IPPB2/415-353/13-2/MG | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Zakres skutków podatkowych udostępniania osobie fizycznej na podstawie umowy o zarządzanie mienia Spółki oraz pokrywania przez Spółkę lub zwrotu kosztów eksploatacji sprzętu oraz kosztów noclegów, przejazdów krajowych i zagranicznych, związanych z wykonywaniem kontraktu w części dotyczącej braku powstania po stronie osoby zarządzającej przychodu z tytułu pokrywania lub zwrotu przez Spółkę kosztów noclegów, przejazdów krajowych i zagranicznych oraz w pozostałej części.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 08.05.2013 r. (data wpływu 10.05.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych udostępniania osobie fizycznej na podstawie umowy o zarządzanie mienia Spółki oraz pokrywania przez Spółkę lub zwrotu kosztów eksploatacji sprzętu oraz kosztów noclegów, przejazdów krajowych i zagranicznych, związanych z wykonywaniem kontraktu – jest:

  • nieprawidłowe - w części dotyczącej braku powstania po stronie osoby zarządzającej przychodu z tytułu pokrywania lub zwrotu przez Spółkę kosztów noclegów, przejazdów krajowych i zagranicznych,
  • prawidłowe - w pozostałej części.

UZASADNIENIE

W dniu 10.05.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych udostępniania osobie fizycznej na podstawie umowy o zarządzanie mienia Spółki oraz pokrywania przez Spółkę lub zwrotu kosztów eksploatacji sprzętu oraz kosztów noclegów, przejazdów krajowych i zagranicznych, związanych z wykonywaniem kontraktu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadząca działalność o profilu informatyczno - technologicznym, zamierza zawrzeć z osobą fizyczną umowę o zarządzanie kontraktem. Na podstawie umowy o zarządzanie Spółka powierzy osobie fizycznej zarządzanie strategicznym dla Spółki kontraktem na realizację określonej inwestycji. Na podstawie umowy o zarządzenie kontraktem osoba fizyczna, posiadająca wiedzę i doświadczenie w zakresie przedmiotu realizowanego kontraktu (w tym przypadku IT, nowych technologii, oraz ITS - Inteligentne Systemy Transportowe) będzie: sprawowała kierownictwo i nadzór nad realizacją inwestycji, reprezentowała Spółkę przed inwestorem, podwykonawcami i dostawcami, kierowała pracami pracowników Spółki, koordynowała prace wielu podwykonawców i dostawców biorących udział w realizacji kontraktu, dbała, aby obowiązki nałożone na Spółkę były wykonywane terminowo i należycie, opracowywała z zarządem Spółki plany działania w obszarze kontraktu, nadzorowała merytorycznie dokumentację tworzoną w ramach realizacji inwestycji, wnioskowała o zawieranie przez Spółkę niezbędnych umów w zakresie nabywania towarów i usług na potrzeby realizacji inwestycji, minimalizowała koszty realizacji inwestycji, zgłaszała Spółce z wyprzedzeniem wszelkie zagrożenia i ryzyka związane z realizacją inwestycji.

Powierzenie osobie fizycznej - posiadającej wiedzę i doświadczenie w obszarze realizowanego kontraktu - zarządzania strategicznym dla Spółki kontraktem ma na celu doprowadzenie do sprawnej, terminowej jego realizacji zgodnie z oczekiwaniami inwestora i zminimalizowanie ryzyka (w szczególności finansowego) po stronie Spółki, które może powstać np. z tytułu odpowiedzialności odszkodowawczej lub naliczonych przez inwestora kar umownych za opóźnienia lub wady realizowanej inwestycji lub inne przypadki niewłaściwego realizowania kontraktu, które opisane są w kontrakcie z inwestorem.

Umowa o zarządzanie zobowiązuje osobę fizyczną do:

  • szczególnej dbałości o interesy spółki oraz do wykonywania powierzonych zadań, celów i obowiązków ze szczególną starannością,
  • osobistego świadczenia usług (osoba fizyczna nie może powierzyć wykonania zadań wynikających z kontraktu osobie trzeciej bez pisemnej zgody Spółki),
  • przestrzegania obowiązujących przepisów prawa oraz przepisów wewnętrznych obowiązujących w Spółce.

Umowa o zarządzanie będzie przewidywała m.in.:

  • szczegółowy zakres praw i obowiązków osoby fizycznej realizującej umowę o zarządzanie kontraktem,
  • ograniczenie w zakresie uprawnień do reprezentowania Spółki poprzez ograniczenie zaciągania przez osobę fizyczną zobowiązań w imieniu Spółki do określonej kwoty, powyżej której wymagana będzie uprzednia, pisemna zgoda Spółki,
  • odpowiedzialność osoby fizycznej za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o zarządzanie na zasadach ogólnych, z ograniczeniem odpowiedzialności do określonej w umowie kwoty (z wyłączeniem przypadków wyrządzenia szkody z winy umyślnej, naruszenia zakazu konkurencji i naruszenia tajemnicy przedsiębiorstwa, w których ograniczenie kwotowe odpowiedzialności nie obowiązuje),
  • realizację przez osobę fizyczną prac w ramach realizacji umowy o zarządzanie w czasie i miejscu przez nią określonym z uwzględnieniem rozmiarów i rodzajem powierzonych zadań oraz specyfiką kontraktu, przy czym Spółka może żądać aby osoba fizyczna uzgadniała z nią miejsce i sposób wykonywania umowy o zarządzanie oraz zlecać jej w ramach umowy wyjazdy krajowe i zagraniczne związane z realizacją inwestycji; umowa może być także wykonywana z każdego miejsca z dostępem do sieci internetowej,
  • obowiązek zachowania tajemnicy oraz sankcje za naruszenie tajemnicy przedsiębiorstwa,
  • zakaz konkurencji oraz sankcje za jego naruszenie,
  • okres i warunki wypowiedzenia umowy,
  • miesięczne ryczałtowe wynagrodzenie osoby fizycznej za świadczenie usług zarządzania kontraktem oraz premię po zakończeniu kontraktu, jeżeli zostanie on zakończony terminowo, zgodnie z warunkami kontraktu i bez zastrzeżeń ze strony inwestora oraz bez kar umownych i odszkodowań nałożonych na Spółkę,
  • zapis, zgodnie z którym w celu wykonywania umowy o zarządzanie kontraktem osobie fizycznej zostanie zapewniona możliwość wykonywania umowy w siedzibie Spółki lub jej oddziałach oraz zostanie udostępniony: służbowy samochód osobowy, komputer (laptop), telefon komórkowy, będące własnością Spółki, a Spółka będzie pokrywała koszty eksploatacji ww. samochodu (w tym koszty paliwa) i sprzętu (w tym koszty rozmów telefonicznych), koszty przejazdów (przelotów) krajowych i zagranicznych oraz koszty noclegów (np. hotelu) osoby fizycznej, poniesione w związku z realizacją umowy o zarządzanie kontraktem. Umowa będzie wyraźnie przewidywała, że udostępnienie ww. mienia Spółki oraz zwrot kosztów eksploatacyjnych, kosztów noclegów, przejazdów (przelotów) krajowych i zagranicznych będzie następowało wyłączenie w związku i na potrzeby realizacji umowy o zarządzanie kontraktem, a nie na cele prywatne. Zwrot poniesionych przez osobę fizyczną kosztów będzie następował na podstawie stosownych dokumentów uwzględniających rodzaj i zakres poniesionych wydatków.

Spółka wyjaśnia, że realizacja inwestycji, której zarządzanie zostanie powierzone osobie fizycznej, ma miejsce w innym mieście niż główna siedziba Spółki (w miejscowości, w której Spółka posiada jeden ze swoich oddziałów) i innym niż miejsce zamieszkania osoby fizycznej.

Spółka wyjaśnia, że umowa o zarządzanie będzie głównie realizowana w W., T. i K., nie wykluczone są jednak inne miejscowości, w których umowa może być realizowana.

W przyszłości Spółka planuje zawierać podobne umowy na zasadach opisanych powyżej z innymi osobami fizycznymi posiadającymi odpowiednią wiedzę i doświadczenie lub prowadzącymi działalność gospodarczą we własnym imieniu i na własny rachunek w zakresie kontraktów realizowanych przez Spółkę.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.
  1. Czy koszty Spółki poniesione na utrzymanie i eksploatację wydanego osobie zarządzającej sprzętu (samochodu służbowego, w tym koszty paliwa, komputera, telefonu komórkowego, w tym koszty rozmów telefonicznych), koszty amortyzacji sprzętu, wydatki i opłaty na powierzchnię biurową w siedzibie lub oddziale Spółki, udostępnioną osobie zarządzającej oraz koszty poniesione jako zwrot wydatków za przejazdy, przeloty (krajowe i zagraniczne), noclegi, poniesione w celu realizacji umowy o zarządzanie przez osobę fizyczną, będą stanowiły dla Spółki koszty uzyskania przychodów...
  2. Czy nieodpłatne udostępnienie osobie fizycznej mienia Spółki w postaci samochodu służbowego, komputera (laptopa), telefonu komórkowego, powierzchni biurowej w siedzibie lub oddziale Spółki w celu wykonywania kontraktu o zarządzanie, a także wydatki poniesione przez osobę zarządzającą, w związku z wykonywaniem powierzonych mu obowiązków na eksploatację sprzętu (w tym paliwo, rozmowy telefoniczne), koszty noclegów (hotel), przejazdów (bilety kolejowe, lotnicze) krajowych i zagranicznych, zwrócone lub zapłacone bezpośrednio przelewem przez Spółkę na podstawie stosownych dokumentów finansowych, stanowią dodatkowy przychód osoby zarządzającej i należy je doliczyć do przychodu podatnika, od którego Wnioskodawca jest zobowiązany pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych...

Przedmiotowa interpretacja wydana została w zakresie pytania Nr 2 w odniesieniu do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wniosek w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w odniesieniu do pytania Nr 1 zostanie rozpatrzony odrębnie.

Stanowisko Wnioskodawcy,

W zakresie pytania Nr 2:

Udostępnienie przez Spółkę do używania osobie fizycznej zarządzającej kontraktem: służbowego samochodu, komputera (laptop), telefonu komórkowego, powierzchni biurowej w siedzibie lub oddziale Spółki w celu wykonywania umowy o zarządzanie, a także zwracane przez Spółkę wydatki na eksploatację służbowego samochodu i sprzętu (w tym koszty paliwa i rozmów telefonicznych), koszty przejazdów (przelotów) krajowych i zagranicznych oraz koszty noclegów (np. hotelu) osoby fizycznej ponoszone w związku z realizacją umowy o zarządzanie kontraktem Spółki przez osobę fizyczną, nie stanowią przychodu osoby fizycznej zarządzającej kontraktem Spółki na podstawie art. 13 pkt 9 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm., dalej: updof). Jednocześnie Spółka nie jest zobowiązana do obliczenia, pobrania i wpłacenia zaliczki na podatek dochodowy z tego tytułu.

Spółka wyjaśnia, że kontrakt o zarządzanie jest typem umowy nienazwanej, opartej zgodnie z art. 750 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), na umowie zlecenia i umowie o świadczenie usług. Przez zawarcie kontraktu o zarządzanie przyjmujący zlecenie zobowiązuje się za wynagrodzeniem do stałego wykonywania czynności zarządzania kontraktem zleceniodawcy w jego imieniu i na jego rzecz. Ponoszenie przez Spółkę wydatków na rzecz zleceniobiorcy, będzie wynikało z umowy zawartej przez strony. Zwrot kosztów przez Spółkę, poniesionych przez zarządzającego będzie następował na podstawie stosownych dokumentów, uwzględniających rodzaj i zakres poniesionych wydatków.

Zgodnie z zawartą umową zarządzający w związku z odbywaniem podróży, mających związek z wykonywaniem powierzonych mu obowiązków otrzyma zwrot kosztów przejazdów, przelotów, kosztów pobytu w hotelach, a Spółka w celu wykonywania usług zarządzania udostępni służbowy samochód, laptop, telefon komórkowy, powierzchnię biurową w siedzibie lub oddziale Spółki.

Spółka wyjaśnia, że w ramach świadczenia usług do obowiązków osoby fizycznej zarządzającej kontraktem będzie należało m.in. odbywanie podróży w związku z wykonywaniem powierzonych jej obowiązków (np. do miejscowości, w której realizowany jest kontrakt, do miejscowości, w której znajduje się siedziba spółki lub jej oddziały z miejsca zamieszkania osoby fizycznej). Umowa będzie wykonywana również za pośrednictwem sieci internetowej przy użyciu komputera, część czynności może być wykonywanych przy pomocy telefonu komórkowego.

W ocenie Spółki udostępnione osobie fizycznej zarządzającej kontraktem Spółki mienie w postaci powierzchni biurowej, samochodu służbowego, laptopa, telefonu komórkowego stanowią podstawowe narzędzia pracy (środki techniczne) niezbędne do wykonywania usług zleconych osobie fizycznej, które nie stanowią przysporzenia (przychodu) dla tej osoby.

Zdaniem Wnioskodawcy majątek Spółki używany przez osobę zarządzającą tylko do celów służbowych nie może być uznany za nieodpłatne świadczenie, od którego Spółka powinna pobrać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Udostępnienie osobie zarządzającej sprzętu firmowego ma tylko zabezpieczyć realizację kontraktu i służy jego prawidłowej realizacji. Udostępnione środki techniczne niezbędne są do świadczenia usług, ponieważ odpowiadają pracy menedżera, wykonywanej na podstawie zawartej umowy o zarządzanie kontraktem.

Spółka wyjaśnia, że powszechne w działalności gospodarczej przedsiębiorców jest udostępnianie pracownikom, osobom zatrudnionym w oparciu o umowy cywilnoprawne narzędzi umożliwiających wykonywanie powierzonych usług. Tymi narzędziami są przede wszystkim: biuro (gabinet), samochód służbowy, komputer i telefon komórkowy, które w świetle doświadczenia życiowego nie służą wzbogaceniu osoby zarządzającej, a jedynie umożliwiają prawidłowe wykonanie kontraktu i realizację powierzonych obowiązków.

Również przyznane zarządzającemu w związku z wykonywaniem umowy o zarządzanie kontraktem świadczenia z tytułu wydatków związanych ze zwrotem kosztów na podstawie zawartego kontraktu o zarządzanie, tj. zwrot kosztów eksploatacyjnych, kosztów przejazdów, przelotów, kosztów pobytu w hotelach, nie stanowią przychodów osoby zarządzającej kontraktem z tytułu działalności wykonywanej osobiście podlegających opodatkowaniu. Wnioskodawca nie jest w związku z tym zobowiązany do poboru zaliczek na podatek dochodowy. Zwracane przez Spółkę ww. koszty nie służą i w żaden sposób nie stanowią przysporzenia majątkowego po stronie osoby zarządzającej, lecz stanowią uzasadnione specyfiką kontraktu podstawowe narzędzia i koszty służące realizacji kontraktu pozostające w związku przyczynowym z realizowanymi przez osobę zarządzającą obowiązkami i przychodami Spółki.

Ponoszone przez Spółkę wydatki na rzecz osoby fizycznej na podstawie zawartej z nią umowy o zarządzanie kontraktem, związane z udostępnieniem i eksploatacją biura, samochodu służbowego, telefonu komórkowego, komputera, a także zwrot kosztów przejazdów, przelotów i noclegów nie stanowią elementu jego dodatkowego wynagrodzenia i nie są przychodami w rozumieniu art. 13 pkt 9 updof, Spółka nie jest również zobowiązana - zgodnie z art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1 updof - do obliczania, pobierania i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy z ww. tytułu.

Zdaniem Spółki jedynie miesięczne wynagrodzenie oraz premia, które zostaną wypłacone osobie fizycznej z tytułu realizacji umowy o zarządzanie kontraktem będą przychodami z działalności wykonywanej osobiście, wymienionej w art. 10 ust. 1 pkt 2 updof. W myśl przepisu art. 13 pkt 9 updof, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7. Jedynie od wypłacanego miesięcznego wynagrodzenia i premii wypłaconej osobie zarządzającej, Spółka będzie zobowiązana w oparciu o art. 27 ust. 1, 41 ust. 1, 42 ust. 1 updof z uwzględnieniem art. 22 ust. 9 pkt 5 updof, do obliczenia, poboru i wpłacenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Takiego przychodu w ocenie Spółki nie stanowią natomiast udostępnione osobie zarządzające świadczenia z tytułu udostępnienia sprzętu, biura oraz pokrywania kosztów przejazdów, przelotów, noclegów. Zdaniem Spółki istotą umowy o zarządzanie, jest odpłatne i stałe zarządzanie np. częścią przedsiębiorstwa, w tym przypadku określonym kontraktem Spółki w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy. Wynika stąd wniosek, że majątek Spółki używany przez osobę zarządzającą tylko do celów służbowych nie może być uznany za nieodpłatne świadczenie, od którego Spółka powinien pobrać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Udostępnienie osobie zarządzającej sprzętu firmowego ma tylko zabezpieczyć realizację kontraktu menedżerskiego. Przychód z nieodpłatnych świadczeń mógłby powstać jedynie wówczas, gdy osoba zarządzająca wykorzysta ten sprzęt i poniesie koszty w celach osobistych. Wtedy też Spółka powinna pobrać zaliczki na podatek dochodowy.

Spółka nie podziela poglądu wyrażonego w wyroku NSA z dnia 06.12.2012 r., sygn. II FSK 709/11 oraz w wyroku NSA z dnia 27 listopada 2007 r., II FSK 1389/07, (Lex nr 374793) zgodnie, z którymi: „skoro zgodnie z art. 11 ust. 1 updof, przychodem jest określone w kontrakcie wynagrodzenie za wykonywanie określonych czynności, jak również wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, to wydatki uznane za elementy dodatkowego wynagrodzenia osoby zarządzającej spółką (w rozpatrywanym przypadku koszty, jakie spółka ponosi w związku z eksploatacją środków majątkowych udostępnionych zleceniobiorcom, tj. samochodów, komputerów i telefonów.), stanowią przychody w rozumieniu art. 13 pkt 9 updof a ich wielkość wpływa na kształt podstawy opodatkowania osoby zarządzającej spółką. Wskazane wydatki odpowiadają bowiem pracy menedżera wykonywanej na podstawie zawartej umowy o zarządzaniu przedsiębiorstwem.

Interpretacja przepisów przedstawiona w ww. wyrokach nie odpowiada istocie kontraktu o zarządzanie (kontraktu menedżerskiego), nie znajduje również uzasadnienia w świetle zasad doświadczenia życiowego. Trudno zgodzić się z interpretacją, zgodnie z którą korzystanie przez menedżera zatrudnionego na kontrakcie w danej firmie i korzystającego ze sprzętu tej firmy skutkuje powstaniem przychodu dla menedżera. W ocenie Spółki nie można w takim przypadku przypisać menedżerowi przysporzenia powodującego powstanie przychodu. Jeżeli udostępniony sprzęt, biuro a także zwrot wydatków za przejazdy, noclegi następuje w związku z wykonywanymi dla Spółki przez osobę zarządzającą czynnościami, uzasadnionymi dodatkowo wykonywaniem usług w różnych miastach znacznie od siebie oddalonych, takie świadczenia nie stanowią żadnego przysporzenia po stronie osoby zarządzającej, nie generują korzyści majątkowej po stronie odbiorcy.

Przyjęcie stanowiska prezentowanego w ww. wyrokach prowadziłoby do nielogicznych i nieuzasadnionych wniosków, na podstawie których Spółka powinna doliczać do przychodu każdego pracownika np. handlowca czy osoby realizującej kontrakt wartość udostępnionego biura, samochodu, komputera, telefonu, wypłaconej diety, kosztów przejazdów, biletów, noclegów ponoszonych w celu realizowania obowiązków pracowniczych.

Zdaniem Spółki również po stronie osoby zarządzającej, zatrudnionej w oparciu o umowę cywilnoprawną nie powstaje dodatkowy przychód, jeżeli udostępniony sprzęt i ponoszone koszty i wydatki związane są z realizowaną dla Spółki umową o zarządzanie.

Podkreślić również należy, że koszty podatkowe z tytułu kontraktu o zarządzanie ustalane są w tej samej wysokości co koszty pracownika na etacie, gdyż charakter czynności świadczonych przez osobę zarządzającą na podstawie kontraktu jest zbliżony do czynności wykonywanych w ramach umowy o pracę. Osoba zarządzająca nie ma możliwości wykazania podwyższonych kosztów uzyskania przychodu z tytułu realizacji umowy o zarządzanie.

Zdaniem Spółki dopiero w sytuacji, w której sprzęt należący do Spółki, a także inne koszty (np. przejazdy, noclegi) byłyby wykorzystywane (ponoszone) w celach osobistych, można mówić o nieodpłatnym świadczeniu na rzecz osoby zarządzającej i powstaniu przysporzenia w jej majątku podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe w części dotyczącej braku powstania po stronie osoby zarządzającej przychodu z tytułu pokrywania lub zwrotu przez Spółkę kosztów noclegów, przejazdów krajowych i zagranicznych, natomiast w pozostałej części za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści powołanego przepisu wynika zatem, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy bądź, od których Minister Finansów zaniechał poboru podatku, w drodze rozporządzenia.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy stanowi, iż źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy, w myśl art. 13 pkt 9 cytowanej ustawy, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menadżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychodu z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Oznacza to, że przychody uzyskane z tego tytułów stanowią zawsze przychody z działalności wykonywanej osobiście, nawet jeżeli tego rodzaju umowy zawierane są w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej.

Z treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy wynika, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W świetle powyższego, za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania (art. 11 ust. 2 ww. ustawy).

Na podstawie art. 11 ust. 2a ustawy wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

  1. jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
  2. jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
  3. jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
  4. w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

W myśl art. 41 ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka zamierza zawrzeć z osobą fizyczną umowę o zarządzanie kontraktem. Na podstawie umowy o zarządzanie Spółka powierzy osobie fizycznej zarządzanie strategicznym dla Spółki kontraktem na realizację określonej inwestycji. Na podstawie umowy o zarządzenie kontraktem osoba fizyczna, posiadająca wiedzę i doświadczenie w zakresie przedmiotu realizowanego kontraktu będzie sprawowała kierownictwo i nadzór nad realizacją inwestycji, reprezentowała Spółkę przed inwestorem, podwykonawcami i dostawcami, kierowała pracami pracowników Spółki, koordynowała prace wielu podwykonawców i dostawców biorących udział w realizacji kontraktu, dbała, aby obowiązki nałożone na Spółkę były wykonywane terminowo i należycie, opracowywała z zarządem Spółki plany działania w obszarze kontraktu, nadzorowała merytorycznie dokumentację tworzoną w ramach realizacji inwestycji, wnioskowała o zawieranie przez Spółkę niezbędnych umów w zakresie nabywania towarów i usług na potrzeby realizacji inwestycji, minimalizowała koszty realizacji inwestycji, zgłaszała Spółce z wyprzedzeniem wszelkie zagrożenia i ryzyka związane z realizacją inwestycji. Umowa o zarządzanie zobowiązuje osobę fizyczną do szczególnej dbałości o interesy spółki oraz do wykonywania powierzonych zadań, celów i obowiązków, osobistego świadczenia usług (osoba fizyczna nie może powierzyć wykonania zadań wynikających z kontraktu osobie trzeciej bez pisemnej zgody Spółki), przestrzegania obowiązujących przepisów prawa oraz przepisów wewnętrznych obowiązujących w Spółce. Umowa o zarządzanie będzie przewidywała m.in. miesięczne ryczałtowe wynagrodzenie osoby fizycznej za świadczenie usług zarządzania kontraktem oraz premię po zakończeniu kontraktu oraz zapis, zgodnie z którym w celu wykonywania umowy o zarządzanie kontraktem osobie fizycznej zostanie zapewniona możliwość wykonywania umowy w siedzibie Spółki lub jej oddziałach oraz zostanie udostępniony: służbowy samochód osobowy, komputer (laptop), telefon komórkowy, będące własnością Spółki, a Spółka będzie pokrywała koszty eksploatacji ww. samochodu (w tym koszty paliwa) i sprzętu (w tym koszty rozmów telefonicznych), koszty przejazdów (przelotów) krajowych i zagranicznych oraz koszty noclegów (np. hotelu) osoby fizycznej, poniesione w związku z realizacją umowy o zarządzanie. Umowa będzie przewidywała, że udostępnienie ww. mienia Spółki oraz zwrot kosztów eksploatacyjnych, kosztów noclegów, przejazdów (przelotów) krajowych i zagranicznych będzie następowało wyłączenie w związku i na potrzeby realizacji umowy o zarządzanie kontraktem, a nie na cele prywatne. Zwrot poniesionych przez osobę fizyczną kosztów będzie następował na podstawie stosownych dokumentów uwzględniających rodzaj i zakres poniesionych wydatków. Realizacja inwestycji, której zarządzanie zostanie powierzone osobie fizycznej, ma miejsce w innym mieście niż główna siedziba Spółki (w miejscowości, w której Spółka posiada jeden ze swoich oddziałów) i innym niż miejsce zamieszkania osoby fizycznej. Umowa o zarządzanie będzie głównie realizowana w W., T. i K., nie wykluczone są jednak inne miejscowości, w których umowa może być realizowana. W przyszłości Spółka planuje zawierać podobne umowy na zasadach opisanych we wniosku z innymi osobami fizycznymi posiadającymi odpowiednią wiedzę i doświadczenie lub prowadzącymi działalność gospodarczą we własnym imieniu i na własny rachunek w zakresie kontraktów realizowanych przez Spółkę.

Przychodem osoby fizycznej zarządzającej kontraktem jest każde świadczenie - nie tylko ewentualne wynagrodzenie za świadczone usługi, ale także nieodpłatne świadczenia otrzymywane w związku ze świadczeniem przedmiotowej usługi.

Dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie należy natomiast rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku, mające konkretny wymiar finansowy. Innymi słowy, pod pojęciem tym należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Wobec powyższego, z uwagi na to, że udostępnione osobie fizycznej zarządzającej kontraktem mienie Spółki w postaci samochodu służbowego, komputera (laptopa), telefonu komórkowego, powierzchni biurowej w siedzibie Spółki oraz oddziale Spółki znajdującym się w innej miejscowości niż siedziba Spółki w celu wykonania powierzonych zadań oraz wydatki poniesione na eksploatację sprzętu (paliwo, rozmowy telefoniczne), które to mienie nie będzie wykorzystywane do celów prywatnych należy uznać, iż osoba fizyczna nie będzie uzyskiwała z tego tytułu przychodów z nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychodu, o którym mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Osoba fizyczna uzyskałaby nieodpłatne świadczenie w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegające opodatkowaniu łącznie ze zryczałtowanym wynagrodzeniem za świadczenie usług w sytuacji, gdyby korzystała z tych składników majątku dla celów prywatnych, z czym nie mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.

Zatem należy zgodzić się ze stanowiskiem Spółki, iż z powyższych tytułów Spółka nie będzie zobowiązana, jako płatnik, o którym mowa w art. 41 ust. 1 ww. ustawy do obliczania, poboru i wpłaty zaliczki na podatek dochodowy.

Natomiast nie można potwierdzić prawidłowości stanowiska Spółki odnośnie zwracanych lub płaconych bezpośrednio przez Spółkę kosztów noclegów, przejazdów / przelotów (bilety kolejowe i lotnicze) krajowych i zagranicznych ponoszonych w związku z podróżami osoby realizującej umowę o zarządzanie kontraktem, a mianowicie, że po stronie osoby fizycznej nie powstanie z tego tytułu przychód z działalności wykonywanej osobiście.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Z treści art. 21 ust. 13 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika bowiem, iż przepis ust. 1 pkt 16 lit. b) stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:

  1. w celu osiągnięcia przychodów, lub
  2. w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
  3. przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
  4. przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

Przy czym odrębnymi przepisami, o których mowa w cytowanym przepisie, jest m.in. obowiązujące od dnia 1 marca 2013 r. rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 167).

Osoba fizyczna, której w oparciu o zawartą umowę o zarządzanie zwracane będą lub płacone bezpośrednio przez Spółkę koszty noclegów, przejazdów / przelotów (bilety kolejowe i lotnicze) krajowych i zagranicznych uzyskiwać będzie przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże przychód ten, w oparciu o przepis art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b), z zastrzeżeniem art. 21 ust. 13 ww. ustawy korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania do wysokości określonych w stosownym rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Należy jednak podkreślić, że jeżeli pokrywane lub zwracane przez Spółkę ww. koszty są wyższe od limitów określonych w przedmiotowym rozporządzeniu, to nadwyżka ponad te limity podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Stanowisko Wnioskodawcy należało zatem uznać w tej części za nieprawidłowe, z uwagi na to, iż wbrew twierdzeniu Spółki, zwracane lub płacone bezpośrednio przez Spółkę koszty noclegów, przejazdów / przelotów (bilety kolejowe i lotnicze) krajowych i zagranicznych stanowią dla osoby fizycznej przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który przy spełnieniu określonych przepisami prawa warunków korzystać może ze zwolnienia z opodatkowania.

Reasumując, stwierdzić należy, iż:

  • udostępnienie osobie fizycznej zarządzającej kontraktem mienia Spółki w postaci samochodu służbowego, komputera (laptopa), telefonu komórkowego, powierzchni biurowej w siedzibie Spółki oraz oddziale Spółki znajdującym się w innej miejscowości niż siedziba Spółki w celu wykonania powierzonych zadań oraz wydatki poniesione na eksploatację sprzętu (paliwo, rozmowy telefoniczne), które to mienie nie będzie wykorzystywane do celów prywatnych nie będzie rodziło po stronie osoby fizycznej przychodu z nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychodu, o którym mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji Spółka nie będzie zobowiązana, jako płatnik, stosownie do treści art. 41 ust. 1 ww. ustawy do obliczania, poboru i wpłaty zaliczki na podatek dochodowy z powyższych tytułów,
  • osoba fizyczna, której w oparciu o zawartą umowę o zarządzanie kontraktem zwracane będą lub płacone bezpośrednio przez Spółkę koszty noclegów, przejazdów / przelotów (bilety kolejowe i lotnicze) krajowych i zagranicznych uzyskiwać będzie przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże przychód ten, w oparciu o przepis art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ww. ustawy, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 13 ustawy korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania do wysokości określonych w stosownym rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej. W sytuacji, gdy pokrywane lub zwracane przez Spółkę ww. koszty będą wyższe od limitów określonych w rozporządzeniu, to nadwyżka ponad limity podlegać będzie opodatkowaniu, łącznie z uzyskiwanym przez osobę fizyczną zryczałtowanym wynagrodzeniem za świadczone usługi zarządzania.

Końcowo - odnosząc się do powołanego przez Spółkę wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego - wskazać należy, iż powołane wyroki dotyczą konkretnych spraw podatników, osądzonych w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zwarte sa wiążące. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.