IPPP1/4512-217/16-6/MK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
W zakresie wyboru metody liczenia proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2c pkt 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 7 marca 2016 r. (data wpływu 14 marca 2016 r.) uzupełnionym w dniu 2 maja 2016 r. (data wpływu 4 maja 2016 r.) na wezwanie Organu z dnia 21 kwietnia 2016 r. (doręczone w dniu 25 kwietnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyboru metody liczenia proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2c pkt 3 - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 14 marca 2016 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyboru metody liczenia proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2c pkt 3.

Wniosek uzupełniono w dniu 2 maja 2016 r. (data wpływu 4 maja 2016 r.) w odpowiedzi na wezwanie Organu z dnia 21 kwietnia 2016 r. (doręczone w dniu 25 kwietnia 2016 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Z punktu widzenia ustawy o VAT Wspólnota Mieszkaniowa realizuje obrót z czynności:

  1. niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - z tytułu pobierania należności na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną,
  2. niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - z tytułu pobierania opłat na fundusz remontowy,
  3. opodatkowanych podatkiem od towarów i usług polegających na odsprzedaży współwłaścicielom zakupionych mediów,
  4. opodatkowanych podatkiem od towarów i usług polegających na wynajmie części nieruchomości wspólnych.

W związku z wyżej opisanymi czynnościami Wspólnota Mieszkaniowa dokonuje zakupu towarów oraz usług i odlicza począwszy od 1 stycznia 2016 roku podatek naliczony zgodnie z następującymi zasadami:

  1. od zakupów związanych wyłącznie z czynnościami zarządzania nieruchomością wspólną lub wszelkimi wydatkami realizowanymi z funduszu remontowego, jako niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - bez odliczenia podatku naliczonego,
  2. od zakupów związanych wyłącznie z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. związanych z odsprzedażą mediów oraz najmem powierzchni wspólnych - odliczenia podatku naliczonego w całości,
  3. od zakupów związanych zarówno z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jak i czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, np. od usługi zarządzania, usług księgowych - odliczenie częściowe z zastosowaniem proporcji, o której mowa w art. 86 ust 2a do 2h.

Zgodnie z art. 86 ust. 2b określając proporcję należy się kierować specyfiką wykonywanej przez podatnika działalności. Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać dane określone w art. 86 ust. 2c pkt 1 do 4.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy zgodnie z art. 86 ust. 2c pkt 3 przy obliczaniu proporcji można zastosować roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej mając na uwadze celowościowe znaczenie określeń :

  • "obrót z działalności gospodarczej" oraz
  • "przychody z innej działalności"

Zarząd Wspólnoty uznał, że:

  • za "obrót z działalności gospodarczej" należy uznać obrót uzyskiwany z czynności dla których Wspólnota działa w charakterze podatnika VAT, tzn. obrót z odsprzedaży mediów oraz wynajmu powierzchni wspólnych,
  • za "przychody z innej działalności" należy uznać obrót z tytułu czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tzn z tytułu pobierania należności na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną oraz opłat na fundusz remontowy.

Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej uważa, że najbardziej miarodajny będzie sposób określenia proporcji określony w art. 86 ust. 2c pkt 3, tzn. uwzględniający roczny obrót z działalności gospodarczej (roczny obrót uzyskany ze sprzedaży mediów powiększony o wartość rocznych przychodów z najmu) w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza (roczny obrót uzyskany ze sprzedaży mediów powiększony o wartość rocznych przychodów z najmu oraz o roczny przychód z tytułu należności na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną i opłat na fundusz remontowy)

Wspólnota nie ma możliwości zastosowania przepisów:

  • art. 86 ust. 2c pkt 1, ponieważ nie zatrudnia pracowników ani nie zawiera umów ze zleceniobiorcami,
  • art. 86 ust. 2c pkt 2, ponieważ nie ewidencjonuje godzin roboczych (brak pracowników, zleceniobiorców lub osób wykonujących usługi na podstawie innych umów cywilno-prawnych),
  • art. 86 ust. 2c pkt 4, ponieważ zastosowanie kryterium powierzchni nie jest w tym przypadku możliwe.

Art. 86 ust. 2c poprzez sformułowanie "w szczególności" dopuszcza zastosowanie innego sposobu ustalania proporcji, o której mowa w ust. 2a, jednakże zdaniem Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej zastosowanie kryterium kwoty rocznego obrotu wydaje się najbardziej uzasadnione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710), dalej ustawa, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

  1. nabycia towarów i usług,
  2. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

  1. zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
  2. obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy, przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:

  1. średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
  2. średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
  3. roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
  4. średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.

Zgodnie z art. 86 ust. 2d, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.

Na mocy art. 86 ust. 2e, podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu.

Zgodnie z art. 86 ust. 2f, przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.

Na podstawie art. 86 ust. 2g, proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.

W tym miejscu należy zauważyć, że w świetle art. 90 ust. 5 ustawy – wskazanym w cyt. art. 86 ust. 2g ustawy – do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

Ponadto, stosownie do treści art. 90 ust. 6 ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych oraz usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.

Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku (art. 90 ust. 9a ustawy).

Na podstawie art. 90 ust. 10 ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

  1. przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
  2. nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Z kolei w przepisie art. 86 ustawy został dodany ust. 22, z którego wynika, że minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

Jednak i w takich przypadkach możliwe jest stosowanie przez podatników innego sposobu określenia proporcji. Wynika to z art. 86 ust. 2h ustawy, który stanowi, że w przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji, wskazują przepisy wykonawcze, uzna, że wskazany zgodnie z tymi przepisami sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny, bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.

Powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o VAT. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o VAT (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).

Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy Wspólnota Mieszkaniowa realizuje obrót z czynności:

  1. niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - z tytułu pobierania należności na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną,
  2. niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - z tytułu pobierania opłat na fundusz remontowy,
  3. opodatkowanych podatkiem od towarów i usług polegających na odsprzedaży współwłaścicielom zakupionych mediów,
  4. opodatkowanych podatkiem od towarów i usług polegających na wynajmie części nieruchomości wspólnych.

W związku z wyżej opisanymi czynnościami Wspólnota Mieszkaniowa dokonuje zakupu towarów oraz usług i odlicza począwszy od 1 stycznia 2016 roku podatek naliczony zgodnie z następującymi zasadami:

  1. od zakupów związanych wyłącznie z czynnościami zarządzania nieruchomością wspólną lub wszelkimi wydatkami realizowanymi z funduszu remontowego, jako niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - bez odliczenia podatku naliczonego,
  2. od zakupów związanych wyłącznie z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. związanych z odsprzedażą mediów oraz najmem powierzchni wspólnych - odliczenia podatku naliczonego w całości,
  3. od zakupów związanych zarówno z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jak i czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, np. od usługi zarządzania, usług księgowych - odliczenie częściowe z zastosowaniem proporcji, o której mowa w art. 86 ust 2a do 2h.

Zgodnie z art. 86 ust. 2b określając proporcję należy się kierować specyfiką wykonywanej przez podatnika działalności. Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać dane określone w art. 86 ust. 2c pkt 1 do 4.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą, zastosowania z art. 86 ust. 2c pkt 3 ustawy przy obliczaniu proporcji jako rocznego obrotu z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w zakresie zakupów związanych zarówno z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jak i czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, jeżeli nie jest możliwe bezpośrednie przyporządkowanie podatku naliczonego w całości do działalności gospodarczej.

Zdaniem Wnioskodawcy najbardziej miarodajny będzie sposób określenia proporcji określony w art. 86 ust. 2c pkt 3 ustawy. Ponieważ zdaniem Wspólnoty nie ma ona możliwości zastosowania przepisów zawartych w art. 86 ust. 2c pkt 1 ustawy – gdyż nie zatrudnia pracowników ani nie zawiera umów ze zleceniobiorcami; art. 86 ust. 2c pkt 2 ustawy – gdyż nie ewidencjonuje godzin roboczych (brak pracowników, zleceniobiorców lub osób wykonujących usługi na podstawie innych umów cywilno-prawnych) oraz art. 86 ust. 2c pkt 4 ustawy - ponieważ zastosowanie kryterium powierzchni nie jest w tym przypadku możliwe.

W odniesieniu do powyższego należy wskazać, że przepis art. 86 ust. 2c pkt 3 ustawy określa, że przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:

  • roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza.

Jednakże należy podkreślić, że wybór sposobu, według którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy ustawowe wymagają jedynie aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli sposób ten:

  • zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej na działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności opodatkowanych VAT) oraz
  • obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) – gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

W przypadku zatem, gdy przyjęta przez Wnioskodawcę, zaproponowana we wniosku metoda odpowiadająca metodzie wskazanej w art. 86 ust. 2c pkt 3 ustawy, odpowiadać będzie specyfice wykonywanej działalności i dokonywanych nabyć, w ten sposób, że zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej na działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności opodatkowanych VAT) oraz obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) – gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, Wnioskodawca może zastosować ją celem proporcjonalnego obliczenia podatku naliczonego.

W odniesieniu do sposobu liczenia proporcji w wybranej przez Wnioskodawcę metodzie wskazanej w art. 86 ust. 2c pkt 3 ustawy wskazać należy, że współczynnik obliczany jest na podstawie następujących danych: roczny obrót z działalności gospodarczej (licznik) w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności (mianownik). Co istotne w mianowniku w przychodach z innej działalności należy uwzględnić również wartość dotacji, subwencji i dopłat o podobnym charakterze otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez podatnika działalności innej niż gospodarcza.

Wyjaśnić należy, że pojęcie obrotu, o którym mowa w powyższej regulacji powinno być interpretowane tak jak w przypadku art. 90 ustawy. Obrót powinien być rozumiany jako kwota zapłaty należna z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług pomniejszona o VAT. Obrót ten będzie – dla celów określenia proporcji – powiększany o otrzymane przychody z innej niż gospodarcza działalności i ujmowany w mianowniku proporcji.

Z kolei w kategorii „przychodu” będą się mieścić także dotacje, subwencje oraz inne dopłaty o podobnym charakterze otrzymane na sfinansowanie działalności innej niż gospodarcza. Oznacza to, że nie wszystkie dofinansowania będą zaliczane do mianownika tego ułamka, ale tylko takie, które finansują inną aktywność podatnika (poza VAT). W kategorii tej nie będą zatem mieściły się dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które wykorzystywane są do wykonywania działalności gospodarczej.

W przypadku stosowania metody opartej na obrocie i przychodach, do obrotu nie będzie wliczało się kwoty podatku VAT. Do obrotu/przychodu nie będzie wliczany odpowiednio obrót/przychód uzyskany z:

  • dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane (lub mogłyby zostać zaliczone) przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności;
  • dostawy gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika (lub mogłyby zostać zaliczone) – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności;
  • tytułu transakcji dotyczących pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych;
  • tytułu transakcji dotyczących usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 (tj. zasadniczo usług o charakterze finansowym), w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.

Z uwagi na powyższe, metoda obliczenia proporcji wskazana przez Wnioskodawcę spełnia przesłanki wynikające z art. 86 ust. 2b ustawy. Zatem Wnioskodawca, zgodnie z art. 86 ust. 2c pkt 3 ustawy przy obliczaniu proporcji może zastosować roczny obrót z działalności gospodarczej (tj. polegającej na odsprzedaży współwłaścicielom zakupionych mediów oraz na wynajmie części nieruchomości wspólnych) w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej (o którym mowa wyżej) powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności niż gospodarcza (tj. z tytułu pobierania należności na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną oraz pobierania opłat na fundusz remontowy).

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.