0111-KDIB1-1.4010.159.2018.2.SG | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie wskazania czy wynagrodzenie za Prace dodatkowe, w części stanowiącej zwrot poniesionych przez Spółkę kosztów zakupu dodatkowych lub zamiennych materiałów i prac, będzie dla Wnioskodawcy przychodem

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 26 kwietnia 2018 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy e-PUAP w tym samym dniu), uzupełnionym 11 i 15 czerwca 2018 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie wskazania czy wynagrodzenie za Prace dodatkowe, w części stanowiącej zwrot poniesionych przez Spółkę kosztów zakupu dodatkowych lub zamiennych materiałów i prac, będzie dla Wnioskodawcy przychodem – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 26 kwietnia 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, m.in. w zakresie wskazania czy wynagrodzenie za Prace dodatkowe, w części stanowiącej zwrot poniesionych przez Spółkę kosztów zakupu dodatkowych lub zamiennych materiałów i prac, będzie dla Wnioskodawcy przychodem. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 6 czerwca 2018 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.159.2018.1.SG, 0111-KDIB1-1.4010.161.2018.1.SG wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 15 czerwca 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką akcyjną, polskim rezydentem podatkowym, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „Spółka”). Spółka powstała z przekształcenia spółki sp. z o.o. s.k. 16 kwietnia 2018 r. (dalej „Poprzednik prawny”). Spółka oraz jej Poprzednik prawny w dalszej części wniosku zwani są jako: „Spółka”, „Wnioskodawca”. Spółka prowadzi działalność m.in. w zakresie budowy i wynajmu nieruchomości. W zakresie objętym niniejszym wnioskiem, Spółka realizuje inwestycję, na którą składa się kompleks 3 budynków biurowo-produkcyjno-magazynowych oznaczonych literami A, B i C, całość zwana jest dalej „Inwestycją”.

Inwestycja jest obecnie w trakcie budowy w tym poszczególne budynki znajdują się na różnych etapach prac. Inwestycja w postaci dwóch z trzech budynków została oddana do użytku w 2018 r. i stanowi środek trwały Wnioskodawcy. Trzeci budynek jest obecnie nadal w trakcie budowy. Inwestycja ma być wykończona zgodnie z projektem Wnioskodawcy, wg określonych standardów. Spółka jeszcze przed ukończeniem Inwestycji podpisała umowę najmu całości Inwestycji do wyłącznego korzystania przez jednego najemcę. Standard budynku został wskazany w Specyfikacji, która stanowi załącznik nr 5 do umowy najmu (dalej: „Specyfikacja”). Przy czym Spółka zobowiązała się do zainstalowania w budynkach wyposażenia, instalacji i innych elementów wykonanych na życzenie najemcy (a nie objętych Specyfikacją) na jego koszt (zwane dalej: „Pracami dodatkowymi”). Prace dodatkowe mogą obejmować wyposażenie budynków w innym standardzie od wynikającego ze Specyfikacji (tj. obejmować elementy przewidziane Specyfikacją, ale traktowane jako zamienne np. zmiana rodzaju lub koloru tapet, wykładzin, ścian, modyfikacja instalacji), ale także wykonanie dodatkowych prac, czy wyposażenie go w dodatkowe instalacje lub innego rodzaju urządzenia (tj. elementy nowe nie przewidziane Specyfikacją i nie mające charakteru zamiennego). Prace dodatkowe mogą polegać, na wyposażeniu budynków w dodatkowe towary (nabycie towarów lub nabycie towarów wraz z montażem), ale także na wykonaniu prac budowanych lub budowlano-montażowych mających charakter świadczenia usług. Usługi mogą być wykonywane we własnym zakresie lub być nabywane od innych podmiotów świadczących takie usługi. W ramach wykonania Prac dodatkowych przedmiotem nabycia mogą być usługi objęte załącznikiem nr 14 do Ustawy o VAT.

Wyraźnie należy wskazać, że w przypadku Prac dodatkowych będą występować dwa generalne przypadki:

  1. Prace zamienne - prace dotyczące elementów, które były objęte Specyfikacją budynku do wynajmu (np. tapety, wykładziny, oświetlenie, rozbudowa systemu monitoringu, wykonanie ścian pełnych w toaletach zamiast przegród częściowych, itp.), ale które na życzenie najemcy będą wykonane w innym standardzie, gdzie najemca pokrywa jako cenę ich wykonania co do zasady różnicę pomiędzy wartością tych elementów przewidzianą w Specyfikacji i wartością elementów zamiennych;
  2. Prace ponadstandardowe - prace dotyczące elementów, które nie były objęte Specyfikacją budynku do wynajmu (np. system kontroli dostępu elektronicznego, okablowanie sieci komputerowych, dodatkowy podział powierzchni w tym ścianki działowe, dodatkowe drzwi, dodatkowe instalacje elektryczne, gniazdka, dodatkowe urządzenia monitorujące, itp.).

Prace dodatkowe i zakres ich wykonania nie zmienia, zgodnie z zawartą umową, ani umówionej jednostkowej stawki czynszu (stawka za jeden metr kwadratowy powierzchni biurowej i liczby metrów oraz stawki ryczałtowej za wynajem powierzchni magazynowej, zwane łącznie dalej „Czynszem podstawowym”) tylko zostanie opłacony dodatkowo, niezależnie od Czynszu podstawowego, w tym w innych terminach niż terminy płatności Czynszu podstawowego. Każdy aneks określa zarówno zakres Prac dodatkowych (zmiennych jak i ponadstandardowych) ponad standard przewidziany Specyfikacją, jak i cenę ich wykonania, tj. należność Spółki z tytułu ich wykonania oraz termin ich rozliczenia. Przy czym mogą występować zaliczki na poczet Prac dodatkowych, w takim wypadku aneks określa ich termin płatności - np. 7 dni od dnia podpisania aneksu. Zaliczki będą co do zasady fakturowane po ich otrzymaniu. Wyraźnie należy zaznaczyć, że Prace dodatkowe dotyczą własności Spółki bowiem będą one albo stanowiły elementy Inwestycji, zgodnie z zasadą superfices solo cedit w zakresie w jakim zostaną połączone z budynkami lub gruntem w sposób trwały. W pozostałym zakresie stanowić będą wyposażenie Inwestycji oddane w najem w ramach Czynszu podstawowego. Zakres Prac dodatkowych został sprecyzowany m.in. w aneksach do umowy najmu, przy czym jeden z aneksów jest jeszcze w trakcie negocjacji. Strony nie mogą wykluczyć, że również w okresie późniejszym, czy to przed oddaniem Inwestycji w użytkowanie w ramach najmu, czy już w trakcie użytkowania, może powstać konieczność wykonania dalszych Prac dodatkowych przez Spółkę w celu dostosowania Inwestycji do potrzeb najemcy, także na podstawie dodatkowych aneksów do umowy.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie.

Czy wynagrodzenie za Prace dodatkowe, w części stanowiącej zwrot poniesionych przez Spółkę kosztów zakupu dodatkowych lub zamiennych materiałów i prac, będzie dla Wnioskodawcy przychodem?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, wynagrodzenie za Prace dodatkowe w części stanowiącej zwrot poniesionych przez Spółkę kosztów zakupu dodatkowych lub zamiennych materiałów i prac nie będzie stanowiło dla Wnioskodawcy przychodu dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

Stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036, dalej: „Ustawa CIT”), zwróconych wydatków nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów nie traktuje się jako przychodów podlegających opodatkowaniu. Jeśli zatem poniesione przez Spółkę wydatki na adaptację wynajmowanych pomieszczeń zostałyby jej w jakiejś części zwrócone, Wnioskodawca nie powinien uznawać poniesionych przez Spółkę wydatków jako kosztów uzyskania przychodów w części zwróconej przez najemcę i nie traktować uzyskanego zwrotu wydatków jako przychodu podlegającego opodatkowaniu. Zastosowanie dyspozycji art. 12 ust. 4 pkt 6a Ustawy CIT wymaga ustalenia, iż wydatki Spółki nie będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy kosztu. To wydaje się Wnioskodawcy pewne w związku z treścią art. 16 ust. 1 pkt 48 Ustawy CIT, który wskazuje, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Taki zwrot w niniejszej sprawie ma miejsce, jako że Spółka uzyskuje środki na wykonanie Prac dodatkowych bezpośrednio od najemcy, a uzyskane środki stanowią bezpośrednią konsekwencję wykonania Prac dodatkowych przez Spółkę i konieczności poniesienia dodatkowych kosztów w związku z wymogami najemcy. Przepis art. 12 ust. 4 pkt 6a Ustawy CIT pozostaje więc spójny z treścią art. 16 ust. 1 pkt 48 Ustawy CIT - zwrot poniesionych wydatków nie stanowi przychodu, natomiast wydatki poniesione na nabycie środka trwałego nie pomniejszają podstawy opodatkowania podmiotu, na rzecz którego dokonano zwrotu. Takie stanowisko potwierdza też wykładnia art. 17 ust. 1 pkt 21 Ustawy CIT. W podobnych okolicznościach sfinansowania zakupu ze środków zewnętrznych, środki uzyskane przez Spółkę tytułem zwrotu wydatków na wytworzenie lub zakup środków trwałych są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 21 Ustawy CIT.

Stanowisko spójne ze stanowiskiem Wnioskodawcy przedstawiono także w interpretacji indywidualnej z 13 maja 2011 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, Znak: IPPB5/423-158/11-5/DG.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036 z późn. zm., dalej „updop”) nie zawiera definicji przychodu. Przepis art. 12 tej ustawy, regulujący kwestię przychodów, nie wymienia źródeł przychodu, lecz określa zdarzenia, których wystąpienie powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Poprzez przykładowe wyliczenie zawarte w kolejnych ustępach art. 12 ustawodawca precyzuje więc jedynie rodzaje przychodów. Ponadto wylicza jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów.

Przychodami są więc w szczególności: otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe, a w zakresie przychodów związanych z działalnością gospodarczą także przychody należne, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3 updop).

Przychody neutralne podatkowo, a więc niestanowiące podstawy ustalania dochodu podatnika podlegającego opodatkowaniu, wymienia przepis art. 12 ust. 4 updop, dokonując ich wyczerpującego wyliczenia. W wyniku tej regulacji przepis ten tworzy zamknięty katalog, którego zakres nie podlega rozszerzeniu czy też zawężeniu poprzez stosowanie analogii, czy wykładni rozszerzającej.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest spółką akcyjną, polskim rezydentem podatkowym, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka powstała z przekształcenia spółki sp. z o.o. s.k. Spółka prowadzi działalność m.in. w zakresie budowy i wynajmu nieruchomości. W zakresie objętym niniejszym wnioskiem, Spółka realizuje inwestycję, na którą składa się kompleks 3 budynków biurowo-produkcyjno-magazynowych oznaczonych literami A, B i C, całość zwana jest dalej „Inwestycją”. Inwestycja jest obecnie w trakcie budowy w tym poszczególne budynki znajdują się na różnych etapach prac. Inwestycja w postaci dwóch z trzech budynków została oddana do użytku w 2018 r. i stanowi środek trwały Wnioskodawcy. Trzeci budynek jest obecnie nadal w trakcie budowy. Inwestycja ma być wykończona zgodnie z projektem Wnioskodawcy, wg określonych standardów. Spółka jeszcze przed ukończeniem Inwestycji podpisała umowę najmu całości Inwestycji do wyłącznego korzystania przez jednego najemcę. Standard budynku został wskazany w Specyfikacji, która stanowi załącznik nr 5 do umowy najmu. Przy czym Spółka zobowiązała się do zainstalowania w budynkach wyposażenia, instalacji i innych elementów wykonanych na życzenie najemcy (a nie objętych Specyfikacją) na jego koszt (zwane dalej: „Pracami dodatkowymi”). Prace dodatkowe mogą obejmować wyposażenie budynków w innym standardzie od wynikającego ze Specyfikacji (tj. obejmować elementy przewidziane Specyfikacją, ale traktowane jako zamienne np. zmiana rodzaju lub koloru tapet, wykładzin, ścian, modyfikacja instalacji), ale także wykonanie dodatkowych prac, czy wyposażenie go w dodatkowe instalacje lub innego rodzaju urządzenia (tj. elementy nowe nie przewidziane Specyfikacją i nie mające charakteru zamiennego). Prace dodatkowe mogą polegać, na wyposażeniu budynków w dodatkowe towary (nabycie towarów lub nabycie towarów wraz z montażem), ale także na wykonaniu prac budowanych lub budowlano-montażowych mających charakter świadczenia usług. Usługi mogą być wykonywane we własnym zakresie lub być nabywane od innych podmiotów świadczących takie usługi. W ramach wykonania Prac dodatkowych przedmiotem nabycia mogą być usługi objęte załącznikiem nr 14 do Ustawy o VAT. Wyraźnie należy wskazać, że w przypadku Prac dodatkowych będą występować dwa generalne przypadki: Prace zamienne - prace dotyczące elementów, które były objęte Specyfikacją budynku do wynajmu (np. tapety, wykładziny, oświetlenie, rozbudowa systemu monitoringu, wykonanie ścian pełnych w toaletach zamiast przegród częściowych, itp.), ale które na życzenie najemcy będą wykonane w innym standardzie, gdzie najemca pokrywa jako cenę ich wykonania co do zasady różnicę pomiędzy wartością tych elementów przewidzianą w Specyfikacji i wartością elementów zamiennych oraz Prace ponadstandardowe - prace dotyczące elementów, które nie były objęte Specyfikacją budynku do wynajmu (np. system kontroli dostępu elektronicznego, okablowanie sieci komputerowych, dodatkowy podział powierzchni w tym ścianki działowe, dodatkowe drzwi, dodatkowe instalacje elektryczne, gniazdka, dodatkowe urządzenia monitorujące, itp.). Prace dodatkowe i zakres ich wykonania nie zmienia, zgodnie z zawartą umową, ani umówionej jednostkowej stawki czynszu (stawka za jeden metr kwadratowy powierzchni biurowej i liczby metrów oraz stawki ryczałtowej za wynajem powierzchni magazynowej, zwane łącznie dalej „Czynszem podstawowym”) tylko zostanie opłacony dodatkowo, niezależnie od Czynszu podstawowego, w tym w innych terminach niż terminy płatności Czynszu podstawowego. Każdy aneks określa zarówno zakres Prac dodatkowych (zmiennych jak i ponadstandardowych) ponad standard przewidziany Specyfikacją, jak i cenę ich wykonania, tj. należność Spółki z tytułu ich wykonania oraz termin ich rozliczenia. Przy czym mogą występować zaliczki na poczet Prac dodatkowych, w takim wypadku aneks określa ich termin płatności - np. 7 dni od dnia podpisania aneksu. Zaliczki będą co do zasady fakturowane po ich otrzymaniu. Wyraźnie należy zaznaczyć, że Prace dodatkowe dotyczą własności Spółki bowiem będą one albo stanowiły elementy Inwestycji, zgodnie z zasadą superfices solo cedit w zakresie w jakim zostaną połączone z budynkami lub gruntem w sposób trwały. W pozostałym zakresie stanowić będą wyposażenie Inwestycji oddane w najem w ramach Czynszu podstawowego. Zakres Prac dodatkowych został sprecyzowany m.in. w aneksach do umowy najmu, przy czym jeden z aneksów jest jeszcze w trakcie negocjacji. Strony nie mogą wykluczyć, że również w okresie późniejszym, czy to przed oddaniem Inwestycji w użytkowanie w ramach najmu, czy już w trakcie użytkowania, może powstać konieczność wykonania dalszych Prac dodatkowych przez Spółkę w celu dostosowania Inwestycji do potrzeb najemcy, także na podstawie dodatkowych aneksów do umowy.

Mając na względzie przedstawiony opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego wskazać należy na treść art. 12 ust. 4 pkt 6a updop, zgodnie z którym do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

Co istotne, aby zwrócone podatnikowi wydatki zostały wyłączone z przychodów podatkowych, muszą być wydatkami niepodlegającymi zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na podstawie przepisu art. 16 updop.

Natomiast zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 pkt 48 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z powyższych regulacji można więc wywieść, że skutki podatkowe związane ze zwrotem kosztów są generalnie uzależnione od tego, czy wydatki, które są zwracane podlegały zaliczeniu do kosztów podatkowych, czy też nie. Jeżeli zwracane wydatki podlegały zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, wówczas kwota zwrotu powinna podlegać zaliczeniu do przychodów. Natomiast w sytuacji, gdy zwrot poniesionych wydatków dotyczy kosztów, które zgodnie z przepisami podatkowymi nie mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 updop, wówczas zwrócone wydatki nie będą dla podatnika przychodem podatkowym.

Jednocześnie tut. Organ pragnie podkreślić, że aby dany wydatek mógł być zaliczony do kategorii „innych wydatków”, o których mowa w art. 12 ust. 4 pkt 6a updop, konieczne jest oprócz tego, by wydatek nie został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, żeby wydatek został wcześniej przez podatnika poniesiony, a następnie zwrócony podatnikowi, przy czym wydatek poniesiony jest odpowiednikiem wydatku zwróconego. Tak więc „wydatek zwrócony” to ten sam - a nie taki sam - wydatek, który został poniesiony. Zwróconym wydatkiem nie jest bowiem uzyskana przez podatnika kwota, która tylko odpowiada wartości poniesionego wydatku, lecz nie stanowi jego zwrotu.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że otrzymane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie za Prace dodatkowe w części stanowiącej zwrot poniesionych przez Spółkę kosztów zakupu dodatkowych lub zamiennych materiałów i prac stanowiących element Inwestycji - nie przekraczający ich wysokości - nie stanowi dla Wnioskodawcy przychodu, stosownie do postanowień art. 12 ust. 4 pkt 6a updop.

W świetle powyższego, skoro otrzymane środki nie będą stanowiły przychodu podatkowego to nie znajdzie zastosowania powołany przez Wnioskodawcę art. 17 ust. 1 pkt 21 updop.

Biorąc pod uwagę powyższe stanowisko Wnioskodawcy sprowadzające się do twierdzenia, że wynagrodzenie za Prace dodatkowe w części stanowiącej zwrot poniesionych przez Spółkę kosztów zakupu dodatkowych lub zamiennych materiałów i prac, które zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 48 updop nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodu Wnioskodawcy, nie będzie stanowiło dla Wnioskodawcy przychodu dla celów podatku dochodowego od osób prawnych należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w odniesieniu do zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej stwierdzić należy, że została ona wydana w indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie wiąże tut. Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Nadmienić należy ponadto, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-001 Szczecin, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.