IBPBI/2/423-567/10/CzP | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Czy stosując się do art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a, ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka powinna wartość przedawnionych zobowiązań wykazać jako przychód do opodatkowania?”

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 09 kwietnia 2010r. (data wpływu do tut. BKIP 09 marca 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania przychodu z tytułu przedawnienia zobowiązań - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 09 kwietnia 2010r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania przychodu z tytułu przedawnienia zobowiązań.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka w dniu 15 grudnia 2004r., zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003r. Prawo upadłościowe i naprawcze, wystąpiła do Sądu Rejonowego o ogłoszenie upadłości z możliwością zawarcia układu.

Postępowanie układowe zostało otwarte dnia 16 grudnia 2004r. Jednakże z uwagi na brak zgody większości wierzycieli, postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 16 marca 2006r. postępowanie układowe zostało umorzone. Sąd nie ogłosił upadłości obejmującej likwidację majątku Spółki, gdyż po przeanalizowaniu majątku masy upadłości orzekł, że majątek pozostały po wyłączeniu z niego przedmiotów majątkowych obciążonych hipoteką, nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania likwidacyjnego.

Od 2006r. Spółka praktycznie nie prowadzi działalności. Nie posiada żadnego majątku, część majątku została sprzedana przez urzędnika skarbowego na pokrycie zobowiązań podatkowych. Należności z tytułu dostaw i usług okazały się nieściągalne (w księgach rachunkowych Spółki został dokonany odpis aktualizujący należności).

Spółka posiada zobowiązania z tytułu dostaw i usług wykazane w bilansie Spółki, które stosownie do przepisu art. 118 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny – uległy przedawnieniu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy stosując się do art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a, ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka powinna wartość przedawnionych zobowiązań wykazać jako przychód do opodatkowania...

Zdaniem Spółki, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych Spółka powinna wartość przedawnionych zobowiązań wykazać jako przychód do opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654, ze zm.), przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółka posiada zobowiązania z tytułu dostaw i usług wykazane w bilansie Spółki, które stosownie do przepisu art. 118 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny uległy przedawnieniu.

W myśl art. 118 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. 16 poz. 93 ze zm.), jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata.

Z cytowanego wyżej art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że niewyegzekwowane od dłużnika zobowiązanie (w niniejszym przypadku Spółki) po określonym czasie stanowi jego przychód, niezależnie od faktu, czy wcześniej zaliczono je do kosztów uzyskania przychodów, czy też nie.

Przy czym przychód podatkowy z tytułu przedawnienia powstaje w dacie przedawnienia. W świetle powyższego stanowisko Spółki, iż wartość przedawnionych zobowiązań z tytułu dostaw i usług powinna wykazać jako przychód do opodatkowania jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.