0115-KDIT1-1.4012.148.2018.4.DM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Czynność udostępnienia towarów stanowiących własność Spółki nie podlega opodatkowaniu, a w konsekwencji Spółka nie jest zobowiązana do naliczenia i odprowadzenia podatku należnego.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 marca 2018 r. (data wpływu 13 marca 2018 r.), uzupełnionym w dniach 24 kwietnia i 1 czerwca 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozstrzygnięcia, czy dokonując udostępnienia okularów polaryzacyjnych na rzecz sklepów, jak i na tzw. test młotka oraz odzieży z logo dostawcy Spółka ma obowiązek naliczyć i odprowadzić do urzędu skarbowego podatek VAT należny – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 13 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek uzupełniony w dniach 24 kwietnia i 1 czerwca 2018 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozstrzygnięcia, czy dokonując udostępnienia m.in. okularów polaryzacyjnych na rzecz sklepów, jak i na tzw. test młotka oraz odzieży z logo dostawcy Spółka ma obowiązek naliczyć i odprowadzić do urzędu skarbowego podatek VAT należny.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka zajmuje się handlem sprzętem wędkarskim oraz wysokiej klasy okularami ochronnymi z polaryzacją. Jest nowym podmiotem istniejącym na rynku od października 2016 r. Głównymi dostawcami towarów handlowych są podmioty z krajów Unii Europejskiej z Danii oraz Litwy.

W związku z rozwojem firmy oraz koniecznością ciągłego pozyskiwania nowych klientów wydatki na marketing i reklamę stanowią jej podstawowy koszt.

Spółka bardzo inwestuje w rozwój bazy klientów i w celach reklamowych bierze udział w największych targach oraz wystawach, gdzie prezentuje swoje towary.

Spółka nie posiada własnych sklepów, a swoją sprzedaż realizuje głównie poprzez rozwój współpracy ze sklepami wędkarskimi oraz sportowymi na terenie całej Polski. Do sklepów tych na podstawie zawartych umów współpracy handlowej wstawia w gablotach będących własnością Spółki towar handlowy w postaci między innymi drogich okularów polaryzacyjnych.

Aby jednak sprzedawcy zatrudnieni w poszczególnych sklepach mogli swobodnie prezentować i udostępniać walory oraz cechy sprzętu bez obawy ich uszkodzenia (porysowanego sprzętu nikt nie kupi) Spółka przeznacza na ten cel po jednej czasami dwie sztuki okularów (poza tymi w gablotach stanowiącymi towar pełnowartościowy przeznaczony do sprzedaży).

W czasie pokazów na targach i wystawach oraz w większych punktach sprzedaży dokonuje również tzw. „testu młotka” potwierdzającego odporność okularów na uderzenia i zgniecenia.

Towar ten, aby w pełni ujawnić i podkreślić jego walory jest testowany przez sprzedawców sklepów głównie wędkarskich zarówno w czasie pokazów wewnątrz sklepów jak i poza nimi. Podkreślenia wymaga fakt, iż są to okulary polaryzacyjne, których walory można głównie sprawdzić i przetestować podczas pobytu nad wodą, bo do tego celu są głównie przeznaczone. Towar ten nie jest przypisany do konkretnej osoby, tylko do danego punktu sprzedaży, do danego sklepu, w którym jest testowany i udostępniany klientom w celu jego oceny.

Bardzo ważną cechą, można powiedzieć głównym atutem, który w ostatnim czasie nabiera szczególnej mocy oraz wzbudza zainteresowanie dużej ilości klientów jest fakt, iż okulary polaryzacyjne mogą być również zamawiane na indywidualne zamówienie ze szkłami korekcyjnymi - dla konkretnej wady wzroku. Jest to bardzo duży walor tego towaru. Ale, aby móc w pełni ujawnić sposób ich działania oraz zademonstrować klientom (bo innej możliwości ujawnienia tych cech nie ma) Spółka musiała zakupić od dostawcy dwie pary okularów pod konkretną wadę wzroku w celu potwierdzenia takiej możliwości zakupu. Towar ten nie służył sprzedaży tylko celom pokazowym. Spółka zdaje sobie sprawę, iż zamówione szkła były pod konkretną wadę wzroku, ale jak ma potwierdzić i udowodnić walory towaru jeżeli fizycznie ich nie przetestuje na konkretnej osobie z konkretną wadą wzroku.

Spółka biorąc udział w targach i wystawach zgodnie z zaleceniami dostawcy okularów występuje w koszulkach, bluzach dresowych oraz czapkach z wyszytym, wyraźnym logo dostawcy.

Również przedstawiciele handlowi odwiedzający klientów oraz poszczególne punkty sprzedaży w Polsce wyposażeni są w koszulki, bluzy oraz czapeczki z logo dostawcy. Spółka dokonuje zakupu odzieży z logo firmy bezpośrednio u dostawcy.

Spółka od zakupu odzieży z logo firmy oraz okularów i sprzętu wędkarskiego przeznaczonego na testy oraz reklamę odlicza w momencie zakupu podatek VAT naliczony. Natomiast od przekazania powyższych towarów oraz odzieży przeznaczonej na cele reklamowe nie przekazuje podatku VAT.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że podstawą współpracy ze sklepami, w których prezentowane, a następnie sprzedawane są towary handlowe w postaci okularów oraz sprzętu wędkarskiego stanowią umowy (w znacznej większości ustne). Nie chodzi tu o narzucanie sposobu sprzedaży produktów przez właścicieli sklepów, ponieważ czynią to na własny rachunek, ale jak to się zwykle dzieje odpowiednie wyeksponowanie produktów i zapoznanie klienta z cechami danego wyrobu. Spółce bardzo zależy na dobrej współpracy z siecią sklepów, do których dostarcza swoje towary i na właściwym pokazaniu swoich wyrobów. Nie wpływa na marże przez nich stosowane, a zależy jej jedynie na pozyskaniu jak największej liczby zadowolonych klientów.

Na podstawie wspólnego porozumienia ze sklepami Spółka, aby lepiej wyeksponować wysokiej jakości towar w postaci okularów oraz ochronić go przed uszkodzeniem, wstawia go w gablotach będących własnością Spółki. Pozostałe towary nie wymagają szczególnej ochrony więc Spółka nie wpływa na sposób ich przechowywania, ponieważ towar stanowi własność sklepu i to on odpowiada na swoje ryzyko za sposób przechowywania i eksponowania. Towary są sprzedawane przez sklepy po ich wcześniejszym zakupie od Spółki. Spółka nie stosuje umów komisu. Gablota jest własnością Spółki (jest tylko udostępniona sklepowi), ale towar w niej umieszczony jest własnością danego sklepu. Chodzi tu przede wszystkim o właściwe wyeksponowanie okularów w odpowiednim oświetleniu i podkreślenie także ich walorów estetycznych. Bo praktyczne cechy i walory są już testowane w inny opisany poniżej sposób.

Spółka nie wpływa na sposób sprzedaży oraz wewnętrzne procedury handlowe stosowane przez kontrahentów. Towar jest już własnością klienta i tak naprawdę on odpowiada za sposób sprzedaży.

Powszechnie stosowaną zasadą jest to, że jeżeli dostawcy towaru zależy na dobrej współpracy handlowej oraz eksponowaniu jego towaru z możliwością ujawnienia oraz pokazania wszystkich jego walorów (towar nie tylko leży w gablocie, ale jest często pokazywany i udostępniany) przeznaczenie kilku sztuk wyrobu w celach ekspozycyjnych – testowych zarówno na terenie sklepu, jak i w terenie, poza nim. Oczywistą sprawą jest, że po jego wielokrotnym użyciu i intensywnym pokazywaniu towar się niszczy i zużywa, dlatego też nie jest już towarem pełnowartościowym, który zakupi potencjalny klient. Chyba, że cena zostanie obniżona. Towar ten przeznacza się na cele ekspozycyjne (reklamowe) – z reguły nie stanowi przedmiotu sprzedaży.

Test młotka” jest to test okularów stosowany głównie na targach i otwartych imprezach. Raczej nie stosuje się go w sklepach ponieważ skierowany jest do większego grona odbiorców. Jest najczęściej przeprowadzany przez Zarząd lub pracowników Spółki. Polega on na tym, że na drewnianym blacie lub kołku kładzie się parę okularów i uderza drewnianym młotkiem w celu potwierdzenia właściwości okularów, a dokładnie ich odporność na uderzenia z dużą siłą oraz upadkiem z dużej wysokości. Okulary W są bardzo wytrzymałe na uderzenia. Ich walory zostały zauważone w wielu krajach Europy, a nawet siły zbrojne niektórych krajów, które zaczęły wyposażać swoich żołnierzy w odpowiednie dla nich modele okularów. W Polsce nie są jeszcze tak bardzo znane i dlatego właściciele Spółki postawili sobie za cel rozpowszechnienie tego produktu ponieważ jak sami uważają jest to produkt bardzo dobrej jakości. Może stanowić również wyposażenie ochronne w zakładach przemysłowych i produkcyjnych. „Test młotka” jest również udostępniany na portalu Facebooka dostawcy czyli firmy W.

Towary przeznaczone zarówno na tzw. „Test młotka”, jak i pokazy testowe w sieci sklepów w żadnym z tych przypadków nie stanowią własności sklepów. Są im tylko przekazywane w celach demonstracyjnych (reklamowych), aż do momentu kiedy się zniszczą i trzeba je będzie wycofać ponieważ w wyniku wielokrotnego użytku czy uderzeń stracą swój właściwy wygląd. Oczywiście czas takich testów jest dość długi ponieważ są to towary wysokiej jakości. W momencie wydania z magazynu w celu przekazania do sklepu takich sztuk towaru Spółka zdejmuje je ze stanu towarów handlowych wyksięgowując jednocześnie w koszty zużycia lub reklamy ponieważ ma świadomość, iż nigdy nie będą stanowiły przedmiotu sprzedaży. Chyba, że znajdzie się osoba zainteresowana zakupem takiego lekko zniszczonego egzemplarza. Wówczas towar podlega sprzedaży, a wartość zakupu odnosi się w koszt własny sprzedaży towarów handlowych.

Towary przeznaczone na cele reklamowe i testowe nie stanowią własności sklepu, nie dochodzi do przeniesienia ich własności. W każdej chwili kiedy Spółka zażąda ich zwrotu powinny być zwrócone.

Ani okulary, ani pozostały sprzęt wędkarski do tej pory nie stanowiły prezentów o małej wartości. Zdarzały się natomiast przypadki przekazania przez Spółkę kilku egzemplarzy towarów na nagrody w konkursie lub zawodach, ale w takich przypadkach naliczano i odprowadzano do urzędu podatek VAT. Spółka stosuje natomiast w celu zachęcenia do sprzedaży (ale są to nieliczne przypadki) sprzedaż danego produktu za złotówkę, ale to tylko w określonych przypadkach i po spełnieniu pewnych limitów sprzedażowych.

Jeszcze jedną formą reklamy, jest tzw. reklama w mediach oraz na portalach internetowych. Spółka przekazuje do testowania pojedyncze sztuki towarów testerom, którzy sprawdzają ich sposób funkcjonowania w terenie czyli generalnie w miejscach, do których są przeznaczone (na łowiskach), a następnie testerzy przekazują swoje spostrzeżenia oraz uwagi w mediach społecznościowych (np. ...), czy też w specjalistycznej prasie wędkarskiej. Testerami są najczęściej osoby ze środowiska wędkarskiego (Prezes Zarządu Spółki jest wieloletnim miłośnikiem wędkarstwa), czyli osoby mające wiedzę i doświadczenie wędkarskie, potrafiące ocenić przydatność produktów bądź też ich negatywne cechy - nieprzydatne i niepożądane. Osoby te również nie otrzymują produktu na własność. Jeżeli są zainteresowane ich zakupem mają taką możliwość po uzyskaniu pewnego rabatu.

Spółka korzysta z reklam na łamach różnych pism i wydawnictw wędkarskich. Ponosi w tej chwili dość duże koszty z tym związane mając nadzieję, że to zaprocentuje wzrostem sprzedaży oraz pozyskaniem stałej bazy klientów. W prasie tej publikowane są bardzo ciekawe artykuły oraz zdjęcia wyrobów.

Owe okulary polaryzacyjne ze szkłami korekcyjnymi były testowane w terenie przez takich właśnie testerów, którzy w odpowiedni sposób potwierdzili ich przydatność i możliwość łowienia ryb w słońcu przy jednoczesnej bardzo dobrej widoczności przez osoby ze słabym wzrokiem (wadą wzroku) co wcześniej sprawiało im znaczną trudność. Opcja zakupu okularów ze szkłami korekcyjnymi na pewno wzbudza zainteresowanie wielu wędkarzy potrzebujących właśnie takiego rozwiązania. Ich sprzedaż ciągle wzrasta co potwierdza, że taka forma testowania ma sens. W tej chwili istnieje możliwość zamówienia bezpośrednio u dostawcy okularów z każdą wadą wzroku. Egzemplarze wykorzystane do testów również nie stanowiły własności osób testujących. Być może zostaną im sprzedane po obniżonej cenie, ale do tej pory jeszcze tego nie uczyniono. W dalszym ciągu stanowią przedmiot testów oraz element pokazowy.

W początkowym okresie przedstawicielami handlowymi były osoby zatrudnione na podstawie umów o pracę. Obecnie są to osoby prowadzące własną działalność gospodarczą i za wykonane usługi przedstawicielstwa handlowego obciążają Spółkę fakturami. Spółka jest jedynym przedstawicielem firmy W na Polskę. W zażyczył sobie, aby osoby dokonujące sprzedaży oraz prowadzące bezpośrednio rozmowy handlowe występowały w odzieży z logo firmy W. Spółka zakupu odzieży dokonuje bezpośrednio od firmy W. Odzież w postaci bawełnianych koszulek, bluzy dresowej oraz czapeczki nie ma charakteru wystawnego, a jedynie informacyjny dzięki umieszczonemu logo firmy W. Można powiedzieć, że spełnia również rolę odzieży roboczej. Raczej nie nadaje się do późniejszego wykorzystania wizytowego po godzinach pracy. Odzież nie jest własnością ani pracownika, ani przedstawiciela handlowego i podlega zwrotowi zwłaszcza jeżeli umowa trwa krótko. Jeżeli natomiast umowa trwa nadal, a koszulka np. się zużyła ponieważ musi być często prana (zwłaszcza w okresie upałów) podlega wymianie na nową. Osoba wykonujące pracę przedstawiciela handlowego musi być czysta i schludna - taki jest cel Zarządu.

W początkowym okresie Spółka była tylko przedstawicielem spółki W i tylko jej wyroby wprowadzała na rynek Polski. Od pewnego okresu zawiązała współpracę z firmą z Litwy dostarczającą do Polski sondy do połowu podwodnego ryb. Wystawiając się na targach i wystawach również prezentuje walory tego produktu przeznaczając na testy pojedyncze sztuki tego wyrobu. Za usługi reklamowe wyrobów tej firmy prezentowane na targach i wystawach wystawia dla dostawcy towaru faktury i obciąża dostawcę kosztami ponoszonej reklamy.

Obecnie Spółka rozpoczęła również współpracę z firmą dostarczającą sprzęt wędkarski w postaci wędek i pozostałego wyposażenia wędkarskiego. Ta współpraca dopiero się rozwija i jeszcze do końca nie wiadomo w jaki sposób będzie przebiegała Ale jeżeli dojdzie do jej rozwoju to również jakieś pojedyncze egzemplarze sztuk towarów będą musiały być przeznaczone na testy ponieważ każdy produkt, który trafia na rynek i ma się dobrze sprzedawać musi być poddany testom i ocenie jego przydatności przez klienta.

Z kolei w uzupełnieniu wniosku z dnia 1 czerwca 2018 r. wskazano, że sieć sklepów, w których sprzedawane są okulary oraz pozostały sprzęt wędkarski jest duża i ciągle się rozwija. Obejmuje teren całego kraju. Spółka nie zawarła z właścicielami sklepów pisemnych umów współpracy, są to porozumienia ustne. Ale dla swojego własnego bezpieczeństwa oraz wewnętrznych rozliczeń prowadzi wykaz sklepów, którym przekazała towar w celach demonstracyjnych - pokazowych. Spółka musi dla swoich własnych potrzeb prowadzić wykaz sklepów i osób, którym przekazała okulary do testowania, czy pokazywania ponieważ jest to towar drogi i nikogo nie jest stać na całkowity brak kontroli nad takimi sztukami towaru. Jest to przemyślane i odpowiedzialne przekazywanie pojedynczych sztuk towaru i musi służyć konkretnym celom handlowym. Towar udostępniany sklepom oraz innym osobom testującym stanowi cały czas własność Spółki, która może w każdej chwili zażądać jego zwrotu.

Okulary są towarem wysokiej jakości i nawet wielokrotne ich udostępnianie klientom sklepów nie powoduje ich bardzo szybkiego zużywania więc proces przekazywania takich sztuk towaru nie jest procesem częstym i nagminnym. Odbywa się to najczęściej na początku, przy rozpoczęciu współpracy z danym sklepem. Spółka ustnie uzgadnia, iż w momencie ewentualnego rozwiązania współpracy przeznaczony na testy towar ulega zwrotowi do Spółki. Jeżeli takie sztuki towaru są nadal w dobrym stanie jakościowym podlegają przekazaniu do innego punktu sprzedaży, a jeżeli towar ulegnie uszkodzeniu i nie nadaje się do dalszego pokazywania taka sztuka towaru jest niszczona lub ewentualnie może być sprzedana po obniżonej cenie.

Dwie sztuki okularów ze szkłami korekcyjnymi znajdują się cały czas na stanie Spółki. Nie zostały jeszcze odsprzedane osobom, które je testowały, ani nie zostały im przekazane nieodpłatnie. Udostępniono je tylko w celu wyrażenia swojej opinii, potwierdzenia sprawdzalności oraz przydatności w czasie połowu ryb. Podkreślenia wymaga fakt, iż osiągnięto cel i zainteresowanie tego rodzaju rozwiązaniami jest duże.

Nie podjęto jeszcze decyzji co do ich przekazania, ale najprawdopodobniej zostaną im sprzedane po udzieleniu rabatu z tytułu użytkowania.

Ilość pracowników w Spółce nie jest jakaś szczególnie duża. W ubiegłym roku zatrudnione były na umowę o pracę dwie osoby z czego jedna to pracownik administracyjno-biurowy. Obecnie są to trzy osoby zatrudnione w charakterze handlowców, wykonujące swoje zadania na podstawie umowy o współpracę handlową i prowadzące własną działalność gospodarczą. Do tej pory nie było zapisu w umowie o obowiązku wykonywania pracy w odzieży z logo firmy W. Obecnie kiedy ilość osób reprezentujących Spółkę wzrasta być może taki zapis w umowie się znajdzie. Jest to raczej umowa ustna, będąca wynikiem narzucenia przez właścicieli firmy W obowiązku reprezentowania przez handlowców oraz w kontaktach z klientami właściwego stroju odróżniającego ich od pozostałych osób w sklepach, które odwiedzają. Podkreślenia wymaga fakt, iż są to jedynie bawełniane koszulki z wyszytym lego firmy W oraz czapeczki z takim samym logo.

Stosunkowo do niedawna jedynie Prezes Zarządu Spółki budując samodzielnie bazę klientów wykonywał te czynności i na pewno nie nadużywał konieczności noszenia takiej odzieży. Ale obecnie zapewne dokona się stosownego zapisu w umowie oraz zaprowadzi ewidencję wydawania takich koszulek. Wcześniej nie było takiej potrzeby, ponieważ nie dochodziło do żadnych nadużyć z tego tytułu.

Koszulka i czapeczka po poprzednim pracowniku zatrudnionym przez okres około dwóch miesięcy została zniszczona i wyrzucona, ponieważ po intensywnym użytkowaniu nie nadawała się do dalszego użytkowania. Spółka podkreśliła, że są to bawełniane, granatowe koszulki i ewentualnie bluzy dresowe z wszytym logo firmy W i raczej nie nadają się do innych celów reprezentacyjnych. Ich głównym celem jest wyraźnie oznaczenie osoby występującej w kontaktach handlowych i taką rolę spełniają.

Spółka prowadzi swoją wewnętrzną dokumentację sztuk towarów przekazanych na testy lub do sklepów w celach pokazowych. Musi wiedzieć, któremu sklepowi i ile sztuk przekazała, aby ewentualnie dochodzić ich zwrotu.

Na „test młotka” raczej sklepom towaru Spółka nie udostępnia, ponieważ ten rodzaj testu przeprowadza samodzielnie korzystając z jednej lub dwóch do tego przeznaczonych sztuk towaru. Test ten przeprowadza się na dużych imprezach masowych typu targi i wystawy. Towar ten jak już wspomniano wyżej jest towarem wysokiej jakości i nie ulega rozpadnięciu po kilkukrotnym uderzeniu czy po upadku z wysokości. Nie ma potrzeby przeznaczania na ten cel większej ilości sztuk towaru.

Zwroty sztuk towarów przeznaczonych na testy raczej się nie zdarzają, ale jeżeli już do tego dochodzi Spółka odnotowuje ten fakt w swojej wewnętrznej ewidencji. Nie jest to towar handlowy podlegający dalszej odsprzedaży więc nie jest na tę okoliczność wystawiana faktura korygująca. Jeżeli ewentualnie doszłoby do uszkodzenia towaru przeznaczonego na testy sklep zwraca taką sztukę towaru co powinno być odnotowane w ewidencji wewnętrznej i jeżeli jest to uszkodzenie spowodowane zwykłym użytkowaniem, towar przeznaczony na testy powinien zostać wymieniony na towar nie uszkodzony.

Spółka nie jest zobowiązana przez dostawcę towaru czyli firmę W do przeprowadzania konkretnych testów. Jest to towar handlowy Spółki i jej wydatki na niego poniesione. Nikt nie narzuca od góry sposobu zaprezentowania towaru oraz pozyskania nowych klientów, ale to w interesie Spółki jest takie zaprezentowanie i podkreślenie cech towaru, które zaowocuje pozyskaniem klienta. Właściciele sklepów sprzedających okulary w swoich sklepach oczywiście prezentują ich cechy, ale nie chcąc ich porysować i uszkodzić robią to w ograniczony sposób i dlatego Zarząd Spółki podjął decyzję o udostępnianiu sklepom pojedynczych sztuk towaru, aby bez lęku o uszkodzenie robiły to chętnie i bez ograniczeń co zapewne przenosi się na wielkość obrotów ze sprzedaży.

Właściciele firmy W są jednak bardzo aktywni w mediach społecznościowych, gdzie bardzo często są zamieszczane różnego rodzaju testy i pokazy cech okularów (między innymi test młotka oraz upadki z dużych wysokości). Ale aby ktoś uwierzył w ich przydatność niestety należy mu to fizycznie udostępnić oraz umożliwić przetestowanie.

Okulary polaryzacyjne ze szkłami korekcyjnymi były testowane w terenie, w czasie połowu ryb przez wytrawnych wędkarzy, którzy są w stanie rzeczowo ocenić ich walory i przydatność dla osób takich jak oni. Okulary te najprawdopodobniej zostaną im sprzedane tym bardziej, iż nikt inny nie może z nich korzystać tylko osoba z tą konkretną wadą wzroku. Tym bardziej, że Spółce zależy na pozytywnej o nich opinii. Są to osoby potrafiące rzeczowo i wiarygodnie udowodnić przydatność tego typu okularów.

Okulary testowe to nie tylko te sztuki ze szkłami korekcyjnymi, ale również te uniwersalne czyli przeznaczone dla wszystkich pozostałych odbiorców. Podlegają one pokazom zarówno w sklepach, jak i w terenie nad wodą. Oczywistą sprawą jest, że w czasie ich wielokrotnego użytkowania przez sprzedawców czy testerów zużywają się i w efekcie mogą się nie nadawać do dalszej odsprzedaży tym bardziej, że nie są do sprzedaży przeznaczone. Właśnie dlatego, aby mogły być swobodnie przez sprzedawców udostępniane klientom bez obawy ich uszkodzenia służą celom pokazowym. Spółka przeznacza na ten cel po jednej góra dwie sztuki towaru i to nie dla wszystkich sklepów tylko tych największych, gdzie zainteresowanie nimi jest większe.

Osoby testujące okulary w różnych sytuacjach, zarówno w sklepach, jak i poza nimi umieszczają także swoje opinie na portalach społecznościowych co w dzisiejszych czasach odgrywa duże znaczenie ponieważ odbiór informacji w ten sposób przekazywanej trafia do dużej liczby potencjalnych klientów.

Prezes Spółki jak wcześniej już informowano jest zapalonym od dziecięcych lat sympatykiem wędkarstwa. Posiada dużą wiedzę w tej dziedzinie i nie bez powodu zajął się wprowadzeniem na rynek polski towarów, których deficyt zauważył przez te całe lata wędkowania. Między innymi są to właśnie okulary polaryzacyjne, które są niezbędne nad wodą i bardzo ułatwiają komfort wędkowania przy dużym nasłonecznieniu.

Testów czyli sprawdzenia cech tych okularów dokonują głównie wędkarze, do nich głównie skierowana jest oferta, ale i nie tylko. Oni dokładnie wiedzą czego poszukują. Ale w pierwszej kolejności zanim dokonają zakupu chcą mieć możliwość ich sprawdzenia. To właśnie oni w znacznej większości stają się późniejszymi klientami Spółki lub sklepów, w których sprzedawane są okulary. Ww. zabiegi oraz starania o klienta zaprocentowały ponieważ do końca kwietnia 2018 r. Spółka osiągnęła poziom obrotów ze sprzedaży prawie na poziomie obrotu osiągniętego w całym 2017 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółka dokonując przekazania towarów na cele reklamowe oraz testy i pokazy dla klientów w postaci okularów i sprzętu wędkarskiego oraz odzieży z logo dostawcy towaru ma obowiązek naliczyć i odprowadzić do urzędu skarbowego podatek VAT należny?

W momencie zakupu powyższych towarów Spółka dokonuje odliczenia podatku VAT naliczonego.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma obowiązku od przekazania towarów przeznaczonych na testy oraz na cele reklamowe związane z prezentacją cech swoich wyrobów oraz odzieży z logo firmy naliczać i odprowadzać do urzędu skarbowego podatku VAT należnego ponieważ nie jest to przekazanie na cele osobiste podatnika. Jest to przekazanie towarów w celu zapoznania się z cechami i specyfiką oferowanych towarów.

Nie dochodzi tu do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i usług i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W art. 7 ust. 1 ustawy postanowiono, iż przez dostawę towarów, o której mowa w artykule 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez dostawę towarów rozumie się również - w myśl artykułu 7 ust. 2 ustawy - przekazanie nieodpłatne przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, a w szczególności:

  1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
  2. wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia podatku kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Jednocześnie z treści art. 7 ust. 3 ustawy wynika, iż nie uznaje się za dostawę towarów przekazania materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

Z brzmienia art. 7 ust. 2 ustawy wynika wprost, że odnosi się on do takiego przekazania towarów, które nastąpiło wyłącznie na cele inne niż związane z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem.

Oznacza to, że przepis ten pomija takie przekazania towarów, które zostały dokonane na cele związane z przedsiębiorstwem prowadzonym przez podatnika.

Przepis ust. 3 tego artykułu określa tylko rodzaje towarów których przekazanie wskazane w ust. 2 - czyli na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem - zostało wyłączone z zakresu przedmiotowego opodatkowania - jest to przepis szczególny zawierający wyjątki w stosunku do ust. 2.

Należy zatem uznać, że przekazanie przez podatnika bez wynagrodzenia towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele związane z tym przedsiębiorstwem, w świetle art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług, nie stanowi dostawy towarów, nawet jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ich nabyciem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, że – tak jak wskazano w sentencji – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie opodatkowania udostępnienia będących własnością Spółki okularów polaryzacyjnych na rzecz sklepów, na tzw. test młotka oraz odzieży z logo dostawcy.

Zgodnie z art. 5 ustaw. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

  1. przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
  2. wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
  3. wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
  4. wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
  5. ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
  6. oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
  7. zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

  1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
  2. wszelkie inne darowizny
  • jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Stosownie do art. 7 ust. 3 cyt. ustawy przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Z powyższych uregulowań wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), jak również nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub ich części składowych, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących prezenty o małej wartości lub próbki. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Opodatkowaniu podlega również zużycie towarów należących do przedsiębiorstwa na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Z kolei na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W myśl art. 8 ust. 2 ww. ustawy za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

  1. użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
  2. nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z powyższego przepisu wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, muszą być spełnione określone warunki:

  • w przypadku użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa – użycie ich do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika oraz istnienie prawa podatnika do odliczenia - w całości lub w części - podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych (warunki te muszą być spełnione łącznie),
  • w przypadku świadczenia usług – świadczenie ich do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 103 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 1a-4 oraz art. 33 i art. 33b.

Z wniosku wynika, że Spółka zajmuje się m.in. handlem wysokiej klasy okularami ochronnymi z polaryzacją. Głównymi dostawcami towarów handlowych są podmioty z krajów Unii Europejskiej z Danii oraz Litwy. Spółka nie posiada własnych sklepów, sprzedaż realizuje poprzez współpracę ze sklepami wędkarskimi oraz sportowymi, które nabywają towar na własność, natomiast Spółka udostępnia gablotę celem właściwego wyeksponowania i podkreślenia walorów estetycznych okularów. Rozpoczynając współpracę z kontrahentem, Spółka przeznacza pojedyncze sztuki wyrobu na cele demonstracyjne – testowe. W takim przypadku towar stanowi własność Spółki, nie następuje przeniesienie prawa własności na rzecz sklepu, a Spółka prowadzi ewidencję przekazanych sklepom okularów, jak również ewidencję zwrotów. W czasie pokazów na targach i wystawach Spółka dokonuje tzw. „testu młotka” potwierdzającego odporność okularów na uderzenia i zgniecenia. Ponadto pracownicy Spółki, jak i przedstawiciele handlowi, zgodnie z zaleceniami dostawcy okularów, występują w koszulkach, bluzach dresowych oraz czapkach z wyszytym logo dostawcy. Spółka dokonuje zakupu odzieży z logo bezpośrednio u dostawcy. Odzież ta spełnia rolę odzieży roboczej, nie nadaje się do wykorzystania po godzinach pracy. Odzież nie jest własnością pracownika, ani przedstawiciela handlowego i podlega zwrotowi, natomiast w przypadku zużycia podlega wymianie na nową. Z tytułu zakupu towarów Spółka odlicza podatek naliczony w momencie zakupu, natomiast z tytułu ich przekazania na cele reklamowe nie nalicza podatku.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że istotą dostawy towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Mowa jest tu o tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Definicja ta wskazuje, że istotny jest przede wszystkim ekonomiczny, a nie prawny aspekt transakcji, gdyż w przypadku tym nie musi nastąpić przeniesienie własności towarów w rozumieniu prawa cywilnego.

Spośród czynności „przeniesienia prawa rozporządzenia towarami jak właściciel” można wymienić takie czynności jak: sprzedaż, zamianę oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu, tj. nie tylko uprawnienia do korzystania z nabytych towarów, ale i obciążenia oraz wyzbycia się własności.

W przedmiotowej sprawie nie mamy w ogóle do czynienia z przeniesieniem prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, gdyż jak wskazano w opisie stanu faktycznego zarówno okulary stanowiące egzemplarze pokazowe w sklepach, przeznaczone na tzw. testy w tym test młotka jak również odzież z logo dostawcy, nie są przekazywane na rzecz podmiotów trzecich na własność.

Zatem uwzględniając brzmienie ww. przepisów, przyjmując, że – jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego – nie dochodzi do przekazania prawa do dysponowania towarem jak właściciel, nie można uznać, że w opisanym we wniosku stanie faktycznym w odniesieniu do przekazania okularów jak również odzieży, doszło do dostawy towarów. Towary te stanowią cały czas własność Spółki. Tym samym w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 7 ust. 1, jak również art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

A zatem czynność przekazania stanowiących własnością Spółki okularów na cele ekspozycyjne (reklamowe), czy testowe (tzw. test młotka, testowanie przez testerów), jak również przekazanie zleceniobiorcom i pracownikom Spółki odzieży z logo nie można uznać za czynność, która podlega opodatkowaniu na podstawie art. 7 ust. 1 i ust. 2 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług.

Przekazania ww. towarów nie można również uznać za podlegające opodatkowaniu odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z tym, że pozostają one własnością Spółki (stanowią jej towar) należy w analizowanym przypadku odnieść się do treści art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy.

Aby uznać dane świadczenie za zrównane z odpłatnym świadczeniem usług muszą być spełnione następujące warunki:

  • towary muszą być częścią przedsiębiorstwa podatnika;
  • towary muszą być użyte do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika;
  • podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Tylko łączne zaistnienie wszystkich ww. przesłanek umożliwia objęcie zakresem opodatkowania usług świadczonych nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony, nieodpłatne świadczenie nie podlega opodatkowaniu.

W tym zakresie szczególnie istotne jest ustalenie celu świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona.

Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że przeznaczenie stanowiących własność Spółki okularów polaryzacyjnych do sklepów jako egzemplarze pokazowe/testowe („po jednej góra dwie sztuki towaru i to nie dla wszystkich sklepów tylko tych większych, gdzie zainteresowanie nimi jest większe”), jak również na tzw. test młotka, służy celom promocyjno-reklamowym, mając za zadanie przedstawienie ich walorów użytkowych i pozyskanie jak najszerszego grona klientów. Jak wynika z wniosku czas użytkowania okularów polaryzacyjnych jest długi ze względu na wysoką jakość. Zatem skoro przeznaczenie okularów na ww. cele ma na celu wzrost sprzedaży i pozyskanie bazy klientów, i – jak wynika z wniosku – przekłada się na wzrost poziomu osiągniętych obrotów ze sprzedaży, należy przyjąć, że czynności te mają pośredni związek z wykonywaną działalnością gospodarczą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem w tak opisanych okolicznościach ich „przekazanie” nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług również na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z kolei odnośnie odzieży z logo dostawcy należy zauważyć, że jak wskazano we wniosku Spółka jest jedynym przedstawicielem dostawcy okularów na Polskę. Dostawca zażyczył sobie, aby osoby dokonujące sprzedaży oraz prowadzące bezpośrednio rozmowy handlowe występowały w odzieży z wszytym logo firmy. Zakupu odzieży Spółka dokonuje bezpośrednio od dostawcy, a następnie przekazuje ją pracownikom oraz przedstawicielom handlowym. Odzież w postaci bawełnianych koszulek, bluzy dresowej oraz czapeczki „nie ma charakteru wystawnego, a jedynie informacyjny dzięki umieszczonemu logo firmy W. Można powiedzieć, że spełnia również rolę odzieży roboczej. Raczej nie nadaje się do późniejszego wykorzystania wizytowego po godzinach pracy. Odzież nie jest własnością ani pracownika, ani przedstawiciela handlowego i podlega zwrotowi zwłaszcza jeżeli umowa trwa krótko. Jeżeli natomiast umowa trwa nadal, a koszulka np. się zużyła, ponieważ musi być często prana (zwłaszcza w okresie upałów) podlega wymianie na nową. Osoba wykonująca pracę przedstawiciela handlowego musi być czysta i schludna - taki jest cel Zarządu”. Z powyższego zatem wynika, że ww. odzież nie będzie użyta do innych celów niż działalność gospodarcza. Udostępnianie odzieży wpisuje się w ogólną strategię biznesową i reklamową Spółki, skutkiem czego ma służyć zwiększeniu rozpoznawalności marki okularów, a tym samym wzrostowi sprzedaży produktów przez Spółkę.

W rezultacie, biorąc pod uwagę, że głównym celem jest promowanie marki okularów i „wyraźne oznaczenie osoby występującej w kontaktach handlowych”, a wykorzystanie opisanej we wniosku odzieży z wszytym logo do celów prywatnych nie ma miejsca uznać należy, że udostępnienie związane jest z działalnością gospodarczą Spółki.

Zatem w opisanych okolicznościach czynności udostępnienia pracownikom i przedstawicielom handlowym odzieży z wszytym logo nie stanowi czynności, która podlega opodatkowaniu w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, w związku z brakiem opodatkowania czynności udostępnienia sklepom na cele testowe/pokazowe oraz na tzw. test młotka stanowiących własność Spółki okularów polaryzacyjnych i odzieży z logo dostawcy, podzielić należy wyrażone we wniosku stanowisko, zgodnie z którym, Spółka nie będzie zobowiązana do naliczenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego podatku należnego.

Należy jednak w tym miejscu zauważyć, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem Spółki przedstawionym we wniosku, zgodnie z którym przekazanie przez podatnika bez wynagrodzenia towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele związane z tym przedsiębiorstwem, w świetle art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług, nie stanowi dostawy towarów, nawet jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ich nabyciem.

Jak wykazano bowiem brzmienie art. 7 ust. 2 ustawy stanowi, że opodatkowaniu podlegają wszelkie nieodpłatne przekazania, należących do podatników towarów niezależnie od tego, czy następują one na cele prowadzonej działalności gospodarczej, czy też nie.

Powyżej powołane regulacje przewidują opodatkowanie czynności nieodpłatnego przekazania towarów dokonywanych przez podmioty gospodarcze, z wyłączeniem towarów wymienionych w art. 7 ust. 3 ustawy.

Zatem wbrew opinii wyrażonej we wniosku w przypadku, gdy podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, nieodpłatne przekazanie towarów podlega opodatkowaniu, jako zrównane z odpłatną dostawą, niezależnie od tego czy przekazania podatnik dokonuje na cele związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem czy na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem.

Tym samym, oceniając całościowo stanowisko wyrażone we wniosku, należało uznać je za nieprawidłowe.

Końcowo należy wskazać, że w zakresie zagadnienia związanego z opodatkowaniem przekazania testerom okularów polaryzacyjnych, w tym ze szkłami korekcyjnymi oraz sprzętu wędkarskiego wydano postanowienie znak 0115-KDIT1-1.4012.272.2018.2.DM.

Ponadto należy zauważyć, że interpretacja nie dotyczy – nieobjętych przedmiotem zapytania – kwestii zawartych we wniosku związanych z dokumentowaniem usług reklamowych świadczonych na rzecz kontrahenta z Litwy, przekazaniem na nagrody w konkursach i zawodach kilku egzemplarzy towarów, czy też postępowania w zakresie rozliczania w kosztach towarów przeznaczonych na testy.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że uprawnienie Spółki do odliczenia podatku naliczonego przyjęto jako element stanu faktycznego, a zatem powyższe nie było przedmiotem interpretacji indywidualnej.

Niniejszą interpretację wydano na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że jeżeli w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej, zostanie ustalony odmienny od przedstawionego we wniosku stan faktyczny, niniejsza interpretacja nie wywrze skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu

Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17,43-300 Bielsko-Biała.