IPPB2/415-803/13-3/PW | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Czy planowany przez Spółkę program lojalnościowy nie stanowi sprzedaży premiowej, i tym samym Spółka nie jest zobowiązana jako płatnik do pobierania podatku od wydawanych Nagród na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 13 listopada 2013 r. (data wpływu 18 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży towarów w cenach promocyjnych i związanych z tym obowiązków płatnika - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży towarów w cenach promocyjnych i związanych z tym obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca „S.”, zwana dalej Spółką, jest dystrybutorem profesjonalnych kosmetyków fryzjerskich, współpracuje z salonami fryzjerskimi. W swojej ofercie posiada także meble do salonów oraz akcesoria niezbędne w codziennej pracy fryzjerów. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, a jej podstawowa działalność podlega opodatkowaniu VAT wg stawki 23%.

W celu zachęcenia klientów do nabywania jej towarów przez Internet oraz zwiększenia przywiązania właścicieli salonów fryzjerskich do marek kosmetyków dystrybuowanych przez Spółkę, „S.” planuje wprowadzić program lojalnościowy. Każdy zakup dokonywany przez jej klientów poprzez portal Internetowy przeliczany będzie na punkty. Standardowo 1 zł wydana na produkty oferowane przez Spółkę to 1 punkt, w przypadku produktów objętych dodatkowymi promocjami 5 zł = punkt. Punkty podlegają sumowaniu i będą ważne przez jeden rok od momentu ich naliczenia. W tym czasie właściciel salonu fryzjerskiego może wymienić je na uprawnienie do zakupu towarów lub usług (zwanych dalej „Nagrodami”) po promocyjnej cenie, znacznie odbiegającej od ceny rynkowej. Wykaz Nagród znajduje się w specjalnie stworzonym katalogu, przy każdej Nagrodzie wskazana jest jej cena oraz ilość potrzebnych punktów. Nagrodami w programie lojalnościowym będą kursy fryzjerskie prowadzone w kraju i za granicą, wyjazdy wakacyjne, wybrane meble fryzjerskie oraz akcesoria fryzjerskie, takie jak szczotki, suszarki. Ceny za oferowane usługi i produkty będą określone na niskim poziomie, znacznie odbiegającym od ceny rynkowej, gdyż przyjmuje się, że są formą rabatu naturalnego. Właściciel salonu, po uzbieraniu odpowiedniej ilości punktów, będzie wskazywał Nagrodę, którą zamierza nabyć. W momencie wymiany punktów na Nagrodę Spółka wystawi fakturę na cenę Nagrody określoną w katalogu nagród. Do wartości nagrody zostanie doliczony podatek VAT wg obowiązującej stawki. Program jest adresowany wyłącznie do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

  1. Czy Spółka postąpi prawidłowo wykazując na fakturach wartość Nagród w minimalnej wartości, po uwzględnieniu udzielonych rabatów...
  2. Czy Spółka ma prawo pomniejszyć VAT należny o kwotę VAT naliczonego w związku z zakupem towarów i usług sprzedawanych jako Nagrody w programie lojalnościowym...
  3. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na nabycie towarów i usług sprzedawanych następnie jako Nagrody, stanowią koszt uzyskania przychodu określony w art. 15 ust 4 ustawy o CIT, tj. koszt uzyskania przychodu w dacie wydania Nagrody...
  4. Czy planowany przez Spółkę program lojalnościowy nie stanowi sprzedaży premiowej, i tym samym Spółka nie jest zobowiązana jako płatnik do pobierania podatku od wydawanych Nagród na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT...

Niniejsza interpretacja odnosi się do pytania nr 4 dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pozostałych pytań zostaną wydane odrębne interpretacje.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 4

Planowany przez Spółkę program lojalnościowy nie jest typową sprzedażą premiową, bowiem Nagrody nie są wydawane nieodpłatnie. Choć w przepisach prawa podatkowego nie występuje definicja sprzedaży premiowej, to przyjmuje się, iż polega ona na tym, że do każdego sprzedawanego w danym okresie wyrobu dołączana jest bezpłatnie nagroda (porównaj pismo Ministra Finansów). Natomiast pismo Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 1998 r., PO, wyjaśnia charakter sprzedaży premiowej, jako przyznanie nagrody w określonej wysokości każdemu nabywcy towaru, który spełni wymagane warunki, a zatem gdy premia (nagroda) nie jest wynikiem przypadku lub odgadywania zaistnienia określonych zdarzeń losowych. Jak wynika z powyższych stanowisk resortu finansów, sprzedaż premiową cechuje:

  • powiązanie przekazania nagrody z faktem zakupu przez osobę otrzymującą premię promocyjnego towaru lub usługi, lub też zakupu za określoną kwotę, bądź zebrania określonej ilości punktów,
  • gwarancja otrzymania premii po spełnieniu ustalonych warunków.

W planowanym przez Spółkę programie lojalnościowym nie przewiduje się wydawania nagród bezpłatnie. Zebrane w programie punkty uprawniają uczestnika do zakupu towarów i usług po promocyjnych cenach. Nie występuje tu nieodpłatne przysporzenie na rzecz uczestnika programu, gdyż jest on zobowiązany do zapłaty za Nagrodę.

W związku z faktem, iż Spółka nie wydaje bezpłatnie nagród w programie lojalnościowym, nie będzie zobowiązana jako płatnik, na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT pobierać zryczałtowanego podatku w wysokości 10%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W treści art. 10 ust. 1 pkt 3 i 9 ww. ustawy, ustawodawca jako źródła przychodów wskazał pozarolniczą działalność gospodarczą oraz inne źródła.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Natomiast zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 – tj. pozarolniczej działalności gospodarczej – uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca „S.”, jest dystrybutorem profesjonalnych kosmetyków fryzjerskich, współpracuje z salonami fryzjerskimi. W swojej ofercie posiada także meble do salonów oraz akcesoria niezbędne w codziennej pracy fryzjerów. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, a jej podstawowa działalność podlega opodatkowaniu VAT wg stawki 23%. W celu zachęcenia klientów do nabywania jej towarów przez Internet oraz zwiększenia przywiązania właścicieli salonów fryzjerskich do marek kosmetyków dystrybuowanych przez Spółkę, „S.” planuje wprowadzić program lojalnościowy. Każdy zakup dokonywany przez jej klientów poprzez portal Internetowy przeliczany będzie na punkty. Standardowo 1 zł wydana na produkty oferowane przez Spółkę to 1 punkt, w przypadku produktów objętych dodatkowymi promocjami 5 zł = punkt. Punkty podlegają sumowaniu i będą ważne przez jeden rok od momentu ich naliczenia. W tym czasie właściciel salonu fryzjerskiego może wymienić je na uprawnienie do zakupu towarów lub usług (zwanych dalej „Nagrodami”) po promocyjnej cenie, znacznie odbiegającej od ceny rynkowej. Wykaz Nagród znajduje się w specjalnie stworzonym katalogu, przy każdej Nagrodzie wskazana jest jej cena oraz ilość potrzebnych punktów. Nagrodami w programie lojalnościowym będą kursy fryzjerskie prowadzone w kraju i za granicą, wyjazdy wakacyjne, wybrane meble fryzjerskie oraz akcesoria fryzjerskie, takie jak szczotki, suszarki. Ceny za oferowane usługi i produkty będą określone na niskim poziomie, znacznie odbiegającym od ceny rynkowej, gdyż przyjmuje się, że są formą rabatu naturalnego. Właściciel salonu, po uzbieraniu odpowiedniej ilości punktów, będzie wskazywał Nagrodę, którą zamierza nabyć. W momencie wymiany punktów na Nagrodę Spółka wystawi fakturę na cenę Nagrody określoną w katalogu nagród. Do wartości nagrody zostanie doliczony podatek VAT wg obowiązującej stawki. Program jest adresowany wyłącznie do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą.

Przy definiowaniu sprzedaży premiowej należy posiłkować się regulacją prawną sprzedaży zawartą w przepisach Kodeksu cywilnego oraz wykładnią językową terminu premia.

Zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego, przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Sprzedaż jest zatem umową dwustronnie zobowiązującą. Skutkiem zawarcia umowy sprzedaży jest zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny. Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenia drugiej strony. W takim ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej. Świadczenia stron mają charakter ekwiwalentny, jednakże w znaczeniu subiektywnym. Z istoty swej umowa sprzedaży ma charakter odpłatny. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa.

Termin „premia”, „premiowa” nie został zdefiniowany w przepisach podatkowych, ani też cywilnoprawnych. Z uwagi na powyższe koniecznym jest dokonanie wykładni językowej przedmiotowego pojęcia. Za premię uznać należy nagrodę za coś, dodatkowe wynagrodzenie za wykonanie czegoś (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa, 2003). Innymi słowy pojęcie to służy dla określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób określony przez przyznającego premię. Przymiotnik „premiowy” należy zatem rozumieć jako odnoszący się do powyżej zdefiniowanej premii.

Należy także zwrócić uwagę na przepis art. 353 § 1 Kodeksu cywilnego, który stanowi, że zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Natomiast zgodnie z § 2 art. 353 Kodeksu cywilnego, świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu. Zatem strony umowy sprzedaży mogą wzbogacić treść łączącego je stosunku w granicach swobody kontraktowania, tzn. mogą wprowadzić do niego określone postanowienia, których treść lub cel nie sprzeciwiają się właściwości (naturze) sprzedaży, ustawie lub zasadom współżycia społecznego. Do tego rodzaju postanowień należy zobowiązanie sprzedawcy do spełnienia dodatkowego świadczenia (nagrody) w przypadku określonego zakupu. Postanowienia takie stanowią elementy dodatkowe, zastrzeżone w treści umowy przez strony.

W związku z tym, mając na uwadze powyższe ustalenia i powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, iż „sprzedaż premiowa” jest umową sprzedaży, zawartą między sprzedawcą a kupującym, połączoną jednak z przyznaniem przez sprzedającego premii kupującemu. Na skutek zawarcia tej umowy po stronie sprzedawcy powstaje obowiązek przeniesienia na kupującego własności rzeczy i wydania mu rzeczy, jak również wydania (przekazania) kupującemu premii, w związku z dokonanym przez niego zakupem, której wartość nie jest objęta ceną kupowanego towaru. Otrzymanie premii jest gwarantowane, albowiem przyznawane jest przez sprzedawcę kupującemu w zamian za to, że ten dokonał zakupu określonego towaru, na warunkach wskazanych przez sprzedającego (np. w określonej ilości, o określonej wartości, czy też określonego rodzaju towarów). Po stronie kupującego powstaje obowiązek zapłaty ceny sprzedaży oraz uprawnienie do otrzymania premii.

Zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów (przychodów) z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68, pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% wygranej lub nagrody.

Art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że płatnicy, o których mowa w ust. 1 (osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

W związku z tym, że uczestnikami programu lojalnościowego są osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, których ewentualny przychód byłby rozliczany w ramach działalności gospodarczej i nie jest to sprzedaż premiowa, należy stwierdzić, iż na Spółce, nie ciążą obowiązki określone w cytowanym wyżej art. 41 ust.4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przedstawionej bowiem we wniosku sytuacji Wnioskodawca nie pełni roli płatnika.

Reasumując, stwierdzić należy, iż po stronie Spółki nie powstaną jakiekolwiek obowiązki płatnika związane z dokonaniem sprzedaży z dużym rabatem na rzecz uczestników programu lojalnościowego, tj. osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą.

W odniesieniu do powyższych stwierdzeń, stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z poźn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.