IPPB4/4511-1165/15-2/MS2 | Interpretacja indywidualna

Należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że w przypadku, kiedy wartość otrzymanych przez pracownika świadczeń sfinansowanych z ZFŚS przekroczyła w roku podatkowym kwotę 380 zł, wynikającą z art. 21 ust. 1 pkt 67, przychodem jest wartość tych świadczeń, z których dziecko (lub opiekun), na pewno skorzysta w trakcie zabawy. Natomiast wartość pozostałych świadczeń, tj. organizacja imprezy, wynajem dmuchanych elementów, udział w zajęciach manualnych, nagrody i inne atrakcje, których wartość przypadająca na jednego uczestnika jest niemożliwa do ustalenia, nie stanowi przychodu.
IPPB4/4511-1165/15-2/MS2interpretacja indywidualna
  1. fundusz świadczeń socjalnych
  2. przychód
  3. zwolnienia przedmiotowe
  4. świadczenie nieodpłatne
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Zwolnienia przedmiotowe
  2. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów -> Pojęcie przychodu

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 września 2015 r. (data wpływu 28 września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z organizacją zabawy dla dzieci finansowanej ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2015 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z organizacją zabawy dla dzieci finansowanej ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca - P. S.A. - Oddział w S. planuje organizację zabaw dla dzieci pracowników z okazji mikołajek oraz Dnia Dziecka.

Zabawy organizowane będą według poniższych zasad:

  1. Środki na organizację będą pochodziły z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.
  2. Organizowane imprezy zostaną ogłoszone z co najmniej dwutygodniowym wyprzedzeniem.
  3. Imprezy będą miały charakter zamknięty - będą brały w nich udział dzieci w przedziale wiekowym od 1 do 14 roku życia, które zostaną zapisane na listę.
  4. Za każde dziecko pobierana będzie odpłatność, której wysokość uzależniona będzie od średniego dochodu na członka rodziny wykazanego w Informacji o sytuacji życiowej pracownika.
  5. Dla dzieci zostaną przygotowane napoje i posiłki, każde dziecko otrzyma identyczny, ściśle określony zestaw. Oprócz tego każde dziecko dostanie paczkę ze słodyczami oraz zabawkę.
  6. Dla dzieci (i niekiedy dorosłych) organizowane będą konkursy, w których uczestnicy otrzymają nagrody rzeczowe o wartości nieprzekraczającej kilkanaście złotych.
  7. Dzieciom zapewnione będą dodatkowe atrakcje, takie jak: dmuchane zjeżdżalnie, niekiedy wstęp na basen, wstęp na przedstawienie teatralne lub inne.
  8. Na całkowity koszt składać się będą wydatki poniesione na:
    1. zakup paczek ze słodyczami i zabawki,
    2. usługę cateringową - napoje i posiłki dla dzieci wydawane na podstawie kuponów,
    3. wynajem dmuchanych zjeżdżalni,
    4. wynajem basenu, zakup wejściówek na basen, zakup biletów na przedstawienie teatralne, koncert,
    5. organizację konkursów i zabaw (w tym zajęć manualnych),
    6. zakup nagród na potrzeby organizowanych konkursów,
    7. wynajem oraz dekoracja okolicznościowa sali,
    8. wynajem artystów/zespołów/fotografa,
    9. ochrona/obsługa medyczna,
    10. ubezpieczenie imprezy.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy stosownie do art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z art. 12 ust. 1 i ust. 3 Wnioskodawca jest zobowiązany obliczyć i pobrać zaliczki na podatek dochodowy od pracowników, którzy uzyskują przychody od innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych z tytułu uczestnictwa dzieci w zabawie mikołajkowej bądź zabawie z okazji Dnia Dziecka wyliczone zgodnie z art. 11 ust. 2a i ust. 2b, sfinansowane w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, w przypadkach kiedy wartość otrzymanych przez pracownika świadczeń sfinansowanych z ZFŚS przekroczyła w roku podatkowym kwotę 380 zł wynikającą z art. 21 ust. 1 pkt 67...

Zdaniem Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy przychodem jest wartość tych świadczeń, z których dziecko (lub opiekun) na pewno skorzysta w trakcie zabawy lub zabierze do domu, będą to świadczenia wydawane na podstawie kuponów, biletów wstępu oraz paczki ze słodyczami i zabawki.

Natomiast wartość pozostałych świadczeń, tj. organizacja imprezy, wynajem dmuchanych elementów, udział w zajęciach manualnych, nagrody i inne atrakcje, których wartość przypadająca na jednego uczestnika jest niemożliwa do ustalenia - nie stanowi przychodu w związku z art. 11 ust. 1.

Zgodnie art. 11 ust. 1 updof, świadczenia w naturze i inne nieodpłatne świadczenia mogą być uznane za przychód jedynie po otrzymaniu tych świadczeń przez podatnika. O przychodzie pracownika można mówić w sytuacji, gdyby każde dziecko faktycznie korzystało z wszystkich atrakcji w jednakowym stopniu, ale w rzeczywistości jedno dziecko będzie uczestniczyło w zajęciach manualnych, drugie skorzysta z atrakcji dmuchanych elementów a inne tylko z zabawy na świeżym powietrzu lub weźmie udział w konkursie. Jedynie świadczenia rzeczowe takie jak jednakowe paczki z słodyczami, zabawki, bilety wstępu i posiłki jednakowe dla wszystkich dzieci, wydawane na podstawie kuponów, mogą stanowić przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1, pod warunkiem że koszt tych świadczeń będzie określony, a nie ustalony ryczałtowo za całą imprezę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody (w tym ze stosunku pracy), z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku.

Art. 11 ust. 1 ww. ustawy określa, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy, do źródeł przychodów zalicza się m.in.: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta; oraz inne źródła.

Art. 12 ust. 1 ustawy, wskazuje, że za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W myśl art. 20 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Ustawodawca definiując szeroko pojęcie przychodu wskazuje, że w każdym przypadku, w którym podatnik (w opisywanym przypadku pracownik) uzyska realną korzyść, będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na bazie wyżej przedstawionych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych, zaliczamy między innymi wartość świadczeń udostępnionych na spotkaniach integracyjnych, spotkaniach świątecznych, imprezach okolicznościowych i socjalnych.

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenia w naturze i inne nieodpłatne świadczenia mogą być uznane za przychód, jedynie po otrzymaniu tych świadczeń przez podatnika. O przychodzie pracownika można mówić w sytuacji, gdyby każde dziecko faktycznie korzystało z wszystkich atrakcji w jednakowym stopniu, ale w rzeczywistości jedno dziecko będzie uczestniczyło w zajęciach manualnych, drugie skorzysta z atrakcji dmuchanych elementów, a inne tylko z zabawy na świeżym powietrzu lub weźmie udział w konkursie. Jedynie świadczenia rzeczowe, takie jak jednakowe paczki ze słodyczami, zabawki, bilety wstępu i posiłki jednakowe dla wszystkich dzieci, wydawane na podstawie kuponów, mogą stanowić przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1, pod warunkiem, że koszt tych świadczeń, będzie określony, a nie ustalony ryczałtowo za całą imprezę.

Zatem przychód powstaje w takim zakresie, w jakim będzie możliwe określenie wartości nieodpłatnie otrzymanego świadczenia przez konkretne dziecko.

Również podobne stanowisko wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 27 kwietnia 2011 r. (sygn. I SA/Gd 140/11): „w przypadku, gdy wartości świadczeń nie można przyporządkować do świadczeń uzyskiwanych przez konkretnego pracownika (...) brak jest podstaw do ustalenia dla konkretnego pracownika kwoty przychodu uzyskanego z tytułu finansowania przez pracodawcę kosztów organizowanej imprezy. Nie sposób bowiem stwierdzić, czy pracownik rzeczywiście otrzymał owe świadczenie i jaka jest jego wartość. Zatem (... ) pracodawca w tej sytuacji nie jest zobowiązany obliczyć, pobrać i odprowadzić do właściwego urzędu skarbowego zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych od tych przychodów”. W tej samej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 maja 2013 r. (sygn. II FSK 1812/11) stwierdził, że „o „wartości” otrzymanych świadczeń (zarówno w „naturze”, jak też „innych nieodpłatnych” świadczeń) możemy mówić tylko wówczas, gdy świadczenia dla każdego danego pracownika będą mogły być wyrażone w pieniądzu lub innym środku płatniczym. Z kolei ten zabieg musi wiązać z jednoznacznym przypisaniem określonej ilości (np. wagi, objętości, sztuk).

Ponadto w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. (sygn. K 7/13) przychód z tytułu „innych nieodpłatnych świadczeń” po stronie pracownika powstanie, gdy będą to świadczenia, które: „zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie), zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść” a także, gdy „korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Dodatkowo do świadczeń finansowanych z ZFŚS znajdzie zastosowanie art. 21 ust.1 pkt 67 ustawy o pdof. Art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o pdof, stanowi, że wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi. W myśl postanowień art. 2 pkt 1 ustawy o ZFŚS działalność socjalną stanowią m.in. usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno - oświatowej, sportowo – rekreacyjnej.

Reasumując, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że w przypadku, kiedy wartość otrzymanych przez pracownika świadczeń sfinansowanych z ZFŚS przekroczyła w roku podatkowym kwotę 380 zł, wynikającą z art. 21 ust. 1 pkt 67, przychodem jest wartość tych świadczeń, z których dziecko (lub opiekun), na pewno skorzysta w trakcie zabawy. Natomiast wartość pozostałych świadczeń, tj. organizacja imprezy, wynajem dmuchanych elementów, udział w zajęciach manualnych, nagrody i inne atrakcje, których wartość przypadająca na jednego uczestnika jest niemożliwa do ustalenia, nie stanowi przychodu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.