IBPB-1-2/4510-167/15/BKD | Interpretacja indywidualna

Czy uzyskane przychody i poniesione koszty w związku ze zbyciem oprzyrządowania wykorzystywanego do produkcji wyrobów strefowych, w sytuacji, gdy w trakcie realizacji projektu oprzyrządowanie nie opuszcza obszaru SSE i jest wykorzystywane do realizacji projektu produkcyjnego wyłącznie przez Spółkę, Spółka powinna alokować do działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, tj. korzystającej ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
IBPB-1-2/4510-167/15/BKDinterpretacja indywidualna
  1. koszt
  2. przychód
  3. specjalna strefa ekonomiczna
  4. zwolnienia przedmiotowe
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Zwolnienia przedmiotowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 29 maja 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 3 czerwca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy uzyskane przychody i poniesione koszty w związku ze zbyciem oprzyrządowania wykorzystywanego do produkcji wyrobów strefowych, w sytuacji, gdy w trakcie realizacji projektu oprzyrządowanie nie opuszcza obszaru SSE i jest wykorzystywane do realizacji projektu produkcyjnego wyłącznie przez Spółkę, Spółka powinna alokować do działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, tj. korzystającej ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 3 czerwca 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy uzyskane przychody i poniesione koszty w związku ze zbyciem oprzyrządowania wykorzystywanego do produkcji wyrobów strefowych, w sytuacji, gdy w trakcie realizacji projektu oprzyrządowanie nie opuszcza obszaru SSE i jest wykorzystywane do realizacji projektu produkcyjnego wyłącznie przez Spółkę, Spółka powinna alokować do działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, tj. korzystającej ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Zasadniczym przedmiotem działalności Spółki jest produkcja wyrobów z tworzyw sztucznych. Spółka prowadzi działalność na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „SSE”) na podstawie zezwolenia z 2 września 2008 r. oraz zezwolenia z 15 czerwca 2011 r. (dalej: „zezwolenie”). Pierwsze zezwolenie zostało wydane na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE, rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie wyrobów wytworzonych na terenie strefy, określonych w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług Głównego Urzędu Statystycznego:

  • 22.29.Z Produkcja pozostałych wyrobów z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem produkcji części obuwia z tworzyw sztucznych, produkcji części obuwia sportowego z tworzyw sztucznych, oraz produkcji cygarniczek, grzebieni, wałków do włosów, drobnych artykułów z tworzyw sztucznych,
  • 23.12.Z Kształtowanie i obróbka szkła płaskiego,
  • 29.32.Z Produkcja pozostałych części i akcesoriów do pojazdów silnikowych z wyłączeniem motocykli.

Natomiast drugie zezwolenie zostało wydane na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE, rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa, w zakresie wyrobów wytworzonych na terenie strefy, określonych w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług Głównego Urzędu Statystycznego:

  • 22.29 Pozostałe wyroby z tworzyw sztucznych,
  • 29.20 Nadwozia do pojazdów silnikowych, z wyłączeniem motocykli,
  • 29.32 Pozostałe części i akcesoria do pojazdów silnikowych, z wyłączeniem motocykli,
  • 23.12 Szkło płaskie, profilowane i poddane dalszej obróbce,
  • 26.11 Elementy elektroniczne,
  • 27.12 Aparatura rozdzielcza i sterownicza energii elektrycznej,
  • 27.33 Sprzęt instalacyjny,
  • 27.51 Sprzęt gospodarstwa domowego elektryczny,
  • 27.52 Sprzęt gospodarstwa domowego nieelektryczny,
  • 27.90 Pozostały sprzęt elektryczny,
  • 29.31 Wyposażenie elektryczne i elektroniczne pojazdów.

Spółka produkuje i sprzedaje części z tworzyw sztucznych dla przemysłu samochodowego, elektrotechnicznego i AGD. Produkcja tych części odbywa się m.in. metodą wtrysku przy użyciu zindywidualizowanego oprzyrządowania - form wtryskowych będących własnością podmiotów zewnętrznych. Części wytwarzane przy użyciu opisywanego oprzyrządowania stanowią produkty powstające w wyniku działalności prowadzonej na terenie SSE na podstawie zezwolenia (dalej: „wyroby strefowe” lub „części”), a zatem ich sprzedaż generuje przychody alokowane do przychodów korzystających ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych.

Odbiorcami wyrobów strefowych są stali klienci będący częścią dużych międzynarodowych koncernów (dalej: „Koncern”). Wszystkie formy wtryskowe służące do produkcji wyrobów gotowych, tj. wyrobów strefowych znajdujące się na terenie Spółki nie są jej własnością, a każda z nich wykorzystywana jest na potrzeby zindywidualizowanej produkcji dla danego odbiorcy.

Zasadą jest, że Spółka uzyskuje od danego Koncernu nominację na produkcję części do nowo uruchamianych modeli. Realizacja danego projektu/kontraktu powierzona zostaje Spółce pod warunkiem nabycia przez nią zindywidualizowanego oprzyrządowania - form wtryskowych niezbędnych do produkcji modeli zgodnie ze standardami jakościowymi danego Koncernu i przeznaczonego wyłącznie na potrzeby tej produkcji (nabyte oprzyrządowanie nie może zostać wykorzystane w innej działalności niż objętej konkretnym zamówieniem, co wynika z warunków technicznych konstrukcji oprzyrządowania). Tym samym, bez zakupu zindywidualizowanego oprzyrządowania, Spółka nie miałaby możliwości prowadzenia działalności polegającej na produkcji konkretnych części (wyrobów strefowych objętych zakresem zezwolenia). Przed rozpoczęciem produkcji części (względnie we wczesnej fazie produkcji) do której wykorzystywane jest konkretne oprzyrządowanie, podlega ono zawsze zbyciu na rzecz podmiotu zewnętrznego – Koncernu, na rzecz którego realizowany jest dany projekt produkcyjny i dla którego produkowane są owe części (wyroby strefowe objęte zakresem zezwolenia). Własność i prawo wyłącznego dysponowania oprzyrządowaniem przysługuje Koncernowi. Oprzyrządowanie pozostaje jednak, co do zasady, fizycznie w zakładzie Spółki znajdującym się na terenie SSE (nie dochodzi do jego przemieszczenia na rzecz nabywcy) i jest wykorzystywane wyłącznie dla celów prowadzenia przez Spółkę działalności „strefowej” (wskazanej poprzez PKWiU w treści posiadanego zezwolenia). Zgodnie z otrzymywaną od Koncernu nominacją, Spółka otrzymuje zamówienie na formę/formy wtryskowe mające służyć produkcji danych części. Zamówienie określa warunki fakturacji (sprzedaży) tych form na rzecz Koncernu (zwykle płatne w trzech transzach, każda po spełnieniu pewnych warunków np. uzyskaniu odpowiednich zatwierdzeń jakościowych próbnej produkcji). Wartość zamówienia ustalona zostaje w wyrażonej w EURO zryczałtowanej kwocie.

Spółka nie wytwarza oprzyrządowania samodzielnie. Oprzyrządowanie jest wytwarzane poza granicami SSE i nabywane przez Spółkę od niepowiązanych dostawców krajowych lub zagranicznych we własnym imieniu i na własny rachunek. Zobowiązania z tytułu tych zakupów wyrażone są zarówno w PLN, jak i w EURO. Aby zachować współmierność zakupu i sprzedaży Spółka stara się aby płatność i fakturacja za zakupione formy odbywały równolegle do ilości i wartości procentowej transz sprzedaży.

Często zdarza się, że Spółka ponosi dodatkowe koszty związane z nabyciem odsprzedawanych form wtryskowych, a mianowicie: koszty projektowania form i doradztwa przez podmiot zewnętrzny, koszty testów próbnej produkcji, koszty modyfikacji jeszcze produkowanej formy (np. gdy otrzymana próbna produkcja nie odpowiada standardom Koncernu), koszty teksturowania formy (standaryzacja oznaczeń koncernowych), koszty odprawy i transportu, itp. Zgodnie z art. 28 ust 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.), koszty te Spółka kwalifikuje jako koszty bezpośrednio związane z zakupem i przystosowaniem składnika aktywów do stanu zdatnego do używania lub wprowadzenia do obrotu i zalicza te koszty do ceny nabycia formy.

Biorąc pod uwagę brzmienie otrzymywanego zamówienia na formę/formy wtryskowe, możliwe są sytuacje, w których kwota zwrócona przez Koncern będzie niższa bądź wyższa od kwoty poniesionych przez Spółkę wydatków związanych z nabyciem oprzyrządowania. Ponadto, w wyniku wyrażenia należnej Spółce kwoty zwrotu oraz niektórych kosztów nabycia oprzyrządowania w walucie obcej, realizacja zamówienia powoduje powstawanie różnic kursowych. Nadmienić należy, że taki, a nie inny sposób obrotu oprzyrządowaniem wynika z powszechnie przyjętego w biznesie, w którym aktywna jest Spółka, sposobu postępowania. Obrót oprzyrządowaniem nie jest sposobem zarobkowania przez Spółkę, lecz służy realizacji działalności podstawowej Spółki.

Obecnie, z ostrożności, Spółka traktuje zarówno przychód ze sprzedaży oprzyrządowania jak i odpowiadające im koszty uzyskania przychodu jako działalność „pozastrefową” czyli niepodlegającą zwolnieniu od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „UPDOP”).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy uzyskane przychody i poniesione koszty w związku ze zbyciem oprzyrządowania wykorzystywanego do produkcji wyrobów strefowych, w sytuacji, gdy w trakcie realizacji projektu oprzyrządowanie nie opuszcza obszaru SSE i jest wykorzystywane do realizacji projektu produkcyjnego wyłącznie przez Spółkę, Spółka powinna alokować do działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, tj. korzystającej ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34 UPDOP...

Zdaniem Spółki, działalność polegająca na uzyskaniu przychodów i poniesieniu kosztów w związku ze zbyciem oprzyrządowania wykorzystywanego do produkcji wyrobów strefowych, w sytuacji, gdy w trakcie realizacji projektu oprzyrządowanie nie opuszcza obszaru SSE i jest wykorzystywane do realizacji projektu produkcyjnego wyłącznie przez Spółkę będzie mieścić się w zakresie działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, a w konsekwencji wynik zrealizowany na zbyciu oprzyrządowania wpływać będzie na wysokość dochodu zwolnionego od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 UPDOP.

Zgodnie z art. 7 UPDOP, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty. Z kolei, jak wynika z art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2015 r., poz. 282, dalej: „ustawa o SSE”), dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 tej ustawy, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o SSE, podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej. Zezwolenie określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące w szczególności zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników oraz dokonania przez przedsiębiorcę na terenie strefy inwestycji o wartości przewyższającej określoną kwotę.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 UPDOP, wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej na terenie Strefy na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o SSE, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości zgodnie z odrębnymi przepisami. Ponadto zgodnie z art. 17 ust. 4 UPDOP, zwolnienie to przysługuje wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

W konsekwencji, zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie Strefy. Warunkami skorzystania ze strefowego zwolnienia podatkowego są zatem:

  • posiadanie zezwolenia na prowadzenie określonego rodzaju działalności na terenie SSE oraz
  • uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej objętej zakresem tego zezwolenia prowadzonej fizycznie na terenie Strefy.

A contrario, działalność gospodarcza, która nie spełnia kumulatywnie ww. przesłanek stanowi działalność poza strefową, tj. opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób prawnych na zasadach ogólnych.

Spółka prowadzi na terenie SSE działalność polegającą na produkcji wyrobów z tworzyw sztucznych dla przemysłu samochodowego, elektrotechnicznego i AGD, wykonując tym samym działalność produkcyjną, handlową i usługową objętą uzyskanymi przez nią zezwoleniami strefowymi. W celu prowadzenia działalności i wytwarzania produktów na terenie SSE konieczne jest dokonywanie zakupów oprzyrządowania, które do takiej produkcji będzie wykorzystywane (tj. dedykowane pod określony model części na potrzeby konkretnego odbiorcy). Przed rozpoczęciem produkcji części (względnie we wczesnej fazie produkcji) oprzyrządowanie to podlega zbyciu na rzecz podmiotu (Koncernu), dla którego produkowane są owe części (wyroby objęte zakresem zezwolenia). Oprzyrządowanie wykorzystywane jest wyłącznie do działalności prowadzonej na terenie Strefy na podstawie zezwoleń.

Zdaniem Spółki, zbycie klientom oprzyrządowania wykorzystywanego do działalności prowadzonej na terenie SSE, które zostało zakupione na ich zlecenie w celu wykorzystania do produkcji wyrobów objętych zezwoleniem stanowi normalne następstwo prowadzonej działalności i jest ściśle związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę na terenie SSE na podstawie zezwolenia. Nabywanie, rozbudowa, dostosowanie oprzyrządowania do potrzeb kontrahenta, a następnie zbycie takiego oprzyrządowania na rzecz kontrahenta, dla którego wytwarzany jest wyrób strefowy jest typowym zjawiskiem występującym w branży przemysłu, w której działa Spółka i wiąże się z jego specyfiką. Nabywane i sprzedawane oprzyrządowanie na potrzeby danego kontrahenta każdorazowo Spółka musi dostosować do produkcji danej części zgodnie z zamówieniem kontrahenta. Oprzyrządowanie to nie może zostać wykorzystane w innej działalności - na terenie strefy i (teoretycznie) poza nią - niż objętej konkretnym zamówieniem, co wynika najczęściej z warunków technicznych oraz zapisów umownych z odbiorcą wyrobów. Jednocześnie Spółka pragnie podkreślić, że bez zakupu zindywidualizowanego oprzyrządowania, Spółka nie miałaby możliwości prowadzenia działalności polegającej na produkcji konkretnych części wytwarzanych produktów (nabycie oprzyrządowania, a następnie jego odprzedaż jest warunkiem koniecznym do realizowania działalności produkcyjnej podlegającej zwolnieniu).

W związku z powyższym, zdaniem Spółki, zarówno przychody ze sprzedaży oprzyrządowania oraz koszty nabycia, ewentualnej modyfikacji i dostarczenia opisanego oprzyrządowania wykorzystywanego do produkcji wyrobów na terenie SSE (wyrobów strefowych objętych zakresem zezwolenia), jak i wynik na sprzedaży takiego oprzyrządowania dokonanej na rzecz podmiotów dokonujących późniejszych zakupów produktów wytworzonych przy udziale oprzyrządowania, są ściśle związane z działalnością strefową (tj. zwolnioną z podatku dochodowego od osób prawnych) i ma wobec niej pomocniczy charakter i powinny być odpowiednio alokowane do działalności prowadzonej na terenie strefy ekonomicznej, zwolnionej od podatku dochodowego.

Jednocześnie należy zauważyć, iż w orzecznictwie organów podatkowych wykształciło się jednolite stanowisko, zgodnie z którym pomimo, że pewne aktywności nie są objęte wyraźnie zezwoleniem na prowadzenie działalności na terenie SSE, to jednak przychód z tych działań podlega zwolnieniu ze względu na ich ścisły, pomocniczy charakter względem działalności prowadzonej na terenie SSE objętej zezwoleniem.

Pogląd, że pojęcie zwolnionej od podatku działalności strefowej należy interpretować szeroko, uwzględniając również działalność funkcjonalnie związaną z działalnością wymienioną w zezwoleniu potwierdza również ugruntowane w piśmiennictwie organów podatkowych traktowanie operacji finansowych związanych ze środkami pochodzącymi lub przeznaczonymi na działalność wymienioną w zezwoleniu (m.in. pismo Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Łodzi z 12 września 2007 r. znak ŁUS-11-2-423/217/07/JB, pismo Warmińsko-Mazurskiego Urzędu Skarbowego w Olsztynie z 16 października 2006 r. znak US.PD/423-51/WC/06, interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 15 kwietnia 2009 r. znak ILPB3/423-85/09-2/EK).

Stanowisko Spółki wielokrotnie zostało potwierdzone przez organy podatkowe, m.in. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 1 lutego 2013 r. sygn. IBPBI/2/423-1376/12/AK, w której organ uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z którym: „zbycie klientom oprzyrządowania wykorzystywanego do działalności prowadzonej na terenie Strefy, które zostało zakupione lub wykonane na ich zlecenie w celu wykorzystania go do produkcji wyrobów objętych Zezwoleniem, stanowi normalne następstwo prowadzenia działalności gospodarczej i jest ściśle związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę na terenie SSE na podstawie Zezwolenia. Na podkreślenie zasługuje również fakt, że zbycie, wykonanie lub modyfikacja, rozbudowanie takiego oprzyrządowania jest typowym zjawiskiem występującym w przemyśle samochodowym i wiąże się z jego specyfikacją. Wydatki poniesione na zakup bądź wytworzenie we własnym zakresie oprzyrządowania stanowią zatem wydatki dokonane w związku z prowadzoną działalnością w Strefie. W konsekwencji, wynik na sprzedaży takiego oprzyrządowania dokonanej na rzecz odbiorcy produktów strefowych Spółki, wykonywanych przy jego wykorzystaniu, powinien zostać alokowany do działalności strefowej (tj. zwolnionej z PDOP)”.

Do podobnych wniosków doszedł również Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 8 lutego 2011 r. sygn. ILPB4/423-293/10-4/MC, w której organ stwierdził, że: „Przeprowadzenie uruchomienia produkcji warunkuje możliwość uruchomienia przez Spółkę seryjnej produkcji. Z kolei brak odpowiednich narzędzi uniemożliwia przeprowadzenie uruchomienia produkcji. Tym samym, bez uzyskania powyższych przychodów Spółka nie mogłaby uzyskać przychodów z działalności w specjalnej strefie ekonomicznej (przedstawione etapy są niezbędne do produkcji konkretnych wyrobów). W konsekwencji, należy przyjąć, iż ponoszone koszty przez kontrahentów warunkują możliwość prowadzenia przez Spółkę produkcji wyrobów określonych w zezwoleniu, a przeprowadzenie uruchomienia produkcji, wytworzenie narzędzi oraz pozyskanie i odsprzedaż narzędzi jest elementem procesu produkcji Wnioskodawcy. Ponieważ proces ten dotyczy wyrobów określonych w zezwoleniu, przychody uzyskiwane w związku z uruchomieniem produkcji, wytworzeniem narzędzi oraz odsprzedażą narzędzi powinny podlegać zwolnieniu z opodatkowania jako przychody osiągane z działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu strefowym wydanym Spółce”.

Analogiczne stanowisko zostało ponadto potwierdzone w:

  • interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 3 listopada 2011 r. sygn. ITPB3/423-432d/11/AW;
  • interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 23 listopada 2010 r. sygn. IBPBI/2/423-1114/10/AK;
  • interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 18 sierpnia 2014 r. sygn. ILPB3/423-252/14-2/KS;
  • interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 3 listopada 2011r. sygn. IBPBI/2/423-981/11/AK;
  • interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 10 października 2011 r. sygn. IBPBI/2/423-841/11/AK;
  • interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 23 listopada 2010 r. sygn. IBPBI/2/423-1491/10/AK;
  • interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 1 października 2009 r. sygn. IBPBI/2/423-1149/09/SD;
  • postanowieniu w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego Naczelnika Pierwszego Śląskiego Urzędu Skarbowego w Sosnowcu z 23 grudnia 2005 r. sygn. PSUS/PB-RI-PDP/423/330/P/05/MD.

Analizując treść zaprezentowanych powyżej rozstrzygnięć organów podatkowych, można wskazać na następujące warunki, których spełnienie pozwala przyjąć, że dana działalność ma charakter pomocniczy względem działalności strefowej, a w konsekwencji przychód z tej działalności powinien podlegać zwolnieniu:

  • jest to działalność konieczna dla prowadzenia działalności głównej (objętej zezwoleniem);
  • działalność ta pozostaje z działalnością główną (objętą zezwoleniem) w funkcjonalnym związku;
  • działalność ta ma w stosunku do działalności głównej (objętej zezwoleniem) charakter służebny, pomocniczy.

Odnosząc powyższe do sytuacji Spółki, należy stwierdzić, iż działalność polegająca na nabyciu a następnie odsprzedaży oprzyrządowania, spełnia powyższe warunki. W szczególności:

  • zakup, a następnie odsprzedaż oprzyrządowania, jak również jego modyfikacja, umożliwia realizację przez Spółkę projektów produkcyjnych polegających na wytwarzaniu wyrobów strefowych, a zatem nie ulega wątpliwości, że nabycie oprzyrządowania i jego ewentualna modyfikacja jest warunkiem koniecznym do realizowania działalności produkcyjnej podlegającej zwolnieniu;
  • wykorzystanie oprzyrządowania przez Spółkę umożliwia wytworzenie produktów o cechach wymaganych przez odbiorców, a zatem nabycie i odsprzedaż oprzyrządowania odbiorcom, pozostają w funkcjonalnym związku z działalnością produkcyjną Spółki;
  • oprzyrządowanie jest nabywane i odsprzedawane oraz modyfikowane zgodnie z potrzebami odbiorców wyłącznie w celu umożliwienia Spółce prowadzenia jej głównej działalności polegającej na wytwarzaniu Wyrobów strefowych.

Reasumując, zdaniem Spółki, przychód ze sprzedaży oprzyrządowania, należy traktować jako przychód z działalności pomocniczej względem działalności Spółki objętej Zezwoleniem, a koszty nabycia oprzyrządowania stanowią koszty uzyskania przychodów działalności zwolnionej (strefowej). W konsekwencji uzyskany wynik na sprzedaży oprzyrządowania (w tym koszty i przychody z tytułu różnic kursowych) wpływać będzie na wysokość dochodu zwolnionego od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 UPDOP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.