IP-PP2-443-170/08-4/PW | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Czy premia pieniężna jest wynagrodzeniem za usługę i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?W jaki sposób należy dokumentować premie pieniężne?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 29.01.2008r. (data wpływu 31.01.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania premii pieniężnych - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 31.01.2008r. wpłynął w/w wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania premii pieniężnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje zakupu towarów od Dostawców, które następnie są sprzedawane w sieci sklepów Spółki. Podstawą współpracy pomiędzy stronami jest „Umowa ramowa długoterminowej współpracy gospodarczej” <dalej: Umowa Ramowa>. Umowa Ramowa w sposób kompleksowy określa warunki współpracy pomiędzy Spółką i Dostawcami, w szczególności przewiduje szereg odrębnie traktowanych instrumentów mających na celu intensyfikację obrotów między stronami, np. rabaty, czy premie pieniężne. Zgodnie z postanowieniami Umowy Ramowej Dostawcy zobowiązani są do przyznania Spółce premii pieniężnych z tytułu zrealizowania przez Spółkę określonego poziomu zakupów w danym okresie rozliczeniowym, którym jest rok kalendarzowy (rok podatkowy Spółki kończy się 31 stycznia). Otrzymywanych przez Spółkę premii nie można przy tym powiązać z żadną konkretną dostawą towarów. Do końca 2007 r. Spółka traktowała otrzymywane premie pieniężne jako wynagrodzenie z tytułu świadczonych na rzecz Dostawców, usług „maksymalizacji sprzedaży”. W związku z powyższym Spółka wystawiała dostawcom faktury VAT.

Sposób postępowania Spółki pozostaje jednak niezgodny z:

  • wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2007r. (sygn. I FSK 94/06);
  • wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2007r. (sygn. III SA/Wa 4080/06);
W związku z powyższym zadano następujące pytania:

W związku z powyżej przedstawionym stanem faktycznym Spółka wnosi o potwierdzenie, że:

  1. premie pieniężne (bonusy) otrzymywane przez Spółkę w związku z realizacją określonego pułapu obrotów z Dostawcami nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie przez Spółkę usługi „maksymalizacji sprzedaży” i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług;
  2. Spółka nie ma obowiązku dokumentowania otrzymywanych od Dostawców premii pieniężnych fakturami VAT.

Ad. 1

Zdaniem wnioskodawcy podatkowe konsekwencje wypłaty premii pieniężnych, w związku z realizacją przez przedsiębiorcę określonego pułapu obrotów z kontrahentem, budziły wątpliwość już na gruncie poprzednio obowiązującej ustawy o podatku od towarów i usług. Wątpliwości nie zostały jednoznacznie rozstrzygnięte także po wejściu w życie nowej ustawy o VAT. W przeważającej większości interpretacji organy podatkowe opowiadały się jednak za opodatkowaniem premii pieniężnych podatkiem VAT, traktując otrzymywaną przez przedsiębiorcę premię jako wynagrodzenie za świadczone na rzecz kontrahenta usługi (usługa „maksymalizacji sprzedaży”, usługa „maksymalizacji obrotów”, itp.) W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2007r. (sygn. I FSK 94/06) na podstawie analizy przepisów obowiązującej ustawy o VAT, orzecznictwa ETS, a także poglądów doktryny prawa podatkowego stwierdzono, że premie pieniężne (bonusy) nie stanowią wynagrodzenia za świadczone usługi i pozostają poza zakresem VAT. Stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego powtórzył następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyroku z dnia 22 maja 2007r. (sygn. III SA/Wa 4080/06). Stanowisko sądów administracyjnych potwierdziły także niektóre organy podatkowe (postanowienie Urzędu Skarbowego w Krośnie z dnia 17 sierpnia 2007r., znak US.PP/443-26/07; także decyzja Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 września 2007r.) znak: 1401/PH-I/4407/14-46/07/KO).

Zgodnie z przepisem art. 8 ust 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 (odpłatne świadczenie usług), rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,w tym również:

  • przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  • zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  • świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z powołanego unormowania ustawy o VAT wynika, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres; nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz także zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Istotne - zdaniem NSA, wyrażonym w uzasadnieniu wyroku z dnia 6 lutego 2007r. - jest jednak to, że art. 8 ust. 1 jednoznacznie stanowi, iż usługą jest świadczenie, które nie stanowi dostawy towaru. Nie może zatem wystąpić taka sytuacja faktyczna, w rozumieniu tego unormowania, która jednocześnie stanowiłaby dostawę towaru i świadczenie usługi. „Podkreślić w tym miejscu z całą mocą wypada, że dokonywanie przez Spółkę zakupów u kontrahenta, jak i terminowe regulowanie świadczenia pieniężnego (zapłaty), mieści się w zakresie czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług w postaci dostawy towarów. Nie można więc uznać w stanie faktycznym sprawy - zrealizowania na rzecz sprzedającego określonego z góry pułapu obrotu, jak i terminowego wykonania świadczenia pieniężnego - za świadczenie usługi. Zauważyć należy, że na określony pułap obrotów składa się odpowiednia liczba transakcji sprzedaży - dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT. Czynności stanowiące dostawę towaru nie mogą jednocześnie poprzez ich zsumowanie stanowić usług. Przeszkodą do takiej konstatacji - jak wcześniej zauważono - jest treść art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, z której to wynika, że dostawa nie może być jednocześnie usługą.” Zdaniem NSA, wyrażonym w uzasadnieniu wyroku z dnia 6 lutego 2007r., „zauważyć także trzeba, że opodatkowanie - jako usługi świadczonej przez nabywcę towaru - nabycia określonej ilości towaru, będzie prowadziło do podwójnego opodatkowania tej samej czynności, pierwszy raz, jako sprzedaży (dostawy towaru) drugi, jako zakupu (świadczenia usług) przez nabywcę tego samego towaru, w ramach tej samej transakcji.

Podwójne opodatkowanie – zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego -„stoi w sprzeczności z konstytucyjną zasadą równości i powszechności opodatkowania, wyrażoną w art. 84 oraz w pewnym sensie w art. 217 Konstytucji. (...) Podnieść także trzeba, że podwójne opodatkowanie podatkiem od wartości dodanej we wspólnotowym systemie podatku od wartości dodanej, jest także niedopuszczalne. Państwa Członkowskie (zobowiązane są do podjęcia niezbędnych środków, aby uniknąć podwójnego opodatkowania.” Podstawowym celem wspólnotowego systemu podatku od wartości dodanej, w konsekwencji także podatku od towarów i usług, jest bowiem wyeliminowanie podwójnego opodatkowania tych samych transakcji. Tym samym zdaniem NSA, wyrażonym w uzasadnieniu wyroku z dnia 6 lutego 2007r. - „za niedopuszczalne należy uznać opodatkowanie podatkiem od towarów i usług transakcji sprzedaży, raz jako sprzedaży - dostawy towaru, drugi zakupu towaru – jako usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.” „Niezależnie od powyższego zauważyć należy, iż usługa w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT oraz art. 6 ust. 1 VI Dyrektywy VAT, to transakcja gospodarcza. Oznacza to, zdaniem sądu, iż stosunek prawny łączący strony musi wiązać się ze świadczeniem wzajemnym. Nie musi być to, co prawda, jak wynika z orzecznictwa ETS stosunek roszczeniowy obwarowany prawem dochodzenia spełnienia świadczenia przed Sądem, może to też być zobowiązanie naturalne (...). W ramach zawieranych umów o współpracy, gdzie za osiągnięcie określonego pułapu obrotów i terminowego spełnienia świadczeń pieniężnych, sprzedawca wypłaca premię pieniężną, bonus lub nagrodę – nabywca dokonuje zakupów dobrowolnie i nie jest zobowiązany do wykonania transakcji o określonej premiowanej wielkości. Niezrealizowanie przez nabywcę określonego pułapu obrotów nie jest obwarowane żadną sankcją, czy jakąkolwiek odpowiedzialnością. Nie mamy w takim przypadku do czynienia nawet ze zobowiązaniem naturalnym.

Końcowo – zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego – „warto zauważyć, iż za brakiem podstaw prawnych do opodatkowania premii (bonusów) opowiedział się J. Zubrzycki w Leksykonie VAT, stwierdzając, że osiągnięcie przez nabywcę towarów określonej w umowie wielkości obrotów (zakupów) z danym sprzedawcą nie jest usługą w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, a zatem wypłacana temuż nabywcy towarów przez sprzedawcę premia (bonus) za uzyskanie tegoż pułapu obrotu nie stanowi odpłatności (wynagrodzenia za świadczenie usług). Tym samym wypłacenie tego rodzaju premii (bonusu) jest obojętne z punktu widzenia podatku od towarów i usług, podlega natomiast u nabywcy towarów, któremu ta premia jest przekazywana, zaliczeniu do przychodów w podatku dochodowym.

Analogiczna argumentacja została powtórzona w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2007r., a także w uzasadnieniu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 września 2007r.

W tym stanie rzeczy, zdaniem Podatnika, należy przyjąć, że otrzymywane przez Spółkę premie pieniężne (bonusy) nie podlegają w chwili obecnej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ad. 2

Zdaniem Spółki otrzymywane od Dostawców premie pieniężne nie stanowią wynagrodzenia za świadczone przez Spółkę usługi i pozostają poza zakresem ustawy o podatku VAT. W konsekwencji powyższego stanowiska Spółka nie ma obowiązku (ani prawa) dokumentowania otrzymywanych premii pieniężnych wystawianymi Dostawcom fakturami VAT (art. 106 ust. 1 ustawy o VAT a contrario).Powyższe ma istotne znaczenie z punktu widzenia Dostawców. Podatek VAT, wynikający z wystawianych przez Spółkę faktur, jest bowiem podatkiem naliczonym do odliczenia przez Dostawców. Do końca grudnia 2007r. traktowanie przyznawania premii pieniężnych jako czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT nie pociągało za sobą żadnych negatywnych konsekwencji prawnych także dla Dostawców. Przesądzało o tym ówczesne brzmienie przepisu art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT. Z przepisu tego – interpretowanego a contrario – wynikało, że jeżeli czynność udokumentowana fakturą nie podlegała opodatkowaniu, ale kwota podatku VAT wykazana na fakturze została zapłacona – nabywca (w tym przypadku Dostawcy) zachowywał prawo do odliczenia VAT naliczonego.

W wyniku nowelizacji, z dniem 1 stycznia 2008r. art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT został jednak zmieniony, w ten sposób, że podstawy do obniżenia podatku należnego nie stanowi faktura VAT w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlegała opodatkowaniu lub była zwolniona od podatku (niezależnie od tego, czy podatek wykazany na fakturze został zapłacony, czy też nie). Zmiana ta może zatem pociągnąć za sobą negatywne konsekwencje prawne dla Dostawców, w postaci braku możliwości odliczenia podatku naliczonego z wystawianych przez Spółkę faktur.

Potwierdzenie, że otrzymywane od Dostawców premie pieniężne nie stanowią wynagrodzenia za świadczone przez Spółkę usługi i w związku z tym nie muszą (a wręcz nie mogą) być dokumentowane wystawianymi fakturami VAT pozwoli na uniknięcie wspomnianych powyżej negatywnych konsekwencji podatkowych także po stronie Dostawców.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Ad. 1

Zakres przedmiotowy opodatkowania podatkiem od towarów i usług określają przepisy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 w/w ustawy o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przy czym zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy VAT przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Natomiast art. 8 ust. 1 w/w ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, iż świadczeniem usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Dostawa towarów oraz świadczenie usług, za wyjątkiem ściśle określonych w art. 7 ust. 2 i 3 oraz w art. 8 ust. 2 przypadków, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jedynie wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie.

Aby uznać dane świadczenie za świadczenie odpłatne, musi istnieć pomiędzy świadczącym usługę, a beneficjentem jawny lub zrozumiały stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełnione są świadczenia wzajemne. W doktrynie prawa i orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce, gdy zachodzi bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem będącym świadczeniem wzajemnym. Z bezpośrednim związkiem pomiędzy świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem mamy do czynienia wówczas, gdy istnieje bezpośrednia i jasna zindywidualizowana korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Podstawą do prawidłowego określenia skutków podatkowych, w przedstawionym przez Spółkę stanie faktycznym, czynności polegającej na uzyskaniu uprawnienia do otrzymania premii pieniężnej oraz wypłacania premii pieniężnej jest określenie jaki charakter mają działania będące przedmiotem pytania.

Należy zauważyć, iż w praktyce życia gospodarczego występują sytuacje, w których podatnicy kształtują wzajemne relacje pomiędzy sobą w ten sposób, że premie pieniężne wypłacane są z tytułu dokonywania przez nabywcę, np. nabyć określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie lub też dokonywania terminowych płatności za zrealizowane dostawy w pewnym okresie i w określony sposób (wypłacane premie nie są związane z żadną konkretną dostawą). W takich przypadku należy uznać, iż wypłacona premia pieniężna związana jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Podkreślenia wymaga fakt, iż usługi są traktowane przez ustawodawcę podatkowego bardzo szeroko. Świadczeniem usług jest bowiem każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zależności, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu działania.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż premia pieniężna związana jest z osiągnięciem określonego pułapu zakupów towarów w danym okresie rozliczeniowym, którym jest rok podatkowy, dokonanych przez Spółkę. Otrzymywanych przez Spółkę premii nie można przy tym powiązać z żadną konkretną dostawą towarów. Wypłacana w ten sposób gratyfikacja pieniężna nie będzie miała charakteru dobrowolnego, będzie bowiem uzależniona od określonego zachowania nabywcy. Podkreślony we wniosku argument, że dokonywanie przez Spółkę zakupów u kontrahenta, jak i terminowe regulowanie świadczenia pieniężnego (zapłaty), mieści się w zakresie czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług w postaci dostawy towarów jest niekonsekwencją dla opisanej sytuacji faktycznej. Jak wskazano we wniosku, zastosowanie przepisu art. 29 ust. 4 ustawy VAT mówiącego, że obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur, nie może mieć miejsca, gdyż premia nie jest powiązana z żadną konkretną dostawą towarów.

W tym wypadku wypłacona premia stanowi rodzaj wynagrodzenia dla Spółki za świadczone na rzecz kontrahentów usługi. Zatem pomiędzy stronami będzie istniała więź o charakterze zobowiązaniowym, która na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi świadczenie usług za wynagrodzeniem, o których mowa w art. 8 ust. 1 w/w ustawy, podlegających opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Ponadto wyraźnie należy podkreślić, iż przywołane przez Stronę wyroki:

  • Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 06 lutego 2007r. (sygn. akt I FSK 94/06);
  • Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2007r. (sygn. III SA/Wa 4080/06);

są rozstrzygnięciami w konkretnych przypadkach i wiążą sąd tylko w tym zakresie i nie mogą być źródłem praw i obowiązków w innych sprawach. Bowiem źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczpospolitej Polskiej są z zgodnie z art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 02 kwietnia 1997 roku (Dz. U. Nr 78, poz. 483) Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.

W związku z powyższym przedstawione przez Stronę stanowisko, dotyczące rozliczania premii pieniężnych, uznaje się za nieprawidłowe.

Ad. 2

W sytuacji opisanej powyżej prawidłowym sposobem na dokumentowanie zaistniałego zdarzenia gospodarczego jest faktura VAT, gdzie za podstawę opodatkowania przyjmuje się wartość premii pieniężnej (bez należnego podatku VAT) i nalicza się 22 % podatku. Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy VAT przedmiotowe usługi powinny być udokumentowane przez Spółkę fakturami VAT spełniającymi wymogi, o których mowa w § 9 rozporządzenia Ministra Finansów dnia 25 maja 2005 roku w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz.798).

W związku z powyższym przedstawione przez Stronę stanowisko, w zakresie sposobu dokumentowania otrzymywanych od dostawców premii pieniężnych, uznaje się za nieprawidłowe.

Ponadto, Spółka stoi na stanowisku, że zmiana, z dniem 1 stycznia 2008r. art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy VAT, stworzy negatywne konsekwencje prawne dla jej Dostawców (kontrahentów). Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie zaś z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi (...) suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Z treści wniosku wynika, iż wypłacane przez Dostawców premie mają na celu „maksymalizację obrotów”. W takim przypadku należy przyjąć, iż wypłacane premie niewątpliwie będą miały wpływ na wzrost dokonywanej przez Dostawców sprzedaży towarów stanowiącą czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem biorąc powyższe pod uwagę Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stoi na stanowisku, iż przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego w fakturach za odpłatne świadczenie usług dokonywanych przez beneficjentów premii, pod warunkiem jednakże, że zakup tych usług może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy. Ponadto, zgodnie z przepisem art. 88 ust 3a pkt 2 ustawy o z dnia 11 marca 2004r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), który obowiązuje od dnia 1 stycznia 2008r., nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy: (...) pkt 2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Przytoczony przepis nie znajduje w przedstawionym stanie faktycznym zastosowania, gdyż prawo do podatku naliczonego wynika przede wszystkim z zastosowania przepisów art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług, zaś opodatkowanie świadczonej usługi następuje zgodnie z art. 5 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.