IBPB-2-2/4511-369/16/AK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Sposób opodatkowania wynagrodzenia wypłacanego członkom Rady Nadzorczej za udział w posiedzeniach.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 11 marca 2016 r. (data otrzymania 25 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania wynagrodzenia wypłacanego członkom Rady Nadzorczej za udział w posiedzeniach – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 25 marca 2016 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania wynagrodzenia wypłacanego członkom Rady Nadzorczej za udział w posiedzeniach.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W Spółce P. K. działa Rada Nadzorcza powołana uchwałą Zgromadzenia Wspólników z 11 grudnia 2014 r. Z członkami Rady Nadzorczej nie są zawarte żadne umowy, tj. umowy o pracę czy umowy cywilnoprawne. Ich wynagrodzenie określa uchwała Zgromadzenia Wspólników w wysokości 100 zł (brutto) miesięcznie niezależnie od ilości posiedzeń Rady Nadzorczej. W uchwale ustalono również, że wynagrodzenie będzie płatne z góry do końca pierwszego miesiąca każdego kwartału. W rezultacie jest to kwota 300 zł (brutto) płatna w pierwszym miesiącu każdego kwartału.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka od wypłaconego wynagrodzenia członka Rady Nadzorczej, który nie jest pracownikiem Spółki powinna pobierać 18% zryczałtowany podatek dochodowy zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 5a, czy też 18% zaliczkę na podatek według zasad ogólnych zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych...

Zdaniem Wnioskodawcy, od dokonanych wypłat wynagrodzenia członka Rady Nadzorczej powinien on pobierać podatek dochodowy na zasadach ogólnych zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy – za źródło przychodów uważa się działalność wykonywaną osobiście. Zgodnie z art. 13 pkt 7 ww. ustawy – za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych. Stosownie do treści art. 30 ust. 1 pkt 5a cytowanej ustawy – od dochodów z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 i pkt 5-9, jeżeli kwota należności określona w umowie zawartej z osobą niebędącą pracownikiem płatnika nie przekracza 200 zł, pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 18% przychodu. Spółka zaznaczyła, że nie zawierała żadnych umów z członkami Rady Nadzorczej, pełnią oni swoją funkcję na podstawie powołania uchwałą Zgromadzenia Wspólników. Ponadto wynagrodzenie członka Rady Nadzorczej wypłacane jest w kwocie 300 zł (brutto) za kwartał z góry (3 m-ce x 100 zł), czyli kwota, o której mowa w przytaczanym art. 30 ust. 1 pkt 5a cytowanej ustawy została przekroczona. W związku z powyższym Spółka uważa, że jest obowiązana do pobierania od wynagrodzenia członka Rady Nadzorczej zaliczek na zasadach ogólnych zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy jako odrębne źródło przychodów ustawodawca wskazał działalność wykonywaną osobiście.

W myśl art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 i 5-9, jeżeli kwota należności określona w umowie zawartej z osobą niebędącą pracownikiem płatnika nie przekracza 200 zł – w wysokości 18% przychodu (art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W myśl art. 30 ust. 3 ustawy – zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4-5a oraz 13-16, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania. Dodatkowo, przychodów tych nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27, co wynika z art. 30 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie natomiast z art. 41 ust. 1 ustawy – osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10 (art. 41 ust. 4 ustawy).

Przepis art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może mieć zastosowanie do dochodów z tytułów określonych w art. 13 pkt 2 lub pkt 5-9 cytowanej ustawy po spełnieniu łącznie poniższych przesłanek:

  • kwota należności określona w umowie nie przekracza kwoty 200 zł oraz
  • umowa jest zawarta z osobą niebędącą pracownikiem płatnika.

Zatem, zryczałtowany podatek dochodowy należy pobrać od przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 2 lub 5-9 ustawy, co do których kwota należności jest określona. Dla opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym istotne znaczenie ma kwota wynikająca z umowy. Przy czym przez określenie „umowa”, o którym mowa w przepisie art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rozumieć należy nie tylko umowę zlecenia, umowy o dzieło ale również dany tytuł prawny czyli także akt powołania, uchwałę bądź inny dokument o podobnym charakterze. Nie jest natomiast istotne czy takich przychodów w miesiącu, czy też w roku od tego samego płatnika jest więcej, czy nie. Decydująca jest tylko i wyłącznie kwota wynikająca z pojedynczej umowy (tzn. pojedynczego tytułu prawnego).

W sytuacji natomiast, gdy umowa zawarta z osobą niebędącą pracownikiem płatnika określa kwotę należności za wykonywane czynności (usługi) w wysokości przekraczającej 200 zł albo gdy umowa zawarta z osobą niebędącą pracownikiem płatnika wprost nie określa kwoty należności za wykonywane czynności (usługi) (nawet wówczas, gdy wartość wypłaty nie przekroczy 200 zł) – nie została spełniona jedna z przesłanek wskazanych w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wyklucza możliwość opodatkowania wynagrodzenia zryczałtowanym podatkiem dochodowym. W konsekwencji, od należności wynikających z tego rodzaju umowy (bez względu na jej wysokość) płatnik powinien pobrać zaliczkę na podatek dochodowy według zasad określonych w art. 41 ust. 1 ustawy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że członkowie Rady Nadzorczej Wnioskodawcy (spółki z o.o.) pełnią swoją funkcję na podstawie powołania uchwałą Zgromadzenia Wspólników. Uchwała ta określa wynagrodzenie członków Rady Nadzorczej w wysokości 100 zł (brutto) miesięcznie niezależnie od ilości posiedzeń Rady Nadzorczej. Wynagrodzenie członka Rady Nadzorczej wypłacane jest w kwocie 100 zł miesięcznie niezależnie od ilości posiedzeń Rady Nadzorczej. Wynagrodzenie jest płatne z góry do końca pierwszego miesiąca każdego kwartału czyli 300 zł (brutto) za kwartał z góry (3 m-ce x 100 zł).

Wobec tego należy stwierdzić, że w uchwale nie określono wprost kwoty wynagrodzenia, określając kwotę wynagrodzenia należnego miesięcznie, wypłacanego z góry kwartalnie a łączna kwota wynagrodzenia przekracza 200 zł. Tym samym Spółka jest obowiązana do pobierania od wynagrodzenia członków Rady Nadzorczej zaliczek zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy odnośnie do obowiązku pobierania od wynagrodzenia członka Rady Nadzorczej zaliczek na zasadach ogólnych zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.