ITPB2/415-81/11/15-S/MM | Interpretacja indywidualna

1. Czy wartość poczęstunku podczas spotkań okazjonalnych jest przychodem dla osób w nich uczestniczących?
2. Jeżeli powyższe wydatki stanowią przychód opodatkowany u osób uczestniczących w tych spotkaniach, to czy w konsekwencji na Wnioskodawcy (który jest organizatorem lub współorganizatorem spotkania) ciąży obowiązek sporządzenia informacji o wysokości przychodów z innych źródeł?
ITPB2/415-81/11/15-S/MMinterpretacja indywidualna
  1. przychody z innych źródeł
  2. przychody ze stosunku pracy
  3. świadczenie nieodpłatne
  4. źródła przychodu
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Przedmiot i podmiot opodatkowania -> Przedmiot opodatkowania
  2. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów -> Pojęcie przychodu
  3. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów -> Przychody z innych źródeł

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów, uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 października 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 695/11 stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 24 stycznia 2011 r. (data wpływu 27 stycznia 2011 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa w spotkaniach okazjonalnych - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 27 stycznia 2011 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa w spotkaniach okazjonalnych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest urzędem realizującym zadania organów powiatu, w tym Zarządu Powiatu i Rady Powiatu na podstawie art. 33 ustawy o samorządzie powiatowym. Tradycyjnie organizowane są przez niego okazjonalne spotkania (np. z okazji dożynek powiatowych, Święta Niepodległości, Nowego Roku), na które zapraszani są przedstawiciele organów samorządu terytorialnego z terenu powiatu i województwa, przedstawiciele organizacji, partii politycznych, kościoła, przedsiębiorców oraz osób znanych i zasłużonych dla społeczności lokalnej. Nie są to zatem przypadkowe osoby, ale które - co do zasady - są zaangażowane w budowanie, rozwój i podtrzymywanie prawidłowych relacji służących rozwojowi powiatu.

Spotkania te mają na celu, oprócz uczczenia danej rocznicy czy święta, również wyrażanie uznania dla poczynań i działań zaproszonych osób oraz integracji społeczeństwa lokalnego. Lista osób zaproszonych jest znaczna i znajduje się na niej od kilkudziesięciu do kilkuset osób. Natomiast Wnioskodawca nie prowadzi listy osób faktycznie uczestniczących w spotkaniach. Poza danymi widocznymi na zaproszeniu organizator nie posiada innych danych osób zapraszanych.

Na spotkaniach tych, po części oficjalnej i artystycznej, organizuje się zwyczajowy poczęstunek dla uczestników, którego koszt pokrywa Wnioskodawca lub współorganizatorzy, tj. Wnioskodawca wraz z urzędami poszczególnych gmin powiatu. Część uczestników opuszcza spotkanie po części oficjalnej lub artystycznej.

Wśród zaproszonych gości są również pracownicy Wnioskodawcy i kierownicy powiatowych jednostek organizacyjnych.

Na poczęstunek - w zależności od charakteru spotkania - składa się np. tradycyjna zupa wraz z chlebem upieczonym z tegorocznych zbiorów albo inne dania konsumpcyjne i ciasta. Poczęstunek ten nie ma charakteru okazałości i należy do powszechnie obowiązujących kanonów kultury.

Uczestnictwo w spotkaniach jest dla jednych uczestników związane z pełnioną funkcją w organach samorządowych, partiach politycznych czy stowarzyszeniach, a dla innych jest formą uznania dla ich działalności społecznej, czy oświatowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.
  1. Czy wartość poczęstunku podczas spotkań okazjonalnych jest przychodem dla osób w nich uczestniczących...
  2. Jeżeli powyższe wydatki stanowią przychód opodatkowany u osób uczestniczących w tych spotkaniach, to czy w konsekwencji na Wnioskodawcy (który jest organizatorem lub współorganizatorem spotkania) ciąży obowiązek sporządzenia informacji o wysokości przychodów z innych źródeł...

Zdaniem Wnioskodawcy – z definicji określonej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że w przypadku świadczeń w naturze warunkiem koniecznym powstania przychodu jest rzeczywiste otrzymanie świadczenia przez podatnika. Brzmienie przepisu wskazuje, że przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia powstaje wyłącznie w takiej sytuacji, w której jest możliwe indywidualizowanie świadczenia i jego wartości pieniężnej oraz możliwości przyporządkowania go do konkretnej osoby – podatnika.

W przedstawionym stanie faktycznym nie sposób stwierdzić, czy podatnik ze świadczenia w naturze skorzystał, ani też ustalić jaka była ich wartość.

W ocenie Wnioskodawcy, opisane zdarzenia nie wypełniają cech wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 9, w związku z art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z powodu braku możliwości zidentyfikowania uczestników, jak również braku możliwości ustalenia wartości świadczenia pochodzącego ze wskazanego wyżej źródła oraz braku znajomości wszystkich danych osobowych niezbędnych do sporządzenia imiennych informacji o wysokości przychodu.

Wnioskodawca uważa zatem, że opisane świadczenia nie stanowią przychodu uczestników spotkań okazjonalnych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W dniu 27 kwietnia 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wydał interpretację indywidualną Nr ITPB2/415-81/11/MM stwierdzając, iż stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 stycznia 2011 r. jest nieprawidłowe. Uznał bowiem, że udział ww. osób w okazjonalnym spotkaniu przez niego zorganizowanym spowoduje powstanie przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Wartość świadczenia uzyskiwanego przez pracownika – uczestnika spotkania - stanowi przychód ze stosunku pracy, który płatnik ma obowiązek doliczyć do wynagrodzenia wypłacanego w danym miesiącu i od łącznej wartości obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy według zasad przewidzianych przepisami art. 31, 32 i 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast świadczenie, które uzyskał uczestnik nie będący pracownikiem Wnioskodawcy należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego - na podstawie art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na Wnioskodawcy ciąży obowiązek sporządzenia informacji PIT-8C tym osobom. Ww. informacje Wnioskodawca ma obowiązek przekazać podatnikom, oraz właściwym organom podatkowym, w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego.

W dniu 16 maja 2011 r. złożone zostało wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w przedmiotowej interpretacji. Odpowiedź na ww. wezwanie została udzielona pismem z dnia 13 czerwca 2011 r. znak ITPB2/415W-44/11/RS.

W skardze z dnia 30 czerwca 2011 r. na ww. interpretację, Wnioskodawca zarzucił, że została wydana z naruszeniem: art. 11 ust. 1, 2 i 2a, w związku z art. 12 ust. 1 i 3 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Według Wnioskodawcy, tutejszy organ zrównał w skutkach podatkowych zaproszenie okazjonalne z faktycznym uczestnictwem w części nieoficjalnej stanowiącej poczęstunek. Stanowisko organu z którego wynika, że w przedstawionej sytuacji opodatkowaniu podlega prawo do korzystania ze świadczeń bez względu na to czy podatnik z nich skorzystał stanowi naruszenie art. 11 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto Wnioskodawca stwierdził, że zarzut naruszenia prawa znajduje poparcie w powszechnie przyjętym poglądzie wyrażanym w orzecznictwie ostatniego okresu wskazującym, że w przypadku świadczeń nieodpłatnych opodatkowaniu może podlegać tylko przychód rzeczywiście otrzymany, a nie możliwy do otrzymania. Zatem o przychodzie można mówić, gdy podatnik korzystał z postawionych do dyspozycji świadczeń a ponadto możliwe było ustalenie wartości tego świadczenia według metod określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych (WSA w Szczecinie z dnia 20 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 862/09, WSA we Wrocławiu z dnia 7 maja 2009 r. sygn. akt I SA/Wr 1326/08 i z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 1197/10). W ocenie Wnioskodawcy zaprezentowanej linii orzecznictwa organ interpretujący w ogóle nie wziął pod uwagę przy wydawaniu interpretacji indywidualnej.

Wyrokiem z dnia 20 października 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 695/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił zaskarżoną interpretację. Stwierdził bowiem, że w przypadku, gdy wartości świadczeń nie można przyporządkować do świadczeń uzyskiwanych przez konkretnego pracownika lub, gdy opłata jest wnoszona ryczałtowo, bez względu na to, czy pracownik z usług korzystał czy też nie korzystał, brak jest podstaw do ustalenia dla konkretnego pracownika lub osoby niebędącej pracownikiem, kwoty przychodu uzyskanego z tytułu finansowania przez pracodawcę kosztów organizowanych imprez. Nie sposób bowiem stwierdzić, czy pracownik lub inna osoba rzeczywiście otrzymała owe świadczenie i jaka jest jego wartość.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 3401/14 oddalił skargę kasacyjną tutejszego organu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego - biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z ogólną zasadą sformułowaną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zmianami), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

  1. jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców,
  2. jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu,
  3. jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku,
  4. w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

W myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, iż w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc powyższe pod uwagę do przychodów ze stosunku pracy (stosunku służbowego) zalicza się każde świadczenie, które pracownik otrzymał w związku z faktem pozostawania w stosunku pracy z pracodawcą. Do przychodów ze stosunku pracy zalicza się więc zarówno otrzymane przez pracownika pieniądze, jak i wartość pieniężną świadczeń w naturze, świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Równocześnie stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2012 r. - za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Jak wynika z powyższego przepisu katalog przychodów zaliczanych do tzw. przychodów z innych źródeł jest katalogiem otwartym. Tym samym do tegoż źródła należy zaliczyć wszystkie inne przychody, które nie mogą być zakwalifikowane do pozostałych kategorii źródeł, szczegółowo wymienionych w treści art. 10 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisanego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest urzędem realizującym zadania organów powiatu, w tym Zarządu Powiatu i Rady Powiatu na podstawie art. 33 ustawy o samorządzie powiatowym. Tradycyjnie organizowane są przez niego okazjonalne spotkania (np. z okazji dożynek powiatowych, Święta Niepodległości, Nowego Roku), na które zapraszani są przedstawiciele organów samorządu terytorialnego z terenu powiatu i województwa, przedstawiciele organizacji, partii politycznych, kościoła, przedsiębiorców oraz osób znanych i zasłużonych dla społeczności lokalnej. Nie są to zatem przypadkowe osoby, ale które - co do zasady - są zaangażowane w budowanie, rozwój i podtrzymywanie prawidłowych relacji służących rozwojowi powiatu.

Spotkania te mają na celu, oprócz uczczenia danej rocznicy czy święta, również wyrażanie uznania dla poczynań i działań zaproszonych osób oraz integracji społeczeństwa lokalnego. Lista osób zaproszonych jest znaczna i znajduje się na niej od kilkudziesięciu do kilkuset osób. Natomiast Wnioskodawca nie prowadzi listy osób faktycznie uczestniczących w spotkaniach. Poza danymi widocznymi na zaproszeniu organizator nie posiada innych danych osób zapraszanych.

Na spotkaniach tych, po części oficjalnej i artystycznej, organizuje się zwyczajowy poczęstunek dla uczestników, którego koszt pokrywa Wnioskodawca lub współorganizatorzy, tj. Starostwo wraz z urzędami poszczególnych gmin powiatu. Część uczestników opuszcza spotkanie po części oficjalnej lub artystycznej.

Wśród zaproszonych gości są również pracownicy Wnioskodawcy i kierownicy powiatowych jednostek organizacyjnych.

Na poczęstunek - w zależności od charakteru spotkania - składa się np. tradycyjna zupa wraz z chlebem upieczonym z tegorocznych zbiorów albo inne dania konsumpcyjne i ciasta. Poczęstunek ten nie ma charakteru okazałości i należy do powszechnie obowiązujących kanonów kultury.

Uczestnictwo w spotkaniach jest dla jednych uczestników związane z pełnioną funkcją w organach samorządowych, partiach politycznych czy stowarzyszeniach, a dla innych jest formą uznania dla ich działalności społecznej, czy oświatowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 20 października 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 695/11 wyjaśnił, że sposób obliczania wartości dla każdej z kategorii świadczeń wymienionych w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został określony odmiennie, czemu ustawodawca dał wyraz w art. 12 ust. 2 i 3 oraz w art. 11 ust. 2, ust. 2a i ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dlatego też dla potrzeb wykazania, iż dane świadczenie jest przychodem, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub w art. 20 ust. 1 tej ustawy konieczne jest jego przyporządkowanie do jednej z kategorii świadczeń wymienionych w tym przepisie i zastosowanie właściwej metody obliczania jego wartości, z tym zastrzeżeniem, że ustawodawca nie przewidział możliwości ustalenia wartości ww. świadczeń w inny sposób niż określony w przepisach ustawy. Jeżeli zatem nie jest możliwe obliczenie wartości świadczenia według metod określonych przepisami tej ustawy, nie można pracownikowi przypisać przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Równie ważną w stanie faktycznym przedstawionym przez stronę skarżącą kwestią – jak stwierdził – jest możliwość ustalenia wartości nieodpłatnego świadczenia uzyskanego przez pracownika w kontekście charakteru ponoszonych przez stronę skarżącą wydatków. Konieczne jest więc sięgnięcie do treści art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z powyższą regulacją, aby pieniądze i wartości pieniężne mogły być traktowane jako przychód, wystarczy, by były one postawione do dyspozycji podatnika, natomiast świadczenia w naturze i inne nieodpłatne świadczenia mogą być uznane za przychód jedynie po otrzymaniu tych świadczeń przez podatnika.

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez stronę skarżącą wynika, iż serwuje poczęstunek zarówno pracownikom jak i innym osobom niebędącym pracownikami, jednak nie jest w stanie wskazać, w jakim rozmiarze poszczególni uczestnicy okazjonalnych spotkań z serwowanych poczęstunków korzystali i, czy w ogóle korzystali. Zatem – w ocenie Sądu – serwowane poczęstunki są postawione do dyspozycji pracowników i innych osób niebędących pracownikami, lecz brak jest ustaleń, czy konkretna osoba z tego świadczenia skorzystała i w jakim zakresie. Nie można wykluczyć, że nie każdy pracownik lub osoba nie będąca pracownikiem ze świadczenia skorzysta i z jakich przyczyn.

Według Sądu art. 11 ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkuje możliwość uznania za przychód wartości nieodpłatnego świadczenia jego otrzymaniem. Inaczej mówiąc w przypadku świadczeń nieodpłatnych opodatkowaniu może podlegać tylko przychód rzeczywiście otrzymany, a nie możliwy do otrzymania (wartość otrzymanego świadczenia, a nie możliwość skorzystania ze świadczenia). O przychodzie pracowników oraz osób niebędących pracownikami można by mówić, gdyby korzystali oni z postawionych do dyspozycji świadczeń, a ponadto możliwe byłoby ustalenie wartości tych świadczeń, według metod określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, czego w stanie faktycznym przedstawionym przez stronę nie da się ustalić.

Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie stwierdził, że w przypadku, gdy wartości świadczeń nie można przyporządkować do świadczeń uzyskiwanych przez konkretnego pracownika lub, gdy opłata jest wnoszona ryczałtowo, bez względu na to, czy pracownik z usług korzystał czy też nie korzystał, brak jest podstaw do ustalenia dla konkretnego pracownika lub osoby niebędącej pracownikiem, kwoty przychodu uzyskanego z tytułu finansowania przez pracodawcę kosztów organizacji imprez. Nie sposób bowiem stwierdzić, czy pracownik lub ta inna osoba rzeczywiście otrzyma owe świadczenia i jaka jest jego wysokość.

Uwzględniając stanowisko WSA w Szczecinie wyrażone w wyroku z dnia 20 października 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 695/11 stwierdzić należy, że w sytuacji gdy serwowane poczęstunki zostały postawione do dyspozycji pracowników i innych osób niebędących pracownikami, lecz nie jest możliwe ustalenie, czy konkretna osoba z tego świadczenia skorzystała i w jakim zakresie, brak jest podstaw do ustalenia dla konkretnego pracownika lub osoby niebędącej pracownikiem, kwoty przychodu uzyskanego z tytułu finansowania przez Wnioskodawcę kosztów organizacji imprez.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty dotyczące poruszonych zagadnień:

przychody z innych źródeł
ITPB1/415-1103/14/DP | Interpretacja indywidualna

przychody ze stosunku pracy
DD3.8222.2.408.2015.MCA | Interpretacja indywidualna

świadczenie nieodpłatne
IPPB4/415-1026/14-6/JK2 | Interpretacja indywidualna

źródła przychodu
ITPB1/4511-750/15/MPŁ | Interpretacja indywidualna

Dokumenty powiązane lub podobne:

ITPB2/415-81/11/MM | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.