, OSNC 1997, nr 5, poz. 53, z dnia 8 stycznia 2002 r., I CKN 752/99, OSNC 2002, nr 10, poz. 130, dnia 5 grudnia 2003 r., IV CK 256/02, Lex nr 134088, z dnia 20 września 2007 r., II CSK 240/2007, Lexis.pl nr 2087714 oraz uzasadnienie postanowienia z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt IV CSK 369/11). Sąd Najwyższy stwierdza w powyższych orzeczeniach, że „Niezaspokojenie wierzycieli i niezabezpieczenie ich wierzytelności nie stanowi przeszkody do likwidacji przedsiębiorstwa i wykreślenia go z rejestru; Możliwe jest wykreślenie z rejestru handlowego spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jeżeli w wyniku przeprowadzonego i zakończonego postępowania likwidacyjnego zostanie spieniężony cały jej majątek, a mimo to zostaną niewypełnione zobowiązania ciążące na spółce;” „Możliwe jest wykreślenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z rejestru handlowego także wtedy, gdy w postępowania likwidacyjnym - mimo spieniężenia całego majątku spółki - nie zostały wypełnione wszystkie jej zobowiązania” i wreszcie „Utrzymywanie martwych podmiotów w obrocie gospodarczym jest nieuzasadnione, co więcej może być mylące dla pozostałych uczestników obrotu”. Sąd Najwyższy wyjaśnia też, że nie można jednak wymienionych w k.s.h. czynności likwidatora (zakończenia interesów bieżących spółki, ściągnięcia należności, wypełnienia zobowiązań i spieniężenia majątku spółki, a następnie przekazania do dyspozycji wspólników pozostałej nadwyżki) pozwalających na podział majątku spółki traktować jako warunki, które muszą być kumulatywnie spełnione, aby likwidację uznać za zakończoną „Oddalenie wniosku o wykreślenie spółki z rejestru handlowego z tego powodu, że nie zaspokojono wszystkich wierzycieli prowadziłoby praktycznie do akceptacji istnienia „martwego” podmiotu gospodarczego. Nie ma prawnych możliwości wymuszenia podjęcia przez spółkę działalności gospodarczej, co zresztą pozostawałoby w sprzeczności z zasadą wolności prowadzenia tej działalności. W konsekwencji prowadzi to do rozwiązań, które trudno uznać za racjonalne, utrzymuje bowiem stan, w którym istnieje spółka nie podejmująca działalności gospodarczej, a zarazem nie ma realnych możliwości zaspokojenia jej wierzycieli. Takiego rozwiązania nie sposób akceptować” (tak - postanowienie z dnia 8 stycznia 2002 r., CKN 752/99).

Niezależnie od powyższego Spółka wskazuje, że jej stanowisko w sprawie i przedstawioną ocenę prawną (podatkową) można odnaleźć również (obok powołanych we wniosku) w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2014r., nr IPPB3/423-48/14-2/GJ.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie przychodów jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej przez Spółkę oceny swego stanowiska.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.