IBPP2/4512-93/16/AZ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
W zakresie możliwości obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub ubiegania się o jego zwrot w związku z realizacją projektu inwestycyjnego budowa obwodnicy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 1 lutego 2016 r. (data wpływu 4 lutego 2016 r.), uzupełnionym pismem z 26 kwietnia 2016 r. znak: ZDW. (data wpływu 28 kwietnia 2016r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub ubiegania się o jego zwrot w związku z realizacją projektu inwestycyjnego - budowa obwodnicy w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. na lata 2014-2020 - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 4 lutego 2016 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z 26 kwietnia 2016 r. znak: ZDW. (data wpływu 28 kwietnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub ubiegania się o jego zwrot w związku z realizacją projektu inwestycyjnego - budowa obwodnicy - w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. na lata 2014-2020.

Wniosek ten został uzupełniony pismem z 26 kwietnia 2016r. znak: ZDW. (data wpływu 28 kwietnia 2016r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 15 kwietnia 2016r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w ww. piśmie z 26 kwietnia 2016r.):

Zarząd Dróg Wojewódzkich w K. jest jednostką budżetową, finansowaną przez Samorząd Województwa, jako samorządowa jednostka organizacyjna działająca na podstawie statutu wykonuje zadania w zakresie planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony tych dróg, na podstawie ustawy o drogach publicznych.
Przedmiotem działania ZDW jest:

  1. wykonywanie obowiązków oraz zadań zarządcy dróg wojewódzkich w rozumieniu ustawy o drogach publicznych,
  2. wykonywanie w imieniu organizatora transportu, o którym mowa w ustawie o publicznym transporcie zbiorowym zapewnienia odpowiednich warunków funkcjonowania publicznego transportu zbiorowego, poprzez:
    • stworzenie i zarządzanie M. Kartą Aglomeracyjną,
    • stworzenie systemu informacji dla pasażera na potrzeby funkcjonowania M. Karty Aglomeracyjnej.
    • określanie przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Województwo M., udostępnionych dla operatorów i przewoźników oraz warunków i zasad korzystania z tych obiektów.
  3. wykonywanie zadań w zakresie planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg dla rowerów o jakich mowa w art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. 2012.1137) wraz z infrastrukturą towarzyszącą, a także wytyczania i oznakowania tras rowerowych.

ZDW w K. jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem VAT, prowadzi działalność podlegającą opodatkowaniu ale tylko w wybranych obszarach działalności np. sprzedaż składników majątkowych, dzierżawa nieruchomości wraz z odsprzedażą mediów. Natomiast w stosunku do działalności statutowej nie prowadzi sprzedaży opodatkowanej.

Zarząd Dróg Wojewódzkich w K. planuje zgłosić do dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020 zadania polegające na budowie obwodnic miast, rozbudowie odcinków dróg wojewódzkich oraz budowie zintegrowanej sieci tras rowerowych w Województwie M.. Powyższe zadania stanowią przedmiot i zakres działania ujęty w statucie Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. nałożony przez organ stanowiący Województwa ..

Stosownie do przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 1 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. 2011.177.1054 z dnia 2011.08.26 ) podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 w/w ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a w/w ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Natomiast zwrot różnicy podatku następuje w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego stosownie do art. 87 ust.1 w/w ustawy.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

Przedmiotem projektu inwestycyjnego jest budowa obwodnicy O. na odcinku od DW nr 933 w m. B. do ronda ul. Ch. i ul. F. w O. Inwestycja zlokalizowana jest w województwie m., w powiecie o. i stanowić będzie obwodnicę gminy i miasta O. Całkowita długość projektowanej trasy wynosi 4 993 m.
W ramach projektu przewidziano następujące rozwiązania infrastrukturalne zwiększające bezpieczeństwo wszystkich uczestników ruchu (pieszych, rowerzystów oraz kierowców pojazdów):

  • wybudowanie chodników o szerokości 1,5 m,
  • balustrady obustronne na estakadzie o wysokości 1,3 m,
  • wybudowanie pasa dzielącego chodnik/ ścieżkę rowerową z jezdnią o szerokości 3,5 m,
  • wybudowanie ścieżki rowerowej dwukierunkowej szerokości 2 m,
  • budowa zatok autobusowych,
  • skrzyżowania typu rondo wraz z ciągami chodników, obsługującymi komunikację pieszą wraz z przejściami dla pieszych i rowerzystów,
  • budowa dróg serwisowych, zapewniających właścicielom nieruchomości przyległych do drogi dostępność komunikacyjną,
  • wykonanie nowej infrastruktury technicznej tj. kanalizacji deszczowej, oświetlenia oraz urządzeń ochrony środowiska (osadników, separatorów, zbiorników retencyjnych),
  • montaż urządzeń bezpieczeństwa ruchu - bariery ochronne drogowe.

Przedmiotowy projekt inwestycyjny:

  • będzie realizowany z budżetu Województwa, zgodnie z nałożonymi zadaniami na samorząd wojewódzki artykułem 14 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa.
  • nie będzie generował obrotu, tzn. jego efekty nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
  • powstały przedmiot po jego zrealizowaniu nie będzie wykorzystywany do działalności gospodarczej i zostanie nieodpłatnie udostępniony wszystkim uczestnikom.

Nabywcą faktur dokumentujących zakup towarów i usług w ramach tego projektu będzie Zarząd Dróg Wojewódzkich w K..

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Zarząd Dróg Wojewódzkich w K. ma możliwość prawną do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub ubieganie się o jego zwrot w związku z realizacją projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. na lata 2014-2020...

Stanowisko Wnioskodawcy (w brzmieniu wskazanym w piśmie z 26 kwietnia 2016 r.):

Zarząd Dróg Wojewódzkich w K. nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz ubiegania się o jego zwrot w związku z realizacją projektu inwestycyjnego - budowa obwodnicy, gdyż wydatki poniesione na ten cel nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Wstępnie Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach zauważa, że co prawda Wnioskodawca w poz. 70 wniosku oznaczył sprawę jako „zaistniały stan faktyczny”, to jednak z uwagi na okoliczności przedstawione w opisie sprawy, jak również brzmienie pytania i stanowiska Wnioskodawcy, wskazujące jednoznacznie, że projekt którego dotyczy wniosek, będzie dopiero realizowany, uznano, że problem przedstawiony we wniosku jest „zdarzeniem przyszłym”. Stąd też oceny prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy dokonano w oparciu o stan prawny obowiązujący w dacie wydania niniejszej interpretacji.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ww. ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Stosownie do treści art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy regulują sposób dokonania przez podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te statuują możliwość otrzymania przez podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego. Wynika to z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1 ustawy.

Należy również zauważyć, że w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz.U. z 2013 r., poz. 1656), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanych ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 4 tego rozporządzenia.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale działania te podejmuje na podstawie umów cywilnoprawnych.

Stosownie do przepisu art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 486), Samorząd województwa wykonuje zadania o charakterze wojewódzkim określone ustawami. W szczególności zadania te obejmują sprawy transportu zbiorowego i dróg publicznych (art. 14 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy o samorządzie województwa).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, w celu wykonywania zadań województwo tworzy wojewódzkie samorządowe jednostki organizacyjne oraz może zawierać umowy z innymi podmiotami.

Podmioty takie są wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej, które prowadzą swoją działalność w formie samorządowego zakładu budżetowego lub jednostki budżetowej.

Należy zauważyć, że zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak również przepisy wykonawcze do niej nie definiują terminu „jednostka budżetowa”, wobec czego należy posiłkować się definicją legalną zawartą w ustawie z dnia 27 sierpnia 2007 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 885, ze zm.).

Zgodnie z art. 10 ust. 1 wskazanej ustawy, jednostki budżetowe, samorządowe zakłady budżetowe, agencje wykonawcze, instytucje gospodarki budżetowej i państwowe fundusze celowe stosują zasady gospodarki finansowej określone w niniejszej ustawie.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 tej ustawy, jednostkami budżetowymi są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Stosownie do brzmienia ust. 3 powyższego artykułu, podstawą gospodarki finansowej jednostki budżetowej jest plan dochodów i wydatków, zwany dalej „planem finansowym jednostki budżetowej”.

Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, jednostki budżetowe, z zastrzeżeniem odrębnych ustaw, tworzą, łączą i likwidują organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego – gminne, powiatowe lub wojewódzkie jednostki budżetowe. W myśl ust. 2 powyższego artykułu, tworząc jednostkę budżetową, organ, o którym mowa w ust. 1, nadaje jej statut, chyba że odrębne ustawy stanowią inaczej, oraz określa mienie przekazywane tej jednostce w zarząd.

Z powołanych wyżej przepisów o podatku VAT wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Należy w tym miejscu przytoczyć przepis art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 460 ze zm.), zgodnie z którym drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych.

W myśl art. 2 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy o drogach publicznych, drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie:

  1. drogi krajowe;
  2. drogi wojewódzkie;
  3. drogi powiatowe;
  4. drogi gminne.

Ulice leżące w ciągu dróg wymienionych w ust. 1 należą do tej samej kategorii co te drogi.

Na podstawie art. 19 ust. 1 ww. ustawy o drogach publicznych, organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.

Jak wynika z art. 19 ust. 2 ww. ustawy o drogach publicznych, zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:

  1. krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
  2. wojewódzkich - zarząd województwa;
  3. powiatowych - zarząd powiatu;
  4. gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).

Zgodnie z art. 20 ww. ustawy o drogach publicznych, do zarządcy drogi należy w szczególności pełnienie funkcji inwestora (pkt 3), utrzymanie nawierzchni drogi, chodników, drogowych obiektów inżynierskich, urządzeń zabezpieczających ruch i innych urządzeń związanych z drogą, z wyjątkiem części pasa drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2 (pkt 4), wykonywanie robót interwencyjnych, robót utrzymaniowych i zabezpieczających (pkt 11).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest jednostką budżetową, finansowaną przez Samorząd Województwa . jako samorządowa jednostka organizacyjna działająca na podstawie statutu wykonuje zadania w zakresie planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony tych dróg, na podstawie ustawy o drogach publicznych. Przedmiotem działania Wnioskodawcy jest m in. wykonywanie obowiązków oraz zadań zarządcy dróg wojewódzkich w rozumieniu ustawy o drogach publicznych oraz wykonywanie zadań w zakresie planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg dla rowerów o jakich mowa w art. 2 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym wraz z infrastrukturą towarzyszącą, a także wytyczania i oznakowania tras rowerowych.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem VAT, prowadzi działalność podlegającą opodatkowaniu ale tylko w wybranych obszarach działalności np. sprzedaż składników majątkowych, dzierżawa nieruchomości wraz z odsprzedażą mediów. Natomiast w stosunku do działalności statutowej nie prowadzi sprzedaży opodatkowanej. Wnioskodawca planuje zgłosić do dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020 projekt budowy obwodnicy. Inwestycja zlokalizowana jest w województwie małopolskim, w powiecie oświęcimskim i stanowić będzie obwodnicę gminy i miasta O. Przedmiot projektu objęty jest zakresem działania ujętym w statucie Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. nałożonym przez organ stanowiący Województwa. Wnioskodawca szczegółowo przestawił zakres prac przewidzianych do realizacji w ramach opisanego we wniosku projektu.

Przedmiotowy projekt inwestycyjny:

  • będzie realizowany z budżetu Województwa M., zgodnie z nałożonymi zadaniami na samorząd wojewódzki artykułem 14 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa.
  • nie będzie generował obrotu, tzn. jego efekty nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
  • powstały przedmiot po jego zrealizowaniu nie będzie wykorzystywany do działalności gospodarczej i zostanie nieodpłatnie udostępniony wszystkim uczestnikom.

Nabywcą faktur dokumentujących zakup towarów i usług w ramach tego projektu będzie Zarząd Dróg Wojewódzkich w K.

Trzeba wyjaśnić, że z czynnością opodatkowaną mamy do czynienia wtedy, gdy podlega ona opodatkowaniu na podstawie art. 5 ustawy oraz jest dokonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca jako jednostka organizacyjna powołana przez samorząd wojewódzki do realizacji zadań publicznych - z zakresu transportu zbiorowego i dróg publicznych – należących do zadań własnych województwa, nałożonych ustawą o samorządzie wojewódzkim, wykonując te zadanie działa jako organ administracji publicznej i może korzystać ze środków prawnych o charakterze władczym. W takim ujęciu Zarząd Dróg Wojewódzkich w K. - w zakresie realizowania zadań jakie odpowiednimi ustawami zostały nałożone na organ stanowiący tj. Województwo M. - bez wątpienia nie może być uznany za podatnika gdyż realizuje on zadania publiczne w zakresie określonym ustawą o samorządzie wojewódzkim.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie występuje. Z całokształtu działań Wnioskodawcy związanych z zakupionymi towarami i usługami wynika, że nabycie tych towarów i usług nie ma związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

W świetle powołanego na wstępie art. 86 ust. 1 ustawy, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku od towarów i usług, który został poniesiony podczas realizacji projektu budowy obwodnicy.

W konsekwencji Wnioskodawca nie ma prawa do uzyskania zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Wnioskodawca nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT na zasadach określonych w rozdziale 4 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r., gdyż środki wskazane we wniosku, nie są środkami, o których mowa w zawartych tam regulacjach.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 powołanej w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego wydana interpretacja traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.