0113-KDIPT3.4011.207.2018.2.PP | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Obowiązki płatnika w związku z wypłatą odszkodowania.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 kwietnia 2018 r. (data wpływu 17 kwietnia 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 maja 2018 r. (data wpływu 29 maja 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z wypłatą odszkodowania – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 kwietnia 2018 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa m.in. w art. 14b § 3 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 15 maja 2018 r., nr 0113-KDIPT3.4011.207.2018.1.PP, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 15 maja 2018 r. (data doręczenia 18 maja 2018 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 22 maja 2018 r. (data wpływu 29 maja 2018 r.), nadanym za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 23 maja 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Sprawa dotyczy mieszkania znajdującego się w zasobach Wspólnoty mieszkaniowej. Zarządca Wspólnoty zawarł z Towarzystwem ubezpieczeniowym umowę ubezpieczenia OC, w której zakres ubezpieczenia za szkody powstałe w wyniku zalania ograniczono do kwoty 1 000 zł.

Na skutek nieszczelności dachu doszło do zalania mieszkania. Ubezpieczyciel odmówił wypłaty odszkodowania z uwagi na fakt, że suma ubezpieczenia została wyczerpana. Właścicielka mieszkania wezwała Wnioskodawcę do zapłaty kwoty 3 000 zł z tytułu szkody, jaka powstała w jej mieszkaniu w związku z nieszczelnością dachu. Jako podstawę odpowiedzialności Wnioskodawcy wskazała art. 415 Kodeksu cywilnego, zgodnie z treścią którego, kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Z uwagi na fakt, że do obowiązków właściciela należy wykonywanie zabiegów konserwacyjnych, w tym likwidowanie przecieków z instalacji niezwłocznie po ich pojawieniu się, a sprawca zalania może uwolnić się od odpowiedzialności, jeśli udowodni działanie siły wyższej lub osoby trzeciej. Wnioskodawca dokonał wypłaty z tytułu pokrycia kosztów szkody wyrządzonej w lokalu mieszkalnym w kwocie 3 000 zł. Warunkiem wypłaty było dostarczenie przez poszkodowaną dokumentów poświadczających poniesione wydatki, aby w oparciu o art. 361 Kodeksu cywilnego dokonać wyceny szkody. Wypłaty dokonano na podstawie zawartej pomiędzy stronami ugody (niesądowej). Jednocześnie poszkodowana oświadczyła, że przedmiotowe składniki majątku nie były związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 22 maja 2018 r. Wnioskodawca wskazał, że dokonał wypłaty odszkodowania w 2017 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wypłacona kwota stanowi dla Wnioskodawcy obowiązek sporządzenia i przekazania informacji PIT-8C o wysokości przychodów z innych źródeł?

Zdaniem Wnioskodawcy, ostatecznie doprecyzowanym w uzupełnieniu wniosku, wypłacone odszkodowanie stanowi przychód z innych źródeł. Zwolnieniom od podatku podlegają szczegółowo wymienione przypadki, wynikające z art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z uwagi, że wypłaty nie dokonano w oparciu o wyrok lub ugodę sądową, to nie można zastosować tutaj zwolnienia od podatku dochodowego. Zdaniem Wnioskodawcy, ciąży na Nim obowiązek sporządzenia i przekazania informacji PIT-8C, zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż wypłacone odszkodowanie stanowi dla osoby otrzymującej – przychód z innych źródeł, zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W świetle powyższego przepisu, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

W treści art. 10 ust. 1 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie m.in. wymienia się inne źródła (pkt 9).

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z brzmieniem art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Oznacza to, że przychodem z innych źródeł będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne, czy częściowo odpłatne.

W myśl art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że zarządca Wspólnoty zawarł z Towarzystwem ubezpieczeniowym umowę ubezpieczenia OC, w której zakres ubezpieczenia za szkody powstałe w wyniku zalania ograniczono do kwoty 1 000 zł. Na skutek nieszczelności dachu doszło do zalania mieszkania. Ubezpieczyciel odmówił wypłaty odszkodowania z uwagi na fakt, że suma ubezpieczenia została wyczerpana. Właścicielka mieszkania wezwała Wnioskodawcę do zapłaty kwoty 3 000 zł z tytułu szkody, jaka powstała w jej mieszkaniu w związku z nieszczelnością dachu. Jako podstawę odpowiedzialności Wnioskodawcy wskazała art. 415 Kodeksu cywilnego. Z uwagi na fakt, że do obowiązków właściciela należy wykonywanie zabiegów konserwacyjnych, w tym likwidowanie przecieków z instalacji niezwłocznie po ich pojawieniu się, a sprawca zalania może uwolnić się od odpowiedzialności, jeśli udowodni działanie siły wyższej lub osoby trzeciej. Wnioskodawca w 2017 r. dokonał wypłaty z tytułu pokrycia kosztów szkody wyrządzonej w lokalu mieszkalnym w kwocie 3 000 zł. Warunkiem wypłaty było dostarczenie przez poszkodowaną dokumentów poświadczających poniesione wydatki, aby w oparciu o art. 361 Kodeksu cywilnego dokonać wyceny szkody. Wypłaty dokonano na podstawie zawartej pomiędzy stronami ugody (niesądowej). Jednocześnie poszkodowana oświadczyła, że przedmiotowe składniki majątku nie były związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji odszkodowania, należy jej więc szukać w innych przepisach, w tym m.in. w przepisach prawa cywilnego. W cywilnoprawnym ujęciu odszkodowanie jest świadczeniem mającym na celu naprawę wyrządzonej szkody lub jej kompensatę. Odszkodowanie może mieć formę restytucji (przywrócenie stanu poprzedniego) lub zapłaty określonej kwoty, która skompensuje poszkodowanemu poniesione straty.

Szkodą jest ubytek w majątku poszkodowanego spowodowany bezprawnym działaniem lub zaniechaniem sprawcy, a także niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem przez dłużnika zobowiązania.

Zasady naprawienia szkody określone zostały w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025), m.in. w art. 471, który stanowi, że dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny uznać należy, że kwota odszkodowania wypłacona w 2017 r. przez Wnioskodawcę na rzecz właścicielki mieszkania, na podstawie zawartej przez Strony ugody pozasądowej, stanowi dla niej przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych takiego zwolnienia nie przewidują.

W konsekwencji, na Wnioskodawcy ciążył z tego tytułu obowiązek sporządzenia dla ww. osoby, informacji o wypłaconym stypendium, o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych (PIT-8C).

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Końcowo, mając na uwadze treść przepisu art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), zauważyć należy, że w przedmiotowej sprawie organ podatkowy wydając interpretację indywidualną przepisów prawa opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę. Do postępowania w sprawie wydania interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego nie mają bowiem zastosowania przepisy o postępowaniu podatkowym, a postępowanie dowodowe jest częścią postępowania podatkowego.

Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ..., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.