0114-KDIP1-3.4012.404.2018.4.SM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Uznanie składników majątkowych za przedsiębiorstwo i wyłączenie transakcji zbycia w oparciu o art. 6 pkt 1 ustawy.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 lipca 2018 r. (data wpływu 23 lipca 2018 r.), uzupełnionym w dniu 12 września 2018 r. (data wpływu 20 września 2018 r.) w odpowiedzi na wezwanie nr 0114-KDIP3-1.4011.382.2018.2.LZ, 0114-KDIP1-3.4012.404.2018.3.SM z dnia 3 września 2018 r. (skutecznie doręczone w dniu 7 września 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania składników za przedsiębiorstwo i obowiązku rozliczenia podatku od towarów i usług - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 23 lipca 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania składników za przedsiębiorstwo i obowiązku rozliczenia podatku od towarów i usług.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 12 września 2018 r. w dniu 12 września 2018 r. (data wpływu 20 września 2018 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. Ponadto Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Podstawowym zakresem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest wynajem i zarządzenie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem stanowiącym salon ekspozycyjny, serwis blacharsko-lakierniczy i serwis mechaniczny (dalej: Nieruchomość). Nieruchomość jest związana z podstawowym profilem działalności. Nieruchomość ta jest wynajmowana innemu podmiotowi - czynnemu podatnikowi podatku od towarów i usług. Obecnie, działając w porozumieniu z Wynajmującym, Wnioskodawca rozważa likwidację środka trwałego w postaci budynku stanowiącego salon ekspozycyjny oraz wybudowanie przez Wynajmującego na gruncie Wnioskodawcy dwóch nowych budynków ekspozycyjnych, które mają być środkami trwałymi Wynajmującego w ujęciu podatku dochodowego od osób prawnych (budynkami wybudowanymi na cudzym gruncie, amortyzowanymi na podstawie z art. 16a ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT). Równocześnie, zgodnie z art. 191 ustawy - Kodeks Cywilny (własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która została połączona z nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową), budynki wybudowane przez Wynajmującego będą stanowić własność Wnioskodawcy.

Po ukończeniu inwestycji Wnioskodawca i Wynajmujący zawrą nową umowę najmu, uwzględniającą zmieniony przedmiot najmu i nową wartość czynszu najmu.

W dalszej kolejności Wnioskodawca rozważa wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa do zagranicznej spółki kapitałowej (dalej: Spółka) z siedzibą w innym kraju Unii Europejskiej, w zamian nabywając udziały o wartości nominalnej odpowiadającej wartości rynkowej wnoszonego aportu. Przedsiębiorstwo, które będzie wnoszone do spółki, będzie zorganizowanym zespołem składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawcy. W skład przedsiębiorstwa będą wchodziły w szczególności:

  • oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo,
  • własność nieruchomości gruntowej, wraz z własnością budynku blacharsko- lakierniczego i serwisu mechanicznego,
  • własność dwóch nowo wybudowanych budynków ekspozycyjnych, stanowiących środki trwałe Wynajmującego,
  • własność ruchomości związanych z Nieruchomością, służące jej odpowiedniemu funkcjonowaniu,
  • środki pieniężne,
  • tajemnice przedsiębiorstwa (dane kontrahentów),
  • księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, w tym podatkową księgę przychodów i rozchodów oraz inne ewidencje,
  • ogół praw i obowiązków wynikających z zawartych umów.

Przedsiębiorstwo, które ma zostać przekazane Spółce, będzie zdolne do funkcjonowania na niezmienionych zasadach. Spółka z wykorzystaniem ww. składników majątkowych będzie kontynuowała działalność gospodarczą, prowadzoną przez Wnioskodawcę. Przedmiotem aportu mają być zatem wszystkie składniki materialne i niematerialne, służące Wnioskodawcy do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu nieruchomości. Wartość przedsiębiorstwa Wnioskodawcy zostanie ustalona poprzez zsumowanie wartości poszczególnych składników majątkowych, określonych na podstawie wartości ujawnionej w prowadzonych księgach. Następnie składniki przedsiębiorstwa Wnioskodawcy zostaną wniesione aportem do Spółki i posłużą do pokrycia kapitału zakładowego Spółki w zamian za określoną ilość udziałów Spółce. Rozważane wniesienie przez Wnioskodawcę wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa, w skład którego wchodzą ww. składniki materialne i niematerialne związane jest z rodzinnym planowaniem majątkowym (w tym sukcesją).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy opisany powyżej zespół składników majątkowych i niemajątkowych wykorzystywanych przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności gospodarczej należy uznać za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55(1) Kodeksu Cywilnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.)?
  2. Czy w przypadku wniesienia przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa aportem do zagranicznej spółki kapitałowej, będzie ciążył na Nim obowiązek rozliczenia podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1

Zgodnie z art. 5a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej „ustawa o PIT”) „Ilekroć w ustawie jest mowa o przedsiębiorstwie - oznacza to przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego”. Na gruncie ustawy o PIT ustawodawca zdecydował się na uregulowanie pojęcia przedsiębiorstwo poprzez odwołanie się do regulacji wskazanego terminu zawartej na gruncie ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (dalej „KC”). W art. 55(1) KC ustawodawca uregulował pojęcie przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 55(1) KC „Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

  1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
  2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
  3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
  4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
  5. koncesje, licencje i zezwolenia,
  6. patenty i inne prawa własności przemysłowej,
  7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
  8. tajemnice przedsiębiorstwa,
  9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.”

Należy zauważyć, że katalog elementów (składników) przedsiębiorstwa, o których stanowi art. 55(1) KC nie ma charakteru zamkniętego, o czym świadczy użyte w nim sformułowanie „w szczególności”. Użyte w powyższym artykule określenie, wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że z jednej strony w jego skład mogą wchodzić inne elementy, niewymienione w tym artykule, a z drugiej - brak któregoś z tych elementów nie musi pozbawiać zespołu rzeczy i praw przymiotu przedsiębiorstwa.

Zgodnie z art. 55(2) Kodeksu cywilnego - czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami tak, żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Aby zatem, w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników mógł zostać zakwalifikowany jako przedsiębiorstwo nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej - musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Transakcja mająca za przedmiot zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wtedy, gdy wszystkie wymienione w art. 55(1) KC elementy (o ile występują w danym stanie faktycznym) zostaną przekazane nabywcy.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, zespół składników niematerialnych i materialnych, wnoszonych aportem do Spółki, a wyszczególnionych w opisie zdarzenia przyszłego, będzie stanowił przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55(1) KC, niezależnie od faktu, że dwa budynki Wnioskodawcy stanowić będą środki trwałe innego podmiotu - Wynajmującego.

Ad 3

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej ustawa o VAT) - opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 6 pkt 1, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym, w przypadku wniesienia przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa aportem do zagranicznej spółki kapitałowej, nie powstanie zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług.

Podobne stanowisko zostało zaprezentowane m.in. w:

  • interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 27 września 2016 r. nr 1462-IPPP3.4512.651.2016.1.PC: „wniesienie przez Wnioskodawcę wkładu niepieniężnego obejmującego składniki majątkowe (materialne i niematerialne), a także zobowiązania, powiązane ze sobą funkcjonalnie w ten sposób, że służą prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie najmu/dzierżawy/leasingu nieruchomości, stanowiący przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55(1) KC, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, będzie korzystało z wyłączenia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Tym samym, nie będzie podlegało opodatkowaniu tym podatkiem”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Ad 1-3

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przepisy art. 6 ustawy wskazują, że istnieją wyłączenia określonych czynności z ww. ustawy. Powyższy przepis wskazuje czynności, które, co do zasady, znajdują się w grupie czynności podlegających opodatkowaniu i mieszczą się w zakresie odpłatnego świadczenia usług lub odpłatnej dostawy towarów. Jednak z uwagi na stosowne wyłączenie, czynności te, pomimo, że można je zakwalifikować jako odpłatne świadczenie usług lub odpłatną dostawę towarów, nie podlegają opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu).

Przepisy ustawy nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Definicję taką zawiera ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025, z późn. zm.).

Z treści art. 551 Kodeksu cywilnego wynika, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

  1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
  2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
  3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
  4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
  5. koncesje, licencje i zezwolenia,
  6. patenty i inne prawa własności przemysłowej,
  7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
  8. tajemnice przedsiębiorstwa,
  9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.”

Zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego – czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Należy również zauważyć, że użyte w powyższym artykule określenie „w szczególności”, wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że z jednej strony w jego skład mogą wchodzić inne elementy, niewymienione w tym artykule, a z drugiej - brak któregoś z tych elementów nie musi pozbawiać zespołu rzeczy i praw przymiotu przedsiębiorstwa.

Z kolei o tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik jest obowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami tak, żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Aby zatem, w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników mógł zostać zakwalifikowany jako przedsiębiorstwo, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej – musi się ona odznaczać pełną odrębnością, niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Transakcja mająca za przedmiot zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce jedynie wówczas, gdy wszystkie wymienione w art. 551 Kodeksu cywilnego elementy (o ile występują w danym stanie faktycznym), zostaną przekazane nabywcy. Należy podkreślić, że na gruncie przytaczanego przepisu, istnieje możliwość umownego wyłączenia pewnych elementów z transakcji zbycia przedsiębiorstwa, ale tylko wówczas, gdy elementy te nie mają istotnego znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa. W przeciwnym wypadku, danej transakcji nie można uznać za zbycie przedsiębiorstwa.

Jak już wskazano powyżej, przepis art. 6 pkt 1 ustawy ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) - lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną, prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą. Wnioskodawca jest m.in. czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Podstawowym zakresem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest wynajem i zarządzenie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem stanowiącym salon ekspozycyjny, serwis blacharsko-lakierniczy i serwis mechaniczny (dalej: Nieruchomość). Nieruchomość jest związana z podstawowym profilem działalności. Nieruchomość ta jest wynajmowana innemu podmiotowi - czynnemu podatnikowi podatku od towarów i usług. Obecnie, działając w porozumieniu z Wynajmującym, Wnioskodawca rozważa likwidację środka trwałego w postaci budynku stanowiącego salon ekspozycyjny oraz wybudowanie przez Wynajmującego na gruncie Wnioskodawcy dwóch nowych budynków ekspozycyjnych, które mają być środkami trwałymi Wynajmującego w ujęciu podatku dochodowego od osób prawnych (budynkami wybudowanymi na cudzym gruncie, amortyzowanymi na podstawie z art. 16a ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT). Równocześnie, zgodnie z art. 191 ustawy - Kodeks Cywilny (własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która została połączona z nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową), budynki wybudowane przez Wynajmującego będą stanowić własność Wnioskodawcy.

Po ukończeniu inwestycji Wnioskodawca i Wynajmujący zawrą nową umowę najmu, uwzględniającą zmieniony przedmiot najmu i nową wartość czynszu najmu.

W dalszej kolejności Wnioskodawca rozważa wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa do zagranicznej spółki kapitałowej (Spółka) z siedzibą w innym kraju Unii Europejskiej, w zamian nabywając udziały o wartości nominalnej odpowiadającej wartości rynkowej wnoszonego aportu. Przedsiębiorstwo, które będzie wnoszone do spółki, będzie zorganizowanym zespołem składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy ww. zespół składników majątkowych i niemajątkowych stanowi przedsiębiorstwo, a tym samym czy jego aport do zagranicznej spółki kapitałowej będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W tym miejscu należy wskazać, że zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy. O tym, czy doszło do wyodrębnienia przedsiębiorstwa, decyduje pełen zakres zbywanego majątku, praw i zobowiązań; wyodrębnienie to musi dotyczyć przedsiębiorstwa jako całości. Nie może ono obejmować dowolnej części danego przedsiębiorstwa, żeby można było uznać, że doszło do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwo. Ponadto, jak wskazano powyżej, decydujące jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, umożliwiające kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

W rozpatrywanej sprawie uznać należy, że przedmiotem aportu do zagranicznej spółki będzie zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych, przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, stanowiący przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 KC.

W niniejszej sprawie zachowane zostaną funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, umożliwiające kontynuowanie określonej działalności gospodarczej. Przedmiotem zbycia będzie zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych funkcjonujący jako niezależne przedsiębiorstwo.

Przedmiotem aportu będą w szczególności:

  • oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo,
  • własność nieruchomości gruntowej, wraz z własnością budynku blacharsko- lakierniczego i serwisu mechanicznego,
  • własność dwóch nowo wybudowanych budynków ekspozycyjnych, stanowiących środki trwałe Wynajmującego,
  • własność ruchomości związanych z Nieruchomością, służące jej odpowiedniemu funkcjonowaniu,
  • środki pieniężne,
  • tajemnice przedsiębiorstwa (dane kontrahentów),
  • księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, w tym podatkową księgę przychodów i rozchodów oraz inne ewidencje,
  • ogół praw i obowiązków wynikających z zawartych umów.

Jak wskazał Wnioskodawca, przedsiębiorstwo, które ma zostać przekazane Spółce, będzie zdolne do funkcjonowania na niezmienionych zasadach. Spółka z wykorzystaniem ww. składników majątkowych będzie kontynuowała działalność gospodarczą, prowadzoną przez Wnioskodawcę. Przedmiotem aportu mają być zatem wszystkie składniki materialne i niematerialne, służące Wnioskodawcy do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu nieruchomości.

Zatem wniesienie przez Wnioskodawcę aportu do zagranicznej spółki kapitałowej, obejmującego składniki majątkowe i niemajątkowe, powiązane ze sobą funkcjonalnie w ten sposób, że służyć będą prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomościami, tj. stanowiące przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 KC, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, będzie korzystało z wyłączenia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Tym samym, nie będzie podlegało opodatkowaniu tym podatkiem.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań nr 1 i 3 należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych sprawa będzie rozpatrzona w odrębnym postępowaniu.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.