0111-KDIB2-1.4010.48.2018.3.BJ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie momentu uzyskania wskazanego we wniosku przychodu podatkowego

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 2 lutego 2018 r. (data wpływu 9 lutego 2018 r.), uzupełnionym 26 marca 2018 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu uzyskania wskazanego we wniosku przychodu podatkowego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 9 lutego 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu uzyskania wskazanego we wniosku przychodu podatkowego.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 20 marca 2018 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.48.2018.2.BJ i 0111-KDIB3-1.4012.118.2018.3.ICz wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 26 marca 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca – Spółka z o.o. jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka oprócz innej działalności posiada również własne myjnie bezdotykowe. Klient przed skorzystaniem z usługi mycia opłaca 100% należności (zapłata gotówką, zapłata kartą płatniczą, kartą kredytową).

Klient może od razu skorzystać z usługi mycia, może również dokonać zakupu żetonów lub wirtualnych impulsów znajdujących się na elektronicznej karcie lub w aplikacji mobilnej. Żetony jak i wirtualne impulsy uprawniają go do skorzystania z usługi od razu lub w okresie późniejszym. Spółka będzie wystawiała faktury z chwilą dokonania płatności przez klienta, ponieważ zarówno żetony jak i wirtualne impulsy są zapłatą z góry za usługę mycia. Użytkownik nie będzie mógł zwrócić się do spółki z o.o. o wypłatę równowartości niewykorzystanych wirtualnych impulsów lub też żetonów. Warunki te są opisane w regulaminie korzystania z myjni, stanowiącym umowę między korzystającym a sprzedawcą.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko spółki, że spółka rozpozna przychód z chwilą dokonania przez klienta 100% płatności za zakup żetonów lub wirtualnych impulsów przed skorzystaniem z usługi? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód z tytułu wynagrodzenia za zakup karty lojalnościowej wraz z zasileniem karty, oraz samo zasilenie powstaje z chwilą dokonania płatności 100% należności przez klienta.

Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o podatku od osób prawnych, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

  • wystawienia faktury
  • uregulowanie należności (przed wykonaniem usługi albo częściowym wykonaniem usługi).

Data powstania przychodu wyznaczana jest przez zdarzenie, które wystąpiło najwcześniej. Zdaniem Spółki, przychód z tytułu wynagrodzenia za zakup usług mycia (żetony, wirtualne impulsy), powstaje zgodnie z zasadą ogólną z art. 12 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W opisanym stanie faktycznym zdarzeniem najwcześniejszym będzie uregulowanie należności, przychód powstaje w momencie uregulowania należności, w wysokości kwoty netto wynikającej z otrzymanej wpłaty.

Jednocześnie należy podkreślić fakt, iż otrzymana przez spółkę kwota ma charakter bezzwrotny i definitywny. W związku z czym, nie będzie miał w takim przypadku zastosowania art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, według którego do przychodów nie zalicza się: pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych.

Artykuł ten bowiem odnosi się do pobranych przedpłat lub zaliczek, których realizacja nastąpi w terminach późniejszych, wpłaty takie nie mają charakteru definitywnego, w każdym momencie jest możliwość ich zwrotu przed terminem wykonania usługi, na którą zostały wpłacone.

W związku z powyższym do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Wpłacone środki zarówno na zakup żetonów jak i wirtualne impulsy według regulaminu mają taki charakter. Spółka od momentu otrzymania środków o ich równowartość powiększa swoje aktywa i jednocześnie może nimi rozporządzać jak właściciel.

Na podstawie powołanych wyżej przepisów, zakup żetonów oraz wirtualnych impulsów według spółki stanowi przychód w dniu otrzymania zapłaty.

Stanowisko spółki potwierdzają stanowiska organów podatkowych, tj.:

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2343 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), nie zawiera legalnej definicji przychodu, a jedynie precyzuje – poprzez przykładowe wyliczenie – rodzaje podlegających opodatkowaniu tym podatkiem przysporzeń majątkowych.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT można stwierdzić, że o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny jego charakter w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika. Otrzymane świadczenie może być uznane za przychód, jeżeli ma ono charakter definitywny, ostateczny oraz pewny w tym znaczeniu, że podatnik uzyskuje swobodę dysponowania określonym świadczeniem lub środkami pieniężnymi.

Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Omawiany przepis stanowi, że przychodami uznanymi za przychody z działalności gospodarczej są nie tylko przychody otrzymane, ale także należne, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane. Przychodami należnymi są przychody, które w następstwie działalności gospodarczej stały się należnością (wierzytelnością), chociaż faktycznie jeszcze ich nie uzyskano.

Ponadto dla ustalenia przychodu istotnym zagadnieniem jest określenie daty uzyskania przychodu, z którą ustawa o CIT łączy moment powstania obowiązku podatkowego.

Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

  1. wystawienia faktury albo
  2. uregulowania należności.

Z powyższego wynika zatem, że pierwszeństwo w kształtowaniu daty powstania przychodu ma dzień dokonania czynności - wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego, wykonania usługi lub jej częściowego wykonania, przy czym dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności jest ostatecznym terminem, który stanowi o dacie powstania przychodu. Ponadto dodać należy, że jeśli zaistniałe wyżej zdarzenia wystąpią po dniu wystawienia faktury, czy po dniu dokonania zapłaty należności, o momencie powstania przychodu decydują te dni, a nie fakt zaistnienia konkretnego zdarzenia.

Zatem - co do zasady - przychód powstaje w dniu wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi. Jeżeli jednak przed tym dniem zostanie wystawiona faktura albo zostanie uregulowana należność, to przychód powstanie odpowiednio wcześniej, tj. w dniu zaistnienia tych zdarzeń.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca – Spółka z o.o. jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka oprócz innej działalności posiada również własne myjnie bezdotykowe. Klient przed skorzystaniem z usługi mycia opłaca 100% należności (zapłata gotówką, zapłata kartą płatniczą, kartą kredytową). Klient może od razu skorzystać z usługi mycia, może również dokonać zakupu żetonów lub wirtualnych impulsów znajdujących się na elektronicznej karcie lub w aplikacji mobilnej. Żetony jak i wirtualne impulsy uprawniają go do skorzystania z usługi od razu lub w okresie późniejszym. Spółka będzie wystawiała faktury z chwilą dokonania płatności przez klienta, ponieważ zarówno żetony jak i wirtualne impulsy są zapłatą z góry za usługę mycia. Użytkownik nie będzie mógł zwrócić się do spółki z o.o. o wypłatę równowartości niewykorzystanych wirtualnych impulsów lub też żetonów. Warunki te są opisane w regulaminie korzystania z myjni, stanowiącym umowę między korzystającym a sprzedawcą.

Odnosząc powyższe przepisy do przedstawionego stanu faktycznego należy stwierdzić, że żetony jak i wirtualne impulsy stanowią zapłatę z góry za usługę mycia i uprawniają klienta do skorzystania z usługi od razu lub w późniejszym okresie. Zapłata ta ma ostateczny i definitywny charakter. Wobec tego, pieniądze otrzymane przez Wnioskodawcę tytułem należności za świadczone przez niego usługi stanowią przychód podatkowy w dacie uregulowania tej należności, a nie w późniejszej dacie wykonania usługi.

Zatem, przychód podatkowy u Wnioskodawcy powstanie zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, w momencie zapłaty za tę (skonkretyzowaną) usługę.

Należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że w przedmiotowej sprawie przepis art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT, nie będzie miał zastosowania, gdyż zapłata za żeton lub wirtualny impuls w sposób definitywny powiększa majątek Spółki i nie ma charakteru zadatku/zaliczki.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Nadmienić należy, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.