IPPB1/4511-257/16-2/ES | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
1. Czy w związku z pozyskaniem surowca, stanowiącego przychód, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 8 wyceny powstałego surowca (makulatury) należy dokonać na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy pdof?2. Czy wycena powstałego surowca (makulatury) na podstawie ceny średniej, zakupu makulatury z poprzedniego kwartału, będzie spełniała wymogi art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r, poz 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 8 lutego 2016 r. (data wpływu 2 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie prawidłowości ustalenia przychodów – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 2 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie prawidłowości ustalenia przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Firma Wnioskodawcy zajmuje się m.in. obrotem makulaturą. Pozyskuje ją skupując od ludności lub innych podmiotów sprzedających makulaturę. Pozyskana makulatura jest oczyszczana, przebierana, konfekcjonowana co do jakości i gatunku, a następnie odsprzedawana.

Firma rozpocznie świadczenie usług niszczenia dokumentów. W procesie niszczenia dokumentów zostanie pozyskany surowiec, z przetworzonego, rozdrobnionego papieru. Ten surowiec ma znamiona makulatury i może zostać wprowadzony do obrotu, tzn. dalej odsprzedany.

Firma za wykonaną usługę otrzyma wynagrodzenie, a powstały surowiec jest dodatkowym przysporzeniem, w zasadzie otrzymanym nieodpłatnie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy w związku z pozyskaniem surowca, stanowiącego przychód, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 8 wyceny powstałego surowca (makulatury) należy dokonać na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy pdof...
  2. Czy wycena powstałego surowca (makulatury) na podstawie ceny średniej, zakupu makulatury z poprzedniego kwartału, będzie spełniała wymogi art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych...

Odpowiedź na pytanie Nr 1 stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Odpowiedź na pyt. Nr 2 zostanie udzielona odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy, w chwili otrzymania nieodpłatnych towarów trzeba ująć ich wartość w przychodach firmy i rozliczyć podatek dochodowy. A przy przychodzie z nieodpłatnego świadczenia za podstawę trzeba wziąć jego wartość opartą na cenach rynkowych obecnych w obrocie rzeczach bądź prawach tego samego rodzaju i gatunku, biorąc pod uwagę ich stan, stopień zużycia oraz czas i miejsce uzyskania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) – za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W art. 14 ust. 2 ww. ustawy wymienione zostały szczególne kategorie przychodów, które – w przypadku uzyskania ich przez podatnika – stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 ww. ustawy przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość nieodpłatnych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11, ust. 2-2b, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 125.

Art. 11 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Na podstawie art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

  1. jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
  2. jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
  3. jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
  4. w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera legalnej definicji „rzeczy”. Stąd też kierując się zasadami wykładni systemowej sięgnąć należy do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 360), która w przepisie art. 45 stanowi, że „rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne”. Innymi słowy, rzeczami są takie dobra, które odpowiadają łącznie następującym wymaganiom: są materialnymi częściami przyrody (przedmioty materialne) oraz mają charakter samoistny, tzn. są na tyle wyodrębnione, że mogą być w obrocie traktowane jako dobra samoistne.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni rozpocznie świadczenie usług niszczenia dokumentów. W procesie niszczenia dokumentów zostanie pozyskany surowiec, z przetworzonego, rozdrobnionego papieru. Ten surowiec ma znamiona makulatury i może zostać wprowadzony do obrotu, tzn. dalej odsprzedany. Powstały surowiec jest dodatkowym przysporzeniem, w zasadzie otrzymanym nieodpłatnie.

Odnosząc przepisy podatkowe do zaprezentowanego stanu faktycznego stwierdzić należy, że odpady w postaci makulatury są przedmiotem materialnym, na tyle wyodrębnionym, że w stosunkach gospodarczych są traktowane jako dobra samoistne, a zatem są rzeczą w rozumieniu Kodeksu cywilnego, a także przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. w związku z tym, ich nieodpłatne otrzymanie przez Wnioskodawczynię rodzi skutek podatkowy w postaci przychodów podatkowych. Wysokość tego przychodu winna wyznaczać cena rynkowa tychże rzeczy (odpadów) stosowana w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Reasumując, wyceny otrzymanych nieodpłatnie rzeczy (odpadów w postaci makulatury) stanowi należy dokonać na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości ich ceny rynkowej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.