0115-KDIT1-2.4012.772.2018.1.AGW | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Wyłączenie z opodatkowania czynności wniesienia do nowotworzonej spółki komandytowej aportem przedsiębiorstwa z wyłączeniem praw użytkowania wieczystego nieruchomości i związanych z nimi praw własności budynków oraz brak obowiązku dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 sierpnia 2018 r. (data wpływu 21 sierpnia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług w części dotyczącej wyłączenia z opodatkowania czynności wniesienia do nowotworzonej spółki komandytowej aportem przedsiębiorstwa z wyłączeniem praw użytkowania wieczystego nieruchomości i związanych z nimi praw własności budynków oraz braku obowiązku dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21 sierpnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, m.in. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności wniesienia do nowotworzonej spółki komandytowej aportem przedsiębiorstwa z wyłączeniem praw użytkowania wieczystego nieruchomości i związanych z nimi praw własności budynków oraz braku obowiązku dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą X. Przedmiotem działalności jest produkcja wyrobów z drutu, łańcuchów i sprężyn, a także handel materiałami do wykonywania ogrodzeń oraz montaż ogrodzeń. Głównym miejscem wykonywania działalności gospodarczej jest B. Dodatkowym miejscem wykonywania działalności gospodarczej jest L.

Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej. Przedsiębiorstwo Wnioskodawcy wchodzi w skład majątku osobistego.

Na przedsiębiorstwo Wnioskodawcy składają się:

  1. środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, w skład których wchodzą: prawo użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w B. przy ul. L. ..., dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą numer XXX oraz prawo własności budynku posadowionego na tej nieruchomości, prawo użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w B. przy ul. L. ..., dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą numer XXX oraz prawo własności budynku posadowionego na tej nieruchomości, a także pojazdy, maszyny, urządzenia i narzędzia;
  2. prawo do nazwy przedsiębiorstwa, w tym sformułowanie „XXX” i wyróżniający znak graficzny;
  3. know-how, w tym doświadczenie w realizacji zamówień publicznych, wymagane przez podmioty ze sfery publicznej przy zamówieniach udzielanych zgodnie z Prawem zamówień publicznych;
  4. prawa do strony (domeny) internetowej;
  5. aktywa obrotowe: nabyte materiały, surowce i towary, wytworzone wyroby i półwyroby, środki pieniężne na rachunku bankowym (firmowym);
  6. pasywa: zobowiązania handlowe (długi), ustalone co do osoby wierzycieli (kontrahentów) kwoty i terminu zapłaty;
  7. wyposażenie, w szczególności: sprzęt biurowy, sprzęt socjalny;
  8. ogół praw i obowiązków z zawartych umów, prawa i obowiązki z umów zawartych z pracownikami, z kontrahentami handlowymi, z przedsiębiorstwami leasingowym, umów najmu, w tym najmu nieruchomości położonej w L. przy ul. R. nr ..., itp.

Wnioskodawca planuje założyć spółkę komandytową, w której komplementariuszem będzie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, a komandytariuszami będą Wnioskodawca, jej mąż i jej syn. Syn Wnioskodawcy obecnie jest pracownikiem Wnioskodawcy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wkłady do spółki komandytowej będą pieniężne. Przedmiot działalności spółki komandytowej będzie zbliżony do przedmiotu działalności gospodarczej Wnioskodawcy – produkcja i handel wyrobami z drutu, łańcuchami i sprężynami, a także handel materiałami do wykonywania ogrodzeń i montaż ogrodzeń. Po zarejestrowaniu spółki komandytowej w Krajowymi Rejestrze Sądowym Wnioskodawca zamierza dokonać zmiany umowy spółki komandytowej przez istotne zwiększenie wkładu Wnioskodawcy do spółki komandytowej, polegające na wniesieniu do spółki komandytowej, obok pierwotnego wkładu pieniężnego, również wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, za wyjątkiem praw użytkowania wieczystego nieruchomości położonych w B. przy ul. L. ... oraz praw własności budynku związanych z prawami użytkowania wieczystego. Spółka dzierżawiłaby nieruchomości od Wnioskodawcy. Wnioskodawca wygaszałby działalność gospodarczą w zakresie produkcji i handlu wyrobami z drutu i ogrodzeniami oraz ich montażu, do czasu zakończenia realizacji umów, co do których odbiorcy towarów lub usług nie wyrazili zgody na zmianę dłużnika z Wnioskodawcy na spółkę komandytową. Po wygaszeniu działalności gospodarczej w zakresie produkcji i handlu wyrobami z drutu i ogrodzeniami oraz ich montażu Wnioskodawca prowadziłby działalność gospodarczą polegającą na wynajmie lub wydzierżawianiu nieruchomości, które wchodzą w skład teraźniejszego przedsiębiorstwa, a po wniesieniu aportu do spółki komandytowej byłaby dzierżawiona przez spółkę komandytową od Wnioskodawcy.

Nieruchomości, związane z nią przychody oraz koszty nie są wyodrębnione w ramach księgi rachunkowej prowadzonej dla działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Wspólnikami Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która miała by być komplementariuszem ww. Spółki komandytowej, będą Wnioskodawca oraz jej mąż. Mąż Wnioskodawcy byłby również jedynym członkiem zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka będzie miała „firmę” XXX z ograniczoną odpowiedzialnością.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy wniesienie przez Wnioskodawcę aportem wszystkich składników przedsiębiorstwa prowadzonego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej, ale z wyłączeniem praw użytkowania wieczystego nieruchomości i związanych z nimi praw własności budynków, do spółki komandytowej jest zbyciem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?
  2. Czy wniesienie przez Wnioskodawcę aportem wszystkich składników przedsiębiorstwa prowadzonego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej, ale z wyłączeniem praw użytkowania wieczystego nieruchomości i związanych z nimi praw własności budynków, do spółki komandytowej rodzić będzie obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług, w zakresie obejmującym wniesione składniki przedsiębiorstwa lub w zakresie nie wniesionych praw użytkowania wieczystego nieruchomości i związanych z nimi praw własności budynków?
  3. Czy w świetle przepisu art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług, wniesienie przez Wnioskodawcę aportem wszystkich składników przedsiębiorstwa prowadzonego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej, ale z wyłączeniem prawa użytkowania wieczystego nieruchomości i związanego z nim prawa własności budynku, do spółki komandytowej, rodzi obowiązek korekty podatku naliczonego?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad.1

Tak, zgodnie z przepisem art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji przedsiębiorstwa. Zatem dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć się definicją sformułowaną w ustawie Kodeks cywilny. Zgodnie z przepisem art. 55¹ Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca zauważył, że katalog składników (elementów) przedsiębiorstwa, o których mowa w tym przepisie, me ma charakteru zamkniętego. O czym świadczy użycie sformułowania „w szczególności”. W tym kontekście wagi nabiera przepis art. 55² Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w jego skład, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej bądź przepisów szczególnych. Z kolei, o tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik jest obowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności. Zatem, składniki materialne i niematerialne, wchodzące w skład przedsiębiorstwa, powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jak o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Przedsiębiorstwo, które będzie wnoszone do spółki będzie zorganizowanym zespołem składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Spełniać ono będzie warunki do uznania go za przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisu art. 55¹ Kodeks cywilnego. W omawianym przypadku okolicznością o kluczowym znaczeniu dla sprawy jest to, że przedmiotem aportu nie ma być zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisu art. 2 ust. 27e ustawy o podatku od towarów i usług, ale przedsiębiorstwo, z tym zastrzeżeniem, że nie będzie ono obejmowało wszystkich elementów składających się na przedsiębiorstwo aktualnie prowadzone przez Wnioskodawcę w ramach jej działalności gospodarczej. Wynika to z tego, że nie ma dochodzić do wyodrębnienia jakiejkolwiek części przedsiębiorstwa z aktualnie prowadzonego przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo jako zorganizowany zespół ma przejść jako aport do spółki komandytowej, z zastrzeżeniem elementu składającego się na teraźniejsze przedsiębiorstwo Wnioskodawcy, to jest praw użytkowania wieczystego nieruchomości i związanych z nimi praw własności budynków. Przy czym nie uchybia to w żaden sposób temu, że wszystkie pozostałe składniki materialne i niematerialne składające się na teraźniejsze przedsiębiorstwo Wnioskodawcy będą nadal przedsiębiorstwem z uwagi na ich korelację, zespolenie. Na to, że pozostałe składniki będą tworzyć funkcjonalną całość jako przedsiębiorstwo, a nie tylko jako zbiór odrębnych przedmiotów i praw, wskazuje również to, że w sytuacji, gdyby nieruchomości i budynki, w których Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, nie było przedmiotem jej praw użytkowania wieczystego i praw własności budynków, ale Wnioskodawca korzystałby z nieruchomości i budynków na podstawie umowy najmu, umowy dzierżawy, umowy użyczenia, czy umowy leasingu przez co nieruchomości i budynki nie byłyby uwzględnione w ewidencji środków trwałych, „organiczna” spójność pozostałych składników przydająca im status przedsiębiorstwa byłaby zachowana.

Wyłączenie z zespołu składników tworzących przedsiębiorstwo, nieruchomości i budynków nie spowoduje rozerwania funkcjonalnej korelacji między pozostałymi elementami. Omawianą sytuację można porównać do zmiany miejsca prowadzenia działalności, która sama z siebie nie skutkuje rozerwaniem przedsiębiorstwa na zbiór przedmiotów pozbawiony tego funkcjonalnego powiązania. Przeniesienie składników materialnych oraz personelu do innego miejsca, pod inny adres, nie rzutuje na wszystkie pozostałe korelacje – to jest zdolność tego zbioru osób, przedmiotów, dóbr niematerialnych, know-how do dalszego funkcjonowania jako zespół elementów tworzących gospodarczą całość, jedność. Przy tym pozostałe elementy składające się na przedsiębiorstwo, jak w szczególności grono kontrahentów, to jest dostawców i klientów, aktywa obrotowe, pasywa oraz nazwa, pozostają niezmienione. Zmianie ulega tylko miejsce, względnie tytuł do korzystania z tego miejsca W przedmiotowym przypadku nie dojdzie nawet do fizycznego przeniesienia tego funkcjonującego jako całość zespołu składników materialnych i niematerialnych, ale inna będzie podstawa korzystania z nieruchomości i budynku, niż ma to miejsce w sytuacji Wnioskodawcy. W miejsce prawa rzeczowego, jakim jest użytkowanie wieczyste, którego podmiotem jest Wnioskodawca, i do której należy przedsiębiorstwo, mające być przedmiotem aportu, wejdzie prawo obligacyjne, którego podmiotem będzie spółka, do której należeć będzie przedsiębiorstwo po wniesieniu aportu. Zatem nie ma zagrożenia dla zerwania tego funkcjonalnego powiązania składników tworzących przedsiębiorstwo.

Powyższe prowadzi do konkluzji, że wniesienie przez Wnioskodawcę aportem wszystkich składników przedsiębiorstwa prowadzonego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej, ale z wyłączeniem praw użytkowania wieczystego nieruchomości i związanych z nimi praw własności budynków do spółki komandytowej, jest zbyciem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze, że do spółki komandytowej wniesione mają być wszystkie elementy składające się na prowadzone przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwo, za wyjątkiem praw użytkowania wieczystego nieruchomości i związanych z nimi praw własności budynków, które to elementy są ze sobą tak organizacyjnie i finansowo powiązane, że pozwalają na kontynuowanie działalności nawet w przypadku ich przeniesienia w inne miejsce, nie sposób mówić w tym przypadku o zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisu art. 2 ust. 27e ustawy o podatku od towarów i usług. Nie ma dojść do wniesienia wkładu w postaci jednego z kilku zakładów, ani inaczej wyodrębnionej organizacyjnie części, ale do przeniesienia całości dotychczasowego przedsięwzięcia gospodarczego Wnioskodawcy do spółki komandytowej. Wnioskodawca ma zaprzestać prowadzenia działalności polegającej na produkcji wyrobów z drutu oraz handlu ogrodzeniami i montażu ogrodzeń. Tą aktywność gospodarczą ma przejąć spółka komandytowa. Zatem nie pozostanie żaden inny, niż ten, który ma być przedmiotem aportu zorganizowany zespół składników, który mógłby być kwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa. W takim razie wniesienie powiązanego funkcjonalnie zbioru składników materialnych i niematerialnych aportem do spółki komandytowej, choć nie będzie obejmowało składników teraźniejszego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy w postaci praw użytkowania wieczystego nieruchomości i związanych z nimi praw własności budynków, mając przy tym na uwadze przepisu art. 55² Kodeksu cywilnego, nie może być kwalifikowany inaczej niż zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ad 2.

Nie, zgodnie z przepisem art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa. Termin transakcja zbycia – należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu dostawa towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, to znaczy zbycie obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, na przykład sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Mając na uwadze to, że Wnioskodawca ma zbyć całość gospodarczą w postaci funkcjonującego przedsiębiorstwa, za wyjątkiem praw użytkowania wieczystego nieruchomości i związanych z nimi praw własności budynków, które są wykorzystywane do prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę, jednak nie warunkują prowadzenia tej działalności, albowiem przeniesienie pozostałych elementów pozwala na nieprzerwane kontynuowanie prowadzenia działalności, przedmiotem aportu będzie przedsiębiorstwo, chociaż z wyłączeniem prawa użytkowania wieczystego i prawa własności budynku. Takie wyłączenie poszczególnych elementów jest dopuszczalne, na co wprost wskazuje przepis art. 55² Kodeksu cywilnego. Przy tym wyłączenie tych elementów nie wpłynie na organizacyjno-funkcjonalne powiązanie pozostałych składników, albowiem działalność będzie kontynuowana przez spółkę w tym samym miejscu, ale już na podstawie umowy dzierżawy. Mając na uwadze przedstawiony stan rzeczy, wskazać należy, iż przekazanie w formie aportu przedsiębiorstwa, obejmującego wszystkie składniki przedsiębiorstwa Wnioskodawcy z wyłączeniem prawa użytkowania wieczystego oraz prawa własności budynku, wyłączone będzie spod działania ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z przepisem art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a co za tym idzie nie będzie podlegało opodatkowaniu tym podatkiem. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie będzie podlegało również niewniesienie aportem do spółki komandytowej praw użytkowania wieczystego nieruchomości i związanych z nimi praw własności budynków. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Według przepisu art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, przez dostawę towarów, o której mowa w przepisie art. 5 ust. 1 pkt l ustawy, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. W omawianym przypadku nie dojdzie jednak do wycofania nieruchomości z aktywności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Nieruchomość położona w B. przy ul. L. ..., objęta księgą wieczystą numer XXX oraz XXX, będą bowiem wynajmowane lub wydzierżawiane spółce komandytowej, do której wniesione aportem zostanie przedsiębiorstwo Wnioskodawcy, z wyjątkiem praw użytkowania wieczystego tych nieruchomości i związanych z tymi prawami praw własności budynków. Zgodnie z przepisem art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez świadczenie usług, o którym mowa w przepisie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu przepisu art. 7 ustawy. Wymieniona nieruchomość będzie nadal wykorzystywana w sposób ciągły do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, zatem wynajmowanie lub wydzierżawianie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem nie dojdzie do przekazania nieruchomości na cele osobiste Wnioskodawcy. Wobec tego niewniesienie przez Wnioskodawcę aportem do spółki komandytowej prawa użytkowania wieczystego nieruchomości i prawa własności nieruchomości i zatrzymanie dla siebie tej nieruchomości, w celu wynajmowania lub wydzierżawia, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (vide: pismo z dnia 29 września 2015 r. Izba Skarbowa w Łodzi, IPTPP2/4512-426/15-2/PRP),

Ad. 3

Nie, zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do dokonania korekty zostały określone w przepisie art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług. Obowiązek skorygowania podatku naliczonego od wcześniej nabytych towarów lub środków trwałych wykorzystywanych przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych, które są następnie przedmiotem zbycia (aportu) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, reguluje przepis art. 91 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w przepisie art. 91 ust. 1-8 wymienionej ustawy jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zatem korekta podatku naliczonego, o której mowa w przepisie art. 91 ust. 1-8 ustawy, dotyczy podatku naliczonego od zakupów związanych jednocześnie z czynnościami, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego oraz z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, jeżeli podatnik nie jest w stanie wyodrębnić całości lub części kwot podatku, które posłużyłyby tylko czynnościom opodatkowanym oraz gdy zmianie uległo przeznaczenie towaru, od którego podatek został odliczony lub nieodliczony w całości. Ponadto, korekta ta jest dokonywana przez, nabywcę przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, który w tym zakresie przejmuje, wynikające z przepisu art. 91 ust. 1-8 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązki swojego poprzednika. Zatem wobec wniesienia przez Wnioskodawcę do spółki komandytowej aportem wszystkich składników przedsiębiorstwa prowadzonego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej, ale z wyłączeniem praw użytkowania wieczystego nieruchomości i związanych z nimi praw własności budynków, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do skorygowania podatku VAT naliczonego odliczonego od zakupów dokonanych w ramach działalności gospodarczej, w okresie przed wniesieniem przez Wnioskodawcę do spółki komandytowej tego aportu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, z którego wynika, że nabywca będzie kontynuował prowadzoną dotychczas przez Wnioskodawcę działalność gospodarczą, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Jednocześnie wskazać należy, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku od towarów i usług w części dotyczącej prawa do odliczenia podatku naliczonego przez spółkę komandytową wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.