0112-KDIL3-1.4011.417.2018.3.AG | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie określenia przychodów ze sprzedaży wysyłkowej.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 października 2018 r. (data wpływu 6 listopada 2018 r.), uzupełnionym w dniu 19 listopada 2018 r. oraz w dniu 3 grudnia 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia przychodów ze sprzedaży wysyłkowej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 listopada 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia przychodów ze sprzedaży wysyłkowej.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w związku z czym pismem z dnia 9 listopada 2018 r., znak 0112-KDIL3-1.4011.417.2018.1.AG, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 13 listopada 2018 r., a w dniu 19 listopada 2018 r. wniosek uzupełniono. Wniosek uzupełniono również w dniu 3 grudnia 2018 r., na wezwanie z dnia 21 listopada 2018 r. nr 0112-KDIL3-1.4011.417.2018.2.AG.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w najbliższym czasie ma zamiar skorzystać z formy działalności „działalność nierejestrowana” i sprzedawać książki przez internet na portalach aukcyjnych.

W uzupełnieniu wniosku podano co następuje.

Wnioskodawca rozpoczął formę działalności gospodarczej: „Działalność nierejestrowana”, polegającej na sprzedaży książek za pośrednictwem jednego z portali aukcyjnych i biorąc pod uwagę różne interpretacje przepisów i chcąc uniknąć błędów, Wnioskodawca zwrócił się o pomoc, aby mógł prawidłowo zapłacić należny podatek. Wątpliwości Wnioskodawcy wiążą się z uzyskaniem przychodu z tytułu wpłat od kupujących przeznaczonych na wysyłkę przedmiotów.

Zakupione u Wnioskodawcy książki wysyła on za pomocą firm realizujących odpłatną dostawę towaru, po wcześniejszym otrzymaniu pieniędzy od kupującego, przeznaczonych na wysyłkę.

Wnioskodawca posiada stworzony regulamin aukcji, gdzie klient może się z nim zapoznać, a zakup towaru powoduje jego akceptację.

W jednym z punktów regulaminu i na każdej stronie aukcji, Wnioskodawca posiada zamieszczony zapis, który pozwala kupującemu na udzielenie mu jednorazowego pełnomocnictwa co do dostarczenia zakupionych towarów. Brzmi on następująco: „Kupując bezpośrednio na moich aukcjach, klient automatycznie udziela sprzedającemu pełnomocnictwa na jednorazowe zawarcie umowy z firmą realizującą odpłatną dostawę zamówionych towarów, na nadanie przesyłki w imieniu i na koszt kupującego”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy otrzymana należność od kupującego na wysyłkę, w wysokości odpowiadającej kosztom przesyłki zakupionego towaru jest dla Wnioskodawcy przychodem?

Pytanie ostatecznie sformułowano w uzupełnieniu wniosku.

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymana należność przeznaczona na wysyłkę nie powinna być przychodem, ponieważ z tego tytułu Wnioskodawca nie ma żadnego zysku. Od razu jest ona w całości przeznaczona na wysłanie przesyłki.

Dodatkowo podwyższą kwotę, od której Wnioskodawca będzie musiał płacić podatek i według Wnioskodawcy nie będzie to zgodne ze stanem faktycznym, tzn. Wnioskodawca sprzedaje książkę za 50 zł i od tej kwoty powinien odprowadzić podatek.

Istotną kwestią jest również to, że Wnioskodawca korzysta z formy „Działalności nierejestrowanej” i w ciągu miesiąca nie może przekroczyć kwoty 1050 zł w bieżącym roku, a przychód wynikający z kosztów wysyłki, niepotrzebnie generuje kwotę z której Wnioskodawca nie ma żadnego zysku. W przyszłości, jeżeli bieżąca forma się dla Wnioskodawcy sprawdzi, ma on zamiar otworzyć działalność i również będzie się musiał zmierzyć z przychodem wynikającym z kosztów wysyłki. Póki co, przy takiej formie działalności Wnioskodawca płaci podatek 18-procentowy, a dodatkowo przychód wynikły z wysyłki tą kwotę „sztucznie” podbija.

Własne stanowisko wynika z uzupełnienia wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, źródłem przychodów są m.in. inne źródła.

Zgodnie z art. 20 ust. 1ba ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się również przychody osiągane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646).

W myśl ww. art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2018 r., poz. 646, z późn. zm.), nie stanowi działalności gospodarczej działalność wykonywana przez osobę fizyczną, której przychód należny z tej działalności nie przekracza w żadnym miesiącu 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2017 r. poz. 847 oraz z 2018 r. poz. 650), i która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej.

Stosownie do treści art. 5 ust. 6 ww. ustawy, przez przychód należny, o którym mowa w ust. 1, rozumie się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025, z późn. zm.), pełnomocnictwo to jednostronne oświadczenie osoby – mocodawcy, na mocy którego inna osoba – pełnomocnik, staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi tzw. działalność nierejestrową, polegającą na sprzedaży książek za pośrednictwem jednego z portali aukcyjnych. Sprzedane towary Wnioskodawca wysyła za pośrednictwem firm realizujących odpłatną dostawę towaru. W jednym z punktów regulaminu i na każdej stronie aukcji, Wnioskodawca posiada zamieszczony zapis, który pozwala kupującemu na udzielnie mu jednorazowego pełnomocnictwa co do dostarczenia zakupionych towarów: „Kupując bezpośrednio na moich aukcjach, klient automatycznie udziela sprzedającemu pełnomocnictwa na jednorazowe zawarcie umowy z firmą realizującą odpłatną dostawę zamówionych towarów, na nadanie przesyłki w imieniu i na koszt kupującego”.

Na tle przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, w odniesieniu do powyżej powołanych przepisów należy uznać, że u Wnioskodawcy z tytułu otrzymania środków pieniężnych na dokonanie przesyłki zakupionego przez kontrahenta towaru, nie powstanie przychód. Zatem środki pieniężne, które otrzyma Wnioskodawca w związku z jego zobowiązaniem do wykonania polecenia mocodawcy, czyli wysyłki towaru, nie będą opodatkowane podatkiem dochodowym.

Należy jednak podkreślić, że warunkiem bezwzględnym i podstawowym dla takiej klasyfikacji kwot otrzymanych od kupującego jest działanie przez Wnioskodawcę w imieniu i na rzecz (rachunek) kupującego na podstawie umowy zawartej z kupującym i udzielonego Wnioskodawcy pełnomocnictwa, bowiem tylko w takiej sytuacji stanowisko Wnioskodawcy będzie można uznać za prawidłowe.

Podsumowując, otrzymana należność od kupującego na wysyłkę, w wysokości odpowiadającej kosztom przesyłki zakupionego towaru, nie stanowi dla Wnioskodawcy przychodu.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.