IBPB-1-3/4510-311/16/AB | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Czy planowane połączenie Spółki z Wnioskodawcą będzie neutralne podatkowo na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 13 kwietnia 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 15 kwietnia 2016 r.), uzupełnionym 17 i 20 maja 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy planowane połączenie Spółek będzie neutralne podatkowo dla Wnioskodawcy na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1) - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 15 kwietnia 2016 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy planowane połączenie Spółek będzie neutralne podatkowo dla Wnioskodawcy na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 11 maja 2016 r. wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 17 i 20 maja 2016 r.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”) jest podmiotem, który został założony w celu prowadzenia działalności deweloperskiej polegającej na realizacji projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków. Wnioskodawca planuje utworzyć w przyszłości spółkę kapitałową (dalej: „Spółka” lub „SPV”). SPV będzie spółką z o.o., do której Wnioskodawca wniesie wkład pieniężny na pokrycie kapitału zakładowego, a w następstwie tej transakcji będzie posiadać 100% udziałów w Spółce. W przyszłości planowane jest połączenie Spółki z Wnioskodawcą, tj. przejęcie w ramach którego Wnioskodawca będzie spółką przejmującą, a SPV spółką przejmowaną. Do połączenia dojdzie w trybie określonym w art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tj. Dz.U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm., dalej: „KSH”), tj. poprzez przejęcie całego majątku Spółki przez Wnioskodawcę.

Z uwagi na to, że w momencie przejęcia Wnioskodawca będzie jedynym wspólnikiem Spółki, w następstwie połączenia Wnioskodawca nie otrzyma udziałów, ani dopłat w gotówce. Ponadto, w wyniku połączenia, stosownie do art. 515 § 1 KSH, nie zostanie podjęta uchwała o podwyższeniu kapitału zakładowego Wnioskodawcy. Jednocześnie, w wyniku planowanego połączenia może dojść do wygaśnięcia wzajemnych zobowiązań Spółki i Wnioskodawcy w drodze tzw. konfuzji.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 18 maja 2016 r. Wnioskodawca dodatkowo wyjaśnił, że w jego ocenie planowane połączenie Spółek nastąpi z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, a jego głównym, bądź jednym z głównych celów nie będzie unikanie lub uchylenie się od opodatkowania, o którym mowa w art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy planowane połączenie Spółki z Wnioskodawcą będzie neutralne podatkowo na gruncie ustawy o CIT dla Wnioskodawcy... (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, planowane połączenie Spółki z Wnioskodawcą będzie neutralne podatkowo na gruncie ustawy o CIT dla Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o CIT, dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4a i 4b, jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału.

Niezależnie od powyższego, stosownie do art. 10 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o CIT, przy połączeniu lub podziale spółek:

  • dla spółki przejmującej lub nowo zawiązanej nie stanowi dochodu, o którym mowa w ust. 1, nadwyżka wartości otrzymanego przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną majątku spółki przejmowanej lub dzielonej ponad nominalną wartość udziałów (akcji) przyznanych udziałowcom (akcjonariuszom) spółki przejmowanej lub dzielonej;
  • dla spółki przejmującej, która posiada w kapitale zakładowym spółki przejmowanej lub dzielonej udział w wysokości mniejszej niż 10%, dochód stanowi nadwyżka wartości przejętego majątku odpowiadająca procentowemu udziałowi w kapitale zakładowym spółki przejmowanej lub dzielonej nad kosztami uzyskania przychodu obliczonymi zgodnie z art. 15 ust. 1k lub art. 16 ust. 1 pkt 8; dochód ten określa się na dzień wykreślenia spółki przejmowanej lub dzielonej z rejestru albo na dzień wydzielenia.

Ponadto, zgodnie z art. 10 ust. 4 ustawy o CIT, przepisów ust. 2 pkt 1 oraz art. 12 ust. 4 pkt 12 nie stosuje się w przypadkach, gdy połączenie lub podział spółek nie są przeprowadzane z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, lecz głównym, bądź jednym z głównych celów takiej operacji jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.

Równocześnie, na podstawie art. 10 ust. 5 ustawy o CIT, przepis ust. 2 ma zastosowanie wyłącznie do spółek będących podatnikami:

  1. o których mowa w art. 3 ust. 1, przejmujących majątek innych spółek mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albo
  2. o których mowa w art. 3 ust. 1, przejmujących majątek spółek podlegających w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, albo
  3. o których mowa w art. 3 ust. 2, podlegających w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, przejmujących majątek spółek będących podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1.

W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, planowane połączenie SPV z Wnioskodawcą będzie neutralne z punktu widzenia opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych dla Wnioskodawcy.

Należy wskazać, że na moment przeprowadzenia planowanego połączenia Wnioskodawca będzie jedynym wspólnikiem SPV (tj. będzie posiadać 100% udziałów Spółki). Z uwagi na treść art. 515 § 1 KSH, Wnioskodawca nie może wydać wspólnikowi spółki przejmowanej żadnych udziałów, niemniej zdaniem Wnioskodawcy, nie wpływa to na możliwość zastosowania art. 10 ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, gdyż w dalszym ciągu będzie możliwe ustalenie „nadwyżki” wskazanej w tym przepisie. Równocześnie, spełnione zostaną warunki, o których mowa w art. 10 ust. 5 pkt 1 ustawy o CIT, tj. spółka przejmująca (Wnioskodawca) podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, natomiast spółka przejmowana (SPV) będzie posiadać siedzibę na terytorium Polski. Tym samym, w opinii Wnioskodawcy, z uwagi na fakt posiadania 100% udziałów w SPV, połączenie z tym podmiotem będzie wypełniać dyspozycję art. 10 ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji, będzie zdarzeniem neutralnym na gruncie ustawy o CIT.

Stanowisko zaprezentowane przez Wnioskodawcę potwierdza również jednolita praktyka organów podatkowych, które w wydawanych indywidualnych interpretacjach przepisów prawa podatkowego potwierdzają neutralność połączenia, na gruncie ustawy o CIT, dla spółki przejmującej, która posiada 100% udziałów w kapitale zakładowym spółki przejmowanej.
Taki pogląd zaprezentował, m.in.:

Odnosząc się natomiast do okoliczności, że w związku z planowanym połączeniem może dojść do wygaśnięcia wzajemnych zobowiązań Spółki i Wnioskodawcy w drodze tzw. konfuzji, Wnioskodawca pragnie wskazać, że w jego opinii, zdarzenie to nie spowoduje powstania po jego stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość, umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy.

Przepisy ustawy o CIT, nie definiują pojęcia „umorzenia zobowiązania”. Zdaniem Wnioskodawcy, w tym zakresie należy odwołać się do właściwych regulacji ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 121 ze zm. – winno być: t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 380 ze zm., dalej: „KC”). Zgodnie z art. 508 KC, zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje. Zatem, umorzenie zobowiązania, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, należy utożsamiać przede wszystkim z tzw. zwolnieniem z długu, a więc umową zawartą pomiędzy wierzycielem a dłużnikiem. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, zastosowanie art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, dotyczy sytuacji w której dłużnik otrzymuje wymierną korzyść finansową poprzez umorzenie zobowiązania dokonywanego za zgodą wierzyciela. Natomiast, w przypadku tzw. konfuzji, wygaśnięcie zobowiązania wynika z charakteru samej czynności prawnej, która powoduje, że uprawnienie wierzyciela oraz zobowiązanie dłużnika zostają połączone w ramach jednego podmiotu. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym oznacza to, że konfuzja, do której może dojść w następstwie połączenia Wnioskodawcy i SPV, będzie zdarzeniem neutralnym na gruncie ustawy o CIT.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie neutralności, z punktu widzenia opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, zdarzenia w postaci wygaśnięcia zobowiązania w drodze tzw. konfuzji znajduje potwierdzenie w jednolitej i utrwalonej praktyce organów podatkowych. Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę m.in. na interpretacje:

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić należy że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.