IPPP2-443-461/10-4/AK | Interpretacja indywidualna

W sytuacji gdy Kontrahenci wypłacają Spółce premie pieniężne z tytułu złożenia przez Spółkę określonej ilości zleceń w ustalonym czasie, stwierdzić należy, że otrzymane wynagrodzenia nie są zapłatą za świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, lecz stanowią w istocie rabat obniżający wartość konkretnych dostaw udokumentowanych poszczególnymi fakturami – zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy – zmniejszający podstawę opodatkowania. Zatem, Kontrahent udzielając po wystawieniu faktury VAT rabatu, powinien – według § 13 ust. 1 cyt. rozporządzenia – wystawić fakturę korygującą, uwzględniającą wymogi wynikające z § 13 ust. 2 cyt. rozporządzenia, nie dokonuje bowiem odrębnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, lecz zmniejszenia podstawy opodatkowania wynikającej ze sprzedaży czasu antenowego w telewizji, radiu lub powierzchni reklamowej w prasie, itp.
IPPP2-443-461/10-4/AKinterpretacja indywidualna
  1. kontrahenci
  2. podstawa opodatkowania
  3. premia pieniężna
  4. rabaty
  5. świadczenie usług
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podstawa opodatkowania -> Podstawa opodatkowania
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Dostawa towarów i świadczenie usług -> Świadczenie usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Sp. z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 16 czerwca 2010r. (data wpływu 30 czerwca 2010r.), uzupełnionym, pismem z dnia 14 lipca 2010r. (data wpływu 22 lipca 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług:

  • jest prawidłowe w zakresie opodatkowania premii pieniężnych;
  • jest nieprawidłowe w zakresie sposobu dokumentowania premii pieniężnych

UZASADNIENIE

W dniu 30 czerwca 2010r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania premii pieniężnych i sposobu ich dokumentowania. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 14 lipca 2010r. (data wpływu 22 lipca 2010r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu Nr IPPP2-443-461/10-2/AK z dnia 8 lipca 2010r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Sp. z o.o. (zwana dalej „Wnioskodawcą” lub „Spółką”) należy do grupy kapitałowej stanowiącej sieć domów mediowych oferujących swoim klientom szeroki zakres usług z dziedziny planowania i doradztwa marketingowego.

Działalność Spółki koncentruje się na szeroko rozumianym doradztwie marketingowym rozumianym jako planowanie i wdrażanie komunikacji marketingowej. Obejmuje ona w szczególności planowanie i zakup mediów, kampanie reklamowe, negocjacje cen z dostawcami przestrzeni i czasu reklamowego, dostarczanie reklamodawcom badań mediowych, w oparciu o które tworzone są strategie najskuteczniejszego dotarcia do klienta w celu realizacji celów biznesowych.

W celu realizowania powyższych zadań Wnioskodawca, w kooperacji z innymi podmiotami z grupy kapitałowej, zawiera umowy (spółki należące do grupy kapitałowej zawierają z poszczególnymi dostawcami mediów jedną umowę, podpisywaną przez przedstawicieli wszystkich spółek i przedstawiciela mediów) z różnego rodzaju dostawcami mediów (dalej: „Kontrahenci” lub „Wydawcy”), na mocy których nabywa odpowiednią ilość czasu antenowego w telewizji, radiu lub powierzchnię reklamową w prasie/reklamie zewnętrznej, etc.

Zgodnie z zapisami takich umów, Spółka uprawniona jest do otrzymywania premii pieniężnych (bonusów), gdy wartość zleceń złożonych przez Wnioskodawcę przekroczy w ciągu ustalonego okresu czasu (np. roku) pewne progi kwotowe. Zasady udzielania powyższych bonusów są szczegółowo określone w powyższych umowach i mogą stanowić w szczególności określony procent wartości netto dokonanych zakupów u określonego Kontrahenta.

Aktualnie premie pieniężne są rozliczane na podstawie wystawianych przez Spółkę na rzecz Wydawców faktur VAT, w których Spółka naliczała podatek VAT według stawki 22%. Były one bowiem traktowane jako wynagrodzenie za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, zgodnie z interpretacją ogólną Ministra Finansów z 30 grudnia 2004r. (nr PP3-812-1222/2004/AP/4026) w sprawie premii pieniężnych wypłacanych nabywcom, a także zgodnie z otrzymaną przez Spółkę interpretacją indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 lipca 2008r. (nr IP-PP2-443-548/08-2/IB).

W związku jednak z interpretacją indywidualną z dnia 26 stycznia 2010r. (nr IPPP3/443-1057/09-2/MPe), otrzymaną przez jedną ze spółek należącą do grupy kapitałowej oraz orzecznictwem sądów administracyjnych w tej sprawie, gdzie prezentowane jest jednolite stanowisko, że w analizowanej sytuacji świadczenie usług nie występuje, a zatem wystawianie faktur VAT jest niezasadne, Wnioskodawca postanowił ponownie wystąpić o interpretację.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Wnioskodawca prosi o potwierdzenie, iż w opisanym powyżej stanie faktycznym - na podstawie odpowiednich przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 54, poz. 535 z późn. zm.; dalej: „ustawa o VAT”) - otrzymywane premie pieniężne (za osiągnięcie określonego poziomu zakupów) nie podlegają opodatkowaniu VAT, gdyż nie stanowią one wynagrodzenia za czynność opodatkowaną VAT na mocy ustawy o VAT. W rezultacie otrzymanie takich premii nie powinno być dokumentowane fakturami VAT wystawianymi przez Wnioskodawcę.

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymywane premie pieniężne w związku z przekroczeniem określonych progów zakupów usług od Kontrahentów nie podlegają VAT, gdyż czynności zakupu usług o odpowiedniej wartości (będące podstawą otrzymywanych bonusów) nie stanowią czynności opodatkowanych zgodnie z przepisami ustawy o VAT. W konsekwencji, otrzymywane premie pieniężne, zdaniem Wnioskodawcy, powinny być dokumentowane notami księgowymi (wystawionymi albo przez Spółkę albo przez Kontrahenta).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1), natomiast przez świadczenie usług rozumie się, co do zasady, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów (art. 8 ust. 1).

W przypadku Spółki premie pieniężne przyznawane są za dokonanie określonej wartości zakupów przez Spółkę (tj. czynności opodatkowanych VAT), poza tym nie wiążą się one z żadnym dodatkowym świadczeniem (ewentualnie zaniechaniem podlegającym opodatkowaniu VAT). Innymi słowy Spółka nie zobowiązuje się do dokonywania zakupów w określonej wysokości, a w razie ich niedokonania nie jest zobowiązana do świadczenia zastępczego, a jedynie uprawniona jest do otrzymania wynagrodzenia po przekroczeniu danego progu zakupów. Ponadto, zachowanie Wnioskodawcy wobec dostawców byłoby rodzajowo identyczne (tj. podlegałoby na dokonaniu zakupów) również w przypadku braku ustalenia umownych premii pieniężnych. Tym samym należy stwierdzić, iż płatność premii nie jest wynagrodzeniem za żadną usługę w rozumieniu przepisów o VAT.

Istota świadczenia usług za wynagrodzeniem sprowadza się do przekazania lub wykonania czegoś (działanie aktywne) w zamian za ekwiwalent uzgodniony pomiędzy stronami. Nie ulega wątpliwości, iż aby miało miejsce odpłatne świadczenie usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowo-skutkowym pomiędzy wykonaną usługą (ewentualnie powstrzymaniem się od wykonywania określonych czynności), a otrzymaną zapłatą. Stanowisko takie potwierdza również w swoim orzecznictwie Europejski Trybunał Sprawiedliwości (dalej ETS) m.in. w sprawie 102/86 „Apple Pear Developments Council”, w której stwierdził, iż musi być wystarczający związek pomiędzy otrzymywanymi opłatami a świadczonymi usługami, aby mogły być uznane za wynagrodzenie w rozumieniu artykułu 2 VI Dyrektywy (patrz. „VI Dyrektywa VAT” pod redakcją K. Sachsa, Wydawnictwo CH. BECK, Warszawa 2003, s. 33).

Warto też podkreślić, iż zwiększanie ilości zleceń w stosunku do Kontrahenta nie stanowi dodatkowego, poprzedzonego świadomą decyzją Wnioskodawcy, aktywnego działania. Odpłatne skorzystanie z usług dostawy mediów jest nieodłącznym elementem efektywnej realizacji organizowanych przez Spółkę kampanii reklamowych, toteż jej zachowanie w stosunku do niego byłoby rodzajowo identyczne niezależnie od faktu zawarcia umowy umożliwiającej uzyskanie premii pieniężnej.

Ponadto zapisy umów zawartych między Wnioskodawcą a dostawcą mediów nie zobowiązują Spółki do przekroczenia określonej wartości zleceń a uregulowania umowne precyzują jedynie, jakie skutki wiążą się z przekroczeniem wspomnianego progu nie kreując po stronie Spółki obowiązku jego przekroczenia. Co więcej, nie zrealizowanie w ciągu roku określonej wielkości zakupu powierzchni reklamowych nie rodzi konieczności świadczenia zastępczego (np. odszkodowania). Tym samym, świadczenie pieniężne (premia pieniężna) jest jedynie elementem towarzyszącym większej wartości nieobowiązkowych zakupów i w żadnym wypadku nie może być postrzegane jako zapłata za konkretną usługę a w konsekwencji, na mocy powyższego wyroku, nie ma podstaw do stwierdzenia związku pomiędzy otrzymywanymi opłatami, a świadczonymi usługami (co jak zaznaczono powyżej, jest niezbędne dla uznania, iż świadczenie podlega opodatkowaniu VAT).

Należy zwrócić uwagę, iż nabyć usług od Kontrahentów (tj. zakup powierzchni reklamowych, czasu antenowego itp.) Spółka dokonuje w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, za którą Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie od swoich klientów i która podlega opodatkowaniu VAT. Opodatkowanie rzekomych usług świadczonych przez Spółkę na rzecz Kontrahenta, w związku z którymi otrzymuje ona bonusy (która to usługa została już opodatkowana przez Spółkę, jako usługa świadczona na rzecz klientów) prowadziłoby do podwójnego opodatkowania jednej transakcji.

Jedną z fundamentalnych zasad podatku VAT jest zasada unikania podwójnego opodatkowania, czyli reguła jednokrotnego opodatkowania transakcji gospodarczej będącej przedmiotem zainteresowania podatku VAT. Zasada ta jest wymieniana w przepisach Dyrektywy VAT i podkreślana jako jeden z głównych celów państw członkowskich w trakcie tworzenia lokalnej legislacji.

Podwójne opodatkowanie stoi również w sprzeczności z konstytucyjną zasadą równości i powszechności opodatkowania. Potwierdzeniem tego mogą być m.in., orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 października 2004r., sygn. akt SK 33/03 oraz uchwała 7 sędziów NSA z dnia 22 kwietnia 2002r., sygn. akt FPS 2/02, gdzie odnoszono się do zasady zakazu podwójnego opodatkowania w krajowym systemie prawa podatkowego, w szczególności na gruncie podatku od towarów i usług.

Zakaz podwójnego opodatkowania podatkiem od wartości dodanej znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. W wyroku z dnia 27 czerwca 1989r., sygn. akt 50/88, w sprawie pomiędzy Heinz Kuhne a Finanzamt Munchen III Trybunał postawił tezę, że opodatkowanie wydatków poniesionych na konserwację towarów jest zgodne ze wspólnym systemem VAT, gdyż celem tego systemu jest nie tylko wyeliminowanie podwójnego opodatkowania tych samych transakcji, lecz także braku ich opodatkowania (...). Natomiast w orzeczeniu z dnia 3 października 1985r., sygn. akt J 249/84, w sprawie Ministere public i Ministry of Finance v. Venceslas Profant ETS stwierdził, że organy Państw Członkowskich nie dysponują pełną swobodą decyzji w zakresie wprowadzania zwolnień w imporcie na podstawie artykułu 14 VI Dyrektywy, gdyż spoczywa na nich obowiązek wypełniania podstawowych celów harmonizacji VAT, zwłaszcza umożliwiania swobodnego przepływu osób i towarów oraz zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu.

Powyższe świadczy jednoznacznie, iż podstawowym celem wspólnotowego systemu podatku od wartości dodanej, w konsekwencji także polskiego podatku VAT, jest wyeliminowanie podwójnego opodatkowania tych samych transakcji.

Wspomnianych wcześniej konkluzji w zakresie braku opodatkowania otrzymywanych premii pieniężnych nie zmienia również fakt, że w części umów z kontrahentami zostało uregulowane, iż premie pieniężne będą płatne na podstawie faktur wystawionych przez Spółkę. W związku z tym, iż w opinii Spółki uregulowania umowne nie są w tym zakresie zgodne z polskim prawem podatkowym, będącym prawem powszechnie obowiązującym, zastosowanie mają przepisy ogólnie obowiązujące. W rezultacie, mając na względzie, że na podstawie argumentów przytoczonych powyżej, otrzymywane premie pieniężne nie stanowią wynagrodzenia za usługę w rozumieniu ustawy o VAT, ich otrzymanie nie może być dokumentowane fakturą VAT. Spółka może natomiast dokumentować bonusy za pomocą not księgowych.

Stanowisko takie znajduje również poparcie w doktrynie. Przykładowo, w opinii Janusza Zubrzyckiego, wypłacanie premii pieniężnych jest obojętne z punktu widzenia VAT, podlega natomiast u nabywcy towarów, któremu ta premia jest przekazana, zaliczeniu do przychodów w podatku dochodowym „ (por. Janusz Zubrzycki, „Leksykon VAT 2008” Tom 1, Unimex, Wrocław 2008, s. 181).

Podobne stanowisko i analogiczną argumentację zawiera także wyrok WSA w Poznaniu z dnia 26 kwietnia 2007 roku (sygn. akt I SA/Po 287/07), w którym zostało stwierdzone, że „jeżeli możliwość uzyskania premii jest jedynie zachętą dla nabywcy do zwiększenia zakupów, a jej uzyskanie jest możliwe przy osiągnięciu określonego poziomu obrotów bez żadnych innych obowiązków po stronie nabywcy, to wówczas w istocie nie ma ze strony nabywcy żadnego świadczenia, które mogłoby zostać uznane za usługę. Oznacza to, że nie dochodzi do żadnego świadczenia i definicja usługi z art. 8 ust 1 ustawy o VAT nie jest spełniona”.

Podobne wnioski zostały zaprezentowane w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygnatura III SA/Wa 790/08 z dnia 20 października 2008r. Zdaniem sądu „Zrealizowanie przez podatnika określonej wielkości obrotów po przekroczeniu których wypłacane są premie pieniężne, nie stanowi usługi rozumieniu ustawy o VAT. Czynność ta nie jest objęta tym podatkiem”.

Powyższe poglądy podzielił również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 3 marca 2009 roku, sygnatura I SA/Rz 742/08, w którym zostało stwierdzone, iż „Uzyskanie premii pieniężnej lub bonusów niepowiązanych z konkretną dostawą nie jest wynagrodzeniem za świadczone usługi i nie podlega opodatkowaniu VAT. Nie musi zatem być dokumentowane fakturą VAT”.

Potwierdzenie stanowiska Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie można również odnaleźć w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe. Przykładowo we wspomnianej powyżej (dla jednej ze spółek należącej do grupy kapitałowej) decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, sygn. IPPP3/443-1057/09-2/MPe z dnia 26 stycznia 2010r. podkreślono iż: „otrzymanie premii pieniężnych przez Wnioskodawcę nie jest uzależnione od spełnienia dodatkowych świadczeń, poza osiągnięciem odpowiedniego progu zakupów. (...) Wnioskodawca otrzymujący premie pieniężne nie świadczy zatem na rzecz wypłacającego premie, usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a zatem czynność ta u Wnioskodawcy nie podlega opodatkowaniu i nie powinna być dokumentowana fakturami VAT wystawionymi przez Wnioskodawcę”.

Z wielu innych interpretacji podatkowych wynika także, że premie i bonusy uzyskiwane za osiągnięcie określonego poziomu obrotów z kontrahentem nie powinny być opodatkowane jako wynagrodzenie za świadczenie usług, a formą ich dokumentowania nie powinna być faktura VAT.

Przykłady takiego stanowiska można odnaleźć w indywidualnych interpretacjach wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, np. z dnia 25 czerwca 2009r., Nr IPPP1-443-472/09-3/MP, z dnia 1 lipca 2009r., Nr IPPP2/443-346/09-2/BM czy z dnia 16 lipca 2009r., Nr IPPP3-443-396/09-4/JF, a także Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 10 czerwca 2009r., Nr ITPP2/443-169a/09/EŁ.

Mając na uwadze powyższą argumentację, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe w zakresie opodatkowania premii pieniężnych oraz za nieprawidłowe w zakresie sposobu dokumentowania premii pieniężnych

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Natomiast art. 8 ust. 1 cyt. ustawy stanowi, że przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Powołany przepis wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pojęcie usługi, według ustawy, jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 cyt. ustawy. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się podatnika - nie będące dostawą towarów - na rzecz innego podmiotu.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Jak stanowi art. 29 ust. 1 cyt. ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót z zastrzeżeniem ust. 2 -22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Stosownie do art. 29 ust. 4 cyt. ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 cyt. ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (...).

Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Dotyczy to także przypadków, kiedy sprzedawca z różnych przyczyn (np. dokonania u niego zakupów w dużych ilościach w określonym czasie) po dokonaniu dostawy udziela nabywcy tzw. premii pieniężnej, polegającej na wypłacaniu określonych kwot pieniężnych.

Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, m.in. od ustalenia, za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie, czy ich przyznanie uwarunkowane jest wykonywaniem dodatkowych czynności itp.

W sytuacji, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z wielkością osiągniętego obrotu i nie wiąże się z wykonywaniem na rzecz sprzedawcy dodatkowych czynności (zobowiązanie do prowadzenia akcji o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym etc.), to nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jak rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 cyt. ustawy.

Rabat rozumieć należy, jako zniżkę od ustalonej ceny określonego towaru lub usługi, wyrażoną procentowo lub kwotowo. Rozróżnia się rabaty na: przyznane przed ustaleniem ceny oraz udzielane po jej ustaleniu. Rabat udzielony w momencie wystawienia faktury (rabat transakcyjny), nie ma znaczenia dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota należna od nabywcy już go uwzględnia – dane dotyczące rabatu znajdą swoje odzwierciedlenie w wystawionej fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży. Rabat udzielony po sprzedaży i wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia obrotu (rabat potransakcyjny), wymaga wystawienia faktury korygującej, zgodnie z uregulowaniami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.).

W myśl § 13 ust. 1 cyt. rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Zgodnie z treścią § 13 ust. 2 cyt. rozporządzenia, faktura korygująca powinna zawierać co najmniej:

  1. numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
  2. dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
    1. określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4,
    2. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem;
  3. kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
  4. kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Ponadto należy nadmienić, iż zgodnie z § 13 ust. 5 cyt. rozporządzenia, faktury korygujące powinny zawierać wyraz „KOREKTA” albo wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA”.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że działalność Spółki koncentruje się na szeroko rozumianym doradztwie marketingowym i obejmuje w szczególności planowanie i zakup mediów, kampanie reklamowe, negocjacje cen z dostawcami przestrzeni i czasu reklamowego, dostarczanie reklamodawcom badań mediowych. W celu realizowania powyższych zadań Wnioskodawca, w kooperacji z innymi podmiotami z grupy kapitałowej, zawiera umowy z różnego rodzaju dostawcami mediów np. wydawcami prasy, na mocy których nabywa odpowiednią ilość czasu antenowego w telewizji, radiu lub powierzchnię reklamową w prasie, itp. Zgodnie z zapisami takich umów, Spółka uprawniona jest do otrzymywania od Kontrahentów premii pieniężnych (bonusów) w przypadku, gdy wartość zleceń złożonych przez Wnioskodawcę przekroczy w ciągu ustalonego okresu czasu (np. roku) pewne progi kwotowe. Zasady udzielania powyższych bonusów są szczegółowo określone w umowach i mogą stanowić w szczególności określony procent wartości netto dokonanych zakupów u określonego Kontrahenta. Jak wynika z treści wniosku, otrzymanie premii pieniężnych przez Wnioskodawcę nie jest uzależnione od spełnienia dodatkowych świadczeń, poza osiągnięciem odpowiedniego progu zakupów.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, należy uznać, iż w przedmiotowej sprawie, otrzymanie przez Wnioskodawcę premii pieniężnych nie jest związane z jakimkolwiek świadczeniem usług przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahentów. Jak bowiem wskazano we wniosku, otrzymanie premii pieniężnych przez Wnioskodawcę nie jest uzależnione od spełnienia dodatkowych świadczeń, poza osiągnięciem odpowiedniego progu zakupów.

Z przedmiotowego wniosku wynika więc, że Kontrahenci wypłacają premie z tytułu osiągnięcia przez Wnioskodawcę określonego progu obrotów i tylko od tej wielkości jest ona uzależniona. Zatem Spółka nie świadczy na rzecz Kontrahentów usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 cyt. ustawy podlegających opodatkowaniu; nie powinna zatem dokumentować otrzymywania premii pieniężnych poprzez wystawianie faktur VAT.

Odnosząc się do powyższego, należy stwierdzić, że premie pieniężne wypłacane na rzecz Wnioskodawcy można przyporządkować do dostawy konkretnych usług, bowiem obrót uprawniający do uzyskania gratyfikacji pieniężnych ustalony jest na podstawie wartości zleceń złożonych przez Spółkę w określonym przedziale czasowym (np. rok). Wypłata premii następuje po osiągnięciu pewnego progu kwotowego, określonego w umowie.

Reasumując, w sytuacji gdy Kontrahenci wypłacają Spółce premie pieniężne z tytułu złożenia przez Spółkę określonej ilości zleceń w ustalonym czasie, stwierdzić należy, że otrzymane wynagrodzenia nie są zapłatą za świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, lecz stanowią w istocie rabat obniżający wartość konkretnych dostaw udokumentowanych poszczególnymi fakturami – zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy – zmniejszający podstawę opodatkowania. Zatem, Kontrahent udzielając po wystawieniu faktury VAT rabatu, powinien – według § 13 ust. 1 cyt. rozporządzenia – wystawić fakturę korygującą, uwzględniającą wymogi wynikające z § 13 ust. 2 cyt. rozporządzenia, nie dokonuje bowiem odrębnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, lecz zmniejszenia podstawy opodatkowania wynikającej ze sprzedaży czasu antenowego w telewizji, radiu lub powierzchni reklamowej w prasie, itp.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.