0114-KDIP3-1.4011.483.2018.3.ES | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Datę powstania przychodu dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych należy określić zgodnie z cytowanym powyżej art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z treści tego przepisu wynika wprost, że moment powstania przychodu należnego został ściśle związany z wystąpieniem najwcześniejszego ze zdarzeń wskazanych w cytowanym przepisie, w tym m.in. z wydaniem rzeczy, wystawieniem faktury albo otrzymaniem należności. Biorąc pod uwagę fakt, że bezpośrednia sprzedaż wystawionego przez Wnioskodawcę produktu (aplikacji komputerowej) następuje miedzy tym portalem a klientem nie można uznać, że Wnioskodawca rozpozna przychód w momencie nabycia tego produktu przez klienta. Mając zatem na uwadze informacje przedstawione we wniosku oraz powołane przepisy prawa, uznać należy, że w przedmiotowej sprawie przychód powstanie w momencie otrzymania informacji – raportu ze sprzedaży.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 września 2018 r. (data wpływu 24 września 2018 r.) uzupełnione pismem z dnia 21 listopada 2018 r. (data wpływu 21 listopada 2018 r.) będącego odpowiedzią na wezwanie z dnia 14 września 2018 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.483.2018.2.EC 0114-KDIP1-2.4012.609.2018.3.IG (data nadania 14 listopada 2018 r., data odbioru 15 listopada 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia momentu uzyskania przychodu - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 24 września 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia momentu uzyskania przychodu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie 62.01.Z - działalność związana z oprogramowaniem. We własnym zakresie wytworzył produkt, aplikację komputerową, który wystawia na portalu internetowym należącym do firmy z Australii. Właściciel portalu zajmuję się promocją i sprzedażą produktu. Wystawiając produkt Wnioskodawca udziela portalowi wolnego od opłat (z zastrzeżeniem uiszczenia odpowiedniej części przychodu), światowego prawa do sprzedaży licencji za produkt klientom końcowym. Wnioskodawca ustala cenę inicjalną, która może być różna od finalnej (portal może naliczyć np. zniżkę za odnowienie licencji). Po sprzedaży na odrębnym dedykowanym firmie Wnioskodawcy subkoncie otrzymuje On informację - raport ze sprzedaży z informacją o należnej Wnioskodawcy prowizji wynoszącej 75% finalnej ceny sprzedaży. Suma wszystkich należnych Wnioskodawcy prowizji czeka na realizację płatności na konto bankowe Wnioskodawcy, która będzie miała miejsce dopiero jak na subkoncie Wnioskodawcy w portalu uzbiera się, zgodnie z regulaminem, minimalna wartość przelewu, t.j. 500 USD, więc, w przypadku małej sprzedaży, czas przelewu na konto Wnioskodawcy może znacząco odbiegać od czasu sprzedaży. Reasumując sklep /właściciel portalu internetowego/ jest sprzedawcą tej aplikacji, Wnioskodawca jest odpowiedzialny za dostarczenie produktu, suport i utrzymanie, udziela sklepowi prawa do nielimitowanej sprzedaży licencji na swój produkt, rozlicza się tylko z tym sklepem. Aktualnie na koniec każdego miesiąca Wnioskodawca odczytuje raport i wystawia fakturę przychodową na świadczenie usług poza terytorium kraju na rzecz sprzedawcy z Australii, opiewającą na sumę wartości prowizji naliczonej dla Wnioskodawcy za dany miesiąc ze sprzedaży.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 14 listopada 2018 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.483.2018.2.EC 0114-KDIP1-2.4012.609.2018.3.IG Wnioskodawca doprecyzował, że między Wnioskodawcą a sklepem nie ma ustalonych okresów rozliczeniowych za jakie następuje rozliczenie za świadczone usługi sprzedaży licencji. Tak jak Wnioskodawca wspomniał wcześniej rozliczenie następuje dopiero w momencie, kiedy suma należnych mu prowizji przekroczy 500 USD.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca postępuje prawidłowo? Kiedy w opisanym przypadku powstaje obowiązek podatkowy w zakresie podatku dochodowego PIT i od towarów i usług VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek podatkowy powstaje w terminie otrzymania informacji na temat należnej wartości ze sprzedaży za dany miesiąc.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z ogólną regułą zawartą w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2018 r., poz. 1509 z późn. zm.), za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzyjnie określają moment powstania przychodu z ww. źródła przychodów.

Ogólną zasadę ustalania momentu uzyskania przychodu z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej określa art. 14 ust. 1c ww. ustawy, w myśl którego za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h i 1i, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

  1. wystawienia faktury albo
  2. uregulowania należności.

Zgodnie jednak z art. 14 ust. 1e cytowanej ustawy, jeżeli strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Przepis ust. 1e stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej i cieplnej oraz gazu przewodowego (art. 14 ust. 1h). Z kolei w myśl art. 14 ust. 1i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku otrzymania przychodu z działalności gospodarczej, do którego nie stosuje się ust. 1c, 1e i 1h, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

Z wyżej przytoczonych przepisów wynika generalna zasada, że przychód podatkowy dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, w przypadku świadczenia usług powstaje w dniu wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi. Wyjątek od tej zasady stanowi:

  • wystawienie faktury w terminie wcześniejszym niż faktyczne wykonanie usługi albo częściowe wykonanie usługi – datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień wystawienia faktury (o ile uregulowanie należności nie nastąpiło wcześniej),
  • uregulowanie należności przed wykonaniem usługi albo częściowym wykonaniem usługi – datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień otrzymania należności (o ile wcześniej nie wystawiono faktury).

W praktyce o wykonaniu umowy można mówić wtedy, kiedy podmiot zrealizował zobowiązanie wynikające z umowy istniejącej między nim a zamawiającym towar bądź usługę.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca wytworzył we własnym zakresie produkt (aplikację komputerową), który wystawia na portalu internetowym należącym do firmy z Australii. Właściciel portalu zajmuję się promocją i sprzedażą produktu. Wystawiając produkt Wnioskodawca udziela portalowi światowego prawa do sprzedaży licencji za produkt klientom końcowym. Po sprzedaży na odrębnym dedykowanym firmie Wnioskodawcy subkoncie otrzymuje On informację - raport ze sprzedaży z informacją o należnej Wnioskodawcy prowizji. Realizację płatności na konto bankowe Wnioskodawcy, która będzie miała miejsce wtedy jak na subkoncie Wnioskodawcy w portalu uzbiera się minimalna wartość przelewu, t.j. 500 USD, więc, w przypadku małej sprzedaży, czas przelewu na konto Wnioskodawcy może znacząco odbiegać od czasu sprzedaży. Między Wnioskodawcą a sklepem nie ma ustalonych okresów rozliczeniowych za jakie następuje rozliczenie za świadczone usługi sprzedaży licencji. Wnioskodawca na koniec każdego miesiąca odczytuje raport i wystawia fakturę opiewającą na sumę wartości prowizji naliczonej dla niego za dany miesiąc ze sprzedaży.

W niniejszej sprawie nie sposób przewidzieć, czy klienci portalu internetowego będą nabywać wytworzona przez Wnioskodawcę aplikację komputerową w każdym miesiącu, a w konsekwencji czy rozliczenie z portalem będzie następować regularnie w okresach miesięcznych. Wnioskodawca wskazuje bowiem, że rozliczenie portalu internetowego będzie następować wtedy gdy na jego subkoncie uzbiera się kwota 500 USD. Uznać więc należy, że może zdarzyć się sytuacja, iż w danym miesiącu taka sprzedaż w ogóle nie nastąpi.

W związku z powyższym, datę powstania przychodu dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych należy określić zgodnie z cytowanym powyżej art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z treści tego przepisu wynika wprost, że moment powstania przychodu należnego został ściśle związany z wystąpieniem najwcześniejszego ze zdarzeń wskazanych w cytowanym przepisie, w tym m.in. z wydaniem rzeczy, wystawieniem faktury albo otrzymaniem należności.

Biorąc pod uwagę fakt, że bezpośrednia sprzedaż wystawionego przez Wnioskodawcę produktu (aplikacji komputerowej) następuje miedzy tym portalem a klientem nie można uznać, że Wnioskodawca rozpozna przychód w momencie nabycia tego produktu przez klienta. Mając zatem na uwadze informacje przedstawione we wniosku oraz powołane przepisy prawa, uznać należy, że w przedmiotowej sprawie przychód powstanie w momencie otrzymania informacji – raportu ze sprzedaży.

Przy czym należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych data powstania przychodu nie może być późniejsza niż dzież wystawienia faktury. Kwestie zaś związane z obowiązkiem wystawienia faktury uregulowane są przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, które w ramach niniejszej interpretacji, z uwagi na to, że dotyczy ona podatku dochodowego od osób fizycznych, nie mogą być rozstrzygane.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.