IBPP2/4512-983/15/RSz | Interpretacja indywidualna

Brak prawa do odliczenia podatku od towarów i usług, z faktur VAT wystawionych na Powiatowy Zarząd Dróg, dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizacją ww. projektu pn.: „...”.
IBPP2/4512-983/15/RSzinterpretacja indywidualna
  1. drogi
  2. powiat
  3. projekt
  4. refakturowanie
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe -> Odliczenie i zwrot podatku -> Odliczenie podatku

INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 10 listopada 2015 r. (data wpływu 19 listopada 2015 r.), uzupełnionym pismem z 2 grudnia 2015 r. znak: ... (data wpływu 8 grudnia 2015 r.) oraz pismem z 9 grudnia 2015 r. (data wpływu 9 grudnia 2015 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „...” – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 19 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełnionym pismem z 2 grudnia 2015 r. znak: ... (data wpływu 8 grudnia 2015 r.) oraz pismem z 9 grudnia 2015 r. (data wpływu 9 grudnia 2015 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „...”.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Powiat M. (dalej: Wnioskodawca) realizował zadanie pn.: „...”. Celem nadrzędnym realizacji projektu była poprawa funkcjonalności oraz stanu bezpieczeństwa ruchu samochodowego oraz pieszych na skrzyżowaniu w O. poprzez budowę małego ronda.

Celami pośrednimi projektu były:

  • poprawa stanu infrastruktury drogowej w powiecie m.,
  • zwiększenie przepustowości przedmiotowego skrzyżowania,
  • ograniczenie prędkości samochodów jadących od strony Ł.,
  • ograniczenie strat czasu postoju na skrzyżowaniu kierowców i pasażerów,
  • ograniczenie liczby wypadków samochodowych, a co za tym idzie ograniczenie liczby rannych w wypadkach,
  • ograniczenie emisji spalin i hałasu,
  • poprawa możliwości rozwoju podmiotów gospodarczych w sąsiedztwie skrzyżowania,
  • wzrost atrakcyjności inwestycyjnej powiatu m.,
  • poprawa jakości życia mieszkańców.

Zadanie obejmowało:

  • budowę wyspy środkowej ronda z pierścieniem z kostki granitowej i jezdnią bitumiczną,
  • przebudowę wlotów ul. W. i ul. B. na długości od 30 m do 45 m z budową wysp kanalizujących ruch na wlotach,
  • budowę jezdni dla prawoskrętów,
  • dostosowanie wysokościowe wlotu ul. W.,
  • przebudowę chodników w obrębie skrzyżowania,
  • przebudowę kanalizacji teletechnicznej.

Inwestycja ta ma zatem charakter celu publicznego. Powstałe rondo nie służy działalności opodatkowanej. Wybudowana infrastruktura stanowi własność Powiatu M.. Jednostką, która prowadziła zadanie był Powiatowy Zarząd Dróg w M. (jednostka organizacyjna Starostwa Powiatowego w M.). W związku z powyższym płatnikiem faktur był Powiatowy Zarząd Dróg. Inwestycja realizowana była z udziałem środków z Unii Europejskiej.

Udział w finansowaniu zadania przedstawia się następująco:

  • 85% środki z Unii Europejskiej,
  • 15% środki Powiatu M..

Wybudowana infrastruktura stanowi własność Powiatu M.. Zgodnie z Ustawą z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 460 - tekst jednolity z późn. zmianami) zarządcą dróg powiatowych jest właściwy Zarząd Powiatu. Zgodnie z Ustawą z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1445 - tekst jednolity z późn. zmianami) Zarząd może tworzyć jednostki organizacyjne i za ich pośrednictwem wykonywać swoje zadania. W związku z powyższym jednostką prowadzącą inwestycję był Powiatowy Zarząd Dróg w M..

W załączonym do ww. pisma z 2 grudnia 2015 r. znak:..., piśmie z 1 grudnia 2015 r. Wnioskodawca uzupełnił opis sprawy wskazując, że Powiat M. jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

W związku z projektem pn.: „...” w imieniu Powiatu M. nabywcą towarów i usług była jednostka organizacyjna Powiatu, tj. Powiatowy Zarząd Dróg w M.. Faktury zostały wystawione na Powiatowy Zarząd Dróg. Powiatowy Zarząd Dróg posiada własny NIP i jest odrębnym od Powiatu podatnikiem podatku VAT. Realizacja projektu wpisuje się w realizację zadań własnych Powiatu, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 6 Ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2015 r., poz. 1445 -tekst jednolity, z późn. zmianami). Towary i usługi nabywane przez Powiat w związku z realizacją wyżej wymienionego projektu nie są wykorzystywane w żaden sposób do wykonywania przez Powiat czynności opodatkowanych generujących podatek należny. Są wykorzystywane wyłącznie w ramach działalności publicznoprawnej pozostającej poza zakresem regulacji ustawy o VAT. Wybudowana w ramach wyżej wymienionego projektu infrastruktura jest ogólnodostępna i nieodpłatnie udostępniona użytkownikom.

Ponadto, w piśmie z 9 grudnia 2015 r. Wnioskodawca poinformował, iż Powiatowy Zarząd Dróg w M. jest jednostką budżetową Powiatu M..

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego, w sytuacji, kiedy nie będzie wykorzystywał zrealizowanej inwestycji do działalności opodatkowanej...

Stanowisko Wnioskodawcy.

Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku od towarów i usług, ponieważ nie będzie wykorzystywał produktu powstałego w wyniku realizacji inwestycji do działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Zasada ta wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 cyt. ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Dokumentem uprawniającym do odliczenia jest faktura VAT, otrzymana przez podatnika z tytułu nabycia przez niego towarów i usług.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko w tym zakresie bowiem ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 1445), powiat wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. ustawy, powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 6 cyt. ustawy o samorządzie powiatowym, powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie transportu zbiorowego i dróg publicznych.

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, w celu wykonywania zadań powiat może tworzyć jednostki organizacyjne i zawierać umowy z innymi podmiotami.

Podmioty takie są wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej, które prowadzą swoją działalność w formie samorządowego zakładu budżetowego lub jednostki budżetowej.

Należy zauważyć, że zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak również przepisy wykonawcze do niej nie definiują terminu „jednostka budżetowa”, wobec czego należy posiłkować się definicją legalną zawartą w ustawie z dnia 27 sierpnia 2007 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 885, ze zm.).

Zgodnie z art. 10 ust. 1 wskazanej ustawy, jednostki budżetowe, samorządowe zakłady budżetowe, agencje wykonawcze, instytucje gospodarki budżetowej i państwowe fundusze celowe stosują zasady gospodarki finansowej określone w niniejszej ustawie.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 tej ustawy, jednostkami budżetowymi są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

Stosownie do brzmienia ust. 3 powyższego artykułu, podstawą gospodarki finansowej jednostki budżetowej jest plan dochodów i wydatków, zwany dalej „planem finansowym jednostki budżetowej”.

Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, jednostki budżetowe, z zastrzeżeniem odrębnych ustaw, tworzą, łączą i likwidują organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego – gminne, powiatowe lub wojewódzkie jednostki budżetowe.

W myśl ust. 2 powyższego artykułu, tworząc jednostkę budżetową, organ, o którym mowa w ust. 1, nadaje jej statut, chyba że odrębne ustawy stanowią inaczej, oraz określa mienie przekazywane tej jednostce w zarząd.

Jak wskazano na wstępie, obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić wyłącznie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Aby faktury umożliwiły zrealizowanie prawa do odliczenia, muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego w tym względzie.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 3 ustawy, faktura powinna zawierać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca (Powiat) jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca realizował zadanie pn.: „...”. Jednostką, która prowadziła zadanie był Powiatowy Zarząd Dróg w M., będący jednostką budżetową Powiatu M. (jednostką organizacyjną Starostwa Powiatowego w M.). W związku z ww. projektem, w imieniu Wnioskodawcy, nabywcą towarów i usług była jednostka organizacyjna Powiatu, tj. Powiatowy Zarząd Dróg w M.. Faktury zostały wystawione na Powiatowy Zarząd Dróg, posiadający własny NIP, który jest odrębnym od Powiatu (Wnioskodawcy) podatnikiem podatku VAT. Realizacja projektu wpisuje się w realizację zadań własnych Powiatu, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 6 Ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny oraz opis stanu faktycznego należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca nie dokonał nabycia towarów i usług udokumentowanych fakturami VAT, w których figuruje jako nabywca, wówczas nie ma on możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dotyczących zakupów towarów i usług związanych z realizacją ww. projektu. Ustawodawca stworzył bowiem podatnikowi prawo odliczenia podatku naliczonego od nabytych (zakupionych) towarów i usług, a zatem podatnik nie może odliczać podatku naliczonego innych nabywców.

W tym miejscu zauważyć trzeba, że w dniu 29 września 2015 r. zapadł wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-276/14, zgodnie z którym gminna jednostka organizacyjna, której działalność nie spełnia kryterium samodzielności w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, nie może być uznana za podatnika podatku od wartości dodanej odrębnie od gminy, w której skład jednostka ta wchodzi.

Jak wynika z wyroku TSUE w sprawie C-276/14 samorządowe jednostki budżetowe nie posiadają odrębności podatkowej na gruncie przepisów o VAT, zatem wszelkie czynności przez nie dokonywane powinny być rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która je utworzyła.

W tym miejscu należy podkreślić, że powyższy wyrok co prawda odnosi się do gminnych jednostek budżetowych, jednakże jego rozstrzygnięcie ma również zastosowanie do powiatowych jednostek budżetowych, z uwagi na praktycznie takie same uwarunkowania faktyczne i prawne.

W związku z ww. wyrokiem nr C-276/14, w dniu 29 września 2015 r. Ministerstwo Finansów wydało Komunikat, w którym stwierdzono, że mając na uwadze rozstrzygnięcie TSUE zakłada się obowiązkowe „scentralizowanie” w samorządach rozliczeń w zakresie podatku VAT. Aby zapewnić samorządom czas na przygotowanie się do nowego modelu rozliczeń, do momentu obowiązkowego „scentralizowania” nie będą kwestionowane rozliczenia dokonywane z zastosowaniem obecnego modelu rozliczeń.

Przenosząc powołane przepisy prawa, jak również wnioski płynące z orzeczenia C-276/14 na grunt niniejszej sprawy, w ocenie tut. organu, nawet w sytuacji, gdy Powiat zgodnie z wnioskami płynącymi z ww. wyroku dokona „scentralizowania” w zakresie rozliczeń w podatku od towarów i usług, tj. będzie rozliczać zarówno podatek należny jak i podatek naliczony powstały w wyniku działań realizowanych przez swoje jednostki budżetowe, nie będzie miał możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących zakupów towarów i usług dokonywanych w związku z realizacją projektu, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Wnioskodawca jednoznacznie wskazał, że towary i usługi nabywane przez Powiat w związku z realizacją wyżej wymienionego projektu nie są wykorzystywane w żaden sposób do wykonywania przez Powiat czynności opodatkowanych generujących podatek należny. Są wykorzystywane wyłącznie w ramach działalności publicznoprawnej pozostającej poza zakresem regulacji ustawy o VAT, a wybudowana w ramach ww. projektu infrastruktura jest ogólnodostępna i nieodpłatnie udostępniona użytkownikom.

Podsumowując, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku od towarów i usług, z faktur VAT wystawionych na Powiatowy Zarząd Dróg, dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizacją ww. projektu pn.: „...”.

W konsekwencji powyższego, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznacza się, że niniejsza interpretacja skierowana jest tylko do Wnioskodawcy i nie odnosi się do Powiatowego Zarządu Dróg w M., bowiem każdą czynność, z którą mogą być związane skutki prawno-podatkowe należy rozstrzygać indywidualnie.

Końcowo nadmienia się, że zmiana któregokolwiek z elementów opisu przedstawionego stanu faktycznego lub zmiana stanu prawnego powoduje, że interpretacja traci ważność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.) Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.