0112-KDIL2-3.4012.416.2018.2.AS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Opodatkowanie podatkiem VAT dotacji otrzymanej na pokrycie 90% kosztów związanych z realizacją projektu; naliczenie podatku VAT metodą „w stu” od kwoty otrzymanej dotacji; prawo do odliczenia podatku VAT od nabytych na potrzeby realizacji projektu środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, towarów i usług udokumentowanych fakturami VAT; prawo do odliczenia podatku VAT od wszystkich wydatków poniesionych na realizację projektu.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 lipca 2018 r. (data wpływu 2 sierpnia 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 września 2018 r. (data wpływu 18 września 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • opodatkowania podatkiem VAT dotacji otrzymanej z B na pokrycie 90% kosztów związanych z realizacją projektu – jest nieprawidłowe;
  • naliczenia podatku VAT metodą „w stu” od kwoty otrzymanej dotacji – jest prawidłowe;
  • prawa do odliczenia podatku VAT od nabytych na potrzeby realizacji projektu środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, towarów i usług udokumentowanych fakturami VAT – jest prawidłowe;
  • prawa do odliczenia podatku VAT od wszystkich wydatków poniesionych na realizację projektu – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 2 sierpnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dotacji otrzymanej z B na pokrycie 90% kosztów związanych z realizacją projektu, naliczenia podatku VAT metodą „w stu” od kwoty otrzymanej dotacji oraz prawa do odliczenia podatku VAT od nabytych na potrzeby realizacji projektu środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, towarów i usług udokumentowanych fakturami VAT oraz od wszystkich wydatków poniesionych na realizację projektu. Wniosek uzupełniono w dniu 18 września 2018 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

A” S.A. jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. W ramach swojej działalności wykonuje i świadczy usługi opodatkowane podatkiem VAT. Usługi świadczone przez A S.A. obejmują między innymi: wynajem powierzchni, usługi doradcze, szkoleniowe. Obok świadczenia usług A S.A. składa wnioski aplikacyjne o dotacje i realizuje szereg projektów finansowych z budżetu Unii Europejskiej i Budżetu Państwa.

A S.A., zwana dalej Wnioskodawcą, w partnerstwie z C, złożyła wniosek aplikacyjny do B w ramach Działania 2.2 Wsparcie na rzecz zarządzania strategicznego i przedsiębiorstw oraz budowy przewagi konkurencyjnej na rynku, Typ projektu 1 i wygrała konkurs.

Po podpisaniu umowy z B, umowy o dofinansowanie, będzie realizować w okresie od 1 września 2018 r. do 31 sierpnia 2020 r. projekt pod nazwą „Myśl strategicznie ...”, którego celem będzie wyłonienie projektów, które w największym stopniu przyczynią się do osiągnięcia celów (...).

Celem głównym projektu jest wzrost wykorzystywania przez 156 mikro, małych, średnich przedsiębiorstw z podregionu wsparcia partnerów społecznych przy realizacji działań wspierających rozwój przedsiębiorstwa (analiza potrzeb rozwojowych, opracowywanie planów rozwoju/strategii).

Dzięki wsparciu w projekcie nastąpi wzrost liczby MMSP, które dzięki projektowi i przewidzianemu w jego ramach doradztwu podniosą swoją świadomość, wiedzę i umiejętności z zakresu zarządzania strategicznego, potrzeb rozwojowych, dostępności usług w Rejestrze Usług Rozwojowych/poza Rejestrem Usług Rozwojowych, opracowywania strategii/planów rozwojowych.

Cel projektu zostanie osiągnięty w wyniku podjęcia przez Wnioskodawcę działań merytorycznych polegających na:

  1. Identyfikacji potencjalnych odbiorców wsparcia;
  2. Opracowaniu analizy potrzeb rozwojowych MMSP (z uwzględnieniem pracowników w niekorzystnej sytuacji na rynku pracy, w tym pracowników w wieku 45+ (o ile dotyczy), które nie posiadają planu lub strategii rozwoju);
  3. Przygotowaniu na podstawie opracowanej analizy Planów Rozwojowych określających zakres działań niezbędnych do zaspokojenia zidentyfikowanych potrzeb rozwojowych;
  4. Monitoringu i doradztwie w zakresie wdrożenia planów rozwojowych MMSP w okresie trwania projektu;
  5. Analizie faktycznej dostępności usług w branży dla MMSP w ramach podmiotowych systemów finansowania i (o ile dotyczy) podejmowania działań interwencyjnych;
  6. Upowszechnianiu wśród interesariuszy wiedzy o zdiagnozowanych potrzebach lub barierach rozwojowych, które wykraczają poza bezpośredni zakres wsparcia w Bazie Usług Rozwojowych i podejmowanie działań wdrożeniowych lub interwencji koniecznych do ich zaspokojenia (mainstreaming potrzeb rozwojowych).

W związku z realizacją ww. działań merytorycznych, Wnioskodawca ponosi wydatki kwalifikowane, na które otrzyma z B dofinansowanie w wysokości nie więcej niż 90% wydatków kwalifikowalnych projektu. Zgodnie z Regulaminem konkursu „Wsparcie zarządzania strategicznego mikro, małych i średnich przedsiębiorców (...)”, Wnioskodawca zobowiązany jest do zapewnienia wkładu własnego w wysokości co najmniej 10% wartości wydatków kwalifikowalnych projektu. Wkład własny stanowią środki finansowe w formie pieniężnej pozyskane przez Wnioskodawcę od przedsiębiorców biorących udział w projekcie, w wysokości co najmniej 10% kosztów usług doradczych, co będzie udokumentowane wystawieniem przez Wnioskodawcę na ich rzecz faktury VAT. Różnica pomiędzy kosztem usług doradczych, a częściową odpłatnością poniesioną przez przedsiębiorców stanowi wartość pomocy de minimis/publicznej udzielanej dla tych przedsiębiorców.

W przypadku niewniesienia przez Wnioskodawcę i partnerów (jeśli dotyczy) wkładu własnego w kwocie określonej w umowie o dofinansowanie projektu, B obniży kwotę przyznanego dofinansowania proporcjonalnie do jej udziału w całkowitej wartości projektu. Wkład własny, który zostanie rozliczony ponad wysokość wskazaną w umowie o dofinansowanie może zostać uznany za niekwalifikowalny. Wkład własny musi być wniesiony w ramach kosztów bezpośrednich związanych z realizacją usług doradczych. Otrzymane przez Wnioskodawcę dotacja i wpłata przez przedsiębiorców wkładu własnego mogą być przeznaczone wyłącznie na sfinansowanie kosztów realizacji projektu, ponieważ projekt nie zakłada osiągnięcia zysku.

W przypadku niezrealizowania projektu Wnioskodawca jest zobowiązany do zwrotu otrzymanych środków zgodnie z zasadą proporcjonalności – wg której następuje zwrot środków proporcjonalnie do osiągniętych rezultatów.

Całość otrzymanej dotacji będzie wykorzystana na realizację projektu, nie będzie przekazana uczestnikom projektu w formie pieniężnej.

W sytuacji rozwiązania umowy o dofinansowanie Wnioskodawca jest zobowiązany do zwrotu całości lub części otrzymanego dofinansowania w zależności od stopnia realizacji umowy. Przed rozpoczęciem projektu – bez konsekwencji; w trakcie – proporcjonalnie do zaawansowania działań.

Budżet projektu przewiduje poniesienie wydatków na działania merytoryczne w postaci:

  1. Wynagrodzenia personelu projektu, które stanowią 81,40% wartości budżetu projektu,
  2. Nabycia, w tym zakupy opodatkowanie podatkiem VAT, które będą udokumentowane fakturami.

W piśmie z dnia 17 września 2018 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku – Wnioskodawca wskazał, że:

  1. Faktury dokumentujące nabycie towarów i usług w ramach opisanego projektu wystawione będą na Wnioskodawcę, czyli A S.A.
  2. Zadania realizowane przez Wnioskodawcę zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie projektu: Zadanie 1 – Identyfikacja potencjalnych odbiorców wsparcia – rekrutacja MMS przedsiębiorstw; Zadanie 2 – Analiza potrzeb rozwojowych przedsiębiorstw oraz dostępności usług; Zadanie 3 – Opracowanie Planu Rozwoju, monitoring i doradztwo w zakresie jego wdrożenia; Zadanie 4 – Agregacja zidentyfikowanych potrzeb.
    W ramach powyższych zadań (1-4) nastąpi zatrudnienie wyspecjalizowanych doradców na umowę o pracę/cywilnoprawną, którzy świadczyć będą usługi doradcze dla MMS przedsiębiorstw. Zostaną poniesione wydatki na wynagrodzenia;
    Zadanie 5 – Upowszechnianie wiedzy o zdiagnozowanych potrzebach oraz ew. działania interwencyjne – w ramach tego zadania Wnioskodawca ma do zrealizowania:
    1. Organizację konferencji, w tym pokrycie wydatków na: wynagrodzenia prelegentów, zakup materiałów konferencyjnych, organizację przerwy kawowej;
    2. Promocję projektu w tym pokrycie wydatków na artykuły sponsorowane w prasie i reklamę internetową.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy dotacja otrzymana z B na pokrycie 90% kosztów związanych z realizacją projektu „Myśl strategicznie ...” jest opodatkowana podatkiem VAT?
  2. Jeżeli otrzymana dotacja będzie opodatkowana podatkiem VAT to należy potraktować ją jako kwotę brutto i naliczać należny podatek od towarów i usług metodą „w stu” od kwoty otrzymanej dotacji?
  3. Czy od nabytych na potrzeby realizacji projektu środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, towarów i usług udokumentowanych fakturami VAT, przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT?
  4. Czy odliczenie podatku VAT przysługuje od wszystkich wydatków poniesionych na realizację projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad 1. Otrzymana z B dotacja na pokrycie wydatków kwalifikowanych, nie będzie bezpośrednią dopłatą do ceny końcowej lecz zwrotem poniesionych wydatków na realizację projektu, nie stanowi obrotu i nie jest podstawą do naliczenia podatku VAT należnego. Ponadto obciążenie VAT należnym otrzymanej dotacji spowoduje powstanie luki finansowej z powodu realizacji działań z wykorzystaniem własnych pracowników.

Ad 2. Jeżeli otrzymana dotacja zostanie uznana za podstawę opodatkowania podatkiem VAT, to kwotę dotacji należy potraktować jako kwotę brutto i naliczać należny podatek VAT metodą „w stu”.

Ad 3. Od nabytych na potrzeby realizacji projektu środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, towarów i usług przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT.

Ad 4. Odliczenie podatku VAT przysługuje od wszystkich wydatków poniesionych na realizację projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:
  • opodatkowania podatkiem VAT dotacji otrzymanej z B na pokrycie 90% kosztów związanych z realizacją projektu – jest nieprawidłowe;
  • naliczenia podatku VAT metodą „w stu” od kwoty otrzymanej dotacji – jest prawidłowe;
  • prawa do odliczenia podatku VAT od nabytych na potrzeby realizacji projektu środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, towarów i usług udokumentowanych fakturami VAT – jest prawidłowe;
  • prawa do odliczenia podatku VAT od wszystkich wydatków poniesionych na realizację projektu – jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie nie będące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

  • w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
  • świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Zatem pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Ponadto stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. W ramach swojej działalności wykonuje i świadczy usługi opodatkowane podatkiem VAT. Usługi świadczone przez Spółkę obejmują między innymi: wynajem powierzchni, usługi doradcze, szkoleniowe. Obok świadczenia usług Wnioskodawca składa wnioski aplikacyjne o dotacje i realizuje szereg projektów finansowych z budżetu Unii Europejskiej i Budżetu Państwa. Spółka, w partnerstwie, złożyła wniosek aplikacyjny do B w ramach Działania 2.2 Wsparcie na rzecz zrządzania strategicznego i przedsiębiorstw oraz budowy przewagi konkurencyjnej na rynku, Typ projektu 1 i wygrała konkurs. Po podpisaniu umowy z B o dofinansowanie, będzie realizować w okresie od 1 września 2018 r. do 31 sierpnia 2020 r. projekt, którego celem będzie wyłonienie projektów, które w największym stopniu przyczynią się do osiągnięcia celów (...). Celem głównym projektu jest wzrost wykorzystywania przez 156 mikro, małych, średnich przedsiębiorstw wsparcia partnerów społecznych przy realizacji działań wspierających rozwój przedsiębiorstwa (analiza potrzeb rozwojowych, opracowywanie planów rozwoju/strategii). Dzięki wsparciu w projekcie nastąpi wzrost liczby MMSP, które dzięki projektowi i przewidzianemu w jego ramach doradztwu podniosą swoją świadomość, wiedzę i umiejętności z zakresu zarządzania strategicznego, potrzeb rozwojowych, dostępności usług w Rejestrze Usług Rozwojowych/poza Rejestrem Usług Rozwojowych, opracowywania strategii/planów rozwojowych. Cel projektu zostanie osiągnięty w wyniku podjęcia przez Wnioskodawcę działań merytorycznych polegających na: identyfikacji potencjalnych odbiorców wsparcia, opracowaniu analizy potrzeb rozwojowych MMSP z uwzględnieniem pracowników w niekorzystnej sytuacji na rynku pracy, w tym pracowników w wieku 45+ (o ile dotyczy), które nie posiadają planu lub strategii rozwoju, przygotowaniu na podstawie opracowanej analizy Planów Rozwojowych określających zakres działań niezbędnych do zaspokojenia zidentyfikowanych potrzeb rozwojowych, monitoringu i doradztwie w zakresie wdrożenia planów rozwojowych MMSP w okresie trwania projektu, analizie faktycznej dostępności usług w branży dla MMSP w ramach podmiotowych systemów finansowania i (o ile dotyczy) podejmowania działań interwencyjnych, upowszechnianiu wśród interesariuszy wiedzy o zdiagnozowanych potrzebach lub barierach rozwojowych, które wykraczają poza bezpośredni zakres wsparcia w Bazie Usług Rozwojowych i podejmowanie działań wdrożeniowych lub interwencji koniecznych do ich zaspokojenia (mainstreaming potrzeb rozwojowych). W związku z realizacją ww. działań merytorycznych, Wnioskodawca ponosi wydatki kwalifikowane, na które otrzyma z B dofinansowanie w wysokości nie więcej niż 90% wydatków kwalifikowalnych projektu. Zgodnie z Regulaminem konkursu „Wsparcie zarządzania strategicznego mikro, małych i średnich przedsiębiorców”, Wnioskodawca zobowiązany jest do zapewnienia wkładu własnego w wysokości co najmniej 10% wartości wydatków kwalifikowalnych projektu. Wkład własny stanowią środki finansowe w formie pieniężnej pozyskane przez Wnioskodawcę od przedsiębiorców biorących udział w projekcie, w wysokości co najmniej 10% kosztów usług doradczych, co będzie udokumentowane wystawieniem przez Wnioskodawcę na ich rzecz faktury VAT. Różnica pomiędzy kosztem usług doradczych, a częściową odpłatnością poniesioną przez przedsiębiorców stanowi wartość pomocy de minimis/publicznej udzielanej dla tych przedsiębiorców. W przypadku niewniesienia przez Wnioskodawcę i partnerów (jeśli dotyczy) wkładu własnego w kwocie określonej w umowie o dofinansowanie projektu, B obniży kwotę przyznanego dofinansowania proporcjonalnie do jej udziału w całkowitej wartości projektu. Wkład własny, który zostanie rozliczony ponad wysokość wskazaną w umowie o dofinansowanie może zostać uznany za niekwalifikowalny. Wkład własny musi być wniesiony w ramach kosztów bezpośrednich związanych z realizacją usług doradczych. Otrzymane przez Wnioskodawcę dotacja i wpłata przez przedsiębiorców wkładu własnego mogą być przeznaczone wyłącznie na sfinansowanie kosztów realizacji projektu, ponieważ projekt nie zakłada osiągnięcia zysku. W przypadku niezrealizowania projektu Wnioskodawca jest zobowiązany do zwrotu otrzymanych środków zgodnie z zasadą proporcjonalności – wg której następuje zwrot środków proporcjonalnie do osiągniętych rezultatów. Całość otrzymanej dotacji będzie wykorzystana na realizację projektu, nie będzie przekazana uczestnikom projektu w formie pieniężnej. W sytuacji rozwiązania umowy o dofinansowanie Wnioskodawca jest zobowiązany do zwrotu całości lub części otrzymanego dofinansowania w zależności od stopnia realizacji umowy. Przed rozpoczęciem projektu – bez konsekwencji; w trakcie – proporcjonalnie do zaawansowania działań. Budżet projektu przewiduje poniesienie wydatków na działania merytoryczne w postaci: wynagrodzenia personelu projektu, które stanowią 81,40% wartości budżetu projektu oraz nabycia, w tym zakupy opodatkowanie podatkiem VAT, które będą udokumentowane fakturami. Faktury dokumentujące nabycie towarów i usług w ramach opisanego projektu wystawione będą na Wnioskodawcę. Zadania realizowane przez Wnioskodawcę zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie projektu: Zadanie 1 – Identyfikacja potencjalnych odbiorców wsparcia – rekrutacja MMS przedsiębiorstw; Zadanie 2 – Analiza potrzeb rozwojowych przedsiębiorstw oraz dostępności usług w RUR/poza RUR; Zadanie 3 – Opracowanie Planu Rozwoju monitoring i doradztwo w zakresie jego wdrożenia; Zadanie 4 – Agregacja zidentyfikowanych potrzeb. W ramach powyższych zadań (1-4) nastąpi zatrudnienie wyspecjalizowanych doradców na umowę o pracę/cywilnoprawną, którzy świadczyć będą usługi doradcze dla MMS przedsiębiorstw. Zostaną poniesione wydatki na wynagrodzenia. Zadanie 5 – Upowszechnianie wiedzy o zdiagnozowanych potrzebach oraz ew. działania interwencyjne – w ramach tego zadania Wnioskodawca ma do zrealizowania: organizację konferencji, w tym pokrycie wydatków na: wynagrodzenia prelegentów, zakup materiałów konferencyjnych, organizację przerwy kawowej oraz promocję projektu, w tym pokrycie wydatków na artykuły sponsorowane w prasie i reklamę internetową.

W przedmiotowej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą stwierdzenia, czy dotacja otrzymana z B na pokrycie 90% kosztów związanych z realizacją projektu podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi. Ponadto przepis ten wskazuje, że do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług.

Cytowany przepis stanowi odzwierciedlenie art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, z treści którego wynika, że w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Związane jest to z tym, że podstawa opodatkowania stanowi wartość faktycznie uzyskaną przez sprzedawcę z tytułu danej opodatkowanej czynności. Należy jednocześnie wskazać, że nie ma tu znaczenia status podmiotu wypłacającego subwencję ani pochodzenie środków, z których ta subwencja jest wypłacana.

Z treści powołanych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia. Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy.

Nie ma przy tym znaczenia, od kogo dostawca towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest, aby było to wynagrodzenie za daną konkretną usługę lub za daną konkretną dostawę.

W świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do podstawy opodatkowania VAT zalicza się, w przypadkach, które określa art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, m.in. przyznane podatnikom subwencje bezpośrednio związane z ceną dostawy lub świadczenia. Przepis ten zmierza do obciążenia VAT całej wartości towarów lub usług, a przez to do uniknięcia zmniejszenia przychodu z podatku na skutek przyznania subwencji (zob. np. pkt 26 wyroku w sprawie C-144/02). TSUE wskazywał wielokrotnie, że aby subwencja była uznana za bezpośrednio związaną z ceną danej transakcji, powinna ona być przyznawana konkretnie podmiotowi subwencjonowanemu po to, by dostarczał on określony towar lub wykonywał określoną usługę. Jedynie w tym przypadku subwencja może być uznana za świadczenie wzajemne względem dostawy towaru lub świadczonej usługi, a w związku z tym podlegać opodatkowaniu (zob. np. pkt 28 ww. wyroku C-144/02).

Ponadto, subwencje związane bezpośrednio z ceną interpretuje się jako obejmujące jedynie subwencje, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług i które są płacone przez stronę trzecią sprzedawcy lub dostawcy (zob. np. wyrok w sprawie C-184/00 pkt 18). Niezbędne jest, by cena, którą ma zapłacić nabywca lub usługobiorca, była ustalona w taki sposób, by zmniejszała się w stosunku odpowiadającym subwencji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, która stanowiłaby zatem element determinujący cenę, jakiej ten ostatni żąda (zob. pkt 29 wyroku C-144/02).

Należy zauważyć, że otrzymanie dofinansowania (dotacji, dopłaty) nie stanowi samo w sobie żadnej czynności, ani też zdarzenia opodatkowanego. Dotacje (dopłaty) podlegają bowiem opodatkowaniu jako składnik ceny czynności, z którą są związane. Dotacje, które stanowią dopłatę do ceny sprzedawanych towarów, czy świadczonych usług, są ściśle związane z daną usługą, czy towarem i podlegają opodatkowaniu.

Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, że jak już zaznaczono powyżej, aby dana czynność (dostawa lub usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy dokonywaną dostawą towarów lub świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za dokonaną dostawę towarów lub wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, w ramach opisanego projektu Wnioskodawca będzie świadczył usługi doradcze na rzecz przedsiębiorców, którzy będą z tego tytułu wnosić opłaty w wysokości 10% wartości usługi, co będzie udokumentowane wystawieniem przez Wnioskodawcę na rzecz przedsiębiorstwa fakturą VAT.

Wpłaty wnoszone przez przedsiębiorców deklarujących uczestnictwo w projekcie nie pozostają „w oderwaniu” od czynności, które zostaną wykonane przez Spółkę – zachodzi bowiem związek pomiędzy dokonywanymi wpłatami, a zobowiązaniem się Spółki do wykonania określonych czynności. Należy zauważyć, że we wskazanej sytuacji istnieje bezpośredni związek pomiędzy dokonywanymi wpłatami, a zindywidualizowanym świadczeniem na rzecz uczestników programu (przedsiębiorców), które ma zostać wykonane przez Wnioskodawcę.

Ponadto należy wskazać, że Spółka zawierając umowę o dofinansowanie projektu oraz wystawiając fakturę VAT na uczestników projektu, wchodzi w rolę świadczącego usługę. Tym samym wpłaty otrzymywane przez Spółkę od uczestników będą stanowiły wynagrodzenie z tytułu świadczonych przez nią usług na rzecz uczestników projektu (przedsiębiorców).

Uwzględniając powyższe, dokonywane przez uczestników projektu (przedsiębiorców) wpłaty z tytułu uczestnictwa w projekcie dotyczą usług doradczych, co wskazuje, że świadczenia, co do których Spółka zobowiązała się w ramach podpisanej o dofinansowanie umowy – stanowią odpłatne świadczenie usług, które zgodnie z przywołanym na wstępie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze dokonaną wyżej analizę przepisów prawa, stwierdzić należy, że pomiędzy świadczeniem usług doradczych a otrzymaną przez Wnioskodawcę z B dotacją na realizację projektu istnieje bezpośredni związek. W efekcie środki otrzymane przez Spółkę z B stanowią zapłatę za usługi doradcze.

Należy bowiem zauważyć, że otrzymane środki od instytucji finansującej projekt nie zostaną przeznaczone na ogólną działalność Wnioskodawcy, lecz będą wykorzystywane tylko i wyłącznie na realizację zadania służącego wykonaniu projektu pn.: „Myśl strategicznie ...”.

Uwzględniając powyższe należy uznać, że otrzymana dotacja na sfinansowanie ww. projektu będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy, powołane przepisy prawa oraz dokonaną analizę należy stwierdzić, że dotacja otrzymana z B na pokrycie 90% kosztów związanych z realizacją projektu – na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wg stawki właściwej dla czynności z którą dofinansowanie to jest związane.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 1 oceniono jako nieprawidłowe.

Przechodząc natomiast do kwestii stwierdzenia, czy w przypadku opodatkowania podatkiem VAT dotacji otrzymanej z B należy potraktować ją jako kwotę brutto i naliczać należny podatek od towarów i usług metodą „w stu” od kwoty otrzymanej dotacji, należy zauważyć, że jak wyżej wskazano, otrzymane przez Spółkę dofinansowanie ze środków B na przedmiotowy projekt będzie stanowiło podstawę opodatkowania w myśl art. 29a ust. 1 ustawy.

W konsekwencji Spółka powinna wyliczyć wartość podatku VAT metodą „w stu”, traktując wskazaną kwotę dofinansowania jako kwotę brutto, tj. kwotę zawierającą podatek należny.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 2 oceniono jako prawidłowe.

W dalszej kolejności wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT od nabytych na potrzeby realizacji projektu środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych oraz towarów i usług udokumentowanych fakturami VAT oraz prawa do odliczenia podatku VAT od wszystkich wydatków poniesionych na realizację projektu.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

  1. nabycia towarów i usług,
  2. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Mając zatem na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, będą spełnione, ponieważ Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług i w ramach swojej działalności – jak wynika z opisu sprawy – wykonuje opodatkowane VAT usługi doradcze. Zatem wydatki poniesione na realizację przedmiotowego projektu będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku od towarów i usług od nabytych na potrzeby realizacji projektu środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych oraz towarów i usług udokumentowanych fakturami VAT oraz będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT od wszystkich wydatków poniesionych na realizację projektu. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Wnioskodawca będzie działać jako podatnik VAT a wydatki związane z realizacją przedmiotowego projektu będą służyć do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem. Należy jednak wskazać, że powyższe prawo przysługuje o ile nie zajdą wyłączenia zawarte w art. 88 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań oznaczonych nr 3 i nr 4 oceniono jako prawidłowe.

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek Zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W związku z tym tutejszy organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii opodatkowania VAT świadczonych przez Wnioskodawcę usług doradczych.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.