ITPP2/4512-444/16/AG | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy,
Brak możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu unijnego.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 22 czerwca 2016 r. (data wpływu 24 czerwca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „...” – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 24 czerwca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „...”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W latach 2006-2009 Gmina identyfikowała jeden ze swoich problemów: brak infrastruktury turystycznej oraz brak wykorzystania atutu w postaci korzystnego położenia. W związku z powyższym ubiegała się o dofinansowanie projektu pn. „...”. Gmina pozyskała dofinansowanie w ramach RPO ... na lata 2007-2013.

Umowa o dofinansowanie nr xxx/xx-00 zawarta została w dniu ... r.

Data rozpoczęcia rzeczowej realizacji projektu ... r.

Termin rzeczowego zakończenia realizacji projektu ... r.

Termin finansowego zakończenia projektu ... r.

Finansowanie projektu:

Dotacja oraz środki własne beneficjenta.

Kwota dofinansowania: ... zł (VAT kosztem kwalifikowanym).

Całkowita wartość projektu: ... zł brutto (w tym wydatki kwalifikowane ... zł brutto).

Zakres projektu obejmował:

  • budowę chodników: na odcinku projektowanej promenady spacerowej, szerokość chodnika 2,0 m o długości ok. 1000 m;
  • budowę schodów terenowych;
  • budowę pochylni (podjazdów) dla osób niepełnosprawnych;
  • budowę elementów małej architektury (ławki parkowe, kosze na śmieci);
  • budowę oświetlenia promenady (latarnie);
  • budowę elementów odwodnienia chodnika;
  • montaż pomostu pływającego;
  • przebudowę przepustu na jeziorze.

Projekt został zakończony i rozliczony z Urzędem Marszałkowskim. Przed wnioskiem końcowym o płatność Gmina już raz w ... r. wystąpiła o stosowną interpretację i ją uzyskała. Teraz w związku z zakończeniem trwałości projektu, Urząd Marszałkowski zwrócił się do Gminy z prośbą o ponowne wystąpienie o wydanie interpretacji indywidualnej. Do chwili obecnej stan faktyczny nie uległ zmianie, tj.:

  • cała wybudowana w ramach projektu infrastruktura pozostaje własnością Gminy;
  • na powstałej infrastrukturze Gmina nie prowadzi działalności dochodowej;
  • w ramach tego projektu Gmina nie ubiegała się o zwrot VAT.

Płatnikiem faktur była Gmina.

Realizacja projektu nie miała związku z działalnością opodatkowaną.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina po zrealizowaniu zadania własnego w zakresie poprawy infrastruktury turystycznej i okołoturystycznej, nie planując ani nie mając możliwości wykorzystania powstałej infrastruktury do działalności opodatkowanej, może odzyskać podatek naliczony z tytułu zakupów związanych z realizacją projektu...

Zdaniem Wnioskodawcy, zarówno w trakcie realizacji ww. projektu, będącego zadaniem własnym Gminy, jak również po okresie pięciu lat od jego zakończenia, nie przysługuje prawo do odzyskania podatku od towarów i usług i nie można skutecznie odzyskać podatku. Wynika to z faktu braku wykorzystania w działalności opodatkowanej towarów i usług, za nabycie których w ramach realizacji projektu podatek został naliczony.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z treści wskazanego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć można więc podatek naliczony, który jest związany z czynnościami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest konieczność określenia wysokości podatku należnego. Zasada ta wyklucza wobec tego możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w sytuacji ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz niepodlegających temu podatkowi.

Rozdział 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu podatku jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz. U. poz. 1656) normuje przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy przywołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzeniu.

Od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. tożsama kwestia uregulowana była w rozdziale 9 i § 7 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799, z późn. zm.).

Od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 5 kwietnia 2011 r. powyższa kwestia w sposób tożsamy uregulowana była w rozdziale 9 i § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649, z późn. zm.).

Natomiast w okresie od dnia 6 kwietnia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. powyższa kwestia była w ten sam sposób uregulowana w rozdziale 9 i § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392, z późn. zm.).

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług został spełniony, gdyż poniesione wydatki w ramach projektu nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi. W konsekwencji Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Nie przysługuje również prawo do zwrotu podatku, bowiem dofinansowanie, o którym mowa we wniosku, nie stanowi środków wskazanych w powołanych rozporządzeniach.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie ul. Emilii Plater 1, 11-041 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.