0112-KDIL2-1.4012.586.2018.1.BC | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Prawo do odliczenia w całości lub w części podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „Budowa centrum zabaw i rekreacji”.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 października 2018 r. (data wpływu 9 listopada 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w całości lub w części podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „Budowa centrum zabaw i rekreacji (...)” – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 9 listopada 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w całości lub w części podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „Budowa centrum zabaw i rekreacji (...)”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawcą w przedmiotowej sprawie jest osoba prawna – Gmina, natomiast Urząd Gminy wykonuje zadania własne, przypisane do realizacji Gminie. Oznacza to, że wszystkie nałożone na Gminę zadania, wykonywane są za pośrednictwem Urzędu Gminy, który zapewnia obsługę realizacji kompetencji organów gminnych.

Gmina realizuje projekt pn.: „Budowa centrum zabaw i rekreacji (...)” w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność”, z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej, objętego programem rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014-2020. Projekt otrzymał dofinansowanie w ramach naboru wniosków ogłoszonego przez zarząd Stowarzyszenia Lokalnej Grupy Działania. Dofinansowanie projektu przyznano na podstawie uchwały Rady Stowarzyszenia LGD.

Celem inwestycji jest wybudowanie centrum zabaw i rekreacji dla dzieci, młodzieży i ich opiekunów, które zlokalizowane jest w bezpośrednim sąsiedztwie Publicznej Szkoły Podstawowej i stanowi uzupełnienie istniejącej infrastruktury sportowo-rekreacyjnej (boiska sportowe i siłownia zewnętrzna).

W ramach projektu wykonane zostały prace obejmujące: przygotowanie terenu pod plac zabaw, wykonanie ogrodzenia, zakup i montaż oświetlenia solarnego, zakup i montaż wyposażenia placu zabaw oraz urządzeń infrastruktury towarzyszącej, w skład której wchodzą:

  1. zestaw zabawowy, składający się ze zjeżdżalni, wieży, mostu linowego, ścianki linowej, wejścia linowego, kociego grzbietu;
  2. zestaw zabawowy, składający się z wieży, zjeżdżalni i wejścia;
  3. karuzela, sprężynowce – 2 szt. oraz huśtawka podwójna;
  4. zestaw do gry w piłkarzyki oraz stół do tenisa stołowego (zamontowany poza ogrodzeniem placu zabaw, ale na terenie dawnego boiska).

Nieodłączny element centrum zabaw stanowią 3 innowacyjne, interaktywne tablice edukacyjne, pozwalające poprzez zabawę zapewnić rozwój najmłodszych mieszkańców, m.in. w zakresie popularyzowania gwary śląskiej, walorów przyrodniczych i kulturalnych okolicznych terenów.

Obecnie Gmina jest na etapie rozliczania projektu.

Wszystkie towary i usługi nabywane na potrzeby realizacji projektu są udokumentowane fakturami VAT i nie będą miały żadnego związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT przez Wnioskodawcę. Podstawowym zadaniem Gminy jest zaspokajanie potrzeb gminnej wspólnoty samorządowej. W wyniku realizacji przedmiotowego projektu, powstanie centrum zabaw dla dzieci, które będzie stanowić uzupełnienie istniejącej infrastruktury sportowo-rekreacyjnej. Korzystanie z efektów projektu jest nieodpłatne, tym samym projekt nie będzie generował żadnych dochodów po stronie Gminy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina w odniesieniu do projektu „Budowa centrum zabaw i rekreacji (...)”, poprzez budowę placu zabaw, który został dofinansowany ze środków Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność”, ma możliwość odliczenia w całości lub w części podatku VAT naliczonego i wynikającego z faktur i innych dokumentów o równoważnej wartości dowodowej, dotyczących zakupu towarów, bądź usług dokonywanych w związku z realizacją ww. projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z realizacją projektu „Budowa centrum zabaw i rekreacji (...)”, polegającego na budowie placu zabaw [w ramach projektu wykonane zostały prace obejmujące: przygotowanie terenu pod plac zabaw, wykonanie ogrodzenia, zakup i montaż oświetlenia solarnego, zakup i montaż wyposażenia placu zabaw oraz urządzeń infrastruktury towarzyszącej, w skład której wchodzą: zestaw zabawowy, składający się ze zjeżdżalni, wieży, mostu linowego, ścianki linowej, wejścia linowego, kociego grzbietu; zestaw zabawowy, składający się z wieży, zjeżdżalni i wejścia; karuzela, sprężynowce – 2 szt. oraz huśtawka podwójna; zestaw do gry w piłkarzyki oraz stół do tenisa stołowego (zamontowany poza ogrodzeniem placu zabaw, ale na terenie dawnego boiska). Nieodłączny element centrum zabaw stanowią 3 innowacyjne, interaktywne tablice edukacyjne, pozwalające poprzez zabawę zapewnić rozwój najmłodszych mieszkańców, m.in. w zakresie popularyzowania gwary śląskiej, walorów przyrodniczych i kulturalnych okolicznych terenów], który został dofinansowany ze środków Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność”, Wnioskodawca nie ma możliwości odliczenia w całości lub w części podatku VAT naliczonego i wynikającego z faktur i innych dokumentów o równoważnej wartości dowodowej, dotyczących zakupu towarów, bądź usług dokonywanych w związku z realizacją niniejszego projektu.

Realizując ww. projekt Wnioskodawca nie może uzyskać odliczenia w całości lub w części podatku VAT, ponieważ w trakcie realizacji projektu, jak i po jego zakończeniu Wnioskodawca nie będzie podejmował żadnych czynności podlegających opodatkowaniu.

Wszystkie towary i usługi nabywane na potrzeby realizacji projektu są udokumentowane fakturami VAT i nie będą miały żadnego związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT przez Wnioskodawcę. Prawo do odliczenia w całości lub w części naliczonego podatku VAT przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Realizacja projektu wynika z zadań własnych Gminy, zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Korzystanie z efektów projektu jest i będzie nieodpłatne, tym samym projekt nie będzie generował żadnych dochodów po stronie Gminy.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, gmina posiada osobowość prawną.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

W myśl art. 7 ww. ustawy, do zadań własnych gminy należy zaspakajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty.

Rozpatrując prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy mieć na uwadze, że system odliczenia ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, jednak nie uprawnia do odliczenia w przypadku czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej. Oznacza to, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc podatku należnego.

Stosownie do art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, Wnioskodawca stwierdza, że Gmina nabywa towary i usługi w celu realizacji opisanego we wniosku przedsięwzięcia, nie nabędzie ich do działalności gospodarczej i tym samym nie będzie działała w charakterze podatnika VAT.

Zatem Wnioskodawca, w świetle przytoczonych przepisów, nie ma możliwości odliczenia całości lub części podatku VAT w związku z realizacją projektu „Budowa centrum zabaw i rekreacji (...)”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

  1. nabycia towarów i usług,
  2. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT lub/i niepodlegających temu podatkowi.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że prawo do odliczenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikowi pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, zawartych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku, gdy organy te podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

  • podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
  • podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W oparciu o art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.), gmina wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy). Zadania własne obejmują sprawy m.in. w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy).

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Gmina realizuje projekt pn.: „Budowa centrum zabaw i rekreacji (...)”.

Celem inwestycji jest wybudowanie centrum zabaw i rekreacji dla dzieci, młodzieży i ich opiekunów, które zlokalizowane jest w bezpośrednim sąsiedztwie Publicznej Szkoły Podstawowej i stanowi uzupełnienie istniejącej infrastruktury sportowo-rekreacyjnej (boiska sportowe i siłownia zewnętrzna).

W ramach projektu wykonane zostały prace obejmujące: przygotowanie terenu pod plac zabaw, wykonanie ogrodzenia, zakup i montaż oświetlenia solarnego, zakup i montaż wyposażenia placu zabaw oraz urządzeń infrastruktury towarzyszącej.

Nieodłączny element centrum zabaw stanowią 3 innowacyjne, interaktywne tablice edukacyjne, pozwalające poprzez zabawę zapewnić rozwój najmłodszych mieszkańców, m.in. w zakresie popularyzowania gwary śląskiej, walorów przyrodniczych i kulturalnych okolicznych terenów.

Wszystkie towary i usługi nabywane na potrzeby realizacji projektu są udokumentowane fakturami VAT i nie będą miały żadnego związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT przez Wnioskodawcę. Podstawowym zadaniem Gminy jest zaspokajanie potrzeb gminnej wspólnoty samorządowej. W wyniku realizacji przedmiotowego projektu, powstanie centrum zabaw dla dzieci, które będzie stanowić uzupełnienie istniejącej infrastruktury sportowo-rekreacyjnej w miejscowości. Korzystanie z efektów projektu jest nieodpłatne, tym samym projekt nie będzie generował żadnych dochodów po stronie Gminy.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii prawa do odliczenia w całości lub w części podatku VAT naliczonego, wynikającego z faktur i innych dokumentów, dotyczących zakupu towarów i usług dokonywanych w związku z realizacją ww. projektu.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Analizując przedstawione okoliczności wskazać należy, że w świetle powołanych przepisów, głównym celem ponoszonych wydatków w zakresie realizacji inwestycji jest wykonywanie zadań publicznych (zadań własnych Gminy).

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie będzie występował. Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że Gmina będzie realizowała opisaną inwestycję w ramach zadań własnych nałożonych na nią ustawą o samorządzie gminnym. Ponadto powstałe w wyniku realizowanego projektu centrum zabaw i rekreacji, w żadnym momencie nie będzie związane z wykonywanymi przez Gminę czynnościami opodatkowanymi. Tym samym, w analizowanym przypadku, Gmina nie będzie ponosiła wydatków w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a więc nabywając towary i usługi nie będzie działała w charakterze podatnika VAT. Zatem, w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione.

Podsumowując, w okolicznościach analizowanej sprawy, Wnioskodawca nie ma możliwości odliczenia w całości lub w części podatku VAT naliczonego, wynikającego z faktur i innych dokumentów o równoważnej wartości dowodowej, dotyczących zakupu towarów, bądź usług dokonywanych w związku z realizacją projektu pn.: „Budowa centrum zabaw i rekreacji (...)”. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie są spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Zainteresowany nie działa w charakterze podatnika VAT i wydatki związane z realizacją zadania nie służą do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, oceniono jako prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna przynosi skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.