IPPP1/443-398/13-2/ISZ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Opodatkowanie nieodpłatnego wydania towarów, których jednostkowa cena nabycia (koszt wytworzenia) nie przekracza 10 zł

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 15.04.2013r. (data wpływu 29.04.2013r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego wydania towarów, których jednostkowa cena nabycia (koszt wytworzenia) nie przekracza 10 zł - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29.04.2013r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego wydania towarów, których jednostkowa cena nabycia (koszt wytworzenia) nie przekracza 10 zł.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W związku z prowadzonymi akcjami marketingowymi Spółka nieodpłatnie przekazuje towary na cele związane z działalnością gospodarczą w związku z prowadzonymi akcjami marketingowymi spółka nieodpłatnie przekazuje towary na cele związane z działalnością gospodarczą. Towary przekazywane są nieodpłatnie podmiotom zajmującym się sprzedażą detaliczną lub hurtową produktów produkowanych przez Spółkę lub też podmiotom, które odpowiedzialne są za promocję i reklamę produktów Spółki (np. agencje reklamowe, wydawnictwa, organizatorzy imprez masowych). W ramach przekazań dokonywanych w związku z prowadzonymi akcjami marketingowymi Spółka może jednorazowo wydać dla jednego podmiotu większą ilość towarów w opakowaniach zbiorczych, np. zgrzewka, karton, paleta. Wydania te mogą być dokonywane na przykład w trakcie akcji marketingowych skierowanych do konsumentów (klientów końcowych) w sklepach wielkopowierzchniowych lub podmiotom, które w okresie wskazanym w regulaminie promocji przekroczą określony próg zakupów produktów Spółki. Ilość przekazywanych nieodpłatnie produktów ustalana jest w oparciu o:

  1. procent zrealizowanego zamówienia,
  2. ryczałtową ilość produktów (nr: za zamówienie 10 opakowań x, podmiot otrzyma 10 sztuk x).

W takim przypadku podmioty otrzymujące nieodpłatnie towary Spółki po przekroczeniu progu zakupów mogą dokonać wyboru czy chcą otrzymać te same towary, które były przez nie nabywane (i w stosunku do których został przekroczony próg zakupów) czy inne towary z oferty Spółki (wybrane przez te podmioty). Co do zasady, Spółka dokonuje przekazania towarów we własnym zakresie. Nie korzystając z usług pośredników, przekazania mogą być również dokonywane w imieniu Spółki przez operatora logistycznego lub dystrybutora.

Jednostkowa cena nabycia netto przez Spółkę (koszt wytworzenia) pojedynczego opakowania detalicznego (jednostki opakowania, która jest przeznaczona dla ostatecznego konsumenta, np. batonik, słoik majonezu, torebka zupy w proszku, słoik obiadku lub soczku dla dziecka, etc) przekazywanych towarów nie przekracza 10zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym, dokonywane przez nią w związku z prowadzonymi akcjami marketingowymi nieodpłatne wydania towarów, zarówno w przypadku prowadzenia akcji promocyjnej jak również wydania towarów dokonywane bez prowadzenia akcji promocyjnej, których jednostkowa cena nabycia (koszt wytworzenia) nie przekracza 10 zł nie stanowią dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu na podstawie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 54. poz. 535 ze zm. dalej: „ustawa o VAT”)...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Spółki, w sytuacji, gdy dokonuje ona nieodpłatnego przekazania dystrybuowanych przez siebie towarów na cele marketingowe, a jednostkowa cena nabycia (koszt wytworzenia) tych towarów nie przekracza kwoty 10 zł, wydania te stanowią przekazanie prezentów o małej wartości, o których mowa w art. 7 ust. 3 i 4 ustawy o VAT i jako takie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej: VAT).

Brak obowiązku naliczania VAT na przedmiotowych wydaniach będzie miał zastosowanie także w przypadku, gdy w jego ramach dla jednego podmiotu zostanie przekazana większa ilość takich towarów.

Uzasadnienie stanowiska Spółki.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, ustawodawca za dostawę towarów podlegającą VAT uznał również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

  1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
  2. wszelkie inne darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Jednocześnie z treści art. 7 ust. 3 ustawy o VAT wynika, iż nie podlegają opodatkowaniu m.in. prezenty o małej wartości jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika. Przepis ten wyłącza bowiem zastosowanie ust. 2 analizowanego przepisu (wprowadzającego opodatkowanie nieodpłatnych wydań) w odniesieniu do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek jeżeli wydanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 7 ust. 4 ustawy o VAT, przez prezenty o małej wartości rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

  1. łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł., jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
  2. których przekazania nie ujęto w ewidencji, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega zatem przekazanie towarów, których cena nabycia (bez podatku) lub jednostkowy koszt wytworzenia przekazywanego towaru nie przekracza 10 zł. Nie jest również opodatkowane przekazanie prezentów, których łączna wartość (w skali roku) mieści się w przedziale od 10,01 zł. do 100 zł., jednak pod warunkiem prowadzenia dodatkowej ewidencji osób obdarowanych. W takiej sytuacji, jeżeli wartość przekazanego towaru przekroczy 100 zł., podatnik będzie miał obowiązek opodatkować wartość nieodpłatnego świadczenia.

W ocenie Spółki z powyższego wynika, iż wydania towarów o wartości równej lub mniejszej niż 10zł nie powinny podlegać opodatkowaniu nawet, gdy łączna wartość towarów wydanych jednej osobie przekracza 100 zł.

Przemawiają za tym następujące argumenty:

  1. Analiza językowa przepisu.

Analiza językowa przepisu ust. 4 art. 7 ustawy o VAT nie pozwala na stwierdzenie, iż zamiarem ustawodawcy było połączenie obu dyspozycji i tym samym określenie prezentów o małej wartości poprzez dwie przesłanki, których łączne wypełnienie pozwala na zdefiniowanie prezentu jako prezentu małej wartości.

Ustawodawca, zmierzając bowiem do ustalenia kilku przesłanek wspólnie będących warunkiem zastosowania danej regulacji używa do tego celu odpowiednich łączników albo słowa „łącznie” lub jego synonimów.

Przykładem na gruncie ustawy o VAT jest art. 47 ust. 1 ustawy o VAT, który zawiera dyspozycję: „zwalnia się od podatku import rzeczy osobistego użytku osoby fizycznej przenoszącej miejsce zamieszkania z terytorium kraju, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki (...).

W cytowanym powyżej art. 7 ustawy o VAT takie stwierdzenia nie zostały użyte. Oznacza to, że literalne brzmienie analizowanego przepisu prowadzi do wniosku, iż wskazanych przesłanek nie należy rozpatrywać łącznie jako części składowych jednego warunku wyłączenia dokonywanych wydań z opodatkowania VAT.

  1. Analiza celowościowa przepisu.

Intencją ustawodawcy wprowadzającego do obowiązującego porządku prawnego analizowanej regulacji było określenie sytuacji, w których brak będzie obowiązku samonaliczania VAT wyłącznie z uwagi na niewielką wartość dokonywanych wydań. W ocenie Spółki ustawodawca dokonał w tym zakresie wyodrębnienia dwóch niezależnych od siebie sytuacji, których wystąpienie uprawnia podatnika do nieopodatkowywania dokonywanych wydań. Brak obowiązku naliczania VAT dotyczy zatem następujących wydań dokonywanych nieodpłatnie:

  • wydania o łącznej wartości do 100 zł w skali roku - na rzecz jednego podmiotu (zgodnie z prowadzoną ewidencją)

lub

  • wydania o jednostkowej wartości nieprzekraczającej 10zł— bez względu na łączną kwotę wydań takich towarów dokonanych w danym roku na rzecz konkretnego podmiotu.

Spełnienie zatem którejkolwiek z powyżej wskazanych przesłanek pozwala na nieopodatkowywanie nieodpłatnych wydań. Uznać więc należy, że konstrukcja przewidziana w art. 7 ust. 4 pkt 2 zakłada, że jeżeli wartość jednostkowa wydawanego towaru nie przekracza 10zł., jego wydanie nie będzie podlegać opodatkowaniu niezależnie od tego komu zostały wydane towary i czy podatnik prowadzi ewidencję obdarowanych, o której mowa w pkt 1 analizowanego przepisu.

Co więcej, samo zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania ma na celu uniknięcie konieczności weryfikowania czy dana osoba otrzymała przedmioty o łącznej wartości powyżej 100 zł., gdyż charakter wydań często uniemożliwia taką weryfikację (nr przy masowych akcjach marketingowych).

Nie można zatem zgodzić się, aby pkt 1 i 2 ust. 4 art. 7 ustawy o VAT należało interpretować łącznie jako jeden dwuelementowy warunek, którego spełnienie jedynie w całości pozwala na nieopodatkowywanie dokonywanych nieodpłatnych wydań prezentów o małej wartości. Odmienna interpretacja oznaczałaby bowiem, że podatnik, który nie prowadzi ewidencji może korzystać z przywileju braku opodatkowania, podczas gdy podatnik, który rozpocznie prowadzenie takiej ewidencji byłby karany koniecznością opodatkowania VAT dokonywanych nieodpłatnych wydań.

W konsekwencji uznać należy, że celem ustawodawcy było wyłączenie spod zakresu opodatkowania VAT nieodpłatnych wydań dokonywanych na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika w dwóch podmiotu nie przekroczy w danym roku kwoty 100 zł lub gdy jednostkowa cena nabycia (koszt wytworzenia) wydawanych nieodpłatnie towarów nie przekroczy 10 zł.

Podsumowanie.

Uwzględniając powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że w przypadku, gdy cena jednostkowa towarów wydawanych przez nią nieodpłatnie na cele marketingowe nie będzie przekraczała 10 zł., wówczas spółka nie będzie obowiązana do samonaliczenia podatku VAT z tytułu wydania towarów. Ponadto, zasada ta będzie miała zastosowanie także w sytuacji, gdy dla jednego podmiotu przekazana zostanie większa ilość towarów, nawet jeżeli łączna wartość towarów wydanych temu podmiotowi przekroczy w danym roku podatkowym kwotę 100 zł. Jedynym bowiem warunkiem braku opodatkowania w analizowanym stanie faktycznym będzie wyłącznie fakt, że wydawane przez Spółkę towary są towarami o określonej wartości jednostkowej (równej bądź mniejszej niż 10zł.).

Powyższe wynika z literalnej i celowościowej wykładni art. 7 ust. 3 i 4 ustawy o VAT oraz znajduje potwierdzenie w poglądach doktryny i praktyce Ministerstwa Finansów, przy czym:

  • nie ma znaczenia rodzaj podmiotu otrzymującego prezent o małej wartości - nie jest istotne czy prezent otrzymuje osoba fizyczna, osoba prawna, czy inny podmiot, nr fundacja (tak m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 24 stycznia 2013, syg. ITPP2/443-1338/12/AW)
  • w odniesieniu do prezentów o małej wartości oraz próbek od dnia 1 kwietnia 2013 wskazano

bezpośrednio, iż w przypadku nieodpłatnego wydania, na fakt jego opodatkowania VAT będzie miał wpływ cel dokonanego przekazania, tj. zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy VAT zwolnione z opodatkowania będzie jedynie takie wydanie prezentów o małej wartości, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Biorąc pod uwagę, że w przedstawionym stanie faktycznym nieodpłatne wydania są dokonywane na cele związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, tj. mają na celu zwiększenie sprzedaży opodatkowanej, bez wątpienia spełniona zostaje dyspozycja art. 7 ust. 3 ustawy VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013, zgodnie z którym opodatkowanie nieodpłatnych wydań nie ma zastosowania w przypadku przekazywania prezentów małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie następuje na cele związane z działalnością gospodarczą. Spółka pragnie ponadto wskazać, na stanowisko Ministra Finansów wyrażone w następujących interpretacjach indywidualnych:

  • interpretacja indywidualna wydana za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 14 marca 2012, syg. ITPPP1/443-34/12-4/MW:

„Zdaniem Spółki art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT jednoznacznie stanowi, że wartość prezentu należy określać na podstawie jednostkowej ceny nabycia lub jednostkowego kosztu wytworzenia danego towaru. Jednocześnie art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT nie reguluje kwestii, jaka ilość prezentów o małej wartości może być przedmiotem jednorazowego przekazania dla określonego podmiotu. Brak regulacji w tym zakresie oznacza, że nie można w drodze interpretacji ograniczać ilości wydawanych towarów, które z uwagi na cenę jednostkową zostały zakwalifikowane jako prezenty małej wartości. Zatem w świetle art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT dla kwalifikacji, że nieodpłatne wydanie miało charakter „prezentu o małej wartości” nie jest istotna ilość przekazanych jednorazowo towarów. Natomiast przesłanką decydującą o zastosowaniu tego przepisu jest cena nabycia lub koszt wytworzenia jednostkowa wydawanego przedmiotu.”

„W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze, stosownie do art. 14c § 1 ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.”

  • interpretacja indywidualna wydana za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 stycznia 2012 r. <sygn. IPPP2/443-72/12-2/KAN>:

Uznać należy, że konstrukcja przewidziana w art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy zakłada, że jeżeli wartość jednostkowa wydawanego towaru nie przekracza 10zł, jego wydanie nie będzie podlegać opodatkowaniu niezależnie od tego komu zostały wydane towary i czy podatnik prowadzi ewidencję obdarowanych, o której mowa w pkt 1 analizowanego przepisu. Z uwagi na powyższe, bez względu na ilość przekazywanych przez Spółkę jednemu podmiotowi czasopism (nawet gdy ich łączna wartość przekroczy 100 zł), z uwagi na fakt, że jednostkowa cena nabycia (koszt wytworzenia) tych towarów nie przekracza 10zł, nieodpłatne ich wydanie nie będzie uznane za dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

  • interpretacja indywidualna wydana za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 24 stycznia 2013 r., syg. ITPP2/443-1338/12/AW:

Zdaniem Spółki, przekazywanie prezentów o wartości poniżej 10zł nie podlega podatkowi od towarów i usług niezależnie od ilości i łącznej wartości prezentów przekazanych jednemu podmiotowi. Tego rodzaju nieodpłatne wydania nie podlegają opodatkowaniu nawet wtedy, gdy ich łączna wartość w roku podatkowym przekroczy kwotę 100 zł (w stosunku do jednego podmiotu).

W ocenie Spółki, wyłączenie od opodatkowania przekazania prezentów o małej wartości (o cenie jednostkowej poniżej 10 zł) nie zależy również od tego, jakiemu podmiotowi zostaną one przekazane. W szczególności nie ma znaczenia, czy otrzymującym jest osoba fizyczna, osoba prawna, bądź jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej.

W odniesieniu do pytania drugiego spółka stoi na stanowisku, iż ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z zakupu towarów przeznaczonych na prezenty o wartości jednostkowej (bez podatku) niższej niż 10 zł, bądź o kwotę podatku naliczonego wynikającego z zakupu towarów lub usług zużytych do wytworzenia produktów przeznaczonych na prezenty o wartości jednostkowej (bez podatku) poniżej 10zł. Podkreśliła, że wydanie prezentów ma bezpośredni związek z działalnością gospodarczą, w ramach której wykonuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług (sprzedaż produktów i towarów podlega opodatkowaniu tym podatkiem), a zatem wydatki na nabycie, bądź wytworzenie prezentów mają związek z tymi czynnościami. Z tego powodu Spółka uważa, iż przysługuje - stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z zakupu prezentów o wartości jednostkowej niższej niż 10zł (bez podatku).

„W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.”

Jednocześnie, Spółka pragnie podkreślić, że na gruncie poprzedniego stanu prawnego, otrzymała pozytywną interpretację w zakresie przedmiotowego stanu faktycznego (syg. IPPP1/443-559/12-2/AP z dnia 31 sierpnia 2012 r. oraz syg. IPPP1/443-980/11-2/ISZ z dnia 16 września 2011r. Dodatkowo Spółka pragnie podkreślić, że przepisy ustawy o VAT w kwestii, która wpływałaby na konkluzje wynikające z przedmiotowej interpretacji nie uległy zmianie.

Tym samym, aktualne powinno pozostać dotychczasowe stanowisko organów podatkowych.

Mając powyższe na uwadze, Spółka wnosi jak na wstępie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) zwaną dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ww. ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

  1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
  2. wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika – art. 7 ust. 3 ustawy.

Stosownie do art. 7 ust. 4 ustawy, przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

  1. o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
  2. których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca, czynny zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług, nieodpłatnie przekazuje towary na cele związane z działalnością gospodarczą w związku z prowadzonymi akcjami marketingowymi. W ramach przekazań dokonywanych w związku z prowadzonymi akcjami marketingowymi Spółka może jednorazowo wydać dla jednego podmiotu większą ilość towarów w opakowaniach zbiorczych, np. zgrzewka, karton, paleta. Jednostkowa cena nabycia netto przez Spółkę (koszt wytworzenia) pojedynczego opodatkowania detalicznego (jednostki opakowania, która jest przeznaczona dla ostatecznego konsumenta, np. batonik, słoik majonezu, torebka zupy w proszku, słoik obiadku lub soczku dla dziecka, etc) przekazywanych towarów nie przekracza 10zł.

Mając na uwadze opis sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa stwierdzić należy, iż nieodpłatne przekazywanie przez Wnioskodawcę poszczególnych towarów, nawet w opakowaniach zbiorczych (np. zgrzewka, karton, paleta), których jednostkowa cena nabycia netto przez Spółkę (koszt wytworzenia) pojedynczego opakowania detalicznego (jednostki opakowania, która jest przeznaczona dla ostatecznego konsumenta, np. batonik, słoik majonezu, torebka zupy w proszku, słoik obiadku lub soczku dla dziecka, etc.) przekazywanych towarów nie przekracza 10zł oraz przekazanie będzie miało związek z działalnością gospodarczą, mieści się w definicji prezentu o małej wartości o której mowa w art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy. Tym samym powyższe nieodpłatne przekazanie nie stanowi dostawy towarów i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowym zakresie uznać należy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.