ILPB4/423-371/11-4/MC | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
W jaki sposób Spółka winna ustalić wartość początkową prawa do znaku towarowego, jako wartości niematerialnej i prawnej, otrzymanego w ramach wniesionej aportem do Spółki zorganizowanej części przedsiębiorstwa?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 05 października 2011 r. (data wpływu 10.10.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wartości początkowej prawa ochronnego do zarejestrowanego znaku towarowego wchodzącego w skład aportu w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 października 2011 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 02 stycznia 2012 r. – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wartości początkowej prawa ochronnego do zarejestrowanego znaku towarowego wchodzącego w skład aportu w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Spółka została zawiązana na podstawie umowy Spółki z 21 października 2010 r. Rejestracja Spółki w Krajowym Rejestrze Sądowym nastąpiła 6 grudnia 2010 r. Zgodnie z postanowieniami umowy Spółki, rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym, przy czym jak wskazano w umowie Spółki, pierwszy rok podatkowy kończy się w dniu 31 grudnia 2011 r. Spółka tym samym skorzystała z możliwości „przedłużenia pierwszego roku podatkowego” przewidzianej w przepisie art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.).

Spółka w sposób formalny nie zawiadomiła organu podatkowego o dokonaniu wyboru „przedłużonego roku podatkowego”.

W roku 2011 Spółka ma otrzymać aport w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa będzie również wchodzić prawo do znaku towarowego. Prawo do znaku towarowego u podmiotu wnoszącego wkład nie stanowiło wartości niematerialnej i prawnej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jednocześnie podmiot wnoszący wkład dokonał już rejestracji prawa ochronnego dla znaku towarowego w Urzędzie Patentowym.

Zgodnie z przyjętymi przez Spółkę oraz podmiot wnoszący założeniami, wartość nominalna wydanych udziałów przez Spółkę w zamian za otrzymany wkład w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa będzie wyższa niż rynkowa wartość składników majątkowych (w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa określona na dzień wniesienia wkładu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W jaki sposób Spółka winna ustalić wartość początkową prawa do znaku towarowego, jako wartości niematerialnej i prawnej, otrzymanego w ramach wniesionej aportem do Spółki zorganizowanej części przedsiębiorstwa...

Zdaniem Wnioskodawcy, winien On ustalić wartość początkową otrzymanego prawa do znaku towarowego, jako wartości niematerialnej i prawnej, w oparciu o treść przepisu art. 16g ust. 10a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych 2010, czyli w wartości rynkowej praw do znaku towarowego określonej na dzień otrzymania wkładu niepieniężnego.

Treść poniższego uzasadnienia własnego stanowiska uwzględnia sprostowanie dokonane przez Spółkę pismem z dnia 2 stycznia 2012 r. stanowiącym uzupełnienie do wniosku.

Uzasadnienie.

Z uwagi na wejście w życie z dniem 1 stycznia 2011 r. nowelizacji przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w ocenie Spółki, rozstrzygając niniejszą sprawę w pierwszej kolejności należy określić jakie przepisy prawa podatkowego znajdą zastosowanie w sprawie.

Zgodnie z brzmieniem art. 12 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, u których rok podatkowy jest inny niż rok kalendarzowy i rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2011 r. stosują do końca przyjętego przez siebie roku podatkowego przepisy ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., z tym że:

  1. art. 19a ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2011 r. stosuje się do tego dnia;
  2. art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.

W ocenie Spółki, wyżej przywołany przepis miał na celu wyeliminowanie sytuacji, w której to dochodziłoby do zamiany zasad opodatkowania w trakcie trwającego u tych podatników roku podatkowego w wyniku wprowadzenia w życie nowelizacji przepisów prawa podatkowego. Wyżej przywołany przepis jest zatem realizacją pośrednio wynikającej z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego (wyrok z 15 lutego 2005 r. sygn. akt K 48/04 oraz wyrok z 25 listopada 1997 r. sygn. akt K 26/97) reguły niezmieniania zasad opodatkowania podatkami dochodowymi podatników w trakcie trwania u tych podatników roku podatkowego.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż rok podatkowy Spółki trwa do dnia 31 grudnia 2011 r. Tym samym, w ocenie Spółki, w analizowanej sytuacji zastosowanie w odniesieniu do Spółki winny znaleźć przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych 2010, zatem winny to być przepisy bez uwzględnienia zmian wprowadzonych przepisami ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (oczywiście poza wskazanymi bezpośrednio w przepisie art. 12 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przepisami prawa podatkowego).

Podobne stanowisko w tej sprawie zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2011 r. sygn. IPPB5/423-131/11-3/AS, czy też interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 28 kwietnia 2011 r. sygn. ILPB3/423-40/11-2/JG.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Spółki, w analizowanej sytuacji Spółka winna dokonać ustalenia wartości początkowej otrzymanego w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa prawa do znaku towarowego w oparciu o przepisy art. 16g ust. 9, ust. 10 oraz ust. 10a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych 2010, czyli bez uwzględniania zmian w przepisach wprowadzonych od 1 stycznia 2011 r. przepisami ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z treścią art. 16g ust. 10a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych 2010, przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze wkładu niepieniężnego. Jeżeli składniki majątku wchodzące w skład wkładu niepieniężnego nie były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podmiot wnoszący wkład niepieniężny, stosuje się odpowiednio ust. 10.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż zarejestrowane w Urzędzie Patentowym prawa do znaku towarowego nie stanowiły u podmiotu wnoszącego wkład w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa wartości niematerialnej i prawnej. Stąd, zdaniem Spółki, winna Ona ustalić wartość początkową znaku towarowego stosując odpowiednio treść przepisu art. 16g ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych 2010 (zgodnie ze zdaniem drugim art. 16g ust. 10a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

W świetle art. 16g ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych 2010, w razie nabycia w drodze kupna lub przyjęcia do odpłatnego korzystania przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi:

  1. suma ich wartości rynkowej - w przypadku wystąpienia dodatniej wartości firmy, ustalonej zgodnie z ust. 2,
  2. różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, a wartością składników majątkowych niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi - w przypadku niewystąpienia dodatniej wartości firmy.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż zgodnie z ustaleniami poczynionymi przez Spółkę oraz podmiot wnoszący wkład, wartość nominalna udziałów wydanych przez Spółkę w zamian za wkład w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa będzie wyższa niż rynkowa wartość składników majątkowych (w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa określona na dzień wniesienia wkładu. Zatem, uwzględniając treść przepisu art. 16g ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych 2010, w analizowanej sytuacji wystąpi dodatnia wartość firmy.

W konsekwencji, Spółka przy ustalaniu wartości początkowej praw do znaku towarowego winna zastosować odpowiednio przepis art. 16g ust. 10 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych 2010. Oznacza to, zdaniem Spółki, iż wartością początkową wartości niematerialnej i prawnej prawa do znaku towarowego będzie wartość rynkowa tego prawa określona na dzień wniesienia wkładu niepieniężnego do Spółki. Podobne stanowisko zostało m.in. zaprezentowane w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22 grudnia 2010 r. sygn. IPPB3/423-672/10-9/MS.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ponadto, w odniesieniu do powołanych przez Spółkę pism, stwierdzić należy, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.