ITPB1/4511-195/16/HD | Interpretacja indywidualna

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku pieczarki wyprodukowane i zebrane w 2015 r. oraz znajdujące się w dniu 31 grudnia 2015 r., po rozpoczęciu produkcji przed tym dniem, w różnym stadium procesu produkcyjnego na regałach w halach produkcyjnych, opodatkowane podatkiem dochodowym w 2015 r. przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu, a sprzedane przez Wnioskodawcę po dniu 31 grudnia 2015 r. – nie będą po raz drugi opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych w roku 2016, w którym dokonano ich sprzedaży?
ITPB1/4511-195/16/HDinterpretacja indywidualna
  1. księgi handlowe
  2. księgi rachunkowe
  3. produkcja
  4. sprzedaż
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Szczególne zasady ustalania dochodu -> Wykaz zasad
  2. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów -> Przychody z działów specjalnych produkcji rolnej

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 24 lutego 2016 r. (data wpływu 26 lutego 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 26 lutego 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, mającą miejsce zamieszkania na terenie Polski, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim, w którym to małżeństwie panuje ustrój ustawowej wspólności majątkowej.

Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne na terytorium Polski. W prowadzonej działalności wykorzystuje składniki majątkowe stanowiące „gospodarstwo rolne” w rozumieniu art. 553 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121 z późn. zm.), oraz będące własnością Wnioskodawcy, takie jak:

  • budynki gospodarskie,
  • specjalistyczne maszyny i urządzenia, niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę,
  • grunty („Gospodarstwo Rolne”).

Wnioskodawca w Gospodarstwie Rolnym prowadzi działalność produkcyjną w zakresie: uprawy grzybów (pieczarek) powyżej 25 m2 powierzchni uprawowej, która na podstawie art. 2 ust. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi działalność rolniczą w formie działów specjalnych produkcji rolnej.

W 2015 r. Wnioskodawca rozliczał podatek od dochodów uzyskiwanych z działów specjalnych produkcji rolnej na podstawie decyzji naczelnika właściwego urzędu skarbowego przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w Załączniku nr 2 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponieważ rozmiary działów specjalnych produkcji rolnej Wnioskodawcy przekraczały wielkości określone w Załączniku nr 2, opodatkowaniu podlegały dochody uzyskane w roku podatkowym z całej powierzchni upraw zgodnie z art. 24 ust. 4b ustawy o podatku dochodowym odo osób fizycznych. Zgodnie z tą metodą cała produkcja pieczarek wyprodukowana w 2015 r. została opodatkowana na podstawie norm szacunkowych według powierzchni upraw. Podatek wynikający z decyzji naczelnika urzędu skarbowego na 2015 r. został w całości opłacony.

Od rozpoczęcia działalności Gospodarstwa Rolnego w zakresie Działów Specjalnych, jak też w 2015 r., Wnioskodawca nie prowadził ksiąg rachunkowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r., poz. 330 z późn. zm.).

Wnioskodawca oprócz dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej nie uzyskuje dochodów z działalności gospodarczej ani z innych źródeł.

W 2015 r. przychody netto ze sprzedaży osiągniętej przez Wnioskodawcę w ramach Działów Specjalnych Gospodarstwa Rolnego przekroczyły równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro.

Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości od dnia 1 stycznia 2016 r. Wnioskodawca jest obowiązany prowadzić księgi rachunkowe, ponieważ jego przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro. Jednocześnie Wnioskodawca nie zawiadamiał naczelnika urzędu skarbowego o zamiarze prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązującego od 1 stycznia 2016 r., a dodanego przez art. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 699) w przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14.

W świetle przepisów prawa obowiązujących od dnia 1 stycznia 2016 r., skoro Wnioskodawca osiągając przychody z działów specjalnych produkcji rolnej za 2015 r. wynoszące co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro, stosownie do treści przepisów ustawy o rachunkowości, zobligowany będzie do prowadzenia ksiąg rachunkowych, to zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dniem 1 stycznia 2016 r. Wnioskodawca będzie zobowiązany do rozliczania przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej na podstawie tych ksiąg rachunkowych.

Na dzień 31 grudnia 2015 r. w gospodarstwie rolnym Wnioskodawcy znajdowały się wytworzone i niesprzedane pieczarki oraz założone do 31 grudnia 2015 r. hodowle pieczarek w różnym stadium cyklu technologicznego, których zbiór nastąpił już po 31 grudnia 2015 r., a zatem w okresie prowadzenia ksiąg rachunkowych przez Wnioskodawcę oraz rozliczania przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej na podstawie ksiąg rachunkowych. Całkowity proces produkcyjny, tj. produkcja podłoża oraz pieczarek trwa ok. 60-64 dni i dzieli się na fazy uprawowe.

Faza I – przygotowanie podłoża twa średnio 7-14 dni; faza II – fermentacja, kolejne 7 dni; faza III – inkubacja i rozrost grzybni, następne 7 dni oraz faza IV – nakładanie okrywy, wzrastanie i regeneracja grzybni, tworzenie i dorastanie owocników, zbiory, likwidacja (gotowanie i usuwanie podłoża).

Wnioskodawca proces produkcyjny rozpoczyna po fazie III – kupując gotowe, odpowiednio przygotowane podłoże, układane następnie na stelażach w pomieszczeniach uprawowych.

Produkcja pieczarek rozpoczyna się załadunkiem kompostu z okrywą do hali produkcyjnej. Kompost III fazy i okrywa dostarczone są z zakładów, które wyspecjalizowały się w tego typu produkcji. Na przygotowaną już warstwę kompostu zostaje nałożona warstwa okrywy i jako jednolita warstwa zostaje wciągnięta na regały w hali produkcyjnej. Po załadunku hali przeprowadza się szereg czynności kontrolnych, tj.: sprawdzenie temperatury kompostu, sprawdzenie wilgotności kompostu, sprawdzenie wilgotności okrywy, kontrola struktury kompostu i okrywy, itp. Pierwszą bardzo ważną czynnością jest podlewanie, żeby zmagazynować wodę w kompoście na dalsze procesy produkcji. Na tym etapie temperatura kompostu jest utrzymywana w określonym zakresie co doprowadza do przerostu grzybni pieczarki przez warstwę okrywy. Trwa to ok. 5 dni. Po 8 dniach dochodzi do kontrolowanego obniżenia temperatury i dwutlenku węgla w celu uzyskania zawiązków pieczarki. Grzyby są zbierane w dwóch lub trzech etapach, tzw. rzutach. Pierwszy rzut rozpoczyna się po ok. 20 dniach od dostarczenia i załadunku podłoża do hali uprawowej (rozpoczęcie produkcji). Każdy rzut trwa od 3 do 5 dni. Uprawę kończy się zwykle III rzutem, po czym rozpoczyna się proces dezynfekcji termicznej i opróżnianie hali. Po opróżnieniu hali i umyciu następuje ponowny załadunek hali nowym kompostem i okrywą i cały cykl produkcji przebiega od początku.

Z przedstawionego procesu produkcyjnego pieczarek wynika zatem, że na dzień 31 grudnia 2015 r. na regałach w halach produkcyjnych znajdowały się pieczarki w różnym stadium cyklu technologicznego, dla których zakup kompostu z wsianą grzybnią oraz okrywy, a także załadunek tych składników do hal produkcyjnych (rozpoczęcie produkcji) nastąpił przed 31 grudnia 2015r., a zatem jeszcze w okresie rozliczania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej przez Wnioskodawcę przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku pieczarki wyprodukowane i zebrane w 2015 r. oraz znajdujące się w dniu 31 grudnia 2015 r., po rozpoczęciu produkcji przed tym dniem, w różnym stadium procesu produkcyjnego na regałach w halach produkcyjnych, opodatkowane podatkiem dochodowym w 2015 r. przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu, a sprzedane przez Wnioskodawcę po dniu 31 grudnia 2015 r. – nie będą po raz drugi opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych w roku 2016, w którym dokonano ich sprzedaży...

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, iż w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku pieczarki wyprodukowane i zebrane w 2015 r. oraz znajdujące się w dniu 31 grudnia 2015 r., po rozpoczęciu produkcji przed tym dniem, w różnym stadium procesu produkcyjnego na regałach w halach produkcyjnych, opodatkowane podatkiem dochodowym w 2015 r. przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu, a sprzedane przez Wnioskodawcę po dniu 31 grudnia 2015 r. – nie będą po raz drugi opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych w 2016 r., w którym dokonano ich sprzedaży.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów w podatku dochodowym są działy specjalne produkcji rolnej.

Jak wynika z art. 2 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych działami specjalnymi produkcji rolnej w rozumieniu tej ustawy są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek, a także hodowla oraz chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Natomiast nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do tej ustawy (art. 2 ust. 3a ustawy).

W myśl art. 15 ust. 1 ww. ustawy przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustała się według zasad określonych w art. 14 tej ustawy, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (...) uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Rozdział 5 „Szczególne zasady ustalania dochodu” ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera m.in. art. 24 i art. 24a. W tym rozdziale zawarte są przepisy w zakresie szczególnych zasad ustalenia dochodu, tj. w inny sposób niż wynikający z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych u podatników, którzy prowadzą księgi rachunkowe, za dochód z działalności gospodarczej uważa się dochód wykazany na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, zmniejszony o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, zaliczone uprzednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

Z kolei zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym w 2015 r. i w 2016 r.) dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15 ustawy, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w Załączniku nr 2 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (a faktycznie od 2002 r. na podstawie norm określonych w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 24 ust. 7 ustawy).

Artykuł 24 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa, poczynając od roku podatkowego 2002, ogłasza w drodze rozporządzenia normy szacunkowe, o których mowa w art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zmieniając je corocznie w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarowej produkcji rolniczej, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

§ 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 października 2014 r. w sprawie norm szacunkowych dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1558), wydanego na ww. podstawie prawnej, określał normy szacunkowe dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej obowiązujące w 2015 r., stanowiące załącznik do rozporządzenia. W tym załączniku, w przypadku pieczarek (poz. 4), jako rodzaj upraw i produkcji – wskazano uprawy grzybów i ich grzybni – powyżej 25 m2 powierzchni uprawowej; jako jednostka powierzchni upraw – wskazany jest 1 m2 oraz kwota podatku.

Podatek dochodowy od osób fizycznych Wnioskodawcy za 2015 r. określony według norm szacunkowych za dany rok podatkowy był zatem zależny wyłącznie od ilości metrów kwadratowych powierzchni uprawowej, a nie od ilości sprzedanych pieczarek lub dochodu z tego tytułu albo momentu uzyskania tego przychodu/dochodu.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, co do zasady, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych.

Z kolei z art. 24a ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek prowadzenia księgi dotyczy również osób prowadzących działy specjalne produkcji rolnej, jeżeli osoby te zgłosiły zamiar prowadzenia tych ksiąg.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw do art. 15 ustawy z dniem 1 stycznia 2016 r. został dodany ust. 2, zgodnie z którym w przypadku, gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o rachunkowości przepisy ustawy o rachunkowości (...) stosuje się (...) do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: spółek handlowych (osobowych i kapitałowych, w tym również w organizacji) oraz spółek cywilnych, z zastrzeżeniem pkt 2, a także innych osób prawnych, z wyjątkiem Skarbu Państwa i Narodowego Banku Polskiego; osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro.

Z kolei zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o rachunkowości osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie mogą stosować zasady rachunkowości określone ustawą również od początku następnego roku obrotowego, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro. W tym przypadku osoby te lub wspólnicy przed rozpoczęciem roku obrotowego są obowiązani do zawiadomienia o tym urzędu skarbowego, właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym.

W świetle powyższych przepisów należy stwierdzić, że Wnioskodawca całą produkcję wytworzoną w ramach działów specjalnych produkcji rolnej (zebraną oraz znajdującą się na regałach w halach produkcyjnych w dniu 31 grudnia 2015 r.) był obowiązany opodatkować w 2015 r. przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w Załączniku nr 2. Nie jest zatem zasadne, aby produkcja ta została po raz drugi opodatkowana w 2016 r. według przepisów ustawy nowelizującej z tego powodu, iż wyprodukowane (i opodatkowane) w 2015 r. pieczarki znajdujące się na dzień 31 grudnia 2015 r. w różnym stadium cyklu produkcyjnego zostały sprzedane po 31 grudnia 2015 r.

Podstawę opodatkowania – obliczoną przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu – stanowił w 2015 r. wyłącznie dochód wynikający z iloczynu właściwej dla danego rodzaju produkcji działu specjalnego normy szacunkowej dochodu i ilości jednostek produkcji, których ta norma dotyczy (m2 w przypadku upraw grzybów i ich grzybni – powyżej 25 m2 powierzchni uprawowej). Oznacza to, że dochód nie był uzależniony od ilości sprzedanej produkcji oraz momentu powstania obowiązku podatkowego, tylko od powierzchni uprawy.

Zatem, zdaniem Wnioskodawcy przychód z tytułu sprzedaży produkcji wyprodukowanej przed dniem 1 stycznia 2016 r. (tj. pieczarki wyprodukowane i zebrane w 2015 r. oraz znajdujące się w dniu 31 grudnia 2015 r., po rozpoczęciu produkcji przed tym dniem, w różnym stadium procesu produkcyjnego na regałach w halach produkcyjnych), a sprzedanej po dniu 31 grudnia 2015 r. będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych wyłącznie jeden raz – tj. w roku podatkowym 2015 przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu – zgodnie z brzmieniem ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązującym do dnia 31 grudnia 2015 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego – jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Tym samym stanowisko organu oparte zostało na oświadczeniu Wnioskodawcy, że cała produkcja pieczarek wyprodukowana w 2015 r. została opodatkowana na podstawie norm szacunkowych według powierzchni upraw.

Jeżeli więc opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego nie jest zgodny ze stanem rzeczywistym wydana interpretacja nie chroni Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.