IPPP3/443-1177/13-2/MKw | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Opodatkowania podatkiem od towarów i usług otrzymanych premii pieniężnych oraz uznania otrzymanej premii pieniężnej za rabat oraz sposobu ich udokumentowania.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r., w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 grudnia 2013 r. (data wpływu 20 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • opodatkowania podatkiem od towarów i usług otrzymanych premii pieniężnych – jest prawidłowe,
  • nieuznania otrzymanej premii pieniężnej za rabat oraz sposobu ich udokumentowania - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 20 grudnia 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług otrzymanych premii pieniężnych oraz sposobu ich udokumentowania.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. („Wnioskodawca”) istnieje na polskim rynku od grudnia 2000 roku. W ramach swojej działalności gospodarczej firma oferuje pełnoobsługowe zarządzanie flotą samochodów służbowych oraz usługi leasingu operacyjnego. W ramach swojej zarejestrowanej działalności gospodarczej firma świadczy również usługi wynajmu samochodów.

W celu realizacji zasadniczego przedmiotu swojej działalności, Wnioskodawca współpracuje z następującymi podmiotami: serwisami oponiarskimi, hurtowniami oponiarskimi, producentami opon oraz serwisami mechanicznymi i blacharsko-mechanicznymi, a także z firmami zajmującymi się wynajmem samochodów oraz przygotowaniem samochodów używanych do sprzedaży. W przypadku serwisów oponiarskich przedmiotem umów jest sprzedaż opon przez serwis na rzecz Wnioskodawcy, a także świadczenie usług dotyczących opon (kół) użytkowanych w pojazdach będących własnością lub będących w zarządzaniu Wnioskodawcy w zakresie napraw ogumienia i felg, wymiany sezonowej oraz przechowalni sezonowej opon. Natomiast w przypadku hurtowni oponiarskich oraz producentów opon, Wnioskodawca dokonuje zakupu opon.

Z kolei, w przypadku serwisów mechanicznych oraz blacharsko-lakierniczych, przedmiotem umowy jest świadczenie usług mechanicznych, a także bezgotówkowa likwidacja szkód oraz odpowiednio usług blacharsko-lakierniczych na pojazdach będących własnością lub będących w zarządzaniu Wnioskodawcy, a także sprzedaż na rzecz Wnioskodawcy towarów związanych ze świadczeniem tych usług. Warunki handlowe współpracy pomiędzy Wnioskodawcą i powyżej wymienionymi podmiotami określone są w odpowiednich dwustronnych ramowych umowach o współpracy („Umowy”).

Z uwagi na znaczną skalę oraz wartość nabywanych przez Wnioskodawcę usług oraz towarów od powyższych podmiotów, Umowy przewidują dwa rodzaje zachęt finansowych dla Wnioskodawcy: (i) rabat od ceny wynikającej z cennika danego podmiotu, oraz (ii) premię pieniężną (bonus) o charakterze motywacyjnym dla Wnioskodawcy.

Wspomniany rabat udzielany jest przykładowo przez dany serwis oponiarski lub mechaniczny jednorazowo, przy zakupie określonych usług lub związanych z nimi towarów. Przy czym, w przypadku serwisów oponiarskich każdorazowo przed sezonem letnim lub zimowym dany serwis w porozumieniu z Wnioskodawcą uzgadnia warunki udzielania rabatów na nadchodzący sezon, w oparciu o aktualne cenniki detaliczne producentów lub importerów opon. Zasadniczo, wartość rabatu uzależniona jest od wartości dokonywanego przez Wnioskodawcę zakupu i wynika z tabeli rabatów obowiązujących w danym podmiocie wskazanym powyżej w dniu złożenia przez Wnioskodawcę stosownego zamówienia na dane usługi lub też towary, bądź – w pewnych okolicznościach - w dniu wystawienia faktury sprzedażowej przez dany podmiot.

Z kolei, premia pieniężna stanowi jednostronne świadczenie pieniężne dokonywane przez serwis oponiarski, bądź mechaniczny lub inny wymieniony powyżej podmiot na rzecz Wnioskodawcy, uzależnione od osiągnięcia przez Wnioskodawcę ustalonego przez strony poziomu zakupu towarów lub usług. Premia ta jest niezależna od wspomnianych powyżej rabatów zakupowych. Umowy nie zawierają zapisów zobowiązujących Wnioskodawcę do osiągnięcia określonego poziomu obrotów z danym serwisem oponiarskim, bądź mechanicznym lub innym podmiotem z powyżej wymienionych.

Należy również dodać, iż wysokość przyznawanej premii pieniężnej nie odnosi się bezpośrednio do konkretnej dostawy towarów lub konkretnych usług, lecz jest wynikiem wszystkich dostaw i usług dokonanych w danym okresie rozliczeniowym. Ponadto, premie pieniężne nie są związane z jakimikolwiek świadczeniami Wnioskodawcy na rzecz wymienionych podmiotów.

Premie pieniężne otrzymywane na podstawie Umów przez Wnioskodawcę są dokumentowane notami księgowymi wystawianymi przez Wnioskodawcę na wspomniane podmioty.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy słuszne jest stanowisko Wnioskodawcy, iż premie pieniężne wypłacane przez wskazane w stanie faktycznym podmioty, np. serwisy oponiarskie lub mechaniczne za osiągnięcie określonego poziomu zakupów towarów lub usług przez Wnioskodawcę nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a ich otrzymanie powinno być dokumentowane przez Wnioskodawcę za pomocą not księgowych...

Zdaniem Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawcy premie pieniężne wypłacane przez wskazane w stanie faktycznym podmioty, np. serwisy oponiarskie lub mechaniczne za osiągnięcie określonego poziomu zakupów towarów lub usług przez Wnioskodawcę nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług („VAT”), a ich otrzymanie przez Wnioskodawcę powinno być dokumentowane za pomocą not księgowych.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Ustawa o „VAT”), opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast, zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Premia pieniężna nie jest odpłatną dostawą towarów w myśl art. 7 Ustawy o VAT, gdyż nie następuje w jej wykonaniu przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Podobnie, premia taka nie stanowi także usługi w rozumieniu przywołanego powyżej art. 8 Ustawy o VAT, który za usługę uznaje każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów.

Co więcej, omawiana premia pieniężna nie stanowi również wynagrodzenia za jakąkolwiek dostawę towarów, bądź świadczenie usług dokonywanych przez Wnioskodawcę na rzecz danego podmiotu, w tym np. serwisu oponiarskiego, bądź mechanicznego. Jest tak, albowiem ani postanowienia Umów, ani praktyka wynikająca z wykonywania tychże Umów nie tworzą jakichkolwiek zobowiązań po stronie Wnioskodawcy, których wypełnienie warunkowałoby wypłatę premii. W szczególności, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do osiągnięcia jakiegokolwiek poziomu zakupów od wskazanych w stanie faktycznym podmiotów, w tym np. serwisów oponiarskich, jaki serwisów mechanicznych i mechaniczno-lakierniczych. Nie jest on również zobowiązany do jakichkolwiek innych świadczeń na rzecz tych kontrahentów, jak również nie dokonuje takich świadczeń, za które premia mogłaby stanowić wynagrodzenie.

Wnioskodawca pragnie w tym miejscu podkreślić, iż otrzymywanie premii pieniężnych od wskazanych w stanie faktycznym podmiotów (w tym np. serwisów oponiarskich lub mechanicznych) nie stanowi priorytetu działalności Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie decyduje o tym, z usług którego podmiotu (np. serwisu oponiarskiego, bądź mechanicznego) skorzysta klient Wnioskodawcy. Decyzja ta należy do klientów, którzy wybierają serwis z obszernej listy podmiotów (np. serwisów) autoryzowanych przez Wnioskodawcę. Choć premie te są istotną wartością dodaną dla Wnioskodawcy, Wnioskodawca przede wszystkim koncentruje się na maksymalizacji zysków wynikających z własnej sprzedaży, tj. zarządzaniu flotą samochodów, usługach leasingowych oraz usługach wynajmu samochodów. W efekcie, tej właśnie podstawowej działalności dochodowej Wnioskodawcy i zaspokajaniu oczekiwań jego klientów podporządkowane są zakupy usług lub związanych z nimi towarów. Natomiast, jeżeli przy okazji realizacji tego zasadniczego celu gospodarczego, Wnioskodawca otrzyma premię pieniężną, to jest to jedynie dodatkowa korzyść dla Wnioskodawcy.

Mając zatem, na względzie powyższe uwagi oraz fakt, iż omawiana premia pieniężna stanowi jednostronne i nieodpłatne świadczenie pieniężne, w ocenie Wnioskodawcy brak jest jakichkolwiek podstaw, aby przyjąć, iż Wnioskodawca realizuje jakiekolwiek świadczenie usług, bądź dostawę towarów na rzecz wskazanych w stanie faktycznym podmiotów (w tym np. serwisu oponiarskiego lub mechanicznego). Co więcej, nie sposób również przyjąć, iż udzielenie premii pieniężnej stanowi samo w sobie świadczenie usługi.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, nie ma również podstaw do dokumentowania omawianej premii pieniężnej fakturą. Zgodnie bowiem z art. 106 Ustawy o VAT, faktura jest dokumentem właściwym dla potwierdzenia sprzedaży, przez którą rozumie się odpłatą dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Z uwagi zatem, na fakt, iż premia pieniężna, która jest przyznawana Wnioskodawcy, nie stanowi wynagrodzenia za sprzedaż, powinna być ona dokumentowana innym dokumentem aniżeli faktura, np. notą księgową.

Wreszcie, podkreślenia wymaga, iż premia pieniężna, która będzie przysługiwała Wnioskodawcy na podstawie Umów, nie stanowi rabatu w myśl art. 29 ust. 4 Ustawy o VAT i jako taka, nie powinna być dokumentowana fakturą korygującą.

Wynika to przede wszystkim z charakteru prawnego takiej premii. W szczególności, omawiana premia pieniężna nie stanowi obniżenia cen nabywanych przez Wnioskodawcę usług lub towarów od wspomnianych podmiotów. Obniżenie to jest bowiem realizowane przez - niezależne od premii pieniężnych - rabaty zakupowe, udzielane przez wskazane w stanie faktycznym podmioty. Co więcej, zgodnie z zaprezentowaną powyżej analizą oraz przyjętą przez strony Umów strategią gospodarczą, premia ta to jedynie element motywacyjny usprawniający oraz zacieśniający współpracę pomiędzy stronami Umów.

Powyższe stanowisko Wnioskodawcy podzielają również Dyrektorzy Izb Skarbowych, działający w Imieniu Ministra Finansów, w wydawanych przez nich indywidualnych interpretacjach podatkowych. Przykładowo:

  • Indywidualna interpretacja podatkowa wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, z dnia 6 grudnia 2011 roku, ITPP1/443-1289/11/BJ(...) w przypadku, gdy otrzymywanie premii uzależnione jest wyłącznie od osiągniętego pułapu obrotów w danym okresie rozliczeniowym, oprócz tego otrzymujący premię nie świadczy żadnych dodatkowych czynności, to należy uznać, iż Wnioskodawca nie świadczy usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a zatem czynności te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie powinny być dokumentowane fakturą VAT przez otrzymującego premię. Nie ma przeszkód, aby otrzymanie premii dokumentowano, np. notą księgową.”;
  • Indywidualna interpretacja podatkowa wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, z dnia 20 sierpnia 2012 roku, IPPP1/443-428/12-2/AWZ punktu widzenia omawianej sprawy należy wskazać, iż otrzymywane przez Spółkę premie pieniężne nie są powiązane z żadną dostawą towarów dokonywaną na rzecz Spółki, tym samym należy uznać, iż nie mogą stanowić rabatu o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy. Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (...). Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić że otrzymane premie pieniężne nie powinny być dokumentowane przez Wnioskodawcę fakturą VAT. Natomiast odnośnie kwestii wystawiania not księgowych należy stwierdzić, iż brak jest przeciwwskazań na gruncie przepisów dotyczących podatku VAT dla takiego sposobu dokumentowania (...)”;
  • Indywidualna interpretacja podatkowa wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, z dnia 29 listopada 2012 roku, IPTPP2/443-799/12-2/IR „Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, jako otrzymujący dodatkowe wynagrodzenie nie jest zobowiązany do wykonywania na rzecz kontrahenta jakichkolwiek innych czynności mających na celu intensyfikację sprzedaży, czy promocję nabywanych towarów. Tym samym, otrzymywane wynagrodzenie nie jest w żaden sposób związane z uzyskaniem przez kontrahenta świadczenia wzajemnego, gdyż za takie świadczenie nie można uznać zrealizowania przez Wnioskodawcę określonego kwartalnego planu zakupów.
    Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów prawa, stwierdzić należy, że w przypadku dodatkowego wynagrodzenia otrzymanego przez Wnioskodawcę z tytułu zrealizowania określonego kwartalnego planu zakupów Zainteresowany nie świadczy na rzecz dostawcy usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. Zatem, wynagrodzenie, o którym mowa we wniosku nie stanowi wynagrodzenia za czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług i nie powinno być dokumentowane przez Wnioskodawcę fakturą VAT.
    Jednocześnie wskazać należy, iż dla oceny prawnej opodatkowania dodatkowego wynagrodzenia otrzymanego od dostawcy z tytułu zrealizowania określonego kwartalnego planu zakupów bez znaczenia jest czy wynagrodzenie, o którym mowa wyżej, stanowi dla Wnioskodawcy nagrodę, premię lub bonus pieniężny. Odnośnie kwestii wystawiania not księgowych należy stwierdzić, iż brak jest przeciwwskazań na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług dla takiego sposobu dokumentowania, niemniej jednak należy zauważyć, iż nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przez przepisy o podatku od towarów i usług i jako taka nie jest objęta regulacją tych przepisów. W związku z powyższym, oceniając stanowisko Wnioskodawcy, z którego wynika, iż dodatkowe wynagrodzenie otrzymywane przez Zainteresowanego w związku ze zrealizowaniem kwartalnego planu zakupów (osiągnięciem określonych obrotów) jest wynagrodzeniem za czynność niepodlegającą podatkowi VAT i nie rodzi obowiązku wystawienia faktury VAT, Wnioskodawca ma natomiast prawo do udokumentowania otrzymanego wynagrodzenia notą księgową należało uznać za prawidłowe, bowiem nie można uznać za niewłaściwe wystawienia noty księgowej przez podmiot otrzymujący przedmiotowe wynagrodzenie.”;
  • Indywidualna interpretacja podatkowa wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, z dnia 31 lipca 2012 roku, IPTPP2/443-424/12-2/IR ”Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, jako otrzymujący bonus nie jest zobowiązany do wykonywania na rzecz kontrahenta jakichkolwiek innych czynności mających na celu intensyfikację sprzedaży, czy promocję nabywanych towarów. Tym samym, otrzymywane bonusy nie są w żaden sposób związane z uzyskaniem przez kontrahenta świadczenia wzajemnego, gdyż za takie świadczenie nie można uznać zrealizowania przez Wnioskodawcę w danym okresie rozliczeniowym - kwartale osiągniętego poziomu zakupów.
    Zatem, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów prawa, stwierdzić należy, iż Wnioskodawca nie wykonuje żadnych dodatkowych czynności poza zakupem towarów od kontrahenta i rozliczaniu się z nim na podstawie zrealizowanego obrotu (zakupów). Tym samym, oznacza to, że Zainteresowany nie świadczy wobec kontrahenta usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, gdyż brak jest takich działań Wnioskodawcy, które byłyby czynnościami dodatkowymi do jakich byłby zobligowany postanowieniami wynikającymi z umowy dotyczącej otrzymania bonusu. Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, że w tak przedstawionych okolicznościach przyjęcie bonusu nie powinno być przez Wnioskodawcę dokumentowane fakturą VAT. Natomiast, odnośnie kwestii wystawiania not księgowych należy stwierdzić, iż brak jest przeciwwskazań na gruncie przepisów dotyczących podatku VAT dla takiego sposobu dokumentowania.”

Podobne stanowisko zostało również zaprezentowane w następujących interpretacjach podatkowych: indywidualna interpretacja podatkowa wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, z dnia 30 listopada 2010 roku, IPPP2/443-837/10-2/KOM; indywidualna interpretacja podatkowa wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, z dnia 21 kwietnia 2010 roku, IPPP1/443-315/10-2/EK; indywidualna interpretacja podatkowa wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, z dnia 15 stycznia 2010 roku, ITPP1/443-986a/09/MS; indywidualna interpretacja podatkowa wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 28 stycznia 2010 roku, ILPP1/443-1383/09-4/MK.

Zaprezentowane przez Wnioskodawcę stanowisko podziela również Naczelny Sąd Administracyjny w swoich wyrokach.

Przykładowo:

  • Wyrok NSA z dnia 6 lutego 2007 roku o sygn. akt I FSK 94/06 „Skonstatować wobec powyższego należy, iż za usługę w rozumieniu art. 8 ust 1 ustawy o VAT nie można uznać obrotów w wysokości określonej umownie osiągniętych przez nabywcę towarów. Premia wypłacona przez sprzedawcę, w przypadku osiągnięcia określonego progu obrotów nie jest dla nabywcy wynagrodzeniem za świadczone usługi.”;
  • Wyrok NSA z dnia 23 września 2008 roku o sygn. akt I FSK 998/08 „Wypłacana nabywcy przez dostawcę premia pieniężna jedynie z tytułu osiągnięcia przez niego satysfakcjonującej dostawcę wielkości obrotów, nieodnosząca się do konkretnych transakcji, stanowi nagrodę za osiągnięcie tego rezultatu, a nie odpłatność (wynagrodzenie) za świadczenie usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.t.u. Czynności nabycia (dostawy) towarów przez nabywcę tylko poprzez fakt ich zsumowania nie stają się jednocześnie jego usługą na rzecz dostawcy.”;
  • Wyrok NSA z dnia 24 marca 2011 roku o sygn. akt I FSK 432/10 „Natomiast instytucja premii pieniężnej, jest obojętna podatkowo, gdyż jednoznacznie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że nie stanowi ono wynagrodzenia z tytułu usługi, czyli nie jest opodatkowana VAT, jeżeli jest udzielana jedynie z tytułu wielkości pułapu dokonanych zakupów lub terminowości regulowania należności. Reasumując, stwierdzić należy, że o tym, czy wynagrodzenie motywacyjne wobec kontrahenta z tytułu wielkości sprzedaży lub terminowości regulowania należności przyjmie formę premii pieniężnej (procentowej lub kwotowej), czy rabatu obniżającego obrót w rozumieniu art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), decyduje wybrana przez przedsiębiorcę strategia gospodarcza, co sprzeciwia się możliwości decydowania przez organ podatkowy o zakwalifikowaniu udzielonej przez podatnika premii pieniężnej jako rabatu obniżającego jego obrót.”;

Podobne stanowisko zajął również NSA w wyrokach: z dnia 7 kwietnia 2011 roku o sygn. akt I FSK 630/10; z dnia 13 kwietnia 2011 roku o sygn. akt I FSK 797/10; z dnia 31 sierpnia 2011 roku o sygn. akt I FSK 1202/10; z dnia 28 września 2011 roku o sygn. akt I FSK 630/10 oraz z dnia 15 listopada 2011 roku o sygn. akt I FSK 1673/10.

W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, stanowisko zaprezentowane przez Wnioskodawcę jest prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest:

  • prawidłowe – w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług otrzymanych premii pieniężnych,
  • nieprawidłowe - w zakresie nieuznania otrzymanej premii pieniężnej za rabat oraz sposobu ich udokumentowania.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Powołany przepis wskazuje, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pojęcie usługi, według ustawy, jest szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Przez świadczenie usług należy zatem, rozumieć każde zachowanie się podatnika – nie będące dostawą towarów – na rzecz innego podmiotu.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca w ramach swojej działalności gospodarczej oferuje pełnoobsługowe zarządzanie flotą samochodów służbowych oraz usługi leasingu operacyjnego, a także świadczy usługi wynajmu samochodów. W celu realizacji zasadniczego przedmiotu swojej działalności, Wnioskodawca współpracuje z serwisami oponiarskimi, hurtowniami oponiarskimi, producentami opon oraz serwisami mechanicznymi i blacharsko-mechanicznymi, a także z firmami zajmującymi się wynajmem samochodów oraz przygotowaniem samochodów używanych do sprzedaży. Warunki handlowe współpracy pomiędzy Wnioskodawcą i wymienionymi podmiotami określone są w odpowiednich dwustronnych ramowych umowach o współpracy. Z uwagi na znaczną skalę oraz wartość nabywanych przez Wnioskodawcę usług oraz towarów od powyższych podmiotów, umowy przewidują dwa rodzaje zachęt finansowych dla Wnioskodawcy rabat od ceny wynikającej z cennika danego podmiotu, oraz premię pieniężną (bonus) o charakterze motywacyjnym dla Wnioskodawcy. Wspomniany rabat udzielany jest przykładowo przez dany serwis oponiarski lub mechaniczny jednorazowo, przy zakupie określonych usług lub związanych z nimi towarów. Przy czym, w przypadku serwisów oponiarskich każdorazowo przed sezonem letnim lub zimowym dany serwis w porozumieniu z Wnioskodawcą uzgadnia warunki udzielania rabatów na nadchodzący sezon, w oparciu o aktualne cenniki detaliczne producentów lub importerów opon. Zasadniczo, wartość rabatu uzależniona jest od wartości dokonywanego przez Wnioskodawcę zakupu i wynika z tabeli rabatów obowiązujących w danym podmiocie wskazanym powyżej w dniu złożenia przez Wnioskodawcę stosownego zamówienia na dane usługi lub też towary, bądź, w pewnych okolicznościach, w dniu wystawienia faktury sprzedażowej przez dany podmiot. Z kolei, premia pieniężna stanowi jednostronne świadczenie pieniężne dokonywane przez serwis oponiarski, bądź mechaniczny lub inny wymieniony powyżej podmiot na rzecz Wnioskodawcy, uzależnione od osiągnięcia przez Wnioskodawcę ustalonego przez strony poziomu zakupu towarów lub usług. Premia ta jest niezależna od wspomnianych powyżej rabatów zakupowych. Umowy nie zawierają zapisów zobowiązujących Wnioskodawcę do osiągnięcia określonego poziomu obrotów z danym serwisem oponiarskim, bądź mechanicznym lub innym podmiotem z wymienionych. Ponadto, wysokość przyznawanej premii pieniężnej nie odnosi się bezpośrednio do konkretnej dostawy towarów lub konkretnych usług, lecz jest wynikiem wszystkich dostaw i usług dokonanych w danym okresie rozliczeniowym. Co więcej, premie pieniężne nie są związane z jakimikolwiek świadczeniami Wnioskodawcy na rzecz wymienionych podmiotów. Premie pieniężne otrzymywane na podstawie zawartych umów przez Wnioskodawcę są dokumentowane notami księgowymi wystawianymi przez Wnioskodawcę na wspomniane podmioty.

Należy zauważyć, że podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów lub usług, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Dotyczy to także przypadków, kiedy sprzedawca z różnych przyczyn (np. dokonania u niego zakupów w dużych ilościach w określonym czasie) po dokonaniu dostawy udziela nabywcy tzw. premii pieniężnej, polegającej na wypłacaniu określonych kwot pieniężnych.

Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, m.in. od ustalenia, za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw/usług, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw/usług w określonym czasie, czy ich przyznanie uwarunkowane jest wykonywaniem dodatkowych czynności itp.

W opisanej sprawie otrzymywane przez Wnioskodawcę premie pieniężne, które są uzależnione od nabycia przez Wnioskodawcę towarów i usług od wymienionych podmiotów nie są związane z jakimikolwiek świadczeniami usług przez Wnioskodawcę na rzecz tych podmiotów. Jak wynika z opisu sprawy premia pieniężna stanowi jednostronne świadczenie pieniężne dokonywane przez serwis oponiarski, mechaniczny lub inny podmiot wymieniony powyżej na rzecz Wnioskodawcy, uzależnione od osiągnięcia przez Wnioskodawcę ustalonego przez strony poziomu zakupu towarów lub usług. Ponadto, umowy nie zawierają zapisów zobowiązujących Wnioskodawcę do osiągnięcia określonego poziomu obrotów z podmiotem z powyżej wymienionych. Zatem, otrzymywane przez Wnioskodawcę premie pieniężne nie są w żaden sposób związane ze spełnieniem przez Wnioskodawcę świadczenia wzajemnego.

W konsekwencji, otrzymana przez Wnioskodawcę premia pieniężna nie stanowi zapłaty ani za świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, ani za dostawę towarów o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy, że otrzymanie premii pieniężnej nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usług, bądź dostawę towarów, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należało uznać za prawidłowe.

Natomiast, nie można uznać, że otrzymanie premii pieniężnej przez Wnioskodawcę pozostaje całkowicie poza systemem VAT.

Na mocy 29 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., podstawą opodatkowania jest obrót z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W myśl art. 29 ust. 4 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 1 pkt 23 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 35), zwanej dalej ustawą o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, z dniem 1 stycznia 2014 r. uchylony został art. 29 ustawy, co związane jest z wprowadzeniem przez art. 1 pkt 24 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług art. 29a zawierającego kompleksowe regulacje dotyczące ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Dodany art. 29a ustawy, zawiera przepisy dotyczące ustalenia podstawy opodatkowania w podatku od towarów i usług. Uregulowania te zostały zmodyfikowane, aby pełniej odzwierciedlić przepisy dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1 ze zm.), a także zmodernizowane, w celu większej przejrzystości i czytelności tych zasad.

I tak, zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl art. 29a ust. 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., podstawa opodatkowania obejmuje:

  1. podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
  2. koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Stosowanie do art. 29a ust. 7 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

  1. stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
  2. udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
  3. otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

W oparciu o art. 29a ust. 10 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o:

  1. kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
  2. wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
  3. zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
  4. wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Z opisu sprawy wynika, że otrzymana premia pieniężna stanowi jednostronne świadczenie pieniężne dokonywane przez serwis oponiarski, mechaniczny lub inny podmiot wymieniony powyżej na rzecz Wnioskodawcy, uzależnione od osiągnięcia przez Wnioskodawcę ustalonego przez strony poziomu zakupu towarów lub usług. Wysokość przyznawanej premii pieniężnej nie odnosi się bezpośrednio do konkretnej dostawy towarów lub konkretnych usług, lecz jest wynikiem wszystkich dostaw i usług dokonanych w danym okresie rozliczeniowym.

Należy zauważyć, że ani w dyrektywie VAT ani też w ustawie prawodawca nie zdefiniował pojęcia "premia pieniężna" czy też "rabat". Zatem, celem dokonania prawidłowej kwalifikacji premii pieniężnych (bonusów pieniężnych) w świetle przepisów ustawy, należy przeprowadzić obiektywną analizę całokształtu okoliczności faktycznych konkretnej transakcji, która pozwoli na ocenę skutków takiej transakcji w świetle regulacji dotyczących podatku od towarów i usług. Należy przy tym mieć na uwadze, że sama wola podatnika, znajdująca odzwierciedlenie w treści czynności prawnej, nie może określać charakteru prawnego świadczenia w oderwaniu od jego obiektywnych cech, gdyż nie nazwa, lecz treść świadczenia decyduje o tym jaki ma ono charakter. Nazwanie przez strony umowy danego świadczenia premią nie wyłącza zatem możliwości kwalifikacji tego świadczenia jako rabatu w rozumieniu ustawy.

Warunkiem uznania, że premia pieniężna stanowi w istocie rabat, jest wykazanie ścisłego związku pomiędzy premią pieniężną, a zrealizowanymi dostawami. W przypadku premii pieniężnych z tytułu osiągnięcia określonego poziomu obrotów (określonej wartości sprzedaży lub ilości sprzedanych towarów) taki związek jest identyfikowalny, gdyż dopiero zrealizowanie wszystkich dostaw (nie tylko jednej z nich) zapewnia osiągnięcie zakładanego poziomu obrotów uprawniającego do uzyskania premii pieniężnej. Premia pieniężna z tytułu osiągnięcia określonych obrotów przez kupującego jest zatem, jednocześnie związana z każdą dostawą (usługą) z osobna - bez jej realizacji warunek uprawniający do uzyskania premii nie zostałby spełniony - oraz z wszystkimi dostawami (usługami) łącznie (zrealizowanie dopiero wszystkich dostaw czy usług generujących określony poziom obrotów uprawnia do przyznania premii pieniężnej). W związku z tym przyjęcie, że premia pieniężna nie jest związana z żadną konkretną dostawą (usługą) nie znajduje uzasadnienia, gdyż bez którejkolwiek z tych poszczególnych dostaw czy usług , mających wpływ na określony poziom obrotów uprawniający do przyznania premii pieniężnej, premia nie zostałaby wypłacona.

Relacja ta staje się szczególnie widoczna w przypadku, gdy prawo do przyznania premii pieniężnej i/lub jej wysokość, uzależniona jest od określonego między stronami poziomu obrotów osiągniętego w danym czasie, który ustalany jest na podstawie faktur dokumentujących dokonane w tym czasie dostawy czy usługi.

Niewątpliwie zatem, premia pieniężna za dany okres, w ujęciu ekonomicznym, sprowadza się w istocie do dokonania przez sprzedawcę na rzecz nabywcy zwrotu części uiszczonego wynagrodzenia z tytułu uprzednio dokonanych w danym okresie z nabywcą transakcji –w następstwie czego zmniejszeniu ulega wcześniej określona jego łączna wartość, a tym samym proporcjonalnemu pomniejszeniu ulega wartość wynagrodzenia z tytułu pojedynczych transakcji, zawartych w danym okresie. Zatem, w przedstawionych wyżej sytuacjach podatnik -sprzedawca dysponuje wynagrodzeniem (z tytułu wszystkich zrealizowanych dostaw lub usług), które jest następnie pomniejszone o udzieloną premię pieniężną, wywołującą efekt ekonomiczny analogiczny jak w sytuacji udzielenia rabatu, co powinno zostać uwzględnione poprzez obniżenie podstawy opodatkowania zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., lub zgodnie z art. 29a ust. 10 w brzemieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., w przeciwnym razie dojdzie do naruszenia zasady neutralności podatku VAT.

Zatem, w opisanej sytuacji dla Wnioskodawcy nastąpi rzeczywiste obniżenie ceny towaru. W konsekwencji, otrzymywane przez Wnioskodawcę premie pieniężne stanowią rabat. Tym samym, nie można zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że otrzymane premie pieniężne nie stanowią rabatu.

Odnośnie kwestii dokumentacji udzielonych premii pieniężnych należy wskazać, że zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W przypadku udzielenia rabatu po dokonaniu sprzedaży należy wystawić fakturę korygującą. Przy czym zarówno wykazanie na fakturze rabatu udzielonego w momencie sprzedaży jak i wystawienie faktury korygującej po wystawieniu faktury z tytułu udzielenia rabatu po dokonaniu sprzedaży możliwe jest, zgodnie z § 13 i § 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360, z późn. zm.), zwanego rozporządzeniem - w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r. - wyłącznie w sytuacji udzielenia rabatu bezpośredniemu nabywcy towarów lub usług.

Zgodnie z § 13 ust. 1, rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą tę fakturę.

Jednocześnie z dniem 1 stycznia 2014 r. przez art. 1 pkt 49 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług został uchylony art. 106 ustawy, natomiast przez art. 1 pkt 50 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług zostały dodane art. 106a – 106q ustawy.

I tak, jak stanowi art. 106a ustawy, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:

  1. sprzedaży, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów;
  2. dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:
    1. państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
    2. państwa trzeciego.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Na mocy art. 106j ust. 1 ustawy, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

  1. udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
  2. udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1;
  3. dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
  4. dokonano zwrotu całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
  5. podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

- podatnik wystawia fakturę korygującą.

Art. 106j ust. 3 ustawy, stanowi, że w przypadku gdy podatnik udziela upustu lub obniżki ceny w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonywanych lub świadczonych na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca, o której mowa w ust. 2:

  1. powinna zawierać dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnosi się udzielany opust lub obniżka;
  2. może nie zawierać danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 5 i 6 oraz nazwy (rodzaju) towaru lub usługi objętych korektą.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r., o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 35, późn. zm.) do dokumentowania czynności dokonanych przed dniem 1 stycznia 2014 r., stosuje się przepisy art. 106 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed tym dniem, oraz przepisy wydane na jego podstawie, z zastrzeżeniem ust. 2.

Zgodnie z ust. 2 ww. ustawy, do wystawiania faktur korygujących faktury wystawione przed dniem 1 stycznia 2014 r., i faktury wystawione zgodnie z ust. 1 oraz do wystawiania faktur będących duplikatami takich faktur stosuje się odpowiednio przepisy art. 106j–106l ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

W konsekwencji, skoro jak wskazano powyżej, otrzymane przez Wnioskodawcę premie pieniężne, nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie usług ani dostawę towarów, a tym samym nie są to czynności podlegające opodatkowaniu, Wnioskodawca nie ma obowiązku wystawiania faktur czy też dokumentowania otrzymanych premii innymi dokumentami księgowymi takimi jak nota obciążeniowa.

Należy zauważyć, że ponieważ wypłacana premia pieniężna stanowi w istocie rabat, obniżający wartość konkretnych dostaw u sprzedawcy w danym okresie rozliczeniowym, udokumentowanych poszczególnymi fakturami, zobowiązanym do wystawienia faktury korygującej będzie podmiot, który wypłaca premię pieniężną.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy, że otrzymanie premii pieniężnych powinno zostać udokumentowane za pomocą not księgowych, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz – w przypadku zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.