0112-KDIL1-1.4012.462.2018.1.SJ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Możliwość odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych w ramach realizacji projektu.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 czerwca 2018 r. (data wpływu 26 czerwca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych w ramach realizacji projektu pn. „(...) stworzenie miejsca aktywności społecznej” – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 26 czerwca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych w ramach realizacji projektu pn. „(...) stworzenie miejsca aktywności społecznej”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina zamierza realizować projekt pn. „(...) stworzenie miejsca aktywności społecznej”, współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020.

Przedmiotem inwestycji jest przebudowa wraz ze zmianą sposobu użytkowania budynku po remizie na funkcję świetlicy wiejskiej. Projekt będzie realizowany przez Gminę.

Celem ogólnym projektu jest poprawa jakości życia mieszkańców podobszaru rewitalizacji w Gminie, poprzez utworzenie świetlicy wiejskiej. Celem szczegółowym projektu jest ograniczenie wpływu zjawisk kryzysowych na poziom życia mieszkańców podobszaru:

  • w sferze społecznej (alkoholizm, przemoc w rodzinie, niska aktywność mieszkańców, w tym seniorów, bierność zawodowa),
  • gospodarczej (niski poziom przedsiębiorczości, niewykorzystany potencjał do rozwoju agroturystyki),
  • przestrzenno-funkcjonalnej (utworzenie świetlicy),
  • technicznej (zatrzymanie niszczenia obiektu).

W celu realizacji projektu zostaną wykonane następujące zadania:

Zadanie 1: Roboty ogólnobudowlane w zakresie przebudowy budynku na funkcję świetlicy wiejskiej.

Zadanie 2. Prace instalacyjne sanitarne.

Zadanie 3. Roboty instalacyjne elektryczne.

Zadanie 4. Nadzór inwestorski.

Budynek jest wolnostojący, niepodpiwniczony, parterowy. Obiekt jest podzielony na części: wieża obserwacyjna, garaż, część biurowo-socjalna z wejściem głównym do budynku. Prace dotyczące wieży są niezbędne ze względu na jej zły stan techniczny i bez remontu możliwe są w przyszłości uszkodzenia innych części budynku.

Niezbędne są prace adaptacyjne wewnątrz obiektu: wyburzenia ścian, nowy podział wnętrza, nowe instalacje wewnętrzne. Zostaną utworzone dwie sale wielofunkcyjne, w których będą mogły być organizowane zajęcia, szkolenia itp. wg planowanego sposobu wykorzystania obiektu.

Istniejący komin ze względów bezpieczeństwa (pożar, zatrucie czadem) wymaga udrożnienia i uzupełnienia ubytków. Pęknięcia tynków wymagają wzmocnienia i naprawy oraz obróbek blacharskich. Nie dopuści to do dalszej degradacji wskutek zaciekania wody opadowej. Całość konstrukcji więźby poddana zostanie impregnacji przeciwgrzybicznej i przeciwogniowej. Krokwie zostaną przedłużone w związku z ociepleniem ścian i dostosowaniem dachu do ich większej grubości. Eternit na dachu zostanie zutylizowany i położone zostanie nowe pokrycie z blachodachówki oraz z papy na stropodachu. Izolacja murów fundamentowych zostanie naprawiona. Pozwoli to na utrzymanie ścian fundamentowych w odpowiednim stanie technicznym i nie przenoszenie wilgoci przez podsiąkanie na wyższe partie muru. Obiekt zostanie kompleksowo docieplony poprzez izolację termiczną ścian zewnętrznych, wymianę stolarki okiennej i drzwiowej, izolację stropodachu i stropu oraz wiatroizolację dachu. Zostanie wymieniona posadzka wewnątrz budynku, co jest niezbędne po nowym podziale wnętrza (wyburzenia i wymurowania). Ponadto poziom posadzek zostanie wyrównany w całym budynku, zostaną użyte płytki ceramiczne antypoślizgowe. W związku z nowym podziałem wnętrza niezbędne jest położenie dostosowanych do niego instalacji w układzie odpowiadającym potrzebom użytkowników.

Mimo wyraźnych potrzeb związanych z realizacją projektu, Wnioskodawca nie jest w stanie zrealizować inwestycji w ciągu kilku najbliższych lat bez dofinansowania ze środków zewnętrznych. Dofinansowanie realizacji inwestycji ze środków publicznych przewidzianych w ramach RPO jest aktualnie najkorzystniejszym rozwiązaniem dla Gminy.

Świetlica będzie wykorzystywana do działań w zakresie wsparcia społecznego (integracja mieszkańców, aktywizacja seniorów, edukacja w zakresie walki z alkoholizmem), organizacji wydarzeń kulturalnych (spotkania w ramach Koła Gospodyń Wiejskich, promocja i edukacja w zakresie lokalnego dziedzictwa, spotkania okolicznościowe np.: świąteczne, opłatkowe, organizacja imprez kulturalnych np.: spotkania zespołów ludowych, zajęcia kulturalne organizowane przez Centrum Kultury, inne), edukacji (zajęcia edukacyjne/warsztaty dla dzieci, szkolenia z przedsiębiorczości i aktywizacji zawodowej), rekreacyjne (np. zajęcia rekreacji kulturalnej, wspólne czytanie książek, nauka i przygotowanie tradycyjnych posiłków, tworzenie pamiątek lokalnych w oparciu o dziedzictwo kulturalne i przyrodnicze Gminy). Powstała w ramach zrealizowanego projektu infrastruktura będzie wykorzystywana przez Gminę na cele kulturalne do realizacji jej zadań. Gmina po zrealizowanej inwestycji nie przewiduje żadnych zmian w zakresie przeznaczenia powstałego obiektu na inne cele. Planowana inwestycja nie będzie przeznaczona na cele gospodarcze i komercyjne, nie będzie wykorzystywana na inne cele działalności opodatkowanej. Powyższa inwestycja związana jest z wykonywaniem zadań publicznoprawnych przez Gminę i ma służyć zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej w obszarze kultury.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma możliwość odliczenia podatku od towarów i usług od wydatków, które będą poniesione w ramach realizacji projektu pn. „(...) stworzenie miejsca aktywności społecznej”, współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do dokonania odliczenia podatku VAT przy realizacji projektu pn. „(...) stworzenie miejsca aktywności społecznej”, ponieważ brak jest związku nabywania towarów i usług za sprzedażą opodatkowaną. Gmina jako podatnik nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ zakupione towary i usługi, w ramach realizacji projektu, nie będą w żadnym zakresie wykorzystywane przez Gminę do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Realizowane zadanie inwestycyjne należy do zadań własnych Gminy nałożone ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (art. 7 ust. 1 pkt 9 i ust. 2) i realizowane będzie w związku z wykonywaniem zadań publicznoprawnych. Art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług definiuje, kiedy podatnik nabywając towary i usługi staje się podatnikiem VAT. Gmina nabywając towary i usługi do realizacji zadania nie nabędzie ich do działalności gospodarczej i tym samym nie będzie działać jako podatnik VAT. W zawiązku z tym Gmina nie spełni przesłanek art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te w obszarze realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których została powołana, z wyjątkiem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W związku, z czym Gminie nie będzie przysługiwało prawo do dokonania odliczenia podatku VAT przy realizacji projektu pn. „(...) stworzenie miejsca aktywności społecznej”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

  1. nabycia towarów i usług,
  2. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia, jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów, zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik – aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego – nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej – na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy – należy rozumieć wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Generalnie zatem wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług są czynności wykonywane przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i urzędy obsługujące te organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa publicznego oraz, gdy wykonują one czynności mieszczące się w ramach ich zadań, ale czynią to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

  • podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
  • podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np.: czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Gmina – w świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.) – wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 powołanej ustawy – do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami (art. 7 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy).

Ponownie należy podkreślić, że jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Gmina wykonując przedmiotowe zadanie będzie działa jako organ administracji publicznej i nie może być uznana za podatnika, gdyż realizuje ona w tym zakresie zadania własne służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej.

Należy zatem podkreślić, że w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione, gdyż Wnioskodawca realizując przedmiotowy projekt nie będzie działał w charakterze podatnika VAT, ponieważ projekt polegający na przebudowie wraz ze zmianą sposobu użytkowania budynku po remizie w A będzie dokonywany przez organ władzy publicznej w zakresie realizowania zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których został on powołany – czyli ustawą o samorządzie gminnym, a efekty realizacji projektu nie będą wykorzystywane do działalności o charakterze gospodarczym, generującej opodatkowanie podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków, które będą poniesione w ramach realizacji projektu pn. „(...) stworzenie miejsca aktywności społecznej”, współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie jest prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej – przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.