ILPB3/423-503/13/15-S/EK | Interpretacja indywidualna

Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie podatkowych skutków przeniesienia na rzecz Banku przedsiębiorstwa/ZCP jako innego świadczenia w miejsce zobowiązania Spółki z tytułu umowy kredytu.
ILPB3/423-503/13/15-S/EKinterpretacja indywidualna
  1. kredyt
  2. odpłatne zbycie
  3. powstanie
  4. powstanie przychodu
  5. przedsiębiorstwa
  6. przychód
  7. spłata
  8. umowa
  9. zobowiązanie
  10. zorganizowana część przedsiębiorstwa
  11. świadczenie w miejsce wypełnienia (Datio in solutum)
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Przychody -> Przychody
  2. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Przychody -> Sprzedaż nieruchomosci i praw majątkowych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 24 lipca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 1396/14 – stwierdza, że stanowisko spółki akcyjnej przedstawione we wniosku z 17 października 2013 r. (data wpływu 21 października 2013 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie podatkowych skutków przeniesienia na rzecz Banku przedsiębiorstwa/ZCP jako innego świadczenia w miejsce zobowiązania Spółki z tytułu umowy kredytu – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie podatkowych skutków przeniesienia na rzecz Banku przedsiębiorstwa/ZCP jako innego świadczenia w miejsce zobowiązania Spółki z tytułu umowy kredytu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest osobą prawną, która zajmowała się działalnością polegającą na udzielaniu pożyczek konsumenckich.

Spółka zbyła na rzecz podmiotu powiązanego (dalej: „Bank”) przedsiębiorstwo/zorganizowaną część przedsiębiorstwa (dalej: „ZCP”) służące prowadzeniu przez nią działalności w zakresie udzielania kredytów konsumenckich. Transakcja miała miejsce w sierpniu 2013 r.

W skład przedsiębiorstwa/ZCP Spółki weszły składniki majątkowe, m.in. środki trwałe, wartości niematerialne i prawne, a także prawa wynikające z umów najmu, wierzytelności obejmujące głównie należności z tytułu udzielonych przez Spółkę pożyczek, tajemnice przedsiębiorstwa, bazy danych. Wraz z przedsiębiorstwem/ZCP Bank przejął także zobowiązania Spółki funkcjonalnie z nim związane. Przejęcie długów nastąpiło z zastrzeżeniem uzyskania zgody poszczególnych wierzycieli na takie przejęcie.

Niezależnie od powyższego, Spółka zawarła z Bankiem umowy kredytu, na mocy których Bank jako kredytodawca udzielił Spółce kredytów przeznaczonych na finansowanie bieżącej działalności.

Zważywszy na fakt, że Spółka była dłużnikiem Banku z tytułu umów kredytu – transakcja została przeprowadzona poprzez zawarcie przez Bank ze Spółką porozumienia skutkującego zaspokojeniem wierzytelności kredytowej Banku i wygaśnięciem zobowiązania Spółki z tego tytułu w zamian za spełnienie innego świadczenia, to jest przeniesienia na rzecz Banku przedsiębiorstwa/ZCP Spółki zgodnie z art. 453 Kodeksu cywilnego (tzw. datio in solutum).

Wątpliwość Spółki dotyczy tego, czy w przypadku przeniesienia przez nią na rzecz Banku przedsiębiorstwa/ZCP w ramach datio in solutum, jest ona zobowiązana do rozpoznania przychodu z tego tytułu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przeniesienie przez Spółkę na rzecz Banku przedsiębiorstwa/ZCP jako innego świadczenia (datio in solutum) w miejsce zobowiązania Spółki względem Banku z tytułu umowy kredytu, wiąże się z powstaniem przychodu podatkowego dla Spółki na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w świetle przepisów obowiązujących w roku 2013...

Zdaniem Wnioskodawcy, przeniesienie przez Spółkę na rzecz Banku przedsiębiorstwa/ZCP jako innego świadczenia (datio in solutum) w miejsce zobowiązania Spółki względem Banku z tytułu umowy kredytu, nie wiąże się z powstaniem przychodu podatkowego dla Spółki na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w jej brzmieniu obowiązującym w roku 2013.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działający z upoważnienia Ministra Finansów, wydał w dniu 17 stycznia 2014 r. interpretację indywidualną nr ILPB3/423-503/13-2/EK, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W ww. interpretacji indywidualnej stwierdzono, że uregulowanie zobowiązania wobec podmiotu powiązanego poprzez przekazanie przedsiębiorstwa/zorganizowanej części przedsiębiorstwa Spółki, spowoduje po stronie Wnioskodawcy powstanie przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, rozpoznanego na podstawie art. 12 ust. 1 z zastrzeżeniem art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Pismem z 29 stycznia 2014 r. Spółka wezwała Organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa w ww. interpretacji indywidualnej. Jednakże w wyniku ponownej analizy sprawy, tut. Organ stwierdził brak podstaw do zmiany tej interpretacji (odpowiedź na ww. wezwanie z 27 lutego 2014 r. nr ILPB3/423W-9/14-2/BN).

W związku z powyższym, Strona wniosła w dniu 2 kwietnia 2014 r. skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem tut. Organu.

Odpowiedź na skargę została udzielona pismem z 25 kwietnia 2014 r. nr ILPB3/4240-15/14-2/BN.

Po rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wydał w dniu 24 lipca 2014 r. wyrok sygn. akt I SA/Wr 1396/14, w którym uchylił zaskarżoną interpretację.

W ww. wyroku Sąd zauważył, że wierzyciel (kredytodawca – bank) Spółki w miejsce pierwotnie ustalonego świadczenia w postaci spłaty określonej sumy pieniężnej przyjmie świadczenie innego rodzaju – Spółka spełni więc inne świadczenie w miejsce pieniężnego.

Jak stwierdził Sąd, w przedstawionym stanie faktycznym dochodzi jedynie do wykonania zobowiązania powstałego już uprzednio na mocy wcześniejszej umowy między stronami, przy czym wykonanie zobowiązania – za zgodą wierzyciela – następuje w innej formie aniżeli strony się pierwotnie umówiły. Jest to zatem jedynie zmiana sposobu wykonania już wcześniej powstałego zobowiązania. Zobowiązanie pożyczkobiorcy wygasa, tak jakby wygasło przez zwykłe wykonanie pożyczki.

W świetle powyższego, według Sądu, wykonanie zobowiązania nie spowoduje po stronie Spółki powstania przysporzenia skutkującego obowiązkiem podatkowym.

W dniu 31 października 2014 r. do tut. Organu wpłynęło prawomocne – od dnia 11 października 2014 r. – orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 24 lipca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 1396/14.

Uwzględniając uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu stwierdza się co następuje.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.