ILPB3/423-149/12-2/AO | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
Czy przyznana przewoźnikom lotniczym premia pieniężna, o której mowa w przedstawionym stanie faktycznym powinna skutkować zmniejszeniem przychodów Spółki oraz czy prawidłowe jest obniżenie przychodów Spółki dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w miesiącu wystawienia noty księgowej?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 11 kwietnia 2012 r. (data wpływu 17 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych związanych z przyznaną przewoźnikom lotniczym premią pieniężną - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 kwietnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych związanych z przyznaną przewoźnikom lotniczym premią pieniężną.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (dalej: „Port Lotniczy” lub „Spółka”) jest podmiotem zarządzającym Portem Lotniczym. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka świadczy głównie usługi związane z obsługą lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków oraz innych o podobnym charakterze na rzecz przewoźników powietrznych oraz innych podmiotów wykonujących przewozy lotnicze.

W związku z celem Spółki, którym jest intensyfikacja ruchu lotniczego, Zarząd Portu Lotniczego podjął uchwałę w sprawie wdrożenia programu motywacyjnego dla przewoźników lotniczych pt. „Program incentive na lata 2011-2014 (...).” (dalej: „Program Incentive”).

Przyczyną wprowadzenia Programu Incentive jest dążenie do zintensyfikowania działań mających na celu stymulację rozwoju ruchu pasażerskiego, poprzez przygotowanie oferty dla przewoźników, generujących największy ruch lotniczy.

W ocenie Spółki, rosnący ruch lotniczy pozwoli nie tylko na wygenerowanie większych przychodów z działalności lotniczej, lecz również pozalotniczej, która jest w dużej mierze uzależniona od ilości pasażerów korzystających z usług lotniska.

Większa ilość pasażerów oznacza również większą skłonność reklamodawców i innych kontrahentów do prowadzenia działalności handlowej w obrębie Portu Lotniczego, co bezpośrednio przełoży się na uzyskiwane przez Spółkę przychody.

W analizowanej sytuacji, istotny jest również fakt, iż aby sprostać dalszemu wzrostowi ruchu lotniczego i wyzwaniu jakim jest dla Portu Lotniczego obsługa pasażerów podczas (...), Port Lotniczy podjął decyzję o rozbudowie istniejącej infrastruktury, znacznie zwiększającej przepustowość lotniska. Intencją Spółki jest jak najpełniejsze wykorzystanie tej infrastruktury, przy uwzględnieniu uwarunkowań wynikających ze stale rosnącej konkurencji pomiędzy portami lotniczymi.

Jednocześnie, Spółka pragnie zauważyć, iż linie lotnicze generujące największy ruch pasażerski wykazują gotowość do podejmowania ryzyka otwierania nowych połączeń i w ten sposób dalszego dynamicznego zwiększania ruchu lotniczego.

Ponadto, ze względu na pozycję Portu Lotniczego, który jest nie tylko przedsiębiorstwem komercyjnym, ale również podmiotem pełniącym funkcję obiektu użyteczności publicznej, intensyfikacja ruchu lotniczego ma szczególne znaczenie dla rozwoju miasta i regionu. Rozszerzająca się oferta połączeń lotniczych, zapewniająca atrakcyjne połączenia lotnicze przyczynia się bowiem m.in. do zwiększenia dostępności komunikacyjnej miasta i regionu, a także do intensyfikacji przyjazdowego ruchu turystycznego.

Mając na uwadze powyższe rozważania, Spółka pragnie podkreślić, iż wprowadzenie Programu Incentive umożliwi Jej, w szczególności:

  1. większą decyzyjność Portu Lotniczego w zakresie uruchamiania nowych destynacji, nieznajdujących się dotychczas w ofercie Portu Lotniczego. Dzięki temu, Port Lotniczy będzie miał wpływ na wybór destynacji, korzystnych z punktu widzenia popytu,
  2. ustabilizowanie i uporządkowanie siatki połączeń lotniczych oferowanej przez przewoźników oraz zapewnienie długofalowego bezpieczeństwa w ich realizacji, co pozwala Portowi Lotniczemu na stworzenie długoterminowej polityki rozwoju siatki połączeń lotniczych,
  3. rozwój siatki połączeń, co przełoży się na intensyfikację ruchu lotniczego.

W ramach Programu Incentive, ustalone zostaną kryteria współpracy dla poszczególnych przewoźników generujących największy ruch lotniczy. Współpraca w ramach programu incentive, wymagać będzie podpisania stosownej umowy, pomiędzy przewoźnikiem a Portem Lotniczym.

Co do zasady, Program Incentive będzie oparty o naliczanie premii pieniężnej od każdego pasażera w odlocie, od którego została pobrana opłata lotniskowa na połączeniach objętych programem. Możliwe będzie również przyznanie premii od każdej rozpoczętej tony maksymalnej masy startowej statku powietrznego, za którą została pobrana opłata za lądowanie, na połączeniach objętych programem. Premia pieniężna zostanie naliczona, po spełnieniu przez przewoźnika przytoczonych powyżej kryteriów oraz na warunkach współpracy ustalonych dla Programu Incentive. Jednocześnie, premia dotyczyć będzie rejsów regularnych, przekierowanych oraz dodatkowych na kierunkach objętych programem.

Premia pieniężna będzie naliczana w odstępach kwartalnych, przypadających w miesiącu marcu, czerwcu, wrześniu i grudniu każdego roku. W szczególnych przypadkach, premia może być naliczana w odstępach półrocznych lub rocznych, przypadających odpowiednio w miesiącu czerwcu i grudniu lub tylko w miesiącu grudniu danego roku.

Premia pieniężna będzie rozliczana, poprzez wystawienie przez Port Lotniczy noty księgowej na przewoźnika lotniczego (tj. noty zawierającej odpowiednie elementy dokumentu księgowego w myśl ustawy o rachunkowości). Omawiana nota księgowa nie będzie przy tym fakturą korygującą w rozumieniu § 13 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług z dnia 28 marca 2011 r. (Dz. U. Nr 68, poz. 360).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych.

Czy przyznana przewoźnikom lotniczym premia pieniężna, o której mowa w przedstawionym stanie faktycznym powinna skutkować zmniejszeniem przychodów Spółki oraz czy prawidłowe jest obniżenie przychodów Spółki dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w miesiącu wystawienia noty księgowej...

Zdaniem Wnioskodawcy, przyznawana przewoźnikom lotniczym premia pieniężna, powinna stanowić zmniejszenie uzyskanych przychodów Spółki, w miesiącu, w którym wystawiona zostanie nota księgowa z tytułu przyznania przewoźnikom lotniczym premii pieniężnej.

Jak zauważono w opisie stanu faktycznego, Zarząd Portu Lotniczego podjął uchwałę w sprawie wdrożenia „Programu incentive na lata 2011-2014 (...)”.

Bezpośrednią przyczyną wprowadzenia Programu Incentive jest dążenie do zintensyfikowania działań mających na celu stymulację rozwoju ruchu pasażerskiego, poprzez przygotowanie oferty dla przewoźników, generujących największy ruch lotniczy.

W ocenie Spółki, rosnący ruch lotniczy pozwoli nie tylko na wygenerowanie większych przychodów z działalności lotniczej, lecz również pozalotniczej, która jest w dużej mierze uzależniona od ilości pasażerów korzystających z usług lotniska. Większa ilość pasażerów oznacza również większą skłonność reklamodawców i innych kontrahentów do prowadzenia działalności handlowej w obrębie Portu Lotniczego, co przełoży się na uzyskiwane przez Spółkę przychody.

Jak zauważono w opisie stanu faktycznego, udział przewoźników w programie incentive rozliczany będzie przy pomocy premii pieniężnej. Premia pieniężna będzie naliczana w odstępach kwartalnych, przypadających w miesiącu marcu, czerwcu, wrześniu i grudniu każdego roku. W szczególnych przypadkach, premia może być naliczana w odstępach półrocznych lub rocznych, przypadających odpowiednio w miesiącu czerwcu i grudniu lub tylko w miesiącu grudniu danego roku.

Premia pieniężna będzie kalkulowana w następujący sposób:

  1. od każdego pasażera w odlocie, od którego została pobrana opłata lotniskowa na połączeniach objętych programem,
  2. dopuszczalne będzie również przyznanie premii od każdej rozpoczętej tony maksymalnej masy startowej statku powietrznego, za którą została pobrana opłata za lądowanie, na połączeniach objętych programem.

Przy czym, premia pieniężna zostanie naliczona, po spełnieniu przez przewoźnika określonych w umowie o współpracy kryteriów oraz na warunkach współpracy ustalonych dla Programu Incentive.

Przy czym, Spółka pragnie podkreślić, iż przytoczone powyżej metody pomiaru, w żaden sposób nie uzależniają przyznania premii od wartości wygenerowanego przez przewoźnika obrotu. Możliwość przyznania premii pieniężnej, dotyczyć też będzie rejsów regularnych, przekierowanych oraz dodatkowych na kierunkach objętych programem, co dodatkowo potwierdza, iż utożsamianie prawa do premii od wartości obrotu jest w analizowanym schemacie nieprawidłowe.

Premia pieniężna będzie rozliczana, poprzez wystawienie przez Port Lotniczy noty księgowej na przewoźnika lotniczego. Wypłacane przewoźnikom lotniczym kwoty nie będą stanowić wynagrodzenia przewoźników za usługi świadczone na rzecz Spółki w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż w omawianej sytuacji, przewoźnicy nie będą świadczyć na rzecz Spółki żadnych usług.

W ocenie Spółki, nie jest możliwe uznanie przyznanej przewoźnikom lotniczym premii pieniężnej jako rabatu, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Przewoźnicy lotniczy nie zobowiązują się do wykonywania na rzecz Spółki jakichkolwiek innych czynności w zamian za przyznaną premię (przykładowo usług reklamy lub promocji sprzedaży). Tym samym, wypłacana przez Spółkę premia pieniężna na rzecz przewoźników lotniczych nie będzie w żaden sposób związana z uzyskaniem świadczenia wzajemnego, gdyż w rozpatrywanej sytuacji przyznanie premii pieniężnej nie będzie uzależnione od zrealizowania w danym okresie przez przewoźników, określonego limitu (kwoty) zakupów, lecz od miernika, którym jest liczba pasażerów (tony maksymalnej masy startowej) korzystających z lotniska.

W ocenie Spółki, w rozpatrywanej sytuacji brak jest zatem spełnienia warunku obowiązku wykonania świadczenia przez kontrahenta na rzecz Spółki.

Podsumowując, przyznanie przewoźnikom lotniczym premii pieniężnych, których podstawą wyliczenia nie będą konkretne dostawy czy też świadczone na rzecz przewoźników lotniczych usługi, uprawniać będzie Spółkę do dokonania zmniejszenia przychodów podatkowych, w dacie wystawienia noty księgowej. Jednocześnie, Spółka pragnie wyraźnie podkreślić, iż w Jej ocenie, w rozpatrywanej sytuacji dotyczącej przedstawionego stanu faktycznego, błędne byłoby korygowanie przychodów wstecz, w sytuacji gdy przyznana premia pieniężna w rzeczywistości nie będzie mogła zostać powiązana z żadnym konkretnym przychodem.

Podsumowując, Spółka jest zdania, iż przyznana przewoźnikom lotniczym premia pieniężna, o której mowa w rozpatrywanym zagadnieniu, niedotycząca konkretnych dostaw (przychodów) powinna stanowić zmniejszenie przychodów Spółki, w miesiącu, w którym wystawiona zostanie przez Spółkę nota księgowa z tytułu przyznania przewoźnikom lotniczym premii pieniężnej.

Jednocześnie, Spółka pragnie zauważyć, iż premie pieniężne w analizowanym schemacie, co do zasady będą naliczane w odstępach kwartalnych, przypadających w miesiącu marcu, czerwcu, wrześniu i grudniu każdego roku, co zapewniać będzie zachowanie zasady współmierności w rachunku podatkowym w obrębie rozpatrywanych transakcji.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Spółki, na wskazane pytanie, należy odpowiedzieć w całości twierdząco.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż Zarząd Spółki, w związku z celem, którym jest intensyfikacja ruchu lotniczego, podjął uchwałę w sprawie wdrożenia programu motywacyjnego dla przewoźników lotniczych - Program Incentive. Przyczyną wprowadzenia tego programu jest dążenie Spółki do zintensyfikowania działań mających na celu stymulację rozwoju ruchu pasażerskiego, poprzez przygotowanie oferty dla przewoźników, generujących największy ruch lotniczy. Współpraca w ramach Programu Incentive, wymagać będzie podpisania stosownej umowy, pomiędzy przewoźnikiem, a Wnioskodawcą. Program ten będzie oparty o naliczanie premii pieniężnej od każdego pasażera w odlocie, od którego została pobrana opłata lotniskowa na połączeniach objętych programem bądź od każdej rozpoczętej tony maksymalnej masy startowej statku powietrznego, za którą została pobrana opłata za lądowanie, na połączeniach objętych programem. Premia pieniężna będzie naliczana w odstępach kwartalnych, przypadających w miesiącu marcu, czerwcu, wrześniu i grudniu każdego roku. W szczególnych przypadkach, premia może być naliczana w odstępach półrocznych lub rocznych, przypadających odpowiednio w miesiącu czerwcu i grudniu lub tylko w miesiącu grudniu danego roku.

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996 r. - rabat jest to zniżka, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących dużą ilość towaru jednorazowo lub w określonym czasie.

Z kolei bonifikata zdefiniowana jest jako „zmniejszenie ustalonej ceny towaru lub usługi”.

Natomiast pod pojęciem „bonusu”, odpowiadającemu pojęciu premii pieniężnej, należy rozumieć „dodatkowe wynagrodzenie”.

Nie można zatem całkowicie utożsamiać pojęć rabatu, bonifikaty i bonusu (czy premii pieniężnej). Z definicji słownikowej pojęcia „rabat” należy stwierdzić, iż wartość rabatu obniża kwotę należną zbywcy danego towaru lub usługi, w konsekwencji obniża określony przychód u zbywcy tego towaru lub usługi. Natomiast bonus (premia) przeważnie nie jest związany z konkretną transakcją (w przeciwieństwie do rabatu, czy bonifikaty) - skorelowany jest natomiast z osiągnięciem pewnego pułapu obrotów i w konsekwencji może być naliczony dopiero ex post.

Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 394 ze zm.), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Na mocy ust. 3 powołanego artykułu, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Biorąc pod uwagę ukształtowany przez doktrynę nakaz ścisłego interpretowania przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, iż brak jest podstaw prawnych do stwierdzenia, iż bonusy, czy premie pieniężne (nie mieszczące się w pojęciu rabatu lub bonifikaty) pomniejszają przychód podatkowy określony w art. 12 ust. 3 powołanej ustawy.

W przedmiotowej sprawie, wydatki Spółki na rzecz przewoźników lotniczych w postaci premii pieniężnej stanowią, co do zasady, koszty uzyskania przychodów, zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z powyższym przepisem, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu (ewentualnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów), przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodu.

Premie pieniężne wypłacane w korelacji z poziomem zakupów towarów (usług) zrealizowanym przez danego klienta, stanowią zachętę do maksymalizacji zakupów realizowanych przez beneficjentów tych premii i mają wpływ nie tylko na wysokość generowanych przychodów, ale również na sam fakt ich osiągania.

W tym stanie rzeczy, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, należy uznać, iż przyznane przez Spółkę przewoźnikom lotniczym premie pieniężne spełniają ustawowe przesłanki zaliczania wydatków związanych z wypłatą tych premii do kosztów uzyskania przychodów.

Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:

  • koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami (art. 15 ust. 4 - ust. 4c) oraz,
  • koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (art. 15 ust. 4d i ust. 4e).

W ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych brak jest definicji „kosztów bezpośrednio związanych z przychodami”, jak i „kosztów uzyskania przychodów innych niż koszty bezpośrednio związanych z przychodami”. Dlatego też, rozumienie tych pojęć powinno opierać się na ich językowym znaczeniu.

Przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpłynęło bezpośrednio na uzyskanie określonego przychodu. Kosztem bezpośrednio związanym z przychodami nie może być koszt poniesiony w celu uzyskania przychodu, którego nie osiągnięto. Kosztami o charakterze bezpośrednim są wszelkie koszty związane z wytworzeniem wyrobów lub usług, natomiast kosztami o charakterze pośrednim są koszty ogólnego zarządu.

Aby określić, czy dany koszt jest bezpośrednio związany z przychodem, należy rozstrzygnąć, czy istnieje możliwość powiązania tego wydatku z przychodem osiągniętym w roku podatkowym. Przy ocenie tej, decydującym nie jest moment dokonania tegoż wydatku, lecz moment osiągnięcia przychodu. Gdy związek między poniesionym kosztem a uzyskanym przychodem jest wyraźny, koszt taki jest kosztem bezpośrednio związanym z tym właśnie przychodem.

Natomiast koszty pośrednie stanowią te wydatki, które ponoszone są w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, tj. wydatki na funkcjonowanie przedsiębiorstwa, związane z całokształtem działalności. Co do zasady, kosztów takich nie można przypisać konkretnym przychodom, jak również ocenić szczegółowo stopnia ich wpływu na uzyskanie przychodów.

Powyższy podział jest istotny z punktu widzenia momentu obciążenia kosztów uzyskania przychodów. Tym samym, w celu ustalenia momentu potrącalności wydatków należy prawidłowo określić ich charakter, tj. czy stanowią one koszty bezpośrednio związane z uzyskiwanym przychodem, czy też koszty pośrednie.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

W myśl art. 15 ust. 4b ww. ustawy, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

  1. sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
  2. złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego

– są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Zgodnie z zasadą potrącalności kosztów w czasie wyrażoną w tych przepisach, jeżeli poniesiony koszt można bezpośrednio odnieść do osiągniętego przychodu, wówczas powinien on być uwzględniony w rachunku podatkowym, w tym roku, w którym osiągnięty został przychód.

Odstąpienie od zasady potrącalności kosztów możliwe jest tylko wtedy, gdy zarachowanie kosztu w danym roku podatkowym nie było możliwe, np. gdy podatnik otrzymał fakturę (rachunek) dotyczącą danego roku podatkowego z opóźnieniem - po zamknięciu ksiąg rachunkowych i złożeniu zeznania - wówczas koszt ten potrąca się w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.

Zgodnie bowiem z art. 15 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.

Natomiast na podstawie art. 15 ust. 4d ww. ustawy, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f - 4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

W przedmiotowej sprawie Spółka wskazała, iż świadczy głównie usługi związane z obsługą lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków oraz innych o podobnym charakterze na rzecz przewoźników powietrznych oraz innych podmiotów wykonujących przewozy lotnicze. W związku z dążeniem Wnioskodawcy do zintensyfikowania ruchu lotniczego, Zarząd Spółki podjął uchwałę w sprawie wdrożenia programu motywacyjnego dla przewoźników lotniczych. W ramach tego programu Wnioskodawca przyznawać będzie przewoźnikom lotniczym premie pieniężne, które naliczane będą od:

  • każdego pasażera w odlocie, od którego została pobrana opłata lotniskowa na połączeniach objętych programem,
  • od każdej rozpoczętej tony maksymalnej masy startowej statku powietrznego, za którą została pobrana opłata za lądowanie, na połączeniach objętych programem.

Premia pieniężna będzie naliczana w odstępach kwartalnych. W szczególnych przypadkach, premia może być naliczana w odstępach półrocznych lub rocznych, przypadających odpowiednio w miesiącu czerwcu i grudniu lub tylko w miesiącu grudniu danego roku.

W przedmiotowej sprawie (zgodnie z opisem staniu faktycznego) analizowany instrument (premia pieniężna) odnosi się do wartości sprzedaży dla konkretnego kontrahenta w danym okresie rozliczeniowym. Tym samym, związek wypłaconych premii pieniężnych (bonusu) za dany okres rozliczeniowy, z wielkością przychodu Spółki w tym okresie ma charakter bezpośredni.

Celem udzielenia przewoźnikom lotniczym premii pieniężnej jest m.in. maksymalizacja przychodów Spółki uzyskiwanych z tytułu sprzedaży na ich rzecz usług. W związku z tym, można stwierdzić, że istnieje możliwość jednoznacznego określenia przychodu wygenerowanego w związku z poniesionym kosztem w postaci premii pieniężnej. Możliwe jest też jednoznaczne wskazanie okresu, w którym osiągnięto przychody, którym odpowiadają koszty związane z wypłatą premii. Zdaniem Organu, istnieje bezpośredni związek wysokości kosztów poniesionych przez Spółkę na wypłatę premii pieniężnej z wysokością przychodów ze sprzedaży Jej usług. W opinii Organu, nie ma przy tym znaczenia fakt, że wydatek w postaci premii pieniężnej powstaje dopiero po uzyskaniu przychodu. Wypłacenie premii pieniężnej ma wpływ nie tylko na wysokość przychodów uzyskiwanych w danym okresie, ale również na sam fakt osiągania tych przychodów. Nie można bowiem wykluczyć, że gdyby nie fakt wypłacania kontrahentowi przez Spółkę premii pieniężnej, ten zaprzestałby ze Spółką współpracować.

Przyjąć zatem należy, że związek wypłaconej premii pieniężnej, z wielkością przychodu Spółki w danym okresie czasu ma charakter bezpośredni a nie pośredni.

Wobec powyższego, udzielone przewoźnikom lotniczym premie pieniężne stanowią bezpośrednie koszty uzyskania przychodów w roku, w którym osiągnięto odpowiadające im przychody, a sposób rozliczenia tych kosztów powinien być zgodny z art. 15 ust. 4 oraz ust. 4b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jeżeli natomiast poniesienie wydatku z tytułu premii pieniężnych nastąpi po upływie terminu, o którym mowa w art. 15 ust. 4b ww. ustawy, wówczas będzie on potrącany w roku następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.

Możliwość uznania przedmiotowych premii pieniężnych za koszty uzyskania przychodów wymaga także odpowiedniego ich udokumentowania w sposób niebudzący wątpliwości. W ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych brak jest postanowień odnoszących się szczegółowo do sposobu dokumentowania kosztów. Stosownie do art. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy (...).

A zatem, jeżeli na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152. poz. 1223 ze zm.) noty księgowe wystawione przez Wnioskodawcę na przewoźnika lotniczego potwierdzające przedmiotowe wydatki, stanowią dowody księgowe, będące podstawą wprowadzenia tych wydatków do ksiąg rachunkowych, to taki sposób udokumentowania faktu ich poniesienia jest wystarczający również dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

Reasumując, przyznana przewoźnikom lotniczym premia pieniężna, o której mowa w przedstawionym stanie faktycznym stanowi koszt uzyskania przychodu Spółki rozliczany jako koszt bezpośrednio związany z przychodem, zgodnie z zasadą wynikającą z art. 15 ust. 4, 4b i 4c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ponadto informuje się, iż w przedmiocie podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.