0112-KDIL1-3.4012.322.2018.2.KB | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Brak prawa do odzyskania podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących zakupy związane z zadaniem „Przebudowa świetlicy wiejskiej wraz z zagospodarowaniem terenu”

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 maja 2018 r. (data wpływu 18 maja 2018 r.) uzupełnionym pismem z dnia 28 czerwca 2018 r. (data wpływu 3 lipca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących zakupy związane z zadaniem „Przebudowa świetlicy wiejskiej wraz z zagospodarowaniem terenu” – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 maja 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących zakupy związane z zadaniem „Przebudowa świetlicy wiejskiej wraz z zagospodarowaniem terenu”. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 28 czerwca 2018 r. (data wpływu 3 lipca 2018 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego, czynnym podatnikiem podatku VAT. Gmina wystąpiła z wnioskiem o przyznanie pomocy na operacje typu „Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne” w ramach działania „Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich” objętych Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. W ramach realizacji zadania zostanie dokonana operacja pn. „Przebudowa świetlicy wiejskiej wraz z zagospodarowaniem terenu” obejmująca nadbudowę z przebudową jednokondygnacyjnego, niepodpiwniczonego budynku świetlicy wiejskiej. Zakres prac przewiduje:

  • nadbudowę oraz wymianę dachu (pokrycie i konstrukcja),
  • przebudowę toalet, w tym dostosowanie dla osób niepełnosprawnych,
  • termomodernizację budynku poprzez docieplenie ścian, dachu oraz części posadzki w toaletach,
  • wymianę okien i drzwi,
  • wymianę instalacji elektrycznych i sanitarnych,
  • likwidację pieca węglowego i kominka oraz montaż promienników gazowych,
  • utworzenie 2 miejsc postojowych przypisanych do obiektu.

Przebudowa świetlicy wiejskiej wraz z zagospodarowaniem terenu ma na celu udostępnienie mieszkańcom wsi bezpiecznej i ogólnodostępnej infrastruktury społeczno-kulturalnej, poprawę jakości życia mieszkańców oraz ich aktywizację. Świetlica wiejska będzie obiektem ogólnodostępnym, przystosowanym dla osób niepełnosprawnych. Mienie wytworzone w przedmiotowej inwestycji będzie własnością Gminy. Zmodernizowana świetlica będzie udostępniana nieodpłatnie na cele gminne do wykonywania zadań własnych Gminy i może być wynajmowana sporadycznie za odpłatnością mieszkańcom.

W złożonym uzupełnieniu Gmina wskazała, że:

  1. Realizacja inwestycji pn. „Przebudowa świetlicy wiejskiej” będzie należała do zadań własnych Gminy wskazanych w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – art. 7 ust. 1 pkt 17,
  2. Łączna powierzchnia użytkowa świetlicy wyniesie 208,80 m2,
  3. Przedmiotem wynajmu będzie całość powierzchni użytkowej czyli 208,80 m2,
  4. Świetlica będzie wynajmowana średnio 1 raz w miesiącu – przewidywana częstotliwość,
  5. Za jednorazowe wynajęcie świetlicy przewidywany czynsz wyniesie 250,00 zł,
  6. Przewidywany roczny obrót z tytułu wynajmu świetlicy wyniesie 3 000,00 zł,
  7. Przebudowa świetlicy byłaby przeprowadzona również gdyby nie była wynajmowana odpłatnie, ponieważ głównym celem inwestycji jest udostępnienie obiektu mieszkańcom nieodpłatnie. Świetlica jest wykorzystywana przy okazji zebrań wiejskich, spotkań Koła Gospodyń Wiejskich oraz innych przedsięwzięć społecznych. Przebudowa świetlicy (w tym: ogrzewanie i przebudowa dachu) umożliwi podjęcie i wznowienie działań społeczno-kulturalnych, tj. spotkania teatralne dla najmłodszych, wspólne zajęcia kulinarne dla dzieci, młodzieży i dorosłych oraz robótki ręczne również w okresie jesienno-zimowym, kiedy mieszkańcy wsi mają więcej wolnego czasu i chęci udziału w organizowanych przedsięwzięciach,
  8. Celem przebudowy świetlicy nie jest zwiększenie obrotów z działalności opodatkowanej podatkiem VAT, lecz ma ona na celu udostępnienie mieszkańcom wsi bezpiecznej i ogólnodostępnej infrastruktury oraz poprawy jakości życia mieszkańców.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odzyskania podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących zakupy związane z zadaniem „Przebudowa świetlicy wiejskiej wraz z zagospodarowaniem terenu”?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT objętego na fakturach dokumentujących poniesione koszty realizacji zadania pn. „Przebudowa świetlicy wiejskiej wraz z zagospodarowaniem terenu”. Prawo to przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione warunki: odliczenia dokonuje zarejestrowany czynny podatnik VAT oraz gdy towary i usługi nabyte w ramach realizacji inwestycji będą wykorzystane do czynności opodatkowanych. Przepisy art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wykluczają możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Z powołanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przymiot podatnika podatku od towarów i usług przypisany jest osobie fizycznej, osobie prawnej, jednostce organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, samodzielnie wykonującej działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Samodzielność gospodarcza w prowadzeniu działalności gospodarczej oznacza możliwość podejmowania decyzji, a zarazem posiadanie odpowiedniego stopnia odpowiedzialności za podjęte decyzje, w tym za szkody poniesione wobec osób trzecich, jak również ponoszenie przez podmiot ryzyka gospodarczego.

Wobec powyższego, za podatnika podatku od towarów i usług będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych, np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podsumowując, z powołanego wyżej przepisu wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Zatem gmina, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.) – gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 powołanej ustawy – do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 17 ww. ustawy – zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania aktywności obywatelskiej.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego, czynnym podatnikiem podatku VAT. Gmina wystąpiła z wnioskiem o przyznanie pomocy na operacje typu „Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne” w ramach działania „Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich” objętych Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. W ramach realizacji zadania zostanie dokonana operacja pn. „Przebudowa świetlicy wiejskiej wraz z zagospodarowaniem terenu” obejmująca nadbudowę z przebudową jednokondygnacyjnego, niepodpiwniczonego budynku świetlicy wiejskiej. Zakres prac przewiduje:

  • nadbudowę oraz wymianę dachu (pokrycie i konstrukcja),
  • przebudowę toalet, w tym dostosowanie dla osób niepełnosprawnych,
  • termomodernizację budynku poprzez docieplenie ścian, dachu oraz części posadzki w toaletach,
  • wymianę okien i drzwi,
  • wymianę instalacji elektrycznych i sanitarnych,
  • likwidację pieca węglowego i kominka oraz montaż promienników gazowych,
  • utworzenie 2 miejsc postojowych przypisanych do obiektu.

Przebudowa świetlicy wiejskiej wraz z zagospodarowaniem terenu ma na celu udostępnienie mieszkańcom wsi bezpiecznej i ogólnodostępnej infrastruktury społeczno-kulturalnej, poprawę jakości życia mieszkańców oraz ich aktywizację. Świetlica wiejska będzie obiektem ogólnodostępnym, przystosowanym dla osób niepełnosprawnych. Mienie wytworzone w przedmiotowej inwestycji będzie własnością Gminy. Zmodernizowana świetlica będzie udostępniana nieodpłatnie na cele gminne do wykonywania zadań własnych Gminy i może być wynajmowana sporadycznie za odpłatnością mieszkańcom.

Realizacja przedmiotowej inwestycji będzie należała do zadań własnych Gminy wskazanych w art. 7 ust. 1 pkt 17 ustawy o samorządzie gminnym. Łączna powierzchnia użytkowa świetlicy wyniesie 208,80 m2, a przedmiotem wynajmu będzie całość powierzchni użytkowej czyli 208,80 m2. Świetlica będzie wynajmowana średnio 1 raz w miesiącu – przewidywana częstotliwość. Za jednorazowe wynajęcie świetlicy przewidywany czynsz wyniesie 250,00 zł, a przewidywany roczny obrót z tytułu wynajmu świetlicy wyniesie 3 000,00 zł.

Przebudowa świetlicy byłaby przeprowadzona również gdyby nie była wynajmowana odpłatnie, ponieważ głównym celem inwestycji jest udostępnienie obiektu mieszkańcom nieodpłatnie. Świetlica jest wykorzystywana przy okazji zebrań wiejskich, spotkań Koła Gospodyń Wiejskich oraz innych przedsięwzięć społecznych. Przebudowa świetlicy (w tym: ogrzewanie i przebudowa dachu) umożliwi podjęcie i wznowienie działań społeczno-kulturalnych, tj. spotkania teatralne dla najmłodszych, wspólne zajęcia kulinarne dla dzieci, młodzieży i dorosłych oraz robótki ręczne również w okresie jesienno-zimowym, kiedy mieszkańcy wsi mają więcej wolnego czasu i chęci udziału w organizowanych przedsięwzięciach. Celem przebudowy świetlicy nie jest zwiększenie obrotów z działalności opodatkowanej podatkiem VAT, lecz ma ona na celu udostępnienie mieszkańcom wsi bezpiecznej i ogólnodostępnej infrastruktury oraz poprawy jakości życia mieszkańców.

Wątpliwości Gminy dotyczą określenia, czy będzie jej przysługiwało prawo do odzyskania podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących zakupy związane z zadaniem „Przebudowa świetlicy wiejskiej wraz z zagospodarowaniem terenu”.

Rozpatrując prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy mieć na uwadze, że system odliczenia ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Natomiast nie daje uprawnienia do odliczenia w przypadku czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej. Oznacza to, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc podatku należnego.

W analizowanej sprawie należy zauważyć, że wydatki związane z realizacją przedmiotowego zadania wykonywanego w budynku świetlicy wiejskiej będą związane z działalnością inną niż gospodarcza, polegającą na nieodpłatnym udostępnianiu tej świetlicy na cele gminne do wykonywania zadań własnych Gminy (niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług) oraz z działalnością gospodarczą, polegającą na odpłatnym wynajmowaniu świetlicy mieszkańcom (opodatkowaną podatkiem od towarów i usług). Należy bowiem wskazać, że realizowane przez Gminę czynności polegające na odpłatnym wynajmowaniu świetlicy będą stanowiły niewątpliwie czynności cywilnoprawne, dla których Gmina będzie występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Zatem powyższe czynności będą traktowane jako odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednakże należy wskazać, że Gmina realizując przedmiotowe zadanie będzie wykonywała przede wszystkim zadania własne w ramach władztwa publicznego, nałożone na nią ustawą o samorządzie gminnym. Co prawda, w analizowanej sprawie będą występowały czynności opodatkowane, jednak jak wskazała Gmina będą to czynności sporadyczne (wynajem średnio raz w miesiącu), za jednorazowe wynajęcie świetlicy przewidywany czynsz wyniesie 250,00 zł, a przewidywany roczny obrót z tytułu wynajmu świetlicy wyniesie 3 000,00 zł. W związku z powyższym należy stwierdzić, że występujące w analizowanej sprawie czynności opodatkowane wykonywane przez Gminę nie przesądzają o kwalifikacji poniesionych wydatków jako wykorzystywanych do wykonywania czynności, które dawałyby prawo do odliczenia podatku naliczonego, gdyż w rozpatrywanej sprawie związek ten jest zbyt nieuchwytny, mało konkretny w porównaniu do wyraźnego i jednoznacznego związku tych wydatków z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem, w rozpatrywanej sprawie podatek naliczony nie jest ściśle związany z czynnościami opodatkowanymi, a wręcz przeciwnie – związany jest z inwestycją służącą przede wszystkim do realizacji czynności publicznoprawnych wykonywanych w ramach realizacji przez Gminę zadań własnych.

W ocenie tutejszego organu brak jest związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy sporadycznym odpłatnym wynajmem świetlicy wiejskiej, a inwestycją polegającą na przebudowie tego budynku. O ile nie można wykluczyć, że zakupy towarów i/lub usług mogą przyczyniać się do uzyskania sprzedaży opodatkowanej, tym niemniej jednak związek ten nie jest dostrzegalny i bezsporny, a tylko taki pozwalałby na zrealizowanie przez Gminę prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących poniesione wydatki na realizację przedmiotowego zadania. Wykorzystywanie świetlicy na cele komercyjne – jak wynika z treści wniosku – w niewielkim zakresie, nie może przesądzić o uprawnieniu do realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego. Jak wskazała Gmina, przebudowa świetlicy byłaby przeprowadzona również gdyby nie była wynajmowana odpłatnie, ponieważ głównym celem inwestycji jest udostępnienie obiektu mieszkańcom nieodpłatnie. Ponadto, celem przebudowy świetlicy nie jest zwiększenie obrotów z działalności opodatkowanej podatkiem VAT, lecz ma ona na celu udostępnienie mieszkańcom wsi bezpiecznej i ogólnodostępnej infrastruktury oraz poprawy jakości życia mieszkańców.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że w odniesieniu do wydatków poniesionych przez Gminę na realizację zadania polegającego na przebudowie budynku świetlicy wiejskiej wraz z zagospodarowaniem terenu, Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego poniesionego w związku z realizacją przedmiotowego zadania.

W związku z poniesionymi wydatkami, Gmina nie będzie miała również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Gmina nie będzie spełniała tych warunków, nie będzie miała możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Reasumując, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odzyskania podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących zakupy związane z zadaniem „Przebudowa świetlicy wiejskiej wraz z zagospodarowaniem terenu”.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.