IBPP2/4512-615/15/ICz | Interpretacja indywidualna

Prawidłowość rozliczenia podatku naliczonego z tytułu rozbudowy i modernizacji budynku, o którym mowa we wniosku, wykorzystywanego zarówno do działalności opodatkowanej jak i zwolnionej z opodatkowania podatkiem VAT.
IBPP2/4512-615/15/ICzinterpretacja indywidualna
  1. nakłady
  2. obrót
  3. proporcja
  4. zmiana przeznaczenia
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe -> Odliczanie częściowe podatku oraz korekta podatku naliczonego -> Odliczenie częściowe podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015r. poz. 613) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 29 czerwca 2015r. (data wpływu 3 lipca 2015r.), uzupełnionym pismem z 17 września 2015r. (data wpływu 21 września 2015r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku naliczonego z tytułu rozbudowy i modernizacji budynku, o którym mowa we wniosku, wykorzystywanego zarówno do działalności opodatkowanej jak i zwolnionej z opodatkowania podatkiem VAT – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 3 lipca 2015r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości rozliczenia dokonać odliczenia podatku naliczonego z tytułu rozbudowy i modernizacji budynku, o którym mowa we wniosku, wykorzystywanego zarówno do działalności opodatkowanej jak i zwolnionej z opodatkowania podatkiem VAT.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 17 września 2015r. (data wpływu 21 września 2015r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 8 września 2015r. znak: IBPP2/4512-615/15/ICz.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie nauki jazdy. Jest to działalność zarówno opodatkowana z VAT jak i z VAT zwolniona. W ramach działalności opodatkowanej spółka odlicza w całości podatek naliczony dotyczący działalności opodatkowanej, zaś proporcją podatek naliczony związany z działalnością zarówno opodatkowaną jak i zwolnioną. Z tytułu działalności nauki jazdy wg. kat. B, BE, C, CE, D, DE, T (działalność zwolniona z VAT) nie przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego.

W 2010 roku spółka nabyła, a od 2011r. rozpoczęła inwestycję polegającą na rozbudowie i modernizacji budynku w ramach prowadzonej działalności gospodarczej z przeznaczeniem w 100% na wynajem zarówno na rzecz podmiotów gospodarczych i osób prawnych. W związku z tym Spółka odliczała od nakładów inwestycyjnych całość podatku VAT. W 2014r. po oddaniu budynku, z przyczyn niezależnych spółka zmuszona była w budynku tym zgłosić siedzibę, jak również prowadzenie działalności gospodarczej w tym zwolnionej w zakresie nauki jazdy. Całość budynku (wg pozwolenia na budowę i odbioru) obejmuje powierzchnię użytkową 657m2. Powierzchnia pomieszczeń przeznaczona pod naukę jazdy (sprzedaż zwolnioną i opodatkowaną) obejmuje 59,05m2. Pozostała część wynajmowana jest podmiotom gospodarczym. Za rok 2014 Spółka złożyła korektę kwoty podatku naliczonego z uwzględnieniem proporcji w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 ustawy o podatku VAT.

W piśmie uzupełniającym z 17 września 2015r. Wnioskodawca doprecyzował opis sprawy i wyjaśnił, że:

Ośrodek Szkolenia "A." Spółka Cywilna jest czynnym zrejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Dokonując inwestycji polegającej na rozbudowie i modernizacji budynku od poniesionych wydatków inwestycyjnych odliczała w całości podatek naliczony ponieważ budynek ten był przeznaczony z zamiarem w 100% pod wynajem i przypisany wyłącznie do sprzedaży opodatkowanej. Budynek do użytkowania oddano w 2014r. i jest wprowadzony do ewidencji środków trwałych (wartość początkowa amortyzacji 766.525,97zł).

Z przyczyn niezależnych, spółka zmuszona była (po oddaniu budynku do użytkowania) przeznaczyć pomieszczenie o pow. 59,05m2 pod własną działalność tj. „naukę jazdy” przypisaną do sprzedaży zwolnionej i opodatkowanej.

Zakres prac związanych z inwestycją obejmował w szczególności dokumentację oraz roboty ogólnobudowlane w tym: roboty budowlane, roboty instalacji elektrycznej oraz sanitarnej. prace wykończeniowe, stolarka otworowa, schody do budynku i w budynku itp. Przedmiotowe wydatki zostały udokumentowane fakturami VAT.

W ramach wymienionych we wniosku wydatków zostały wskazane prace związane z budową budynku w ujęciu całościowym.

W stosunku do tych wydatków Spółka nie zna innego sposobu określenia, w jakiej części wydatki te służą czynnościom opodatkowanym, a w jakiej czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT jak tylko precyzyjne ustalenie proporcji metrażowej, w jakiej budynek wykorzystywany jest do czynności opodatkowanych.

Spółka zna bowiem powierzchnię użytkową całego obiektu jak i poszczególnych lokali, etc. I jest w stanie precyzyjnie określić odpowiednie proporcje.

Po oddaniu budynku do użytkowania (w 2014r.), Spółka złożyła pierwszą korektę deklaracji VAT-7 (za I kw. 2015r.) rozliczając podatek naliczony dokonując korekty 1/10 odliczonego pierwotnie w trakcie realizacji inwestycji przypadającą na sprzedaż zwolnioną wg proporcji obliczonej zgodnie z przepisami art. 90 ust. 2-6 Ustawy o VAT. Wskaźnik proporcji za 2014r. jest niekorzystny dla Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:
  1. Czy prawidłowo rozliczono podatek naliczony z tytułu budowy i modernizacji budynku na wynajem podmiotom gospodarczym i części powierzchni przeznaczonej pod działalność nauki jazdy (sprzedaż zwolniona)...
  2. Czy też zasadne jest rozliczenie podatku naliczonego związanego z poniesionymi nakładami inwestycyjnymi w proporcji uwzględniającej metraż związany z działalnością opodatkowaną (wynajem dla podmiotów gospodarczych, oraz działalnością zwolnioną (nauka jazdy)...

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad. 1

W ocenie Spółki w trakcie prowadzonej inwestycji, spółce przysługiwało prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego, natomiast po oddaniu budynku do użytkowania i wprowadzeniu sprzedaży zwolnionej spółka składając korektę deklaracji VAT-7K nieprawidłowo dokonała korekty 1/10 odliczonego pierwotnie w trakcie realizacji inwestycji podatku od towarów i usług, przypadającego na działalność zwolnioną przy zastosowaniu art. 90 ust. 2-6 Ustawy o VAT.

Z opisanych powyżej wydatków (w opisie stanu faktycznego) Spółce przysługuje prawo do odliczenia części podatku naliczonego w odpowiedniej proporcji, w oparciu o wyliczoną proporcję metrażową tj. stosunek powierzchni budynku do wykonywanych czynności opodatkowanych VAT do całości powierzchni budynku.

Ad. 2

Zdaniem wspólników podatek naliczony związany z poniesionymi nakładami inwestycyjnymi powinien rozliczony być proporcją uwzględniającą metraż związany z działalnością opodatkowaną (wynajem dla podmiotów gospodarczych) oraz z działalnością zwolnioną (nauka jazdy).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

W cytowanym na wstępie przepisie art. 86 ustawy ustawodawca zezwolił na odliczenie podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ww. przepis art. 86 ust. 1 ustawy stanowi generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego i jest uzupełniony regulacjami zawartymi w art. 90 i art. 91 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to na mocy art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Proporcję, o której mowa w cyt. wyżej ust. 2, na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Art. 90 ust. 4 ustawy stanowi, że proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

W świetle art. 90 ust. 5 ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

Natomiast, stosownie do art. 90 ust. 6 ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących:

  1. pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych;
  2. usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.

Stosownie do art. 90 ust. 10 ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

  1. przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
  2. nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Przepis art. 91 ust. 2 ustawy stanowi, iż w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 ustawy).

W świetle art. 91 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy (art. 91 ust. 5 ustawy).

Na mocy art. 91 ust. 6 ustawy, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

  1. opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
  2. zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Stosownie do art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Według art. 91 ust. 7a ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Analiza powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wskazuje, że w przypadku zmiany przeznaczenia środka trwałego, tj. zarówno w sytuacji, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również w sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie nauki jazdy. W 2010 roku Wnioskodawca nabył, a od 2011r. rozpoczął inwestycję polegającą na rozbudowie i modernizacji budynku w ramach prowadzonej działalności gospodarczej z przeznaczeniem w 100% na wynajem zarówno na rzecz podmiotów gospodarczych i osób prawnych. W związku z tym Wnioskodawca odliczył od nakładów inwestycyjnych całość podatku VAT. W 2014r. po oddaniu budynku, z przyczyn niezależnych Wnioskodawca zmuszony był w budynku tym zgłosić siedzibę, jak również prowadzenie działalności gospodarczej w tym zwolnionej w zakresie nauki jazdy. Całość budynku obejmuje powierzchnię użytkową 657m2. Powierzchnia pomieszczeń przeznaczona pod naukę jazdy (sprzedaż zwolnioną i opodatkowaną) obejmuje 59,05m2. Pozostała część wynajmowana jest podmiotom gospodarczym.

Jak wskazał Wnioskodawca zna on bowiem powierzchnie użytkową całego obiektu jak i poszczególnych lokali, etc. i jest w stanie precyzyjnie określić odpowiednie proporcje.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca od chwili rozpoczęcia inwestycji polegającej na rozbudowie i modernizacji budynku, zamierzał wykorzystywać go w 100% na wynajem, a zatem do swojej działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tym samym był on uprawniony do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego związanego z tą inwestycją, co – jak wynika z opisu sprawy – zostało uczynione.

Natomiast w związku z podjętą w 2014 r., już po oddaniu budynku, decyzją o zmianie sposobu wykorzystywania tego budynku w ten sposób, że część pomieszczeń wykorzystywana jest na cele działalności gospodarczej w zakresie nauki jazdy (działalność zwolniona i opodatkowana), a pozostała część pomieszczeń jest wynajmowana podmiotom gospodarczym (działalność opodatkowana), odliczony wcześniej podatek naliczony winien zostać skorygowany zgodnie z przywołanym już wcześniej przepisem art. 91 ust. 7 w powiązaniu z ust. 7a tego artykułu ustawy o VAT. Ponieważ zaś wartość środków trwałych, których dotyczy ww. podatek naliczony przekracza kwotę 15.000 zł, korekty odliczonego podatku naliczonego należy dokonać zgodnie z dyspozycją art. 91 ust. 2 ustawy, w ciągu 10 lat licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania, przy czym ww. roczna korekta winna dotyczyć 1/10 kwoty podatku a korekty tej, z uwagi na przepis art. 91 ust. 3 ustawy, należy dokonywać w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty.

Należy zauważyć, że przepis art. 91 ust. 7 ustawy nakazuje zastosowanie regulacji przewidzianych w ust. 1-6 tego artykułu odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Z kolei art. 91 ust. 1 tej ustawy zobowiązuje podatnika, aby po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, dokonał korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego. Trzeba przy tym podkreślić, że przepis art. 90 ust. 3 ustawy o VAT nakazuje aby taką proporcję ustalić jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

W konsekwencji podjętej w 2014 r. po oddaniu budynku, decyzji o zmianie sposobu wykorzystywania tego budynku, koniecznym jest skorygowanie odliczonego wcześniej podatku naliczonego związanego z realizacją ww. inwestycji zgodnie z przepisem art. 91 ust. 7 i ust. 7a ustawy o VAT w powiązaniu z ust. 1-6 tego artykułu i art. 90 ust. 3 tej ustawy.

Skoro zaś przepis art. 91 ust. 7 ustawy, nakazując w okolicznościach w nim wskazanych dokonanie korekty odliczonego podatku naliczonego, odwołuje się, poprzez przepis art. 91 ust. 1-6 i art. 90 ust. 2 ustawy do przepisu art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, zatem korekty podatku naliczonego o której mowa we wniosku należy dokonać przy uwzględnieniu proporcji ustalonej zgodnie z przepisem art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie obu pytań jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zmiana któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego lub zmiana stanu prawnego powoduje, że niniejsza interpretacja traci swoją ważność, a Wnioskodawca nie może korzystać z ochrony wynikającej z tej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.