IBPBI/2/423-581/13/PP | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Czy dochód z tego tytułu winien być rozliczony w podatku CIT za rok 2013 w którym wystąpił, czy w poszczególnych latach, czyli 2008 – 2011 r.? Jeżeli w poszczególnych latach, to czy Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty odsetek za nieterminową zapłatę podatku CIT za te lata?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 3 lipca 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 14 maja 2013 r. (data wpływu do tut. BKIP 17 maja 2013 r.), uzupełnionym w dniu 9 sierpnia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych korekty podatku należnego – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 maja 2013 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych korekty podatku należnego. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 1 sierpnia 2013 r. znak: IBPBI/2/423-581/13/PP wezwano o ich uzupełnienie. Uzupełnienia dokonano w dniu 9 sierpnia 2013 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w latach 2008 – 2011 zgodnie z art. 119 ust. 5 ustawy VAT świadczył usługi transportowe w celu obsługi imprez organizowanych przez własne Biuro Podróży naliczając 22% VAT oraz 23% VAT po okresie jego zmiany. W 2012 r., po ukazaniu się wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 25 października 2012 r. dotyczącego podatku VAT (Dyrektywa 2006/112/WE; art. 306-310), Wnioskodawca dokonał korekty deklaracji VAT za lata 2008 – 2011. Poprzez dokonanie korekt deklaracji VAT wystąpiła różnica w podatku dochodowym od osób prawnych za lata 2008 – 2011. Jak wskazał Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z dnia 7 sierpnia 2013 r., nadpłata została zwrócona przez urząd skarbowy w 2013 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dochód z tego tytułu winien być rozliczony w podatku CIT za rok 2013 w którym wystąpił, czy w poszczególnych latach, czyli 2008 – 2011 r.... Jeżeli w poszczególnych latach, to czy Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty odsetek za nieterminową zapłatę podatku CIT za te lata...

Zdaniem Wnioskodawcy, podatek CIT winien być rozliczony w roku 2013, czyli wówczas kiedy wystąpił faktyczny przychód, a jeżeli w poszczególnych latach to bez odsetek, gdyż nie powstały z winy Wnioskodawcy lecz z winy samej ustawy.

W piśmie z dnia 7 sierpnia 2013 r. będącym uzupełnieniem ww. wniosku Wnioskodawca wskazał, że zwrot nadpłaty podatku VAT-7 przez urząd skarbowy, który nastąpił w 2013 r., stanowi przychód, wykazany w księgach w 2013 r.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej: „updop”) nie zawiera definicji przychodu. W art. 12 updop wymienione zostały jednak rodzaje przychodów, określono moment ich powstania, jak i enumeratywnie wskazano wyłączenia z katalogu przychodów.

Jako zasadę ustawodawca przyjął, że stosownie do treści art. 12 ust. 1 pkt 1 updop przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14 są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Za przychody związane z działalnością gospodarczą i działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont (art. 12 ust. 3 updop).

Literalna wykładnia powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik winien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, lub pomniejsza jego pasywa.

Od zasady tej, w ściśle określonych przypadkach, wprowadzone zostały przez ustawodawcę wyjątki. Zamknięty katalog przysporzeń, których nie zalicza się do przychodów podatkowych został zawarty w art. 12 ust. 4 updop. Skoro zatem przepis ten w sposób wyczerpujący określa, co nie jest przychodem w rozumieniu ustawy, to a contrario należy przyjąć, że wszelkie inne przychody, przepisem tym nieobjęte, generują dochód podlegający opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6 updop, do przychodów nie zalicza się zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

Korekta podatku należnego, skutkująca powstaniem nadpłaty (zwróconej podatnikowi) niewątpliwie będzie mieściła się w zakresie zastosowania powyższego przepisu. Przedmiotowy przepis jest jasny, a jego zastosowanie do sytuacji Spółki, w świetle reguł wykładni językowej nie budzi wątpliwości. Dokonując bowiem interpretacji przepisów prawa podatkowego należy kierować się przede wszystkim regułami wykładni językowej. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż w polskim systemie prawnym obowiązuje prymat wykładni językowej. Skoro ustawodawca formułuje normy prawne za pomocą języka powszechnego (w jego specyficznej postaci, jaką jest język prawny), to i ustalanie znaczenia oraz zakresu poszczególnych zwrotów musi być dokonywane w ramach reguł językowych tegoż języka.

W związku z powyższym, skoro Spółka nie zaliczyła podatku należnego do kosztów uzyskania przychodów, to przysporzenie uzyskane przez Spółkę, w związku z nadpłatą podatku należnego, nie stanowi przychodu na gruncie updop. Spółka nie jest zatem w ogóle zobowiązana do rozpoznania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych w związku z otrzymaniem wskazanych we wniosku środków finansowych.

Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem nieprawidłowe.

Na marginesie dodać należy, że niniejsza interpretacja, zgodnie z intencją Wnioskodawcy, dotyczyła jedynie możliwości powstania przychodu w związku ze zwrotem nadpłaty w podatku VAT. Tut. Organ, związany zakresem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, nie rozstrzygał natomiast kwestii ewentualnej korekty przychodu należnego w związku z korektą stawki VAT, wg jakiej opodatkowane były usługi transportowe świadczone przez Spółkę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.