0111-KDIB2-1.4010.155.2018.2.ZK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Czy spółdzielnia prawidłowo zastosowała stawkę podatku dochodowego od osób prawnych w złożonej do urzędu skarbowego deklaracji Cit-8 za rok 2017 w wysokości 19%?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 20 kwietnia 2018 r. (data wpływu 25 kwietnia 2018 r.), uzupełnionym 9 lipca 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca prawidłowo zastosował 19% stawkę podatku dochodowego od osób prawnych za 2017 r. – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 25 kwietnia 2018 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca prawidłowo zastosował 19% stawkę podatku dochodowego od osób prawnych za 2017 r. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 21 czerwca 2018 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.155.2018.1.ZK wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 9 lipca 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca - Spółdzielnia budownictwa mieszkaniowego, działa w oparciu o następujące akty prawne: ustawę z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze, ustawę z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, ustawę o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych, ustawę o rachunkowości, ustawę o podatku od towarów i usług, ustawę o podatku dochodowym od osób prawnych, statut spółdzielni oraz inne ustawy i akty wewnętrzne spółdzielni. Głównym przedmiotem działalności spółdzielni jest zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie, wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, budowanie budynków w celu ustanowienia na rzecz członków spółdzielczych praw lokatorskich, odrębnej własności lokali w tych budynkach. W związku z powyższym spółdzielnia osiąga przychody z działalności gospodarki zasobami mieszkaniowymi, jak również z pozostałej działalności.

Spółdzielnia podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym na podstawie art. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Zatem spółdzielnia, tak jak inne podmioty posiadające osobowość prawną, podlega zasadom opodatkowania przewidzianym w tej ustawie.

Zgodnie z art. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychody spółdzielni uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych. Przychody spółdzielni uzyskane z pozostałej działalności, m.in. przychody uzyskane z tytułu opłat za lokale użytkowe, przychody od garaży zajmowanych przez osoby nie będące członkami, nie korzystają z powyższego zwolnienia.

Na podstawie art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1550) nadano nowe brzmienie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm. - winno być: t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2343 ze zm.).

Zgodnie z treścią znowelizowanego art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22 i art. 24a, wynosi:

  1. 19% podstawy opodatkowania;
  2. 15% podstawy opodatkowania - w przypadku:
    1. małych podatników,
    2. podatników rozpoczynających działalność - w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność.

Tym samym - co do zasady - podatek dochodowy od osób prawnych wynosi 19% podstawy opodatkowania. Jednocześnie w 2017 r. stawkę tę obniżono do 15% podstawy opodatkowania dla niektórych podatników. Z obniżonej stawki korzystać mogą:

  • mali podatnicy,
  • podatnicy rozpoczynający działalność - w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność.

W myśl art. 4a pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez narodowy bank polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1 000 zł.

W 2017 r. za małego podatnika można zatem uznać tego, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług za 2016 r. nie przekroczyła kwoty 5.157.000 zł. W 2016 r. pierwszym dniem roboczym października był 3 października i to według kursu na ten dzień należy przeliczyć kwoty wyrażone w euro. Wg wyliczenia: średni kurs euro ogłoszony przez Narodowy Bank Polski na dzień 3 października 2016 r. (zgodnie z tabelą kursów NBP z 3 października 2016 r. Nr 190/A/NBP/2016) wynosił 4.2976 zł x 1.200.000 = 5.157.120 zł, w zaokrągleniu 5.157.000 zł.

Przychody ze sprzedaży osiągnięte przez spółdzielnię za rok 2016 łącznie z podatkiem od towarów i usług to wartość 3.230.489,68 zł.

Spółdzielnia w ramach prowadzonej działalności prowadzi również działalność inwestycyjno- budowlaną i w związku z tą działalnością dokonuje "sprzedaży" tzw. wkładów budowlanych na podstawie zawartych umów z poszczególnymi członkami na budowę danego lokalu mieszkalnego, usługowego lub miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym, a następnie ustanowienie prawa odrębnej własności. Inwestycja powyższa realizowana jest ze środków członków i rozliczana wg poniesionych nakładów. Spółdzielnia z powyższej działalności nie osiąga dochodu.

Od wpłacanych wkładów budowlanych spółdzielnia odprowadza do urzędu skarbowego należny podatek od towarów i usług. Wysokość wkładów budowalnych brutto (z podatkiem od towarów i usług) wpłaconych przez członków do spółdzielni w roku 2016 to wartość 8.684.000 zł.

Wkłady powyższe nie są wykazane w rachunku zysków i strat, księgowane są kontach rozrachunkowych zespołu 2. W momencie ostatecznego rozliczenia inwestycji wartość wkładów przeksięgowywana jest na konto zespołu 8 - jako fundusz wkładów budowlanych, a następnie w momencie ustanowienia odrębnej własności danego lokalu wyksięgowywana zarówno z rzeczowych aktywów trwałych i funduszu wkładów budowlanych.

W związku z powyższym, że przychody wykazane w rachunku zysków i strat spółdzielni za rok 2016 nie przekroczyły kwoty 5.157.000,00 zł - łącznie z podatkiem od towarów i usług, a jednocześnie spółdzielnia dokonuje "sprzedaży" wkładów budowlanych, których wartość brutto w roku 2016 wynosi ponad 8 mln zł, powstała wątpliwość w zakresie możliwości skorzystania przez spółdzielnię z obniżonej stawki w wysokości 15% podstawy opodatkowania dochodu za 2017 rok, jako tzw. „małego podatnika”.

W związku z tym, że z art. 4a pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie wynika, jaką metodologię należy przyjąć obliczając wysokość przychodów ze sprzedaży na potrzeby kalkulacji podatku dochodowym od osób prawnych, powstaje wątpliwość, czy spółdzielnia w ramach prowadzonej działalności, tj. dokonującej sprzedaży z tyt. zarządzania nieruchomościami, jak również działań inwestycyjnych w zakresie budowy budynków, dla potrzeb określenia wysokości przychodu ze sprzedaży powinna uwzględniać "sprzedaż" tzw. wkładów budowlanych, które za rok 2016 łącznie przekraczają wartość 5.157.000 zł. Spółdzielnia do ustalenia przychodów ze sprzedaży za rok 2016, jako "małego podatnika" uwzględniła "sprzedaż" również wkładów budowlanych.

Łączna "sprzedaż" za rok 2016 to wartość ponad 11 mln zł.

W deklaracji Cit-8 za rok 2017 do podstawy opodatkowania zastosowała stawkę podatku w wysokości 19%.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 28 czerwca 2018 r. wskazano, że Spółdzielnia realizuje swoje podstawowe cele jakim jest m.in. zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jej członków poprzez działalność inwestycyjno-budowlaną. W związku z powyższym na podstawie art. 18 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, z osobą ubiegającą się o ustanowienie odrębnej własności Spółdzielnia zawiera umowę o budowę lokalu.

Umowy te zawieranie są w formie pisemnej, w których Spółdzielnia zobowiązuje się do wybudowania danego lokalu, natomiast po jego wybudowaniu i po spełnieniu wszelkich postanowień umowy i przepisów prawa w tym zakresie, zostaje przeniesione prawo własności dla członka w formie aktu notarialnego. Natomiast członek zobowiązuje się do pokrycia kosztów zadania inwestycyjnego w części przypadającej na jego lokal poprzez wniesienie wkładu budowlanego.

Integralną częścią umowy jest Regulamin rozliczania kosztów inwestycji budowlanych w Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego, który określa zasady finansowania i rozliczenia inwestycji dot. budowy budynków wielorodzinnych.

Inwestycja, czyli budowa poszczególnych lokali finansowana jest w całości ze środków członków i rozliczana wg poniesionych nakładów inwestycyjnych. Spółdzielnia z powyższej działalności nie osiąga dochodu ani nie może ponieść straty. Zobowiązana jest do ustalenia ostatecznego kosztu budowy lokali, a następnie do jego rozliczenia z członkami w postaci wkładów budowlanych.

W przypadku gdy nakłady inwestycyjne przekroczą wartość otrzymanych wkładów budowlanych członkowie zobowiązani są do dopłaty wkładu budowlanego, a w przypadku gdy koszt poniesionych nakładów inwestycyjnych jest niższy od wniesionych wkładów - Spółdzielnia winna dokonać zwrotu wpłaconych wkładów członkom w części przypadającej na ich lokale.

Następnie po rozliczeniu w formie aktu notarialnego podpisanego przez strony (Spółdzielnię i członków) dokonuje ustanowienia odrębnej własności danego lokalu. W momencie otrzymywania środków pieniężnych od członków na poczet wkładów budowlanych Spółdzielnia wystawia fakturę VAT i z tego tytułu odprowadza należny podatek VAT.

Wkłady powyższe nie są wykazywane w rachunku zysków i strat, księgowane są natomiast na kontach rozrachunkowych zespołu 2. W momencie ostatecznego rozliczenia inwestycji wartość wkładów przeksięgowywana jest na konto zespołu 8 - jako fundusz wkładów budowlanych, a następnie w momencie ustanowienia odrębnej własności danego lokalu wyksięgowywana zarówno z rzeczowych aktywów trwałych i funduszu wkładów budowlanych.

W związku z realizacją powyższej działalności inwestycyjnej, tj. realizacją obrotów z tytułu uzyskanych środków na poczet wkładów budowlanych, których wartość brutto w roku 2016 wyniosła ponad 8 mln zł powstała wątpliwość, czy do określenia wysokości przychodu ze sprzedaży powinniśmy uwzględniać wartość powyższych wkładów budowlanych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy spółdzielnia prawidłowo zastosowała stawkę podatku dochodowego od osób prawnych w złożonej do urzędu skarbowego deklaracji Cit-8 za rok 2017 w wysokości 19%?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowo zastosowała stawkę podatku dochodowego od osób prawnych w rozliczeniu podatku Cit-8 za rok 2017 w wysokości 19%.

Dla ustalenia wartości przychodu ze sprzedaży, decydującej o statusie "małego podatnika" przyjęto wartość sprzedaży zaewidencjonowanej na podstawie naliczeń w zakresie opłat eksploatacyjnych oraz wystawionych faktur, m.in. dla członków spółdzielni z tyt. wpłacanych wkładów budowlanych, wykazywanych dla potrzeb ewidencji podatku od towarów i usług w rejestrach VAT.

Przyjęta na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych definicja "małego podatnika" jest zbieżna z regulacjami w ustawie o podatku od towarów i usług, co potwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 16 grudnia 2009 r. (ITPB3/423-548/09/AM).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036 ze zm., dalej: „updop”), w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2017 r., przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Ustawą z dnia 5 września 2016 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1550) - na mocy art. 2 pkt 7 tej ustawy - nadano nowe brzmienie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z treścią znowelizowanego art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a i 24b, wynosi:

  1. 19% podstawy opodatkowania;
  2. 15% podstawy opodatkowania - w przypadku:
    1. małych podatników,
    2. podatników rozpoczynających działalność - w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność.

Tym samym - co do zasady - podatek dochodowy od osób prawnych wynosi 19% podstawy opodatkowania. Jednocześnie stawkę tę obniżono do 15% podstawy opodatkowania dla niektórych podatników. Z obniżonej stawki korzystać mogą:

  • mali podatnicy,
  • podatnicy rozpoczynający działalność - w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność.

W myśl art. 4a pkt 10 updop, ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł.

Zauważyć należy, że ww. definicja „małego podatnika” na gruncie updop, koreluje z tożsamą definicją zawartą w art. 2 pkt 25 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.), w myśl której, przez małego podatnika rozumie się podatnika od towarów i usług, u którego wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro. Z kolei sprzedażą jest odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (art. 2 pkt 22 ustawy o podatku od towarów i usług).

W 2017 r. za małego podatnika można zatem uznać tego, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) za 2016 r. nie przekroczyła kwoty 5.157.000 zł. W 2016 r. pierwszym dniem roboczym października był 3 października i to według kursu na ten dzień należy przeliczyć kwoty wyrażone w euro. Wg wyliczenia: średni kurs euro ogłoszony przez Narodowy Bank Polski na dzień 3 października 2016 r. (zgodnie z tabelą kursów NBP z 3 października 2016 r. Nr 190/A/NBP/2016) wynosił 4,2976 zł x 1.200.000 = 5.157.120 zł, w zaokrągleniu 5.157.000 zł.

Na gruncie updop status „małego podatnika” jest określany przez wartość przychodu ze sprzedaży łącznie z kwotą należnego podatku od towarów i usług. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje jednak pojęcia „przychodu ze sprzedaży”. Niemniej jednak, pojęcie „przychodu ze sprzedaży” winno być zdefiniowane z uwzględnieniem przepisów art. 12 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 4 pkt 1 updop. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Art. 12 ust. 3 ww. ustawy wskazuje, że za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

W myśl art. 12 ust. 3a updop, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

  1. wystawienia faktury albo
  2. uregulowania należności.

Na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 1 updop, do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

W art. 12 ust. 4 pkt 1 updop, sformułowanie „pobrane wpłaty lub zarachowane należności” odnosi się do pobranych przez podatnika przedpłat i zaliczek na poczet dostaw towarów i usług, których wykonanie jest odroczone w czasie (tj. nastąpi w innym okresie rozliczeniowym, tj. w innym miesiącu) oraz dopiero po realizacji łączącej strony umowy występuje u takiego podatnika podatku dochodowego od osób prawnych przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Oznacza to, że nie każde otrzymane przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych pieniądze są przychodami w podatku dochodowym od osób prawnych w momencie ich otrzymania. Zatem pobrane przez podatnika przedpłaty i zaliczki są neutralne na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych, jeżeli dotyczą dostaw towarów, które zostaną wykonane w przyszłych okresach rozliczeniowych.

Oznacza to, że obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych nie powstaje, mimo wystawienia faktury VAT stosownie do przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1025 ze zm.), przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Dyspozycja tego przepisu wskazuje, że umowa sprzedaży jest umową dwustronnie zobowiązującą.

Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 ww. ustawy. Zgodnie z art. 158 wyżej powołanej ustawy, Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie wymienione.

Zatem, za datę powstania przychodu należnego z tytułu budowy i sprzedaży lokali należy uznać datę przeniesienia własności wynikającą z aktu notarialnego. Nie ulega zatem wątpliwości, że umowa sprzedaży przenosi własność na nabywcę, a transakcję uznaje się za zrealizowaną z datą podpisania umowy notarialnej, na mocy której dochodzi do przeniesienia prawa własności.

Tym samym „przychód ze sprzedaży” nie obejmuje swym zakresem wartości otrzymanych przedpłat i zaliczek na poczet dostaw, które nie zostały zrealizowane w danym roku podatkowym, ponieważ takie przedpłaty i zaliczki nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w momencie ich otrzymania, na podstawie art. 12 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 4 pkt 1 updop.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca - spółdzielnia budownictwa mieszkaniowego, osiąga przychody z działalności gospodarki zasobami mieszkaniowymi, jak również z pozostałej działalności. Przychody uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych. Natomiast przychody spółdzielni uzyskane z pozostałej działalności, m.in. przychody uzyskane z tytułu opłat za lokale użytkowe, przychody od garaży zajmowanych przez osoby nie będące członkami nie korzystają z powyższego zwolnienia.

W 2016 r. Spółdzielnia uzyskała przychody ze sprzedaży wraz z podatkiem od towarów i usług w kwocie 3.230.489,68 zł. Spółdzielnia w ramach prowadzonej działalności prowadzi również działalność inwestycyjno-budowlaną i w związku z tą działalnością dokonuje "sprzedaży" tzw. wkładów budowlanych na podstawie zawartych umów z poszczególnymi członkami na budowę danego lokalu mieszkalnego, usługowego lub miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym, a następnie ustanowienie prawa odrębnej własności. Inwestycja powyższa realizowana jest ze środków członków i rozliczana wg poniesionych nakładów. Spółdzielnia z powyższej działalności nie osiąga dochodu. Od wpłacanych wkładów budowlanych spółdzielnia odprowadza należny podatek od towarów i usług. Wysokość wkładów budowalnych brutto (wraz z podatkiem od towarów i usług) wpłaconych przez członków do spółdzielni w 2016 r. wyniosła 8.684.000 zł. W uzupełnieniu wniosku wskazano m.in., że na podstawie art. 18 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, z osobą ubiegającą się o ustanowienie odrębnej własności Spółdzielnia zawiera umowę o budowę lokalu. Umowy te zawieranie są w formie pisemnej, w których Spółdzielnia zobowiązuje się do wybudowania danego lokalu, natomiast po jego wybudowaniu i po spełnieniu wszelkich postanowień umowy i przepisów prawa w tym zakresie, zostaje przeniesione prawo własności dla członka w formie aktu notarialnego. Natomiast członek zobowiązuje się do pokrycia kosztów zadania inwestycyjnego w części przypadającej na jego lokal poprzez wniesienie wkładu budowlanego.

Integralną częścią umowy jest Regulamin rozliczania kosztów inwestycji budowlanych w Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego, który określa zasady finansowania i rozliczenia inwestycji dot. budowy budynków wielorodzinnych.

Inwestycja, czyli budowa poszczególnych lokali finansowana jest w całości ze środków członków i rozliczana wg poniesionych nakładów inwestycyjnych. Spółdzielnia z powyższej działalności nie osiąga dochodu, ani nie może ponieść straty. Zobowiązana jest do ustalenia ostatecznego kosztu budowy lokali, a następnie do jego rozliczenia z członkami w postaci wkładów budowlanych. W przypadku gdy nakłady inwestycyjne przekroczą wartość otrzymanych wkładów budowlanych członkowie zobowiązani są do dopłaty wkładu budowlanego, a w przypadku gdy koszt poniesionych nakładów inwestycyjnych jest niższy od wniesionych wkładów, Spółdzielnia winna dokonać zwrotu wpłaconych wkładów członkom w części przypadającej na ich lokale. Następnie po rozliczeniu w formie aktu notarialnego podpisanego przez strony (Spółdzielnię i członków) dokonuje ustanowienia odrębnej własności danego lokalu.

W momencie otrzymywania środków pieniężnych od członków na poczet wkładów budowlanych Spółdzielnia wystawia fakturę VAT i z tego tytułu odprowadza należny podatek VAT. Wkłady powyższe nie są wykazywane w rachunku zysków i strat, księgowane są natomiast na kontach rozrachunkowych zespołu 2. W momencie ostatecznego rozliczenia inwestycji wartość wkładów przeksięgowywana jest na konto zespołu 8 - jako fundusz wkładów budowlanych, a następnie w momencie ustanowienia odrębnej własności danego lokalu wyksięgowywana zarówno z rzeczowych aktywów trwałych i funduszu wkładów budowlanych.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że na potrzeby ustalenia, czy Wnioskodawca był w 2017 r. małym podatnikiem, należało za 2016 r. przyjąć wyłącznie wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług), bez uwzględnienia wartości brutto wpłaconych w 2016 r. wkładów budowalnych, które zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 updop nie stanowiły przychodów tego roku podatkowego.

Skoro zatem uzyskane za 2016 r. przychody ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyły kwoty 5.157.000 zł (równowartości 1.200.000 euro wyrażonej w złotych), to w 2017 r. Wnioskodawca był „małym podatnikiem”, w rozumieniu art. 4a pkt 10 updop.

W konsekwencji w roku podatkowym 2017 Wnioskodawcy przysługiwało prawo do opłacania podatku dochodowego od osób prawnych według 15% stawki, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 lit. a updop.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Odnosząc się do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej, stwierdzić należy, że została ona wydana w indywidualnej sprawie innego podmiotu, a ponadto dotyczy innego niż przedstawiony przez Wnioskodawcę, stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.