IBPBII/1/415-154/08/MCZ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Czy wydatek na zakup łóżka leczniczego CERAGEM –E, które spełnia wymogi sprzętu rehabilitacyjnego podlega odliczeniu od dochodu w zeznaniu rocznym w ramach ulgi rehabilitacyjnej w wysokości wynikającej z dowodu zakupu?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14 b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani Emilii M. przedstawione we wniosku z dnia 17 grudnia 2008r. (data wpływu do tut. Biura 23 grudnia 2008r.) uzupełnionym pismem z dnia 01 lutego 2009r. (data wpływu do tut. Biura 03 lutego 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu wydatku poniesionego na zakup łóżka leczniczego CERAGEM-E przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu wydatku poniesionego na zakup łóżka leczniczego CERAGEM-E przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną.

Z uwagi na braki formalne wniosku pismem z dnia 26 stycznia 2008r. Znak IBPB II/1/415-154/08/MCZ wezwano wnioskodawczynię do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono w dniu 03 lutego 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 09 lipca 1992r. wnioskodawczyni została przyjęta do szpitala na oddział neurologiczny gdzie stwierdzono lewostronne skrzywienie kręgosłupa piersiowego z powodu zwyrodnienia. Pomimo ciągłej rehabilitacji i pobytów w szpitalach na oddziałach rehabilitacyjnych, korzystania z poradni chorób bólu stan zdrowia wnioskodawczyni cały czas się pogarszał, w tym jej sprawność ruchowa. W dniu 23 sierpnia 2000r. wykonano szczegółowe badania w wyniku, których uzyskano obraz stanu zdrowia wnioskodawczyni (przytoczono wynik badań). W dniu 26 czerwca 2002r. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania Niepełnosprawności orzekł lekki stopień niepełnosprawności –R o charakterze trwałym i na stałe. W czerwcu 2005r.wnioskodawczyni przeszła operację kręgosłupa. Pomimo operacji stan zdrowia wnioskodawczyni nie poprawił się i sprawność ruchowa nie uległa zmianie. Wnioskodawczyni nadal korzystała z różnych form rehabilitacji i ponownie zaczęła korzystać z poradni bólu (akupunktura) jednak bez widocznych rezultatów. Stan zdrowia wnioskodawczyni zaczął się zmieniać oraz jej sprawność ruchowa w bardzo dużym stopniu się poprawiła gdy zaczęła korzystać z urządzenia medycznego jakim jest łóżko CERAGEM –E. Według lekarza neurologa łóżko CERAGEM-E jest wnioskodawczyni niezbędne w dalszej rehabilitacji, dla podtrzymania sprawności ruchowej pomocnej w codziennym funkcjonowaniu. Z chwilą zakupu łóżka CERAGEM-E wnioskodawczyni nie ma potrzeby korzystania z innych form rehabilitacji jak również z poradni chorób bólu. Wnioskodawczymi prosi o pisemną interpretację prawa odliczenia od dochodu wydatku w kwocie 9.980 zł. poniesionego na cele rehabilitacyjne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wydatek na zakup łóżka leczniczego CERAGEM –E, które spełnia wymogi sprzętu rehabilitacyjnego podlega odliczeniu od dochodu w zeznaniu rocznym w ramach ulgi rehabilitacyjnej zgodnie z treścią art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości wynikającej z dowodu zakupu...

Zdaniem wnioskodawczyni mając lekki stopień niepełnosprawności, który ma charakter trwały i został przyznany na stałe w związku ze stanem zdrowia opisanym we wniosku, ma ona prawo do odliczenia od dochodu całej kwoty wynikającej z dowodu zakupu łóżka terapeutycznego CERAGEM-E w wysokości 9.980 zł w ramach ulgi rehabilitacyjnej zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawczyni uważa, że podstawę obliczenia podatku może obniżyć o wydatki związane z ułatwieniem wykonywania funkcji życiowych oraz na cele rehabilitacyjne wyszczególnione w art. 26 ust. 7a pkt 3 gdzie wymieniono wydatki poniesione na zakup i naprawę indywidualnego sprzętu niezbędnego w rehabili6tacji oraz ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych wynikających z niepełnosprawności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) podstawę obliczenia podatku z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a - 4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2 lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b – 7g tego artykułu.

Stosownie do treści art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

  1. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
  2. decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
  3. orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Na podstawie art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1.grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów orzeczono:

  1. całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
  2. znaczny stopień niepełnosprawności

2.grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

  1. całkowitą niezdolność do pracy albo
  2. umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Zgodnie z art. 26 ust. 7g w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczenie o którym mowa w ust. 1 pkt 6 wyżej cytowanej ustawy może być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997r.

Wysokość wydatków, o których mowa powyżej ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie, z wyjątkiem wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, o czym stanowi art. 26 ust. 7c ustawy.

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku, gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną ( dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie ( art. 26 ust. 7b ustawy).

Przepis art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że za wydatki o których mowa w ust. 1 pkt 6, czyli wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych uważa się wydatki poniesione na: zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.

Mając na względzie powołane przepisy należy stwierdzić, że określenie ”indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że można zaliczyć do nich tylko i wyłącznie sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne, mające cechy sprzętu, urządzeń czy narzędzi o charakterze szczególnym (niestandardowym), konieczne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wykonania wynika z niepełnosprawności. Oznacza to, że taki sprzęt musi posiadać określone właściwości.

Z uregulowań zawartych w w/w przepisie wynika zatem, że:

  • pomiędzy rodzajem nabytego sprzętu a rodzajem niepełnosprawności pozostawać musi ścisły związek,
  • zakupiony sprzęt musi być wykorzystywany (używany) w rehabilitacji oraz służyć przywracaniu sprawności organizmu i ułatwiać wykonywanie czynności życiowych,
  • cechą zakupionego sprzętu musi być jego indywidualny charakter.

Do oceny powyższego pomocnym będzie oparcie się na zaświadczeniu lekarskim wystawionym przez lekarza specjalistę stosownie do stanu zdrowia konkretnej osoby niepełnosprawnej i potrzeb indywidualnej rehabilitacji.

Jak z wyżej powołanych przepisów wynika ustawodawca w art. 26 ust. 7a ww. ustawy wyraźnie określił, które wydatki uznaje za wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, uprawniające osobę niepełnosprawną do dokonania odliczeń od dochodu.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawczyni posiada lekki stopień niepełnosprawności o charakterze trwałym w związku ze zdiagnozowaniem choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa. Wnioskodawczyni zakupiła łóżko rehabilitacyjne CERAGEM-E za kwotę 9.980 zł. Ww. łóżko lecznicze zostało zalecane przez lekarza neurologa ze względu na stan zdrowia.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności i stan faktyczny i prawny sprawy należy stwierdzić, że wnioskodawczyni, która posiada lekki stopień niepełnosprawności o charakterze trwałym przysługuje uprawnienie do odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatku na zakup łóżka rehabilitacyjnego, które należy stosować w związku z orzeczonym stopniem niepełnosprawności oraz które spełnia wymogi sprzętu rehabilitacyjnego, o ile spełnione zostaną warunki określone w treści powołanego wyżej art. 26 ust. 7b, 7c, 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odliczenie to przysługuje osobie fizycznej, która jest uznana za osobę niepełnosprawną, w wysokości faktycznie przez nią poniesionej, przy czym nie może ono przekroczyć wysokości dochodu do opodatkowania. W przypadku częściowego dofinansowania wydatku np. przez PERFON odliczeniu będzie podlegać jedynie kwota faktycznie wydatkowana przez wnioskodawczynię. Wydatek ten podlega odliczeniu w roku podatkowym, w którym został poniesiony. Wysokość poniesionego wydatku ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie, z których wynika kto poniósł wydatek, w jakiej wysokości i na jaki cel.

Zatem należy uznać, że stanowisko wnioskodawczyni, iż wydatek poniesiony przez osobę niepełnosprawną na zakup łóżka leczniczego CERAGEM-E, które spełnia wymogi sprzętu rehabilitacyjnego, podlega odliczeniu od dochodu w zeznaniu rocznym w ramach ulgi rehabilitacyjnej, w wysokości wynikającej z dowodu zakupu jest prawidłowe.

W związku z dołączeniem do wniosku kserokopii dokumentów, należy zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a,43-300 Bielsko-Biała.